Mateus 27
Tjukurpa Palya (PJT) vs NAA
1 — ausente —
1 Ao romper o dia, todos os principais sacerdotes e os anciãos do povo entraram em conselho contra Jesus, para o matarem;
2 — ausente —
2 e, amarrando-o, levaram-no e o entregaram ao governador Pilatos.
3 Ka Judasalu, wati panya Jesunya witintjaku nintintjalu kulinu tjiḻpi tjuṯangku Jesunya Pilate-anya iluntankunytjaku ungkunytja. Munu paluṟu kulintjatjanungku mani panya 30 palunya ungkunytjanya maḻakungku katingu timpulakutu tjukurtjara kuranyitja tjuṯa munu tjiḻpi tjuṯa kuḻu maḻakungku ungkunytjikitjangku munu tjanala wangkangu,
3 Então Judas, que o traiu, vendo que Jesus havia sido condenado, tocado de remorso, devolveu as trinta moedas de prata aos principais sacerdotes e aos anciãos, dizendo:
4 “Kurangkuṉa nyurala nintinu wati tjukaṟuru iluntankunytjaku.”
4 — Pequei, traindo sangue inocente. Eles, porém, responderam: — Que nos importa? Isso é com você.
5 Ka Judasalu mani panya tjilpa 30 waṉingu tjanala itingka munu pakaṟa anu mununku walytjangku liri ruupangka karpiṟa puṉungka tatiṟa waṟaly-waṟalyngaṟangi munu ilungu.
5 Então Judas, atirando as moedas de prata para dentro do templo, retirou-se e se enforcou.
6 Kaya tjukurtjara panya kuranyitja tjuṯangku mani panya 30 mantjiṟa wangkangu, “Mani nyangatja milkaḻitja, ka panya Moseku tjukurta ngaṟanyi mani nyanga palu puṟunypa mani timpulitjangka tjunguṟa tjunkunytja wiyangku wantinytjaku.”
6 E os principais sacerdotes, pegando as moedas, disseram: — Não é lícito colocá-las no cofre das ofertas, porque é preço de sangue.
7 Munuya wangkara kuliṟa manta tjukutjuku payamilaṉu malikitja tjuṯa ilunyangka nyara palula tjuṉutjunkunytjaku. Manta panya palunyaya payamilaṉu wati panya tjuḻpirnguṟu piti tjuṯa palyalpaingka.
7 E, tendo deliberado, compraram com elas o campo do oleiro, para cemitério de forasteiros.
8 Kaya nyara palulanguṟu aṉangu tjuṯangku ngura nyara palunya ini wangkapai, Manta milkaḻitjanya munuya kuwari wangkanyiṯu.
8 Por isso, aquele campo é chamado, até o dia de hoje, Campo de Sangue.
9 Aṟa nyanga palunya panya wangkatjara ini Jeremiah-lu iriti nyiringka walkatjunu alatji,
9 Então se cumpriu o que foi dito por meio do profeta Jeremias: “Pegaram as trinta moedas de prata, preço em que foi estimado aquele a quem alguns dos filhos de Israel avaliaram,
10 Kaya mani panya palunya mantjiṟa manta payamilaṉu wati panya tjuḻpirnguṟu piti tjuṯa palyalpaingka, panya Mayatja Godaluṉi wangkangu alatji palyantjaku.”
10 e as deram pelo campo do oleiro, assim como me ordenou o Senhor.”
11 Kaya Jesunya katira Pilate-ala kuranyu ngaṟatjunu, ka Pilate-alu palula tjapiningi alatji wangkara, “Nyuntu wanyu mulapa Jew tjuṯaku mayatja puḻka?”
11 Jesus estava em pé diante do governador, e este o interrogou, dizendo: — Você é o rei dos judeus? Jesus respondeu:
12 Kaya tjukurtjara kuranyitja tjuṯangku tjiḻpi tjuṯangku kuḻu Jesunya Pilate-ala miṟangka puntuṟa wangkangi. Ka tjana wangkanyangka Jesulu kuliṟa wantira pilunpa alatjiṯu ngaṟangi.
