Mateus 27

Tjukurpa Palya (PJT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 — ausente —
1 De manhã cedo, os principais sacerdotes e líderes do povo se reuniram outra vez para planejar uma maneira de levar Jesus à morte.
2 — ausente —
2 Então o amarraram, o levaram e o entregaram a Pilatos, o governador romano.
3 Ka Judasalu, wati panya Jesunya witintjaku nintintjalu kulinu tjiḻpi tjuṯangku Jesunya Pilate-anya iluntankunytjaku ungkunytja. Munu paluṟu kulintjatjanungku mani panya 30 palunya ungkunytjanya maḻakungku katingu timpulakutu tjukurtjara kuranyitja tjuṯa munu tjiḻpi tjuṯa kuḻu maḻakungku ungkunytjikitjangku munu tjanala wangkangu,
3 Quando Judas, que o havia traído, viu que Jesus tinha sido condenado à morte, encheu-se de remorso e devolveu as trinta moedas de prata aos principais sacerdotes e líderes do povo,
4 “Kurangkuṉa nyurala nintinu wati tjukaṟuru iluntankunytjaku.”
4 dizendo: “Pequei, pois traí um homem inocente”. “Que nos importa?”, retrucaram eles. “Isso é problema seu.”
5 Ka Judasalu mani panya tjilpa 30 waṉingu tjanala itingka munu pakaṟa anu mununku walytjangku liri ruupangka karpiṟa puṉungka tatiṟa waṟaly-waṟalyngaṟangi munu ilungu.
5 Então Judas jogou as moedas de prata no templo, saiu e se enforcou.
6 Kaya tjukurtjara panya kuranyitja tjuṯangku mani panya 30 mantjiṟa wangkangu, “Mani nyangatja milkaḻitja, ka panya Moseku tjukurta ngaṟanyi mani nyanga palu puṟunypa mani timpulitjangka tjunguṟa tjunkunytja wiyangku wantinytjaku.”
6 Os principais sacerdotes juntaram as moedas e disseram: “Não seria certo colocar este dinheiro no tesouro do templo, pois é dinheiro manchado de sangue”.
7 Munuya wangkara kuliṟa manta tjukutjuku payamilaṉu malikitja tjuṯa ilunyangka nyara palula tjuṉutjunkunytjaku. Manta panya palunyaya payamilaṉu wati panya tjuḻpirnguṟu piti tjuṯa palyalpaingka.
7 Então resolveram comprar o campo do oleiro e transformá-lo num cemitério para estrangeiros.
8 Kaya nyara palulanguṟu aṉangu tjuṯangku ngura nyara palunya ini wangkapai, Manta milkaḻitjanya munuya kuwari wangkanyiṯu.
8 Por isso, até hoje ele se chama Campo de Sangue.
9 Aṟa nyanga palunya panya wangkatjara ini Jeremiah-lu iriti nyiringka walkatjunu alatji,
9 Cumpriu-se, assim, a profecia de Jeremias que diz: “Tomaram as trinta peças de prata, preço pelo qual ele foi avaliado pelo povo de Israel,
10 Kaya mani panya palunya mantjiṟa manta payamilaṉu wati panya tjuḻpirnguṟu piti tjuṯa palyalpaingka, panya Mayatja Godaluṉi wangkangu alatji palyantjaku.”
10 e compraram o campo do oleiro, conforme o Senhor ordenou”.
11 Kaya Jesunya katira Pilate-ala kuranyu ngaṟatjunu, ka Pilate-alu palula tjapiningi alatji wangkara, “Nyuntu wanyu mulapa Jew tjuṯaku mayatja puḻka?”
11 Agora Jesus estava diante de Pilatos, o governador romano, que lhe perguntou: “Você é o rei dos judeus?”. Jesus respondeu: “É como você diz”.
12 Kaya tjukurtjara kuranyitja tjuṯangku tjiḻpi tjuṯangku kuḻu Jesunya Pilate-ala miṟangka puntuṟa wangkangi. Ka tjana wangkanyangka Jesulu kuliṟa wantira pilunpa alatjiṯu ngaṟangi.
12 No entanto, quando os principais sacerdotes e os líderes do povo fizeram acusações contra ele, Jesus permaneceu calado.
