Mateus 27
Tjukurpa Palya (PJT) vs ARIB
1 — ausente —
1 Ora, chegada a manhã, todos os principais sacerdotes e os anciãos do povo entraram em conselho contra Jesus, para o matarem;
2 — ausente —
2 e, maniatando-o, levaram-no e o entregaram a Pilatos, o governador.
3 Ka Judasalu, wati panya Jesunya witintjaku nintintjalu kulinu tjiḻpi tjuṯangku Jesunya Pilate-anya iluntankunytjaku ungkunytja. Munu paluṟu kulintjatjanungku mani panya 30 palunya ungkunytjanya maḻakungku katingu timpulakutu tjukurtjara kuranyitja tjuṯa munu tjiḻpi tjuṯa kuḻu maḻakungku ungkunytjikitjangku munu tjanala wangkangu,
3 Então Judas, aquele que o traíra, vendo que Jesus fora condenado, devolveu, compungido, as trinta moedas de prata aos anciãos, dizendo:
4 “Kurangkuṉa nyurala nintinu wati tjukaṟuru iluntankunytjaku.”
4 Pequei, traindo o sangue inocente. Responderam eles: Que nos importa? Seja isto lá contigo.
5 Ka Judasalu mani panya tjilpa 30 waṉingu tjanala itingka munu pakaṟa anu mununku walytjangku liri ruupangka karpiṟa puṉungka tatiṟa waṟaly-waṟalyngaṟangi munu ilungu.
5 E tendo ele atirado para dentro do santuário as moedas de prata, retirou-se, e foi enforcar-se.
6 Kaya tjukurtjara panya kuranyitja tjuṯangku mani panya 30 mantjiṟa wangkangu, “Mani nyangatja milkaḻitja, ka panya Moseku tjukurta ngaṟanyi mani nyanga palu puṟunypa mani timpulitjangka tjunguṟa tjunkunytja wiyangku wantinytjaku.”
6 Os principais sacerdotes, pois, tomaram as moedas de prata, e disseram: Não é lícito metê-las no cofre das ofertas, porque é preço de sangue.
7 Munuya wangkara kuliṟa manta tjukutjuku payamilaṉu malikitja tjuṯa ilunyangka nyara palula tjuṉutjunkunytjaku. Manta panya palunyaya payamilaṉu wati panya tjuḻpirnguṟu piti tjuṯa palyalpaingka.
7 E, tendo deliberado em conselho, compraram com elas o campo do oleiro, para servir de cemitério para os estrangeiros.
8 Kaya nyara palulanguṟu aṉangu tjuṯangku ngura nyara palunya ini wangkapai, Manta milkaḻitjanya munuya kuwari wangkanyiṯu.
8 Por isso tem sido chamado aquele campo, até o dia de hoje, Campo de Sangue.
9 Aṟa nyanga palunya panya wangkatjara ini Jeremiah-lu iriti nyiringka walkatjunu alatji,
9 Cumpriu-se, então, o que foi dito pelo profeta Jeremias: Tomaram as trinta moedas de prata, preço do que foi avaliado, a quem certos filhos de Israel avaliaram,
10 Kaya mani panya palunya mantjiṟa manta payamilaṉu wati panya tjuḻpirnguṟu piti tjuṯa palyalpaingka, panya Mayatja Godaluṉi wangkangu alatji palyantjaku.”
10 e deram-nas pelo campo do oleiro, assim como me ordenou o Senhor.
11 Kaya Jesunya katira Pilate-ala kuranyu ngaṟatjunu, ka Pilate-alu palula tjapiningi alatji wangkara, “Nyuntu wanyu mulapa Jew tjuṯaku mayatja puḻka?”
11 Jesus, pois, ficou em pé diante do governador; e este lhe perguntou: És tu o rei dos judeus? Respondeu-lhe Jesus: É como dizes.
12 Kaya tjukurtjara kuranyitja tjuṯangku tjiḻpi tjuṯangku kuḻu Jesunya Pilate-ala miṟangka puntuṟa wangkangi. Ka tjana wangkanyangka Jesulu kuliṟa wantira pilunpa alatjiṯu ngaṟangi.
