Rute 1
Tjukurpa Palya (PJT) vs ARA
1 Iriti mulapa aṉangu tjuṯa manta Israelta nyinangi. Ka tjanampa mayatja puḻka kuranyitja nyinanytja wiya ngaṟangi. Kaya walytjangku walytjangku kuliṟa nyinangi. Ka nyara palula aṟangka ngura paluṟu mai puḻkatjara ngaṟanytjatjanu ailuru puḻkaringu, ka mai uwankara wiyaringu. Kaya aṉangu panya tjuṯa paḻtjatjiratja nyinangi.
1 Nos dias em que julgavam os juízes, houve fome na terra; e um homem de Belém de Judá saiu a habitar na terra de Moabe, com sua mulher e seus dois filhos.
2 Ka wati ini Ilima-likanya nyinangi tawunu ini Bethlehemala panya manta ini Judah-la nguṟurpa. Wati nyanga paluṟu panya wati Ipuṟatjalanguṟu kanyintja. Munu paluṟu pula kuriṟara tjitji nyiṯayira kutjaratjara nyinangi. Ka minyma kuri ini Nayuminya. Ka tjitji katja kutjara ini Maalannga pula Tjiliyannga. Ka panya mai wiyaringkunyangka paluṟu tjana Bethlehemanya wantikatira anu ngura kakaraṟa mulapa manta panya Judah-nya ma-wantikatira. Munuya ankula manta kutjupangka nyinangi mai puḻkangka ngura ini Mawapala.
2 Este homem se chamava Elimeleque, e sua mulher, Noemi; os filhos se chamavam Malom e Quiliom, efrateus, de Belém de Judá; vieram à terra de Moabe e ficaram ali.
3 Munuya rawa nyinangi, ka wati panya paluṟu ngaḻṯutjara ngulalta ilungu. Ka minyma panya wanakaḻarira nyinangi katja kutjaratjara.
3 Morreu Elimeleque, marido de Noemi; e ficou ela com seus dois filhos,
4 Ka pula katja panya kutjarangku puḻkaringkula kungkawaṟalta aḻṯingu Israelnga nguraṟa wiya ngura kutjupitja Mawapanya nguraṟa. Ka wati kuṯangku kungkawaṟa ini Uupanya aḻṯingu ka maḻanypangku kungkawaṟa ini Ruthanya aḻṯingu. Munuya kuriṟara kuriṟara rawa nguwanpa nyinangi ngura nyara Mawapala.
4 os quais casaram com mulheres moabitas; era o nome de uma Orfa, e o nome da outra, Rute; e ficaram ali quase dez anos.
5 Munu pula palulanguṟu tjitji utilwiyaṯu wiyaringu, ngaḻṯutjara kutjara. Ka Nayuminya mingkayi kutjaratjara kutju nyinangi ngura panya palula.
5 Morreram também ambos, Malom e Quiliom, ficando, assim, a mulher desamparada de seus dois filhos e de seu marido.
6 — ausente —
6 Então, se dispôs ela com as suas noras e voltou da terra de Moabe, porquanto, nesta, ouviu que o Senhor se lembrara do seu povo, dando-lhe pão.
7 — ausente —
7 Saiu, pois, ela com suas duas noras do lugar onde estivera; e, indo elas caminhando, de volta para a terra de Judá,
8 — ausente —
8 disse-lhes Noemi: Ide, voltai cada uma à casa de sua mãe; e o Senhor use convosco de benevolência, como vós usastes com os que morreram e comigo.
9 — ausente —
9 O Senhor vos dê que sejais felizes, cada uma em casa de seu marido. E beijou-as. Elas, porém, choraram em alta voz
10 — ausente —
10 e lhe disseram: Não! Iremos contigo ao teu povo.
11 — ausente —
11 Porém Noemi disse: Voltai, minhas filhas! Por que iríeis comigo? Tenho eu ainda no ventre filhos, para que vos sejam por maridos?
12 — ausente —
12 Tornai, filhas minhas! Ide-vos embora, porque sou velha demais para ter marido. Ainda quando eu dissesse: tenho esperança ou ainda que esta noite tivesse marido e houvesse filhos,
13 — ausente —
13 esperá-los-íeis até que viessem a ser grandes? Abster-vos-íeis de tomardes marido? Não, filhas minhas! Porque, por vossa causa, a mim me amarga o ter o Senhor descarregado contra mim a sua mão.
14 — ausente —
14 Então, de novo, choraram em voz alta; Orfa, com um beijo, se despediu de sua sogra, porém Rute se apegou a ela.
15 — ausente —
15 Disse Noemi: Eis que tua cunhada voltou ao seu povo e aos seus deuses; também tu, volta após a tua cunhada.
16 — ausente —
16 Disse, porém, Rute: Não me instes para que te deixe e me obrigue a não seguir-te; porque, aonde quer que fores, irei eu e, onde quer que pousares, ali pousarei eu; o teu povo é o meu povo, o teu Deus é o meu Deus.
17 — ausente —
17 Onde quer que morreres, morrerei eu e aí serei sepultada; faça-me o Senhor o que bem lhe aprouver, se outra coisa que não seja a morte me separar de ti.
18 Ka Nayumilu kulinu, “Munta-uwa, Ruthanya mulapa ngayula ankunytjikitja puḻkaṟa alatjiṯu mukuringanyi.” Munu paluṟu wangka pilunarira pula tjungu anu ngura panya Bethlehemalakutu.
18 Vendo, pois, Noemi que de todo estava resolvida a acompanhá-la, deixou de insistir com ela.
19 Munu pula pitjala pitjala wirkanu ngura nyara palula. Kaya aṉangu nguratja tjuṯangku minyma panya Nayuminya pula pitjanyangka nyakula puḻkaṟa mulapa pukuḻaringu uwankara. Munuya minyma tjuṯangku wangkangu, “Munta, minyma panya Nayuminyampal palatja, minyma panya pukuḻtjumpa.”
19 Então, ambas se foram, até que chegaram a Belém; sucedeu que, ao chegarem ali, toda a cidade se comoveu por causa delas, e as mulheres diziam: Não é esta Noemi?
20 — ausente —
20 Porém ela lhes dizia: Não me chameis Noemi; chamai-me Mara, porque grande amargura me tem dado o Todo-Poderoso.
21 — ausente —
21 Ditosa eu parti, porém o Senhor me fez voltar pobre; por que, pois, me chamareis Noemi, visto que o Senhor se manifestou contra mim e o Todo-Poderoso me tem afligido?
22 Nyanga alatji panya Nayuminya ngura Mawapalanguṟu pitjala wirkankunytja mingkayi nyara palunya nguraṟa kutjutjara. Minyma nyanga paluṟu pula kuḻingka pitjala wirkanu ngura pala Bethlehemala ukiṟi mai uṉinypatjara kunartjirira ngaṟala waṉannyangka paama tjuṯangka.
22 Assim, voltou Noemi da terra de Moabe, com Rute, sua nora, a moabita; e chegaram a Belém no princípio da sega da cevada.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Rute 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.