12 E, sendo acusado pelos principais sacerdotes e pelos anciãos, Jesus nada respondeu.
13 Ka Pilate-alu palula wangkangu, “Nyuntu kulini tjana wangkanyangka? Nyuntu kunyun kutjupa kutjupa kura tjuṯa palyaningi, pala wangkanyintaya.”
13 Então Pilatos perguntou: — Não está ouvindo quantas acusações fazem contra você?
14 Palu Jesunya wangkanytja wiya alatjiṯu pilunpa ngaṟangi, ka mayatja panya Pilate-alu nyakula nguwankuringi munu kuliningi, “Ai! Nyaaku nyangatja wangkara aluntja wiya ngaṟanyi?”
14 Mas Jesus não respondeu nem uma palavra, a ponto de o governador ficar muito admirado.
15 Ka panya yiya kutjupa yiya kutjupa inma panya Katuwanu Ankunytjanya ngaṟanyangka mayatja Pilate-alu tjakangku tjailanguṟu wati kutju walatjunkupai aṉangu tjuṯa mukuringkunyangka.
15 Ora, por ocasião da festa, o governador costumava soltar ao povo um preso, conforme eles quisessem.
16 Ka nyara palula aṟa wati ini Paṟapatjanya tjailangka nyinangi, kaya aṉangu Judeala nyinanytja tjuṯa ninti wati palumpa.
16 Naquela ocasião, eles tinham um preso muito conhecido, chamado Barrabás.
17 Ka tjiṉṯu nyara palula aṉangu tjuṯa mulapa palumpa ngurangka uṟilta tjunguringkunyangka Pilate-alu tjanala tjapinu, “Wati yaaltjiṉa nyurampa walatjunkuku Paṟapatjanya, munta Jesunya panya nyura kutjupa tjuṯangku palunya Godalu kalkuntjanya kulilpai?”
17 Estando, pois, o povo reunido, Pilatos lhes perguntou: — Quem vocês querem que eu solte: Barrabás ou Jesus, chamado Cristo?
18 Nyangatja paluṟu nintingku tjapiningi alatji kuliṟa, “Wati nyanga tjukurtjara kuranyitja tjuṯangkuya Jesunya nyaṟaringkula ngayulakutu katingi.”
18 Porque sabia que era por inveja que eles tinham entregado Jesus.
19 Munu mayatja paluṟu palumpa tjiya puḻkangka nyinangi, panya tjiya nyara palula nyinara paluṟu aṉangu kutjupa palulakutu katinyangka ngurkantankupai. Ka paluṟu tjiya nyara palulanguṟu tjanala wangkanyangka palumpa kuringku wati kutjupa wituṉu Pilate-ala tjakultjunkunytjaku alatji, “Wati palatja tjukaṟuru mulapa, panya ngayulu palunya mungangka tjukurmanu munuṉa puḻkaṟa nguḻuringkula tjititingangi. Ka palunya wantima iluntankunytjaku wangkanytja wiyangku.”
19 E, estando Pilatos sentado no tribunal, a mulher dele mandou dizer-lhe: — Não se envolva com esse justo, porque hoje, em sonho, sofri muito por causa dele.
20 Kaya tjukurtjara kuranyitja tjuṯangku, tjiḻpi tjuṯangku kuḻu aṉangu tjuṯa wituwituṉu mayatja Pilate-ala wangkanytjaku wati panya Paṟapatjanya tjailanguṟu walatjunkunytjaku munu Jesunya palumpa aṟangka iluntankunytjaku.