12 Mas ao ser acusado pelos principais sacerdotes e pelos anciãos, nada respondeu.
13 Ka Pilate-alu palula wangkangu, “Nyuntu kulini tjana wangkanyangka? Nyuntu kunyun kutjupa kutjupa kura tjuṯa palyaningi, pala wangkanyintaya.”
13 Perguntou-lhe então Pilatos: Não ouves quantas coisas testificam contra ti?
14 Palu Jesunya wangkanytja wiya alatjiṯu pilunpa ngaṟangi, ka mayatja panya Pilate-alu nyakula nguwankuringi munu kuliningi, “Ai! Nyaaku nyangatja wangkara aluntja wiya ngaṟanyi?”
14 E Jesus não lhe respondeu a uma pergunta sequer; de modo que o governador muito se admirava.
15 Ka panya yiya kutjupa yiya kutjupa inma panya Katuwanu Ankunytjanya ngaṟanyangka mayatja Pilate-alu tjakangku tjailanguṟu wati kutju walatjunkupai aṉangu tjuṯa mukuringkunyangka.
15 Ora, por ocasião da festa costumava o governador soltar um preso, escolhendo o povo aquele que quisesse.
16 Ka nyara palula aṟa wati ini Paṟapatjanya tjailangka nyinangi, kaya aṉangu Judeala nyinanytja tjuṯa ninti wati palumpa.
16 Nesse tempo tinham um preso notório, chamado Barrabás.
17 Ka tjiṉṯu nyara palula aṉangu tjuṯa mulapa palumpa ngurangka uṟilta tjunguringkunyangka Pilate-alu tjanala tjapinu, “Wati yaaltjiṉa nyurampa walatjunkuku Paṟapatjanya, munta Jesunya panya nyura kutjupa tjuṯangku palunya Godalu kalkuntjanya kulilpai?”
17 Portanto, estando o povo reunido, perguntou-lhe Pilatos: Qual quereis que vos solte? Barrabás, ou Jesus, chamado o Cristo?
18 Nyangatja paluṟu nintingku tjapiningi alatji kuliṟa, “Wati nyanga tjukurtjara kuranyitja tjuṯangkuya Jesunya nyaṟaringkula ngayulakutu katingi.”
18 Pois sabia que por inveja o haviam entregado.
19 Munu mayatja paluṟu palumpa tjiya puḻkangka nyinangi, panya tjiya nyara palula nyinara paluṟu aṉangu kutjupa palulakutu katinyangka ngurkantankupai. Ka paluṟu tjiya nyara palulanguṟu tjanala wangkanyangka palumpa kuringku wati kutjupa wituṉu Pilate-ala tjakultjunkunytjaku alatji, “Wati palatja tjukaṟuru mulapa, panya ngayulu palunya mungangka tjukurmanu munuṉa puḻkaṟa nguḻuringkula tjititingangi. Ka palunya wantima iluntankunytjaku wangkanytja wiyangku.”
19 E estando ele assentado no tribunal, sua mulher mandou dizer-lhe: Não te envolvas na questão desse justo, porque muito sofri hoje em sonho por causa dele.
20 Kaya tjukurtjara kuranyitja tjuṯangku, tjiḻpi tjuṯangku kuḻu aṉangu tjuṯa wituwituṉu mayatja Pilate-ala wangkanytjaku wati panya Paṟapatjanya tjailanguṟu walatjunkunytjaku munu Jesunya palumpa aṟangka iluntankunytjaku.
