Mateus 27

Tjukurpa Palya (PJT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 — ausente —
1 Ao romper o dia, todos os principais sacerdotes e os anciãos do povo entraram em conselho contra Jesus, para o matarem;
2 — ausente —
2 e, amarrando-o, levaram-no e o entregaram ao governador Pilatos.
3 Ka Judasalu, wati panya Jesunya witintjaku nintintjalu kulinu tjiḻpi tjuṯangku Jesunya Pilate-anya iluntankunytjaku ungkunytja. Munu paluṟu kulintjatjanungku mani panya 30 palunya ungkunytjanya maḻakungku katingu timpulakutu tjukurtjara kuranyitja tjuṯa munu tjiḻpi tjuṯa kuḻu maḻakungku ungkunytjikitjangku munu tjanala wangkangu,
3 Então, Judas, o que o traiu, vendo que Jesus fora condenado, tocado de remorso, devolveu as trinta moedas de prata aos principais sacerdotes e aos anciãos, dizendo:
4 “Kurangkuṉa nyurala nintinu wati tjukaṟuru iluntankunytjaku.”
4 Pequei, traindo sangue inocente. Eles, porém, responderam: Que nos importa? Isso é contigo.
5 Ka Judasalu mani panya tjilpa 30 waṉingu tjanala itingka munu pakaṟa anu mununku walytjangku liri ruupangka karpiṟa puṉungka tatiṟa waṟaly-waṟalyngaṟangi munu ilungu.
5 Então, Judas, atirando para o santuário as moedas de prata, retirou-se e foi enforcar-se.
6 Kaya tjukurtjara panya kuranyitja tjuṯangku mani panya 30 mantjiṟa wangkangu, “Mani nyangatja milkaḻitja, ka panya Moseku tjukurta ngaṟanyi mani nyanga palu puṟunypa mani timpulitjangka tjunguṟa tjunkunytja wiyangku wantinytjaku.”
6 E os principais sacerdotes, tomando as moedas, disseram: Não é lícito deitá-las no cofre das ofertas, porque é preço de sangue.
7 Munuya wangkara kuliṟa manta tjukutjuku payamilaṉu malikitja tjuṯa ilunyangka nyara palula tjuṉutjunkunytjaku. Manta panya palunyaya payamilaṉu wati panya tjuḻpirnguṟu piti tjuṯa palyalpaingka.
7 E, tendo deliberado, compraram com elas o campo do oleiro, para cemitério de forasteiros.
8 Kaya nyara palulanguṟu aṉangu tjuṯangku ngura nyara palunya ini wangkapai, Manta milkaḻitjanya munuya kuwari wangkanyiṯu.
8 Por isso, aquele campo tem sido chamado, até ao dia de hoje, Campo de Sangue.
9 Aṟa nyanga palunya panya wangkatjara ini Jeremiah-lu iriti nyiringka walkatjunu alatji,
9 Então, se cumpriu o que foi dito por intermédio do profeta Jeremias: Tomaram as trinta moedas de prata, preço em que foi estimado aquele a quem alguns dos filhos de Israel avaliaram;
10 Kaya mani panya palunya mantjiṟa manta payamilaṉu wati panya tjuḻpirnguṟu piti tjuṯa palyalpaingka, panya Mayatja Godaluṉi wangkangu alatji palyantjaku.”
10 e as deram pelo campo do oleiro, assim como me ordenou o Senhor.
11 Kaya Jesunya katira Pilate-ala kuranyu ngaṟatjunu, ka Pilate-alu palula tjapiningi alatji wangkara, “Nyuntu wanyu mulapa Jew tjuṯaku mayatja puḻka?”
11 Jesus estava em pé ante o governador; e este o interrogou, dizendo: És tu o rei dos judeus? Respondeu-lhe Jesus: Tu o dizes.
12 Kaya tjukurtjara kuranyitja tjuṯangku tjiḻpi tjuṯangku kuḻu Jesunya Pilate-ala miṟangka puntuṟa wangkangi. Ka tjana wangkanyangka Jesulu kuliṟa wantira pilunpa alatjiṯu ngaṟangi.