20 Mas os principais sacerdotes e os anciãos persuadiram o povo a que pedisse Barrabás e condenasse Jesus à morte.
21 Ka Pilate-alu tjanala tjapinu, “Wati yaaltjiku nyura mukuringanyi nyanga kutjaranguṟu ngayulu walatjunkunytjaku?”
21 De novo, o governador perguntou: — Qual dos dois vocês querem que eu solte? Eles responderam: — Barrabás!
22 Ka Pilate-alu wangkangu, “Kaṉa wanyu nyaalku wati nyanga Jesunya Christanya?”
22 Pilatos lhes perguntou: — Que farei, então, com Jesus, chamado Cristo? Todos responderam: — Que seja crucificado!
23 Ka Pilate-alu piṟuku tjanala wangkangu, “Palu kura nyaa wanyu nyanga paluṟu palyaṉu?”
23 Pilatos continuou: — Que mal ele fez? Porém eles gritavam cada vez mais: — Que seja crucificado!
24 Ka palulanguṟu tjana tungun-tunguntu wangkanyangka nyakula Pilate-alu wantira kulinu, “Tjinguṟuya winki mirpaṉarira puḻkaṟa pikaringkuku.” Munu paluṟu mina mantjinu mununku maṟa paltjiṉu aṉangu winkingka miṟangka munu tjanala wangkangu, “Nyawaṉiya! Ngayulu wati nyangatja nyurala tjunguringkula iluntankunytja wiyangku wantinyi. Nyangatja nyura iluntankunytjikitja mukuringanyi ngayulu wiya. Palu nyura rawangku wituwitunnyangka kutjuṉa tjaultji tjuṯangka wangkanyi iluntankunytjaku.”
24 Vendo Pilatos que nada conseguia e que, ao contrário, o tumulto aumentava, mandou trazer água e lavou as mãos diante do povo, dizendo: — Estou inocente do sangue deste homem; fique o caso com vocês!
25 Kaya aṉangu winkingku palula wangkangu, “Wiya, palya, nyangatja nganaṉa mukuringkunytja, ka nyuntu nganaṉa mukuringkunyangka iluntankunytjaku wangkanyi. Ka tjinguṟu nganaṉa ngunti alatji palyannyangka Godalu nganaṉanya pungama munu nganampa tjitji tjuṯa munu walytjapiti maḻatja maḻatja tjuṯa kuḻu nyuntunya wiya.”
25 E o povo todo respondeu: — Que o sangue dele caia sobre nós e sobre os nossos filhos!
26 Ka Pilate-alu wati panya Paṟapatjanya tjailanguṟu walatjunu munu palumpa tjaultji tjuṯa wangkangu Jesunya wiipangka alkantjaku. Munu palula maḻangka tjana pungkula wiyaringkunyangka tjanala wangkangu katira puṉu kaṯakutjarangka wakaṟa utitjunkunytjaku. |src="GT00100.tif" size="col" loc="p" ref="27:26"
26 Então Pilatos lhes soltou Barrabás. E, depois de mandar açoitar Jesus, entregou-o para ser crucificado.
27 Kaya Pilate-aku tjaultji tjuṯangku Jesunya katira mayatja puḻkaku waḻingka tjarpatjunu munuya tjaultji kutjupa tjuṯa aḻṯira uwankara tjunguringkula palula para-ngaṟala arintanangi.
27 Logo a seguir, os soldados do governador, levando Jesus para o Pretório, reuniram em torno dele toda a tropa.
28 Munuya mantara panya palumpa araltjanu munuya mantara kutjupangka rituwanangka tjarpatjunu.
28 Tiraram a roupa de Jesus e o vestiram com um manto escarlate.
29 Munuya mayatja puḻkangku katangka kanyilpai puṟunypa palyaṉu tjilka-tjilkanguṟu iṟi puḻkatjara munuya palula katangka puṟuntaṟa tjunu. Munuya puṉu tjukara palunya ungu maṟa wakungku witiṟa kanyintjaku mayatja puḻka puṟunytju, munuya palulanguṟulta palula kuranyu tultjungaṟakatira palunya anaṟa ngalypa-ngalyparingkula ngunti waḻkuṟa wangkangi alatji, “Awari! Mulapa nyuntu Jewku mayatja puḻkanya.”
29 E, tecendo uma coroa de espinhos, a puseram na cabeça dele, e colocaram um caniço na sua mão direita. E, ajoelhando-se diante dele, zombavam, dizendo: — Salve, rei dos judeus!
30 Munuya palunya wiṯalytjunkula puṉu panya tjukarangka mantjiṟa kata pungangi.
30 E, cuspindo nele, pegaram o caniço e batiam na sua cabeça.
31 Munuya anaṟa wiyaringkula mantara panya rituwana araltjaṟa palumpa panya mantarangka maḻakungku tjarpatjunu. Munuya palulanguṟulta palunya ma-katingu iluntankunytjikitjangku.
