Rute 1
Tjukurpa Palya (PJT) vs NTLH
1 Iriti mulapa aṉangu tjuṯa manta Israelta nyinangi. Ka tjanampa mayatja puḻka kuranyitja nyinanytja wiya ngaṟangi. Kaya walytjangku walytjangku kuliṟa nyinangi. Ka nyara palula aṟangka ngura paluṟu mai puḻkatjara ngaṟanytjatjanu ailuru puḻkaringu, ka mai uwankara wiyaringu. Kaya aṉangu panya tjuṯa paḻtjatjiratja nyinangi.
1 No tempo em que Israel era governado por juízes, houve uma grande fome naquele país. Por isso um homem de Belém, cidade da região de Judá, foi com a sua mulher e os seus dois filhos morar por algum tempo num país chamado Moabe.
2 Ka wati ini Ilima-likanya nyinangi tawunu ini Bethlehemala panya manta ini Judah-la nguṟurpa. Wati nyanga paluṟu panya wati Ipuṟatjalanguṟu kanyintja. Munu paluṟu pula kuriṟara tjitji nyiṯayira kutjaratjara nyinangi. Ka minyma kuri ini Nayuminya. Ka tjitji katja kutjara ini Maalannga pula Tjiliyannga. Ka panya mai wiyaringkunyangka paluṟu tjana Bethlehemanya wantikatira anu ngura kakaraṟa mulapa manta panya Judah-nya ma-wantikatira. Munuya ankula manta kutjupangka nyinangi mai puḻkangka ngura ini Mawapala.
2 O nome desse homem era Elimeleque, e o da sua mulher, Noemi. Os dois filhos se chamavam Malom e Quiliom. Essa família era de Efrata, um povoado que ficava perto de Belém de Judá. Eles foram para Moabe e ficaram morando ali.
3 Munuya rawa nyinangi, ka wati panya paluṟu ngaḻṯutjara ngulalta ilungu. Ka minyma panya wanakaḻarira nyinangi katja kutjaratjara.
3 Algum tempo depois, Elimeleque morreu, e Noemi ficou com os dois filhos,
4 Ka pula katja panya kutjarangku puḻkaringkula kungkawaṟalta aḻṯingu Israelnga nguraṟa wiya ngura kutjupitja Mawapanya nguraṟa. Ka wati kuṯangku kungkawaṟa ini Uupanya aḻṯingu ka maḻanypangku kungkawaṟa ini Ruthanya aḻṯingu. Munuya kuriṟara kuriṟara rawa nguwanpa nyinangi ngura nyara Mawapala.
4 que casaram com moças moabitas. O nome de uma delas era Orfa, e o da outra, Rute. Quando já fazia quase dez anos que estavam morando ali,
5 Munu pula palulanguṟu tjitji utilwiyaṯu wiyaringu, ngaḻṯutjara kutjara. Ka Nayuminya mingkayi kutjaratjara kutju nyinangi ngura panya palula.
5 Malom e Quiliom também morreram. E Noemi ficou só, sem os filhos e sem o marido.
6 — ausente —
6 Um dia Noemi soube que o Senhor tinha ajudado o seu povo, dando-lhe boas colheitas. Então ela se aprontou para sair de Moabe com as suas noras.
7 — ausente —
7 Elas saíram a fim de voltar para Judá, mas no caminho
8 — ausente —
8 Noemi disse às noras: — Voltem para casa e fiquem com as suas mães. Que o
9 — ausente —
9 O Senhor permita que vocês casem de novo e cada uma tenha o seu lar! Então Noemi se despediu das suas noras com um beijo. Porém elas começaram a chorar alto
10 — ausente —
10 e disseram: — Não! Nós não voltaremos. Nós iremos com a senhora e ficaremos com o seu povo.
11 — ausente —
11 Mas Noemi respondeu: — Voltem, minhas filhas. Por que querem ir comigo? Vocês acham que eu ainda poderei ter filhos para casarem com vocês?
12 — ausente —
12 Voltem para casa porque já estou muito velha para casar de novo. Pois, ainda que eu tivesse esperança de casar outra vez ou mesmo que casasse esta noite e chegasse a ter filhos,
13 — ausente —
13 será que vocês iriam esperar até que eles crescessem para vocês casarem com eles? É claro que não, minhas filhas! O Senhor está contra mim, e isso me deixa muito triste, pois vocês também estão sofrendo.
14 — ausente —
14 Aí elas começaram a chorar alto outra vez. Então Orfa se despediu da sua sogra com um beijo e voltou para o seu povo. Mas Rute ficou.
15 — ausente —
15 — Veja! — disse Noemi. — A sua cunhada voltou para o seu povo e para os seus deuses. Volte você também para casa com ela.
16 — ausente —
16 Porém Rute respondeu: — Não me proíba de ir com a senhora, nem me peça para abandoná-la! Onde a senhora for, eu irei; e onde morar, eu também morarei. O seu povo será o meu povo, e o seu Deus será o meu Deus.
17 — ausente —
17 Onde a senhora morrer, eu morrerei também e ali serei sepultada. Que o Senhor me castigue se qualquer coisa, a não ser a morte, me separar da senhora!
18 Ka Nayumilu kulinu, “Munta-uwa, Ruthanya mulapa ngayula ankunytjikitja puḻkaṟa alatjiṯu mukuringanyi.” Munu paluṟu wangka pilunarira pula tjungu anu ngura panya Bethlehemalakutu.
18 Como Noemi viu que Rute estava mesmo resolvida a ir com ela, não disse mais nada.
19 Munu pula pitjala pitjala wirkanu ngura nyara palula. Kaya aṉangu nguratja tjuṯangku minyma panya Nayuminya pula pitjanyangka nyakula puḻkaṟa mulapa pukuḻaringu uwankara. Munuya minyma tjuṯangku wangkangu, “Munta, minyma panya Nayuminyampal palatja, minyma panya pukuḻtjumpa.”
19 E elas continuaram a viagem até Belém. Quando chegaram lá, toda a cidade ficou agitada por causa delas. E as mulheres perguntavam: — Esta é a Noemi?
20 — ausente —
20 Porém ela respondia: — Não me chamem de Noemi, a Feliz. Chamem de Mara , a Amargurada, porque o Deus Todo-Poderoso me deu muita amargura.
21 — ausente —
21 Quando saí daqui, eu tinha tudo, mas o Senhor me fez voltar sem nada. Então, por que me chamar de Feliz, se o Deus Todo-Poderoso me fez sofrer e me deu tanta aflição?
22 Nyanga alatji panya Nayuminya ngura Mawapalanguṟu pitjala wirkankunytja mingkayi nyara palunya nguraṟa kutjutjara. Minyma nyanga paluṟu pula kuḻingka pitjala wirkanu ngura pala Bethlehemala ukiṟi mai uṉinypatjara kunartjirira ngaṟala waṉannyangka paama tjuṯangka.
22 E foi assim que Noemi voltou de Moabe, com Rute, a sua nora moabita. Elas chegaram a Belém quando a colheita de cevada estava começando.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Rute 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.