12 E, sendo acusado pelos principais sacerdotes e pelos anciãos, nada respondeu.
13 Ka Pilate-alu palula wangkangu, “Nyuntu kulini tjana wangkanyangka? Nyuntu kunyun kutjupa kutjupa kura tjuṯa palyaningi, pala wangkanyintaya.”
13 Então, lhe perguntou Pilatos: Não ouves quantas acusações te fazem?
14 Palu Jesunya wangkanytja wiya alatjiṯu pilunpa ngaṟangi, ka mayatja panya Pilate-alu nyakula nguwankuringi munu kuliningi, “Ai! Nyaaku nyangatja wangkara aluntja wiya ngaṟanyi?”
14 Jesus não respondeu nem uma palavra, vindo com isto a admirar-se grandemente o governador.
15 Ka panya yiya kutjupa yiya kutjupa inma panya Katuwanu Ankunytjanya ngaṟanyangka mayatja Pilate-alu tjakangku tjailanguṟu wati kutju walatjunkupai aṉangu tjuṯa mukuringkunyangka.
15 Ora, por ocasião da festa, costumava o governador soltar ao povo um dos presos, conforme eles quisessem.
16 Ka nyara palula aṟa wati ini Paṟapatjanya tjailangka nyinangi, kaya aṉangu Judeala nyinanytja tjuṯa ninti wati palumpa.
16 Naquela ocasião, tinham eles um preso muito conhecido, chamado Barrabás.
17 Ka tjiṉṯu nyara palula aṉangu tjuṯa mulapa palumpa ngurangka uṟilta tjunguringkunyangka Pilate-alu tjanala tjapinu, “Wati yaaltjiṉa nyurampa walatjunkuku Paṟapatjanya, munta Jesunya panya nyura kutjupa tjuṯangku palunya Godalu kalkuntjanya kulilpai?”
17 Estando, pois, o povo reunido, perguntou-lhes Pilatos: A quem quereis que eu vos solte, a Barrabás ou a Jesus, chamado Cristo?
18 Nyangatja paluṟu nintingku tjapiningi alatji kuliṟa, “Wati nyanga tjukurtjara kuranyitja tjuṯangkuya Jesunya nyaṟaringkula ngayulakutu katingi.”
18 Porque sabia que, por inveja, o tinham entregado.
19 Munu mayatja paluṟu palumpa tjiya puḻkangka nyinangi, panya tjiya nyara palula nyinara paluṟu aṉangu kutjupa palulakutu katinyangka ngurkantankupai. Ka paluṟu tjiya nyara palulanguṟu tjanala wangkanyangka palumpa kuringku wati kutjupa wituṉu Pilate-ala tjakultjunkunytjaku alatji, “Wati palatja tjukaṟuru mulapa, panya ngayulu palunya mungangka tjukurmanu munuṉa puḻkaṟa nguḻuringkula tjititingangi. Ka palunya wantima iluntankunytjaku wangkanytja wiyangku.”
19 E, estando ele no tribunal, sua mulher mandou dizer-lhe: Não te envolvas com esse justo; porque hoje, em sonho, muito sofri por seu respeito.
20 Kaya tjukurtjara kuranyitja tjuṯangku, tjiḻpi tjuṯangku kuḻu aṉangu tjuṯa wituwituṉu mayatja Pilate-ala wangkanytjaku wati panya Paṟapatjanya tjailanguṟu walatjunkunytjaku munu Jesunya palumpa aṟangka iluntankunytjaku.