20 Mas os principais sacerdotes e os anciãos persuadiram as multidões a que pedissem Barrabás e fizessem morrer Jesus.
21 Ka Pilate-alu tjanala tjapinu, “Wati yaaltjiku nyura mukuringanyi nyanga kutjaranguṟu ngayulu walatjunkunytjaku?”
21 O governador, pois, perguntou-lhes: Qual dos dois quereis que eu vos solte? E disseram: Barrabás.
22 Ka Pilate-alu wangkangu, “Kaṉa wanyu nyaalku wati nyanga Jesunya Christanya?”
22 Tornou-lhes Pilatos: Que farei então de Jesus, que se chama Cristo? Disseram todos: Seja crucificado.
23 Ka Pilate-alu piṟuku tjanala wangkangu, “Palu kura nyaa wanyu nyanga paluṟu palyaṉu?”
23 Pilatos, porém, disse: Pois que mal fez ele? Mas eles clamavam ainda mais: Seja crucificado.
24 Ka palulanguṟu tjana tungun-tunguntu wangkanyangka nyakula Pilate-alu wantira kulinu, “Tjinguṟuya winki mirpaṉarira puḻkaṟa pikaringkuku.” Munu paluṟu mina mantjinu mununku maṟa paltjiṉu aṉangu winkingka miṟangka munu tjanala wangkangu, “Nyawaṉiya! Ngayulu wati nyangatja nyurala tjunguringkula iluntankunytja wiyangku wantinyi. Nyangatja nyura iluntankunytjikitja mukuringanyi ngayulu wiya. Palu nyura rawangku wituwitunnyangka kutjuṉa tjaultji tjuṯangka wangkanyi iluntankunytjaku.”
24 Ao ver Pilatos que nada conseguia, mas pelo contrário que o tumulto aumentava, mandando trazer água, lavou as mãos diante da multidão, dizendo: Sou inocente do sangue deste homem; seja isso lá convosco.
25 Kaya aṉangu winkingku palula wangkangu, “Wiya, palya, nyangatja nganaṉa mukuringkunytja, ka nyuntu nganaṉa mukuringkunyangka iluntankunytjaku wangkanyi. Ka tjinguṟu nganaṉa ngunti alatji palyannyangka Godalu nganaṉanya pungama munu nganampa tjitji tjuṯa munu walytjapiti maḻatja maḻatja tjuṯa kuḻu nyuntunya wiya.”
25 E todo o povo respondeu: O seu sangue caia sobre nós e sobre nossos filhos.
26 Ka Pilate-alu wati panya Paṟapatjanya tjailanguṟu walatjunu munu palumpa tjaultji tjuṯa wangkangu Jesunya wiipangka alkantjaku. Munu palula maḻangka tjana pungkula wiyaringkunyangka tjanala wangkangu katira puṉu kaṯakutjarangka wakaṟa utitjunkunytjaku. |src="GT00100.tif" size="col" loc="p" ref="27:26"
26 — ausente —
27 Kaya Pilate-aku tjaultji tjuṯangku Jesunya katira mayatja puḻkaku waḻingka tjarpatjunu munuya tjaultji kutjupa tjuṯa aḻṯira uwankara tjunguringkula palula para-ngaṟala arintanangi.
27 Nisso os soldados do governador levaram Jesus ao pretório, e reuniram em torno dele toda a corte.
28 Munuya mantara panya palumpa araltjanu munuya mantara kutjupangka rituwanangka tjarpatjunu.
28 E, despindo-o, vestiram-lhe um manto escarlate;
29 Munuya mayatja puḻkangku katangka kanyilpai puṟunypa palyaṉu tjilka-tjilkanguṟu iṟi puḻkatjara munuya palula katangka puṟuntaṟa tjunu. Munuya puṉu tjukara palunya ungu maṟa wakungku witiṟa kanyintjaku mayatja puḻka puṟunytju, munuya palulanguṟulta palula kuranyu tultjungaṟakatira palunya anaṟa ngalypa-ngalyparingkula ngunti waḻkuṟa wangkangi alatji, “Awari! Mulapa nyuntu Jewku mayatja puḻkanya.”
29 e tecendo uma coroa de espinhos, puseram-lha na cabeça, e na mão direita uma cana, e ajoelhando-se diante dele, o escarneciam, dizendo: Salve, rei dos judeus!
30 Munuya palunya wiṯalytjunkula puṉu panya tjukarangka mantjiṟa kata pungangi.
30 E, cuspindo nele, tiraram-lhe a cana, e davam-lhe com ela na cabeça.
31 Munuya anaṟa wiyaringkula mantara panya rituwana araltjaṟa palumpa panya mantarangka maḻakungku tjarpatjunu. Munuya palulanguṟulta palunya ma-katingu iluntankunytjikitjangku.