13 Ka Pilate-alu palula wangkangu, “Nyuntu kulini tjana wangkanyangka? Nyuntu kunyun kutjupa kutjupa kura tjuṯa palyaningi, pala wangkanyintaya.”
13 Então Pilatos perguntou: “Você não ouve essas acusações que fazem contra você?”.
14 Palu Jesunya wangkanytja wiya alatjiṯu pilunpa ngaṟangi, ka mayatja panya Pilate-alu nyakula nguwankuringi munu kuliningi, “Ai! Nyaaku nyangatja wangkara aluntja wiya ngaṟanyi?”
14 Mas, para surpresa do governador, Jesus nada disse.
15 Ka panya yiya kutjupa yiya kutjupa inma panya Katuwanu Ankunytjanya ngaṟanyangka mayatja Pilate-alu tjakangku tjailanguṟu wati kutju walatjunkupai aṉangu tjuṯa mukuringkunyangka.
15 A cada ano, durante a festa da Páscoa, era costume do governador libertar um prisioneiro, qualquer um que a multidão escolhesse.
16 Ka nyara palula aṟa wati ini Paṟapatjanya tjailangka nyinangi, kaya aṉangu Judeala nyinanytja tjuṯa ninti wati palumpa.
16 Nesse ano, havia um prisioneiro, famoso por sua maldade, chamado Barrabás.
17 Ka tjiṉṯu nyara palula aṉangu tjuṯa mulapa palumpa ngurangka uṟilta tjunguringkunyangka Pilate-alu tjanala tjapinu, “Wati yaaltjiṉa nyurampa walatjunkuku Paṟapatjanya, munta Jesunya panya nyura kutjupa tjuṯangku palunya Godalu kalkuntjanya kulilpai?”
17 Quando a multidão se reuniu diante de Pilatos naquela manhã, ele perguntou: “Quem vocês querem que eu solte: Barrabás ou Jesus, chamado Cristo?”.
18 Nyangatja paluṟu nintingku tjapiningi alatji kuliṟa, “Wati nyanga tjukurtjara kuranyitja tjuṯangkuya Jesunya nyaṟaringkula ngayulakutu katingi.”
18 Pois ele sabia muito bem que os líderes religiosos judeus tinham prendido Jesus por inveja.
19 Munu mayatja paluṟu palumpa tjiya puḻkangka nyinangi, panya tjiya nyara palula nyinara paluṟu aṉangu kutjupa palulakutu katinyangka ngurkantankupai. Ka paluṟu tjiya nyara palulanguṟu tjanala wangkanyangka palumpa kuringku wati kutjupa wituṉu Pilate-ala tjakultjunkunytjaku alatji, “Wati palatja tjukaṟuru mulapa, panya ngayulu palunya mungangka tjukurmanu munuṉa puḻkaṟa nguḻuringkula tjititingangi. Ka palunya wantima iluntankunytjaku wangkanytja wiyangku.”
19 Nesse momento, enquanto Pilatos estava sentado no tribunal, sua esposa lhe mandou o seguinte recado: “Deixe esse homem inocente em paz. Na noite passada, tive um sonho a respeito dele e fiquei muito perturbada”.
20 Kaya tjukurtjara kuranyitja tjuṯangku, tjiḻpi tjuṯangku kuḻu aṉangu tjuṯa wituwituṉu mayatja Pilate-ala wangkanytjaku wati panya Paṟapatjanya tjailanguṟu walatjunkunytjaku munu Jesunya palumpa aṟangka iluntankunytjaku.
20 Enquanto isso, os principais sacerdotes e os líderes do povo convenceram a multidão a pedir que Barrabás fosse solto e Jesus executado.
21 Ka Pilate-alu tjanala tjapinu, “Wati yaaltjiku nyura mukuringanyi nyanga kutjaranguṟu ngayulu walatjunkunytjaku?”
21 Então o governador perguntou outra vez: “Qual dos dois vocês querem que eu lhes solte?”. A multidão gritou em resposta: “Barrabás!”.