20 Mas os principais sacerdotes e os anciãos persuadiram o povo a que pedisse Barrabás e fizesse morrer Jesus.
21 Ka Pilate-alu tjanala tjapinu, “Wati yaaltjiku nyura mukuringanyi nyanga kutjaranguṟu ngayulu walatjunkunytjaku?”
21 De novo, perguntou-lhes o governador: Qual dos dois quereis que eu vos solte? Responderam eles: Barrabás!
22 Ka Pilate-alu wangkangu, “Kaṉa wanyu nyaalku wati nyanga Jesunya Christanya?”
22 Replicou-lhes Pilatos: Que farei, então, de Jesus, chamado Cristo? Seja crucificado! Responderam todos.
23 Ka Pilate-alu piṟuku tjanala wangkangu, “Palu kura nyaa wanyu nyanga paluṟu palyaṉu?”
23 Que mal fez ele? Perguntou Pilatos. Porém cada vez clamavam mais: Seja crucificado!
24 Ka palulanguṟu tjana tungun-tunguntu wangkanyangka nyakula Pilate-alu wantira kulinu, “Tjinguṟuya winki mirpaṉarira puḻkaṟa pikaringkuku.” Munu paluṟu mina mantjinu mununku maṟa paltjiṉu aṉangu winkingka miṟangka munu tjanala wangkangu, “Nyawaṉiya! Ngayulu wati nyangatja nyurala tjunguringkula iluntankunytja wiyangku wantinyi. Nyangatja nyura iluntankunytjikitja mukuringanyi ngayulu wiya. Palu nyura rawangku wituwitunnyangka kutjuṉa tjaultji tjuṯangka wangkanyi iluntankunytjaku.”
24 Vendo Pilatos que nada conseguia, antes, pelo contrário, aumentava o tumulto, mandando vir água, lavou as mãos perante o povo, dizendo: Estou inocente do sangue deste [justo]; fique o caso convosco!
25 Kaya aṉangu winkingku palula wangkangu, “Wiya, palya, nyangatja nganaṉa mukuringkunytja, ka nyuntu nganaṉa mukuringkunyangka iluntankunytjaku wangkanyi. Ka tjinguṟu nganaṉa ngunti alatji palyannyangka Godalu nganaṉanya pungama munu nganampa tjitji tjuṯa munu walytjapiti maḻatja maḻatja tjuṯa kuḻu nyuntunya wiya.”
25 E o povo todo respondeu: Caia sobre nós o seu sangue e sobre nossos filhos!
26 Ka Pilate-alu wati panya Paṟapatjanya tjailanguṟu walatjunu munu palumpa tjaultji tjuṯa wangkangu Jesunya wiipangka alkantjaku. Munu palula maḻangka tjana pungkula wiyaringkunyangka tjanala wangkangu katira puṉu kaṯakutjarangka wakaṟa utitjunkunytjaku. |src="GT00100.tif" size="col" loc="p" ref="27:26"
26 Então, Pilatos lhes soltou Barrabás; e, após haver açoitado a Jesus, entregou-o para ser crucificado.
27 Kaya Pilate-aku tjaultji tjuṯangku Jesunya katira mayatja puḻkaku waḻingka tjarpatjunu munuya tjaultji kutjupa tjuṯa aḻṯira uwankara tjunguringkula palula para-ngaṟala arintanangi.
27 Logo a seguir, os soldados do governador, levando Jesus para o pretório, reuniram em torno dele toda a coorte.
28 Munuya mantara panya palumpa araltjanu munuya mantara kutjupangka rituwanangka tjarpatjunu.
28 Despojando-o das vestes, cobriram-no com um manto escarlate;
29 Munuya mayatja puḻkangku katangka kanyilpai puṟunypa palyaṉu tjilka-tjilkanguṟu iṟi puḻkatjara munuya palula katangka puṟuntaṟa tjunu. Munuya puṉu tjukara palunya ungu maṟa wakungku witiṟa kanyintjaku mayatja puḻka puṟunytju, munuya palulanguṟulta palula kuranyu tultjungaṟakatira palunya anaṟa ngalypa-ngalyparingkula ngunti waḻkuṟa wangkangi alatji, “Awari! Mulapa nyuntu Jewku mayatja puḻkanya.”
29 tecendo uma coroa de espinhos, puseram-lha na cabeça e, na mão direita, um caniço; e, ajoelhando-se diante dele, o escarneciam, dizendo: Salve, rei dos judeus!
30 Munuya palunya wiṯalytjunkula puṉu panya tjukarangka mantjiṟa kata pungangi.
30 E, cuspindo nele, tomaram o caniço e davam-lhe com ele na cabeça.
31 Munuya anaṟa wiyaringkula mantara panya rituwana araltjaṟa palumpa panya mantarangka maḻakungku tjarpatjunu. Munuya palulanguṟulta palunya ma-katingu iluntankunytjikitjangku.
