Rute 1
Tjukurpa Palya (PJT) vs NVT
1 Iriti mulapa aṉangu tjuṯa manta Israelta nyinangi. Ka tjanampa mayatja puḻka kuranyitja nyinanytja wiya ngaṟangi. Kaya walytjangku walytjangku kuliṟa nyinangi. Ka nyara palula aṟangka ngura paluṟu mai puḻkatjara ngaṟanytjatjanu ailuru puḻkaringu, ka mai uwankara wiyaringu. Kaya aṉangu panya tjuṯa paḻtjatjiratja nyinangi.
1 Nos dias em que os juízes governavam Israel, houve grande fome na terra. Por isso, um homem deixou seu lar, em Belém de Judá, e foi morar na terra de Moabe, levando consigo esposa e dois filhos.
2 Ka wati ini Ilima-likanya nyinangi tawunu ini Bethlehemala panya manta ini Judah-la nguṟurpa. Wati nyanga paluṟu panya wati Ipuṟatjalanguṟu kanyintja. Munu paluṟu pula kuriṟara tjitji nyiṯayira kutjaratjara nyinangi. Ka minyma kuri ini Nayuminya. Ka tjitji katja kutjara ini Maalannga pula Tjiliyannga. Ka panya mai wiyaringkunyangka paluṟu tjana Bethlehemanya wantikatira anu ngura kakaraṟa mulapa manta panya Judah-nya ma-wantikatira. Munuya ankula manta kutjupangka nyinangi mai puḻkangka ngura ini Mawapala.
2 O homem se chamava Elimeleque, e a esposa, Noemi. Os filhos se chamavam Malom e Quiliom. Eram efrateus de Belém de Judá. Quando chegaram a Moabe, estabeleceram-se ali.
3 Munuya rawa nyinangi, ka wati panya paluṟu ngaḻṯutjara ngulalta ilungu. Ka minyma panya wanakaḻarira nyinangi katja kutjaratjara.
3 Elimeleque morreu, e Noemi ficou com os dois filhos.
4 Ka pula katja panya kutjarangku puḻkaringkula kungkawaṟalta aḻṯingu Israelnga nguraṟa wiya ngura kutjupitja Mawapanya nguraṟa. Ka wati kuṯangku kungkawaṟa ini Uupanya aḻṯingu ka maḻanypangku kungkawaṟa ini Ruthanya aḻṯingu. Munuya kuriṟara kuriṟara rawa nguwanpa nyinangi ngura nyara Mawapala.
4 Eles se casaram com mulheres moabitas, que se chamavam Rute e Orfa. Cerca de dez anos depois,
5 Munu pula palulanguṟu tjitji utilwiyaṯu wiyaringu, ngaḻṯutjara kutjara. Ka Nayuminya mingkayi kutjaratjara kutju nyinangi ngura panya palula.
5 Malom e Quiliom também morreram. Noemi ficou sozinha, sem os dois filhos e sem o marido.
6 — ausente —
6 Noemi soube em Moabe que o S enhor havia abençoado seu povo, dando-lhe boas colheitas. Então Noemi e suas noras se prepararam para deixar Moabe.
7 — ausente —
7 Ela partiu com suas noras do lugar onde havia morado e seguiram para a terra de Judá.
8 — ausente —
8 A certa altura, porém, Noemi disse às noras: “Voltem para a casa de suas mães! Que o S enhor as recompense pelo amor que demonstraram por seus maridos e por mim.
9 — ausente —
9 Que o S enhor as abençoe com a segurança de um novo casamento”. Então deu-lhes um beijo de despedida, e as três começaram a chorar em alta voz.
10 — ausente —
10 “Não!”, disseram elas. “Queremos ir com você para o seu povo!”
11 — ausente —
11 Noemi, porém, respondeu: “Voltem, minhas filhas. Por que vocês viriam comigo? Acaso eu ainda poderia dar à luz outros filhos que cresceriam e se tornariam seus maridos?
12 — ausente —
12 Não, minhas filhas, voltem, pois sou velha demais para me casar outra vez. E, mesmo que fosse possível eu me casar esta noite e ter filhos, o que aconteceria então?
13 — ausente —
13 Vocês esperariam que eles crescessem, deixando assim de se casarem com outro homem? Claro que não, minhas filhas! Esta situação é muito mais amarga para mim do que para vocês, pois o próprio S enhor está contra mim”.
14 — ausente —
14 Então choraram juntas mais uma vez. Orfa se despediu de sua sogra com um beijo, mas Rute se apegou firmemente a Noemi.
15 — ausente —
15 “Olhe, sua cunhada voltou para o povo e para os deuses dela”, disse Noemi a Rute. “Você deveria fazer o mesmo!”
16 — ausente —
16 Rute respondeu: “Não insista comigo para deixá-la e voltar. Aonde você for, irei; onde você viver, lá viverei. Seu povo será o meu povo, e seu Deus, o meu Deus.
17 — ausente —
17 Onde você morrer, ali morrerei e serei sepultada. Que o S enhor me castigue severamente se eu permitir que qualquer coisa, a não ser a morte, nos separe!”.
18 Ka Nayumilu kulinu, “Munta-uwa, Ruthanya mulapa ngayula ankunytjikitja puḻkaṟa alatjiṯu mukuringanyi.” Munu paluṟu wangka pilunarira pula tjungu anu ngura panya Bethlehemalakutu.
18 Quando Noemi viu que Rute estava decidida a ir com ela, não insistiu mais.
19 Munu pula pitjala pitjala wirkanu ngura nyara palula. Kaya aṉangu nguratja tjuṯangku minyma panya Nayuminya pula pitjanyangka nyakula puḻkaṟa mulapa pukuḻaringu uwankara. Munuya minyma tjuṯangku wangkangu, “Munta, minyma panya Nayuminyampal palatja, minyma panya pukuḻtjumpa.”
19 Então as duas seguiram viagem. Quando chegaram a Belém, toda a cidade se agitou por causa delas. “Será que é mesmo Noemi?”, perguntavam as mulheres.
20 — ausente —
20 “Não me chamem de Noemi”, respondeu ela. “Chamem-me de Mara, pois o Todo-poderoso tornou minha vida muito amarga.
21 — ausente —
21 Cheia eu parti, mas o S enhor me trouxe de volta vazia. Por que me chamar de Noemi se o S enhor me fez sofrer e se o Todo-poderoso trouxe calamidade sobre mim?”
22 Nyanga alatji panya Nayuminya ngura Mawapalanguṟu pitjala wirkankunytja mingkayi nyara palunya nguraṟa kutjutjara. Minyma nyanga paluṟu pula kuḻingka pitjala wirkanu ngura pala Bethlehemala ukiṟi mai uṉinypatjara kunartjirira ngaṟala waṉannyangka paama tjuṯangka.
22 Assim, Noemi voltou de Moabe acompanhada de sua nora Rute, a jovem moabita. Elas chegaram a Belém quando começava a colheita da cevada.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Rute 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.