22 Ka Pilate-alu wangkangu, “Kaṉa wanyu nyaalku wati nyanga Jesunya Christanya?”
22 Pilatos perguntou: “E o que farei com Jesus, chamado Cristo?”. “Crucifique-o!”, gritou a multidão.
23 Ka Pilate-alu piṟuku tjanala wangkangu, “Palu kura nyaa wanyu nyanga paluṟu palyaṉu?”
23 “Por quê?”, quis saber Pilatos. “Que crime ele cometeu?” Mas a multidão gritou ainda mais alto: “Crucifique-o!”.
24 Ka palulanguṟu tjana tungun-tunguntu wangkanyangka nyakula Pilate-alu wantira kulinu, “Tjinguṟuya winki mirpaṉarira puḻkaṟa pikaringkuku.” Munu paluṟu mina mantjinu mununku maṟa paltjiṉu aṉangu winkingka miṟangka munu tjanala wangkangu, “Nyawaṉiya! Ngayulu wati nyangatja nyurala tjunguringkula iluntankunytja wiyangku wantinyi. Nyangatja nyura iluntankunytjikitja mukuringanyi ngayulu wiya. Palu nyura rawangku wituwitunnyangka kutjuṉa tjaultji tjuṯangka wangkanyi iluntankunytjaku.”
24 Pilatos viu que de nada adiantava insistir e que um tumulto se iniciava. Assim, mandou buscar uma bacia com água, lavou as mãos diante da multidão e disse: “Estou inocente do sangue deste homem. A responsabilidade é de vocês”.
25 Kaya aṉangu winkingku palula wangkangu, “Wiya, palya, nyangatja nganaṉa mukuringkunytja, ka nyuntu nganaṉa mukuringkunyangka iluntankunytjaku wangkanyi. Ka tjinguṟu nganaṉa ngunti alatji palyannyangka Godalu nganaṉanya pungama munu nganampa tjitji tjuṯa munu walytjapiti maḻatja maḻatja tjuṯa kuḻu nyuntunya wiya.”
25 Todo o povo gritou em resposta: “Que nós e nossos descendentes sejamos responsabilizados pela morte dele!”.
26 Ka Pilate-alu wati panya Paṟapatjanya tjailanguṟu walatjunu munu palumpa tjaultji tjuṯa wangkangu Jesunya wiipangka alkantjaku. Munu palula maḻangka tjana pungkula wiyaringkunyangka tjanala wangkangu katira puṉu kaṯakutjarangka wakaṟa utitjunkunytjaku. |src="GT00100.tif" size="col" loc="p" ref="27:26"
26 Então Pilatos lhes soltou Barrabás. E, depois de mandar açoitar Jesus, entregou-o para ser crucificado.
27 Kaya Pilate-aku tjaultji tjuṯangku Jesunya katira mayatja puḻkaku waḻingka tjarpatjunu munuya tjaultji kutjupa tjuṯa aḻṯira uwankara tjunguringkula palula para-ngaṟala arintanangi.
27 Alguns dos soldados do governador levaram Jesus ao quartel e chamaram todo o regimento.
28 Munuya mantara panya palumpa araltjanu munuya mantara kutjupangka rituwanangka tjarpatjunu.
28 Tiraram as roupas de Jesus e puseram nele um manto vermelho.
29 Munuya mayatja puḻkangku katangka kanyilpai puṟunypa palyaṉu tjilka-tjilkanguṟu iṟi puḻkatjara munuya palula katangka puṟuntaṟa tjunu. Munuya puṉu tjukara palunya ungu maṟa wakungku witiṟa kanyintjaku mayatja puḻka puṟunytju, munuya palulanguṟulta palula kuranyu tultjungaṟakatira palunya anaṟa ngalypa-ngalyparingkula ngunti waḻkuṟa wangkangi alatji, “Awari! Mulapa nyuntu Jewku mayatja puḻkanya.”
29 Teceram uma coroa de espinhos e a colocaram em sua cabeça. Em sua mão direita, puseram um caniço, como se fosse um cetro. Ajoelhavam-se diante dele e zombavam: “Salve, rei dos judeus!”.
30 Munuya palunya wiṯalytjunkula puṉu panya tjukarangka mantjiṟa kata pungangi.
30 Cuspiam nele, tomavam-lhe o caniço da mão e com ele batiam em sua cabeça.
31 Munuya anaṟa wiyaringkula mantara panya rituwana araltjaṟa palumpa panya mantarangka maḻakungku tjarpatjunu. Munuya palulanguṟulta palunya ma-katingu iluntankunytjikitjangku.