31 Depois de terem zombado dele, tiraram-lhe o manto e o vestiram com as suas próprias roupas. Então o levaram para ser crucificado.
32 Munuya Jesunya ngura Jerusalemalanguṟu uṟilkutu ma-pakaltjingaṉu, ka paluṟu puṉu tjaḻiṟa anangi. Kaya uṟilkutu ma-pakaṟa nyangu wati kutjupa ini Simonnga ngura ini Tjaiṟininya nguraṟa ngalya-tjarpanyangka munuya tjaultji panya tjuṯangku palunya pauntjingaṟa wangkangu puṉu panya Jesuku tjaḻiṟa katinytjaku.
32 Ao saírem, encontraram um cireneu, chamado Simão, a quem obrigaram a carregar a cruz de Jesus.
33 Munuya ankula wirkanu ngura ini Kaulkatjala panya wangka tjanampangkuya puḻi nyara palunya wangkapai, Kata Tarkatjaranya.
33 E, chegando a um lugar chamado Gólgota, que significa “Lugar da Caveira”,
34 Munuya ngura pala palula wirkaṟa palunya wainangka kutjupa kutjupa tjau puṟunypa tjunguṟa ungangi pika kaarngaṟanyangka manarmankunytjaku, palu Jesulu arkaṟa wantingi tjikintja wiyangku.
34 deram vinho com fel para Jesus beber; mas ele, provando-o, não quis beber.
35 Kaya palulanguṟulta tjaultji panya tjuṯangku palunya puṉu kaṯakutjarangka wakaṟa utitjunu, munuya palula maḻangka palumpa mantaraku puṉu nampatjara katu waṉira inkangi kutjungku kutjungku winamilaṟa mantjintjikitjangku.|src="GT00040.tif" size="col" loc="p" ref="27:35"
35 Depois de o crucificarem, repartiram entre si as roupas dele, tirando a sorte.
36 Munuya palula maḻangka ngaṟala aṯunymanangi palunya kutjupangku pitjala mantjintjaku-tawara.
36 E, assentados ali, o guardavam.
37 Munuya walka palula katangka katu walkatjuṟa utitjunu, ka walka paluṟu alatji ngaṟangi,
37 Por cima da cabeça de Jesus puseram por escrito a acusação contra ele: “ Este é Jesus, o Rei dos Judeus ”.
38 Munuya palula tjungu wati kutitjunkupai kura kutjara puṉu kutjupa kutjarangka wakaṟa utitjunu nganytjarta kutjara, kutju kampa wakungka kutju kampa tjampungka.
38 E dois ladrões foram crucificados com ele, um à sua direita e outro à sua esquerda.
39 Ka palula itingka iwara puḻka wati-ngaringi, kaya aṉangu tjuṯangku iwara pala palula ankula Jesunya ira-nyakukatingi munuya palunya anaṟa wangkangi,
39 Os que iam passando blasfemavam contra ele, balançando a cabeça e dizendo:
40 “Ala! Walangkunku palyala, panya nyuntu wangkangi timpula piḻuntara tjiṉṯu maṉkurarira piṟuku palyaṟa wiyantjikitjangku. Wala wanyu ngalya-waṟarakati puṉunguṟu pala, mununku walytjangku wankala. Wanyumpa kunyun Godaku katjampa!”
40 — Ei, você que destrói o santuário e em três dias o reedifica! Salve a si mesmo, se você é o Filho de Deus, e desça da cruz!
41 Kaya tjukurtjara kuranyitja tjuṯangku munu Moseku tjukurpa nintilpai tjuṯangku munu tjiḻpi kutjupa tjuṯangku kuḻukuḻu tjukurpa palu puṟunypaṯu wangkangi Jesula munuya palunya anaṟa ikaringangi alatji wangkara,
41 De igual modo, os principais sacerdotes com os escribas e anciãos, zombando, diziam:
42 “Kutjupa tjuṯa nyangangku wankaningi, palu walytjangkunku puṯu wankaṉi. Nyanga paluṟu panya kunyu Israelku mayatja puḻka. Tjinguṟu paluṟu kuwari puṉunguṟu ukalingkunyangkampa nganaṉa nyakula palumpa mulamularingkuku.