31 Depois de o terem escarnecido, despiram-lhe o manto e o vestiram com as suas próprias vestes. Em seguida, o levaram para ser crucificado.
32 Munuya Jesunya ngura Jerusalemalanguṟu uṟilkutu ma-pakaltjingaṉu, ka paluṟu puṉu tjaḻiṟa anangi. Kaya uṟilkutu ma-pakaṟa nyangu wati kutjupa ini Simonnga ngura ini Tjaiṟininya nguraṟa ngalya-tjarpanyangka munuya tjaultji panya tjuṯangku palunya pauntjingaṟa wangkangu puṉu panya Jesuku tjaḻiṟa katinytjaku.
32 Ao saírem, encontraram um cireneu, chamado Simão, a quem obrigaram a carregar-lhe a cruz.
33 Munuya ankula wirkanu ngura ini Kaulkatjala panya wangka tjanampangkuya puḻi nyara palunya wangkapai, Kata Tarkatjaranya.
33 E, chegando a um lugar chamado Gólgota, que significa Lugar da Caveira,
34 Munuya ngura pala palula wirkaṟa palunya wainangka kutjupa kutjupa tjau puṟunypa tjunguṟa ungangi pika kaarngaṟanyangka manarmankunytjaku, palu Jesulu arkaṟa wantingi tjikintja wiyangku.
34 deram-lhe a beber vinho com fel; mas ele, provando-o, não o quis beber.
35 Kaya palulanguṟulta tjaultji panya tjuṯangku palunya puṉu kaṯakutjarangka wakaṟa utitjunu, munuya palula maḻangka palumpa mantaraku puṉu nampatjara katu waṉira inkangi kutjungku kutjungku winamilaṟa mantjintjikitjangku.|src="GT00040.tif" size="col" loc="p" ref="27:35"
35 Depois de o crucificarem, repartiram entre si as suas vestes, tirando a sorte.
36 Munuya palula maḻangka ngaṟala aṯunymanangi palunya kutjupangku pitjala mantjintjaku-tawara.
36 E, assentados ali, o guardavam.
37 Munuya walka palula katangka katu walkatjuṟa utitjunu, ka walka paluṟu alatji ngaṟangi,
37 Por cima da sua cabeça puseram escrita a sua acusação: Este é Jesus, o Rei dos Judeus .
38 Munuya palula tjungu wati kutitjunkupai kura kutjara puṉu kutjupa kutjarangka wakaṟa utitjunu nganytjarta kutjara, kutju kampa wakungka kutju kampa tjampungka.
38 E foram crucificados com ele dois ladrões, um à sua direita, e outro à sua esquerda.
39 Ka palula itingka iwara puḻka wati-ngaringi, kaya aṉangu tjuṯangku iwara pala palula ankula Jesunya ira-nyakukatingi munuya palunya anaṟa wangkangi,
39 Os que iam passando blasfemavam dele, meneando a cabeça e dizendo:
40 “Ala! Walangkunku palyala, panya nyuntu wangkangi timpula piḻuntara tjiṉṯu maṉkurarira piṟuku palyaṟa wiyantjikitjangku. Wala wanyu ngalya-waṟarakati puṉunguṟu pala, mununku walytjangku wankala. Wanyumpa kunyun Godaku katjampa!”
40 Ó tu que destróis o santuário e em três dias o reedificas! Salva-te a ti mesmo, se és Filho de Deus, e desce da cruz!
41 Kaya tjukurtjara kuranyitja tjuṯangku munu Moseku tjukurpa nintilpai tjuṯangku munu tjiḻpi kutjupa tjuṯangku kuḻukuḻu tjukurpa palu puṟunypaṯu wangkangi Jesula munuya palunya anaṟa ikaringangi alatji wangkara,
41 De igual modo, os principais sacerdotes, com os escribas e anciãos, escarnecendo, diziam:
42 “Kutjupa tjuṯa nyangangku wankaningi, palu walytjangkunku puṯu wankaṉi. Nyanga paluṟu panya kunyu Israelku mayatja puḻka. Tjinguṟu paluṟu kuwari puṉunguṟu ukalingkunyangkampa nganaṉa nyakula palumpa mulamularingkuku.