31 Quando se cansaram de zombar dele, tiraram o manto e o vestiram novamente com suas roupas. Então o levaram para ser crucificado.
32 Munuya Jesunya ngura Jerusalemalanguṟu uṟilkutu ma-pakaltjingaṉu, ka paluṟu puṉu tjaḻiṟa anangi. Kaya uṟilkutu ma-pakaṟa nyangu wati kutjupa ini Simonnga ngura ini Tjaiṟininya nguraṟa ngalya-tjarpanyangka munuya tjaultji panya tjuṯangku palunya pauntjingaṟa wangkangu puṉu panya Jesuku tjaḻiṟa katinytjaku.
32 No caminho, encontraram um homem chamado Simão, de Cirene, e os soldados o obrigaram a carregar a cruz.
33 Munuya ankula wirkanu ngura ini Kaulkatjala panya wangka tjanampangkuya puḻi nyara palunya wangkapai, Kata Tarkatjaranya.
33 Então saíram para um lugar chamado Gólgota (que quer dizer “Lugar da Caveira”).
34 Munuya ngura pala palula wirkaṟa palunya wainangka kutjupa kutjupa tjau puṟunypa tjunguṟa ungangi pika kaarngaṟanyangka manarmankunytjaku, palu Jesulu arkaṟa wantingi tjikintja wiyangku.
34 Os soldados lhe deram para beber vinho misturado com fel, mas, quando Jesus o provou, recusou-se a beber.
35 Kaya palulanguṟulta tjaultji panya tjuṯangku palunya puṉu kaṯakutjarangka wakaṟa utitjunu, munuya palula maḻangka palumpa mantaraku puṉu nampatjara katu waṉira inkangi kutjungku kutjungku winamilaṟa mantjintjikitjangku.|src="GT00040.tif" size="col" loc="p" ref="27:35"
35 Depois de pregá-lo na cruz, os soldados tiraram sortes para dividir suas roupas.
36 Munuya palula maḻangka ngaṟala aṯunymanangi palunya kutjupangku pitjala mantjintjaku-tawara.
36 Então, sentaram-se em redor e montaram guarda.
37 Munuya walka palula katangka katu walkatjuṟa utitjunu, ka walka paluṟu alatji ngaṟangi,
37 Acima de sua cabeça estava presa uma tabuleta com a acusação feita contra ele: “Este é Jesus, o Rei dos judeus”.
38 Munuya palula tjungu wati kutitjunkupai kura kutjara puṉu kutjupa kutjarangka wakaṟa utitjunu nganytjarta kutjara, kutju kampa wakungka kutju kampa tjampungka.
38 Dois criminosos foram crucificados com ele, um à sua direita e outro à sua esquerda.
39 Ka palula itingka iwara puḻka wati-ngaringi, kaya aṉangu tjuṯangku iwara pala palula ankula Jesunya ira-nyakukatingi munuya palunya anaṟa wangkangi,
39 O povo que passava por ali gritava insultos e sacudia a cabeça, em zombaria:
40 “Ala! Walangkunku palyala, panya nyuntu wangkangi timpula piḻuntara tjiṉṯu maṉkurarira piṟuku palyaṟa wiyantjikitjangku. Wala wanyu ngalya-waṟarakati puṉunguṟu pala, mununku walytjangku wankala. Wanyumpa kunyun Godaku katjampa!”
40 “Você disse que destruiria o templo e o reconstruiria em três dias. Pois bem, se é o Filho de Deus, salve a si mesmo e desça da cruz!”.
41 Kaya tjukurtjara kuranyitja tjuṯangku munu Moseku tjukurpa nintilpai tjuṯangku munu tjiḻpi kutjupa tjuṯangku kuḻukuḻu tjukurpa palu puṟunypaṯu wangkangi Jesula munuya palunya anaṟa ikaringangi alatji wangkara,
41 Os principais sacerdotes, os mestres da lei e os líderes do povo também zombavam de Jesus.
42 “Kutjupa tjuṯa nyangangku wankaningi, palu walytjangkunku puṯu wankaṉi. Nyanga paluṟu panya kunyu Israelku mayatja puḻka. Tjinguṟu paluṟu kuwari puṉunguṟu ukalingkunyangkampa nganaṉa nyakula palumpa mulamularingkuku.