31 Depois de o terem escarnecido, despiram-lhe o manto, puseram-lhe as suas vestes, e levaram-no para ser crucificado.
32 Munuya Jesunya ngura Jerusalemalanguṟu uṟilkutu ma-pakaltjingaṉu, ka paluṟu puṉu tjaḻiṟa anangi. Kaya uṟilkutu ma-pakaṟa nyangu wati kutjupa ini Simonnga ngura ini Tjaiṟininya nguraṟa ngalya-tjarpanyangka munuya tjaultji panya tjuṯangku palunya pauntjingaṟa wangkangu puṉu panya Jesuku tjaḻiṟa katinytjaku.
32 Ao saírem, encontraram um homem cireneu, chamado Simão, a quem obrigaram a levar a cruz de Jesus.
33 Munuya ankula wirkanu ngura ini Kaulkatjala panya wangka tjanampangkuya puḻi nyara palunya wangkapai, Kata Tarkatjaranya.
33 Quando chegaram ao lugar chamado Gólgota, que quer dizer, lugar da Caveira,
34 Munuya ngura pala palula wirkaṟa palunya wainangka kutjupa kutjupa tjau puṟunypa tjunguṟa ungangi pika kaarngaṟanyangka manarmankunytjaku, palu Jesulu arkaṟa wantingi tjikintja wiyangku.
34 deram-lhe a beber vinho misturado com fel; mas ele, provando-o, não quis beber.
35 Kaya palulanguṟulta tjaultji panya tjuṯangku palunya puṉu kaṯakutjarangka wakaṟa utitjunu, munuya palula maḻangka palumpa mantaraku puṉu nampatjara katu waṉira inkangi kutjungku kutjungku winamilaṟa mantjintjikitjangku.|src="GT00040.tif" size="col" loc="p" ref="27:35"
35 Então, depois de o crucificarem, repartiram as vestes dele, lançando sortes, {para que se cumprisse o que foi dito pelo profeta: Repartiram entre si as minhas vestes, e sobre a minha túnica deitaram sortes.}
36 Munuya palula maḻangka ngaṟala aṯunymanangi palunya kutjupangku pitjala mantjintjaku-tawara.
36 E, sentados, ali o guardavam.
37 Munuya walka palula katangka katu walkatjuṟa utitjunu, ka walka paluṟu alatji ngaṟangi,
37 Puseram-lhe por cima da cabeça a sua acusação escrita: ESTE É JESUS, O REI DOS JUDEUS.
38 Munuya palula tjungu wati kutitjunkupai kura kutjara puṉu kutjupa kutjarangka wakaṟa utitjunu nganytjarta kutjara, kutju kampa wakungka kutju kampa tjampungka.
38 Então foram crucificados com ele dois salteadores, um à direita, e outro à esquerda.
39 Ka palula itingka iwara puḻka wati-ngaringi, kaya aṉangu tjuṯangku iwara pala palula ankula Jesunya ira-nyakukatingi munuya palunya anaṟa wangkangi,
39 E os que iam passando blasfemavam dele, meneando a cabeça
40 “Ala! Walangkunku palyala, panya nyuntu wangkangi timpula piḻuntara tjiṉṯu maṉkurarira piṟuku palyaṟa wiyantjikitjangku. Wala wanyu ngalya-waṟarakati puṉunguṟu pala, mununku walytjangku wankala. Wanyumpa kunyun Godaku katjampa!”
40 e dizendo: Tu, que destróis o santuário e em três dias o reedificas, salva-te a ti mesmo; se és Filho de Deus, desce da cruz.
41 Kaya tjukurtjara kuranyitja tjuṯangku munu Moseku tjukurpa nintilpai tjuṯangku munu tjiḻpi kutjupa tjuṯangku kuḻukuḻu tjukurpa palu puṟunypaṯu wangkangi Jesula munuya palunya anaṟa ikaringangi alatji wangkara,
41 De igual modo também os principais sacerdotes, com os escribas e anciãos, escarnecendo, diziam:
42 “Kutjupa tjuṯa nyangangku wankaningi, palu walytjangkunku puṯu wankaṉi. Nyanga paluṟu panya kunyu Israelku mayatja puḻka. Tjinguṟu paluṟu kuwari puṉunguṟu ukalingkunyangkampa nganaṉa nyakula palumpa mulamularingkuku.