42 — Salvou os outros, a si mesmo não pode salvar. É rei de Israel! Que ele desça da cruz, e então creremos nele.
43 Paluṟu kunyu mulamularinganyi Godaku palunya wankaṟu kanyintjaku mununku Godaku katjanmankupai. Kala wanyu nyangama ka tjinguṟu Godalu kuwari palunya wankaṟunkuku.”
43 Confiou em Deus; pois que Deus venha livrá-lo agora, se, de fato, lhe quer bem; porque ele disse: “Sou Filho de Deus.”
44 Ka panya palula itingka wakaṟa utitjunkunytja kutjarangku palu puṟunypaṯu palunya anaṟa wangkangi.
44 Também os ladrões que haviam sido crucificados com ele o insultavam.
45 Ka palulanguṟu tjiṉṯu panya katuringkula katu ngaṟanyangka ngura uwankarangka maṟuringu munu munga puṟunypa ngaṟala mungartji-mungartji kutju tjiṉṯungku piṟuku irnyaningi.
45 A partir do meio-dia, houve trevas sobre toda a terra até as três horas da tarde.
46 Ka nyara palula aṟa piṟuku tjiṉṯungku irnyannyangka Jesulu mirara wangkangu, “Ilayi! Ilayi! Lama tjapatjani?” Alatji paluṟu wangkangi, “Mama God, Mama God! Nyaakuṉin wantikatingu?”
46 Por volta de três horas da tarde, Jesus clamou em alta voz, dizendo:
47 Kaya aṉangu kutjupa tjuṯangku ila ngaṟanytjatjanungku paluṟu wangkanyangka kulinu munuya wangkangu, “Paluṟu Ilaitjanya aḻṯinyi pitjala alpamilantjaku.”
47 Alguns dos que estavam ali, ouvindo isto, diziam: — Ele chama por Elias.
48 Ka wati kutjungku ngalya-wirtjapakaṟa pantja puṉu waṟangka karpi-karpiṟa waina kurakurangka tjaḻatjuṟa katuṟa Jesunya ungangi tjikintjaku.
48 E, logo, um deles correu a buscar uma esponja e, tendo-a embebido em vinagre e colocado na ponta de um caniço, deu-lhe de beber.
49 Kaya tjara kutjupangku wangkangu, “Wanyula nyangama, ka Ilaitjalu pitjala palunya wankala.”
49 Os outros, porém, diziam: — Espere! Vejamos se Elias vem salvá-lo.
50 Ka palulanguṟu Jesunya puḻkaṟa mirangu munu ngaalypa wiyaringkula ilungu.
50 E Jesus, clamando outra vez em alta voz, entregou o espírito.
51 Ka paluṟu ilunyangka mantara panya timpulangka waṟaly-waṟalyngaṟanytjanya katunguṟu tjaṟukutu tjilpiraraṟa kutjararira aḻaringu ngura panya miḻmiḻpa mulapa utiringkunytjaku. Ka manta puḻkaṟa uringu, ka puḻi tjuṯa kuḻu kaṯakatira tjilpiraraṉu. |src="lb00265c.tif" size="col" loc="p" ref="27:51"
51 Eis que o véu do santuário se rasgou em duas partes, de alto a baixo; a terra tremeu e as rochas se partiram;
52 — ausente —
52 os túmulos se abriram, e muitos corpos de santos já falecidos ressuscitaram;
53 — ausente —
53 e, saindo dos túmulos depois da ressurreição de Jesus, entraram na cidade santa e apareceram a muitos.
54 — ausente —
54 O centurião e os que com ele guardavam Jesus, vendo o terremoto e tudo o que se passava, ficaram possuídos de grande temor e disseram: — Verdadeiramente este era o Filho de Deus.
55 — ausente —
55 Estavam ali muitas mulheres, observando de longe. Eram as que vinham seguindo Jesus desde a Galileia, para o servir.
56 — ausente —
56 Entre elas estavam Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago e de José, e a mulher de Zebedeu.
57 Ka mungartjirinyangka Jesuku nintintja kutjupa pitjangu wati ini Josephanya ngura Aṟima-tjiyanya nguraṟa wati mani puḻkatjara.