42 Salvou os outros, a si mesmo não pode salvar-se. É rei de Israel! Desça da cruz, e creremos nele.
43 Paluṟu kunyu mulamularinganyi Godaku palunya wankaṟu kanyintjaku mununku Godaku katjanmankupai. Kala wanyu nyangama ka tjinguṟu Godalu kuwari palunya wankaṟunkuku.”
43 Confiou em Deus; pois venha livrá-lo agora, se, de fato, lhe quer bem; porque disse: Sou Filho de Deus.
44 Ka panya palula itingka wakaṟa utitjunkunytja kutjarangku palu puṟunypaṯu palunya anaṟa wangkangi.
44 E os mesmos impropérios lhe diziam também os ladrões que haviam sido crucificados com ele.
45 Ka palulanguṟu tjiṉṯu panya katuringkula katu ngaṟanyangka ngura uwankarangka maṟuringu munu munga puṟunypa ngaṟala mungartji-mungartji kutju tjiṉṯungku piṟuku irnyaningi.
45 Desde a hora sexta até à hora nona, houve trevas sobre toda a terra.
46 Ka nyara palula aṟa piṟuku tjiṉṯungku irnyannyangka Jesulu mirara wangkangu, “Ilayi! Ilayi! Lama tjapatjani?” Alatji paluṟu wangkangi, “Mama God, Mama God! Nyaakuṉin wantikatingu?”
46 Por volta da hora nona, clamou Jesus em alta voz, dizendo: Eli, Eli, lamá sabactâni? O que quer dizer: Deus meu, Deus meu, por que me desamparaste?
47 Kaya aṉangu kutjupa tjuṯangku ila ngaṟanytjatjanungku paluṟu wangkanyangka kulinu munuya wangkangu, “Paluṟu Ilaitjanya aḻṯinyi pitjala alpamilantjaku.”
47 E alguns dos que ali estavam, ouvindo isto, diziam: Ele chama por Elias.
48 Ka wati kutjungku ngalya-wirtjapakaṟa pantja puṉu waṟangka karpi-karpiṟa waina kurakurangka tjaḻatjuṟa katuṟa Jesunya ungangi tjikintjaku.
48 E, logo, um deles correu a buscar uma esponja e, tendo-a embebido de vinagre e colocado na ponta de um caniço, deu-lhe a beber.
49 Kaya tjara kutjupangku wangkangu, “Wanyula nyangama, ka Ilaitjalu pitjala palunya wankala.”
49 Os outros, porém, diziam: Deixa, vejamos se Elias vem salvá-lo.
50 Ka palulanguṟu Jesunya puḻkaṟa mirangu munu ngaalypa wiyaringkula ilungu.
50 E Jesus, clamando outra vez com grande voz, entregou o espírito.
51 Ka paluṟu ilunyangka mantara panya timpulangka waṟaly-waṟalyngaṟanytjanya katunguṟu tjaṟukutu tjilpiraraṟa kutjararira aḻaringu ngura panya miḻmiḻpa mulapa utiringkunytjaku. Ka manta puḻkaṟa uringu, ka puḻi tjuṯa kuḻu kaṯakatira tjilpiraraṉu. |src="lb00265c.tif" size="col" loc="p" ref="27:51"
51 Eis que o véu do santuário se rasgou em duas partes de alto a baixo; tremeu a terra, fenderam-se as rochas;
52 — ausente —
52 abriram-se os sepulcros, e muitos corpos de santos, que dormiam, ressuscitaram;
53 — ausente —
53 e, saindo dos sepulcros depois da ressurreição de Jesus, entraram na cidade santa e apareceram a muitos.
54 — ausente —
54 O centurião e os que com ele guardavam a Jesus, vendo o terremoto e tudo o que se passava, ficaram possuídos de grande temor e disseram: Verdadeiramente este era Filho de Deus.
55 — ausente —
55 Estavam ali muitas mulheres, observando de longe; eram as que vinham seguindo a Jesus desde a Galileia, para o servirem;
56 — ausente —
56 entre elas estavam Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago e de José, e a mulher de Zebedeu.