42 “Salvou os outros, mas não pode salvar a si mesmo!”, diziam. “Quer dizer que ele é o rei de Israel? Que desça da cruz agora mesmo e creremos nele!
43 Paluṟu kunyu mulamularinganyi Godaku palunya wankaṟu kanyintjaku mununku Godaku katjanmankupai. Kala wanyu nyangama ka tjinguṟu Godalu kuwari palunya wankaṟunkuku.”
43 Ele confiou em Deus, então que Deus o salve agora, se quiser. Pois ele disse: ‘Eu sou o Filho de Deus’.”
44 Ka panya palula itingka wakaṟa utitjunkunytja kutjarangku palu puṟunypaṯu palunya anaṟa wangkangi.
44 Até os criminosos que tinham sido crucificados com ele o insultavam da mesma forma.
45 Ka palulanguṟu tjiṉṯu panya katuringkula katu ngaṟanyangka ngura uwankarangka maṟuringu munu munga puṟunypa ngaṟala mungartji-mungartji kutju tjiṉṯungku piṟuku irnyaningi.
45 Ao meio-dia, desceu sobre toda a terra uma escuridão que durou três horas.
46 Ka nyara palula aṟa piṟuku tjiṉṯungku irnyannyangka Jesulu mirara wangkangu, “Ilayi! Ilayi! Lama tjapatjani?” Alatji paluṟu wangkangi, “Mama God, Mama God! Nyaakuṉin wantikatingu?”
46 Por volta das três da tarde, Jesus clamou em alta voz: “ Eli, Eli, lamá sabactâni ?”, que quer dizer: “Meu Deus, meu Deus, por que me abandonaste?”.
47 Kaya aṉangu kutjupa tjuṯangku ila ngaṟanytjatjanungku paluṟu wangkanyangka kulinu munuya wangkangu, “Paluṟu Ilaitjanya aḻṯinyi pitjala alpamilantjaku.”
47 Alguns dos que estavam ali pensaram que ele chamava o profeta Elias.
48 Ka wati kutjungku ngalya-wirtjapakaṟa pantja puṉu waṟangka karpi-karpiṟa waina kurakurangka tjaḻatjuṟa katuṟa Jesunya ungangi tjikintjaku.
48 Um deles correu, ensopou uma esponja com vinagre e a ergueu num caniço para que ele bebesse.
49 Kaya tjara kutjupangku wangkangu, “Wanyula nyangama, ka Ilaitjalu pitjala palunya wankala.”
49 Os outros, porém, disseram: “Esperem! Vamos ver se Elias vem salvá-lo”.
50 Ka palulanguṟu Jesunya puḻkaṟa mirangu munu ngaalypa wiyaringkula ilungu.
50 Então Jesus clamou em alta voz novamente e entregou seu espírito.
51 Ka paluṟu ilunyangka mantara panya timpulangka waṟaly-waṟalyngaṟanytjanya katunguṟu tjaṟukutu tjilpiraraṟa kutjararira aḻaringu ngura panya miḻmiḻpa mulapa utiringkunytjaku. Ka manta puḻkaṟa uringu, ka puḻi tjuṯa kuḻu kaṯakatira tjilpiraraṉu. |src="lb00265c.tif" size="col" loc="p" ref="27:51"
51 Naquele momento, a cortina do santuário do templo se rasgou em duas partes, de cima até embaixo. A terra estremeceu, rochas se partiram
52 — ausente —
52 e sepulturas se abriram. Muitos do povo santo que haviam morrido ressuscitaram.
53 — ausente —
53 Saíram do cemitério depois da ressurreição de Jesus, entraram na cidade santa de Jerusalém e apareceram a muita gente.
54 — ausente —
54 O oficial romano e os outros soldados que vigiavam Jesus ficaram aterrorizados com o terremoto e com tudo que havia acontecido, e disseram: “Este homem era verdadeiramente o Filho de Deus!”.