57 Ao cair da tarde, veio um homem rico de Arimateia, chamado José, que era também discípulo de Jesus.
58 Munu paluṟu ankula Pilate-ala ngatjinu Jesunya puntu mantjiṟa katira kuḻpingka tjunkunytjikitjangku. Ka Pilate-alu kuliṟa palyanmanu munu tjaultji tjuṯaku mayatjangka wangkangu Jesunya puntu ungkunytjaku Josephanya.
58 Este foi até Pilatos e lhe pediu o corpo de Jesus. Então Pilatos mandou que o corpo lhe fosse entregue.
59 Ka paluṟu ankula puṉu kaṯakutjaranguṟu puntu mantjinu munu mantara piṟanpa wiṟu mulata karpinu.
59 E José, levando o corpo, envolveu-o num lençol limpo de linho
60 Munu katira kuḻpi palumpangka tjarpara ngaritjunu, panya kuḻpi nyara palunyaya kuwari kutju nyarkaṟa wantingu. Munu tjunkunytjatjanungku puḻi taaṉpa puḻkanya uṉṯuṟa waṉaṟa angatjunu kuḻpi tjaangka, munu wantikatira anu.
60 e o depositou no seu túmulo novo, que ele tinha mandado abrir na rocha; e, rolando uma grande pedra para a entrada do túmulo, foi embora.
61 Ka Mary Magdalene-alu pula Mary panya kutjupangku nyinara kuḻpi panya nyangangi paluṟu tjarpatjunkunyangka.
61 Estavam ali, sentadas em frente do túmulo, Maria Madalena e a outra Maria.
62 — ausente —
62 No dia seguinte, que é o dia depois da preparação, os principais sacerdotes e os fariseus se reuniram com Pilatos
63 — ausente —
63 e lhe disseram: — Senhor, nós lembramos que aquele enganador, enquanto vivia, disse: “Depois de três dias ressuscitarei.”
64 Ka nyuntu uti wangkama nyuntumpa tjaultji tjuṯangku ankula kuḻpi nyaratja tjiṉṯu kutjarangku ngaṟala aṯunymankunytjaku, palumpa nintintja tjuṯangku tjarpara kutitjunkunytjatjanungku wankaringkula pakantja ngunti para-wangkanytjaku-tawara. Panya wati paluṟu wanka nyinaralpi ngunti wangkangi aṉangu tjuṯangka alatji, ‘Ngayuluṉa Godalu panya kalkuntjitja nyurampa Wankaṟunkupainya.’ Ka palatja kurangku ngunti wangkangi, ka tjinguṟu palumpa nintintja tjuṯangku ngapartji wankaringkula pakantja nguntiṯu wangkaku, ka palatja kura mulapalta. Ka nyanga palula-tawaraya uti tjaultji tjuṯangku ngaṟala aṯunymanama.” Alatjiya Pilate-ala wangkara tjapiningi.
64 Portanto, mande que o túmulo seja guardado com segurança até o terceiro dia, para que não aconteça que, vindo os discípulos dele, o roubem e depois digam ao povo: “Ressuscitou dos mortos.” E este último engano será pior do que o primeiro.
65 Ka paluṟu tjanala wangkangu, “Uwa palya! Tjaultji maṉkurpaya aḻṯira ma-kati munuya palunya tjananya wangka kaya kuḻpi palunya ngaṟala aṯunymanama.”
65 Pilatos respondeu: — Uma escolta está à disposição de vocês. Vão e guardem o túmulo como bem entenderem.
66 Ka tjananya mulapaṯu katingu munuya ankula kuḻpi tjaangka puḻi taaṉpa puḻkangka kiṯitjuṟa wantingu kutjupangku kampangkaṯu pitjala uṉṯunnyangka nyakunytjikitjangku, munuya tjaultji panya tjuṯa ngaṟala aṯunymankunytjaku wangkara wantikatingu.
66 Indo eles, montaram guarda ao túmulo, selando a pedra e deixando ali a escolta.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.