57 Ka mungartjirinyangka Jesuku nintintja kutjupa pitjangu wati ini Josephanya ngura Aṟima-tjiyanya nguraṟa wati mani puḻkatjara.
57 Caindo a tarde, veio um homem rico de Arimateia, chamado José, que era também discípulo de Jesus.
58 Munu paluṟu ankula Pilate-ala ngatjinu Jesunya puntu mantjiṟa katira kuḻpingka tjunkunytjikitjangku. Ka Pilate-alu kuliṟa palyanmanu munu tjaultji tjuṯaku mayatjangka wangkangu Jesunya puntu ungkunytjaku Josephanya.
58 Este foi ter com Pilatos e lhe pediu o corpo de Jesus. Então, Pilatos mandou que lho fosse entregue.
59 Ka paluṟu ankula puṉu kaṯakutjaranguṟu puntu mantjinu munu mantara piṟanpa wiṟu mulata karpinu.
59 E José, tomando o corpo, envolveu-o num pano limpo de linho
60 Munu katira kuḻpi palumpangka tjarpara ngaritjunu, panya kuḻpi nyara palunyaya kuwari kutju nyarkaṟa wantingu. Munu tjunkunytjatjanungku puḻi taaṉpa puḻkanya uṉṯuṟa waṉaṟa angatjunu kuḻpi tjaangka, munu wantikatira anu.
60 e o depositou no seu túmulo novo, que fizera abrir na rocha; e, rolando uma grande pedra para a entrada do sepulcro, se retirou.
61 Ka Mary Magdalene-alu pula Mary panya kutjupangku nyinara kuḻpi panya nyangangi paluṟu tjarpatjunkunyangka.
61 Achavam-se ali, sentadas em frente da sepultura, Maria Madalena e a outra Maria.
62 — ausente —
62 No dia seguinte, que é o dia depois da preparação, reuniram-se os principais sacerdotes e os fariseus e, dirigindo-se a Pilatos,
63 — ausente —
63 disseram-lhe: Senhor, lembramo-nos de que aquele embusteiro, enquanto vivia, disse: Depois de três dias ressuscitarei.
64 Ka nyuntu uti wangkama nyuntumpa tjaultji tjuṯangku ankula kuḻpi nyaratja tjiṉṯu kutjarangku ngaṟala aṯunymankunytjaku, palumpa nintintja tjuṯangku tjarpara kutitjunkunytjatjanungku wankaringkula pakantja ngunti para-wangkanytjaku-tawara. Panya wati paluṟu wanka nyinaralpi ngunti wangkangi aṉangu tjuṯangka alatji, ‘Ngayuluṉa Godalu panya kalkuntjitja nyurampa Wankaṟunkupainya.’ Ka palatja kurangku ngunti wangkangi, ka tjinguṟu palumpa nintintja tjuṯangku ngapartji wankaringkula pakantja nguntiṯu wangkaku, ka palatja kura mulapalta. Ka nyanga palula-tawaraya uti tjaultji tjuṯangku ngaṟala aṯunymanama.” Alatjiya Pilate-ala wangkara tjapiningi.
64 Ordena, pois, que o sepulcro seja guardado com segurança até ao terceiro dia, para não suceder que, vindo os discípulos, o roubem e depois digam ao povo: Ressuscitou dos mortos; e será o último embuste pior que o primeiro.
65 Ka paluṟu tjanala wangkangu, “Uwa palya! Tjaultji maṉkurpaya aḻṯira ma-kati munuya palunya tjananya wangka kaya kuḻpi palunya ngaṟala aṯunymanama.”
65 Disse-lhes Pilatos: Aí tendes uma escolta; ide e guardai o sepulcro como bem vos parecer.
66 Ka tjananya mulapaṯu katingu munuya ankula kuḻpi tjaangka puḻi taaṉpa puḻkangka kiṯitjuṟa wantingu kutjupangku kampangkaṯu pitjala uṉṯunnyangka nyakunytjikitjangku, munuya tjaultji panya tjuṯa ngaṟala aṯunymankunytjaku wangkara wantikatingu.
66 Indo eles, montaram guarda ao sepulcro, selando a pedra e deixando ali a escolta.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.