Rute 1

Tjukurpa Palya (PJT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Iriti mulapa aṉangu tjuṯa manta Israelta nyinangi. Ka tjanampa mayatja puḻka kuranyitja nyinanytja wiya ngaṟangi. Kaya walytjangku walytjangku kuliṟa nyinangi. Ka nyara palula aṟangka ngura paluṟu mai puḻkatjara ngaṟanytjatjanu ailuru puḻkaringu, ka mai uwankara wiyaringu. Kaya aṉangu panya tjuṯa paḻtjatjiratja nyinangi.
1 Nos dias em que os juízes governavam, houve uma fome na terra; pelo que um homem de Belém de Judá saiu a peregrinar no país de Moabe, ele, sua mulher, e seus dois filhos.
2 Ka wati ini Ilima-likanya nyinangi tawunu ini Bethlehemala panya manta ini Judah-la nguṟurpa. Wati nyanga paluṟu panya wati Ipuṟatjalanguṟu kanyintja. Munu paluṟu pula kuriṟara tjitji nyiṯayira kutjaratjara nyinangi. Ka minyma kuri ini Nayuminya. Ka tjitji katja kutjara ini Maalannga pula Tjiliyannga. Ka panya mai wiyaringkunyangka paluṟu tjana Bethlehemanya wantikatira anu ngura kakaraṟa mulapa manta panya Judah-nya ma-wantikatira. Munuya ankula manta kutjupangka nyinangi mai puḻkangka ngura ini Mawapala.
2 Chamava-se este homem Elimeleque, e sua mulher Noêmi, e seus dois filhos se chamavam Malom e Quiliom; eram efrateus, de Belém de Judá. Tendo entrado no país de Moabe, ficaram ali.
3 Munuya rawa nyinangi, ka wati panya paluṟu ngaḻṯutjara ngulalta ilungu. Ka minyma panya wanakaḻarira nyinangi katja kutjaratjara.
3 E morreu Elimeleque, marido de Noêmi; e ficou ela com os seus dois filhos,
4 Ka pula katja panya kutjarangku puḻkaringkula kungkawaṟalta aḻṯingu Israelnga nguraṟa wiya ngura kutjupitja Mawapanya nguraṟa. Ka wati kuṯangku kungkawaṟa ini Uupanya aḻṯingu ka maḻanypangku kungkawaṟa ini Ruthanya aḻṯingu. Munuya kuriṟara kuriṟara rawa nguwanpa nyinangi ngura nyara Mawapala.
4 os quais se casaram com mulheres moabitas; uma destas se chamava Orfa, e a outra Rute; e moraram ali quase dez anos.
5 Munu pula palulanguṟu tjitji utilwiyaṯu wiyaringu, ngaḻṯutjara kutjara. Ka Nayuminya mingkayi kutjaratjara kutju nyinangi ngura panya palula.
5 E morreram também os dois, Malom e Quiliom, ficando assim a mulher desamparada de seus dois filhos e de seu marido.
6 — ausente —
6 Então se levantou ela com as suas noras, para voltar do país de Moabe, porquanto nessa terra tinha ouvido que e Senhor havia visitado o seu povo, dando-lhe pão.
7 — ausente —
7 Pelo que saiu de lugar onde estava, e com ela as duas noras. Indo elas caminhando para voltarem para a terra de Judá,
8 — ausente —
8 disse Noêmi às suas noras: Ide, voltai, cada uma para a casa de sua mãe; e o Senhor use convosco de benevolência, como vós o fizestes com os falecidos e comigo.
9 — ausente —
9 O Senhor vos dê que acheis descanso cada uma em casa de seu marido. Quando as beijou, porém, levantaram a voz e choraram.
10 — ausente —
10 E disseram-lhe: Certamente voltaremos contigo para o teu povo.
11 — ausente —
11 Noêmi, porém, respondeu: Voltai, minhas filhas; porque ireis comigo? Tenho eu ainda filhos no meu ventre, para que vos viessem a ser maridos?
12 — ausente —
12 Voltai, filhas minhas; ide-vos, porque já sou velha demais para me casar. Ainda quando eu dissesse: Tenho esperança; ainda que esta noite tivesse marido e ainda viesse a ter filhos.
13 — ausente —
13 esperá-los-íeis até que viessem a ser grandes? deter-vos-íeis por eles, sem tomardes marido? Não, filhas minhas, porque mais amargo me é a mim do que a vós mesmas; porquanto a mão do Senhor se descarregou contra mim.
14 — ausente —
14 Então levantaram a voz, e tornaram a chorar; e Orfa beijou a sua sogra, porém Rute se apegou a ela.
15 — ausente —
15 Pelo que disse Noêmi: Eis que tua concunhada voltou para o seu povo e para os seus deuses; volta também tu após a tua concunhada.
16 — ausente —
16 Respondeu, porém, Rute: Não me instes a que te abandone e deixe de seguir-te. Porque aonde quer que tu fores, irei eu; e onde quer que pousares, ali pousarei eu; o teu povo será o meu povo, o teu Deus será o meu Deus.
17 — ausente —
17 Onde quer que morreres, morrerei eu, e ali serei sepultada. Assim me faça o Senhor, e outro tanto, se outra coisa que não seja a morte me separar de ti.
18 Ka Nayumilu kulinu, “Munta-uwa, Ruthanya mulapa ngayula ankunytjikitja puḻkaṟa alatjiṯu mukuringanyi.” Munu paluṟu wangka pilunarira pula tjungu anu ngura panya Bethlehemalakutu.
18 Vendo Noêmi que de todo estava resolvida a ir com ela, deixou de lhe falar nisso.
19 Munu pula pitjala pitjala wirkanu ngura nyara palula. Kaya aṉangu nguratja tjuṯangku minyma panya Nayuminya pula pitjanyangka nyakula puḻkaṟa mulapa pukuḻaringu uwankara. Munuya minyma tjuṯangku wangkangu, “Munta, minyma panya Nayuminyampal palatja, minyma panya pukuḻtjumpa.”
19 Assim, pois, foram-se ambas, até que chegaram a Belém. E sucedeu que, ao entrarem em Belém, toda a cidade se comoveu por causa delas, e as mulheres perguntavam: É esta, porventura, Noêmi?
20 — ausente —
20 Ela, porém, lhes respondeu: Não me chameis Noêmi; chamai-me Mara, porque o Todo-Poderoso me encheu de amargura.
21 — ausente —
21 Cheia parti, porém vazia o Senhor me fez tornar. Por que, pois, me chamais Noêmi, visto que o Senhor testemunhou contra mim, e o Todo-Poderoso me afligiu?
22 Nyanga alatji panya Nayuminya ngura Mawapalanguṟu pitjala wirkankunytja mingkayi nyara palunya nguraṟa kutjutjara. Minyma nyanga paluṟu pula kuḻingka pitjala wirkanu ngura pala Bethlehemala ukiṟi mai uṉinypatjara kunartjirira ngaṟala waṉannyangka paama tjuṯangka.
22 Assim Noêmi voltou, e com ela Rute, a moabita, sua nora, que veio do país de Moabe; e chegaram a Belém no principio da sega da cevada.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Rute 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.