55 — ausente —
55 Muitas mulheres que tinham vindo da Galileia com Jesus para servi-lo olhavam de longe.
56 — ausente —
56 Entre elas estavam Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago e José, e a mãe dos filhos de Zebedeu.
57 Ka mungartjirinyangka Jesuku nintintja kutjupa pitjangu wati ini Josephanya ngura Aṟima-tjiyanya nguraṟa wati mani puḻkatjara.
57 Ao entardecer, José, um homem rico de Arimateia que tinha se tornado seguidor de Jesus,
58 Munu paluṟu ankula Pilate-ala ngatjinu Jesunya puntu mantjiṟa katira kuḻpingka tjunkunytjikitjangku. Ka Pilate-alu kuliṟa palyanmanu munu tjaultji tjuṯaku mayatjangka wangkangu Jesunya puntu ungkunytjaku Josephanya.
58 foi a Pilatos e pediu o corpo de Jesus. Pilatos ordenou que lhe entregassem o corpo.
59 Ka paluṟu ankula puṉu kaṯakutjaranguṟu puntu mantjinu munu mantara piṟanpa wiṟu mulata karpinu.
59 José tomou o corpo e o envolveu num lençol limpo, feito de linho,
60 Munu katira kuḻpi palumpangka tjarpara ngaritjunu, panya kuḻpi nyara palunyaya kuwari kutju nyarkaṟa wantingu. Munu tjunkunytjatjanungku puḻi taaṉpa puḻkanya uṉṯuṟa waṉaṟa angatjunu kuḻpi tjaangka, munu wantikatira anu.
60 e o colocou num túmulo novo, de sua propriedade, escavado na rocha. Então rolou uma grande pedra na entrada do túmulo e foi embora.
61 Ka Mary Magdalene-alu pula Mary panya kutjupangku nyinara kuḻpi panya nyangangi paluṟu tjarpatjunkunyangka.
61 Maria Madalena e a outra Maria estavam ali, sentadas em frente ao túmulo.
62 — ausente —
62 No dia seguinte, no sábado, os principais sacerdotes e os fariseus foram a Pilatos
63 — ausente —
63 e disseram: “Senhor, lembramos que, quando ainda vivia, aquele mentiroso disse: ‘Depois de três dias ressuscitarei’.
64 Ka nyuntu uti wangkama nyuntumpa tjaultji tjuṯangku ankula kuḻpi nyaratja tjiṉṯu kutjarangku ngaṟala aṯunymankunytjaku, palumpa nintintja tjuṯangku tjarpara kutitjunkunytjatjanungku wankaringkula pakantja ngunti para-wangkanytjaku-tawara. Panya wati paluṟu wanka nyinaralpi ngunti wangkangi aṉangu tjuṯangka alatji, ‘Ngayuluṉa Godalu panya kalkuntjitja nyurampa Wankaṟunkupainya.’ Ka palatja kurangku ngunti wangkangi, ka tjinguṟu palumpa nintintja tjuṯangku ngapartji wankaringkula pakantja nguntiṯu wangkaku, ka palatja kura mulapalta. Ka nyanga palula-tawaraya uti tjaultji tjuṯangku ngaṟala aṯunymanama.” Alatjiya Pilate-ala wangkara tjapiningi.
64 Por isso, pedimos que lacre o túmulo até o terceiro dia. Isso impedirá que seus discípulos roubem o corpo e depois digam a todos que ele ressuscitou. Se isso acontecer, estaremos em pior situação que antes”.
65 Ka paluṟu tjanala wangkangu, “Uwa palya! Tjaultji maṉkurpaya aḻṯira ma-kati munuya palunya tjananya wangka kaya kuḻpi palunya ngaṟala aṯunymanama.”
65 Pilatos respondeu: “Levem soldados e guardem o túmulo como acharem melhor”.
66 Ka tjananya mulapaṯu katingu munuya ankula kuḻpi tjaangka puḻi taaṉpa puḻkangka kiṯitjuṟa wantingu kutjupangku kampangkaṯu pitjala uṉṯunnyangka nyakunytjikitjangku, munuya tjaultji panya tjuṯa ngaṟala aṯunymankunytjaku wangkara wantikatingu.
66 Então eles lacraram o túmulo e puseram guardas para protegê-lo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.