42 A outros salvou; a si mesmo não pode salvar. Rei de Israel é ele; desça agora da cruz, e creremos nele;
43 Paluṟu kunyu mulamularinganyi Godaku palunya wankaṟu kanyintjaku mununku Godaku katjanmankupai. Kala wanyu nyangama ka tjinguṟu Godalu kuwari palunya wankaṟunkuku.”
43 confiou em Deus, livre-o ele agora, se lhe quer bem; porque disse: Sou Filho de Deus.
44 Ka panya palula itingka wakaṟa utitjunkunytja kutjarangku palu puṟunypaṯu palunya anaṟa wangkangi.
44 O mesmo lhe lançaram em rosto também os salteadores que com ele foram crucificados.
45 Ka palulanguṟu tjiṉṯu panya katuringkula katu ngaṟanyangka ngura uwankarangka maṟuringu munu munga puṟunypa ngaṟala mungartji-mungartji kutju tjiṉṯungku piṟuku irnyaningi.
45 E, desde a hora sexta, houve trevas sobre toda a terra, até a hora nona.
46 Ka nyara palula aṟa piṟuku tjiṉṯungku irnyannyangka Jesulu mirara wangkangu, “Ilayi! Ilayi! Lama tjapatjani?” Alatji paluṟu wangkangi, “Mama God, Mama God! Nyaakuṉin wantikatingu?”
46 Cerca da hora nona, bradou Jesus em alta voz, dizendo: Eli, Eli, lamá sabactani; isto é, Deus meu, Deus meu, por que me desamparaste?
47 Kaya aṉangu kutjupa tjuṯangku ila ngaṟanytjatjanungku paluṟu wangkanyangka kulinu munuya wangkangu, “Paluṟu Ilaitjanya aḻṯinyi pitjala alpamilantjaku.”
47 Alguns dos que ali estavam, ouvindo isso, diziam: Ele chama por Elias.
48 Ka wati kutjungku ngalya-wirtjapakaṟa pantja puṉu waṟangka karpi-karpiṟa waina kurakurangka tjaḻatjuṟa katuṟa Jesunya ungangi tjikintjaku.
48 E logo correu um deles, tomou uma esponja, ensopou-a em vinagre e, pondo-a numa cana, dava-lhe de beber.
49 Kaya tjara kutjupangku wangkangu, “Wanyula nyangama, ka Ilaitjalu pitjala palunya wankala.”
49 Os outros, porém, disseram: Deixa, vejamos se Elias vem salvá-lo.
50 Ka palulanguṟu Jesunya puḻkaṟa mirangu munu ngaalypa wiyaringkula ilungu.
50 De novo bradou Jesus com grande voz, e entregou o espírito.
51 Ka paluṟu ilunyangka mantara panya timpulangka waṟaly-waṟalyngaṟanytjanya katunguṟu tjaṟukutu tjilpiraraṟa kutjararira aḻaringu ngura panya miḻmiḻpa mulapa utiringkunytjaku. Ka manta puḻkaṟa uringu, ka puḻi tjuṯa kuḻu kaṯakatira tjilpiraraṉu. |src="lb00265c.tif" size="col" loc="p" ref="27:51"
51 E eis que o véu do santuário se rasgou em dois, de alto a baixo; a terra tremeu, as pedras se fenderam,
52 — ausente —
52 os sepulcros se abriram, e muitos corpos de santos que tinham dormido foram ressuscitados;
53 — ausente —
53 e, saindo dos sepulcros, depois da ressurreição dele, entraram na cidade santa, e apareceram a muitos.
54 — ausente —
54 ora, o centurião e os que com ele guardavam Jesus, vendo o terremoto e as coisas que aconteciam, tiveram grande temor, e disseram: Verdadeiramente este era filho de Deus.
55 — ausente —
55 Também estavam ali, olhando de longe, muitas mulheres que tinham seguido Jesus desde a Galiléia para o ouvir;
56 — ausente —
56 entre as quais se achavam Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago e de José, e a mãe dos filhos de Zebedeu.
57 Ka mungartjirinyangka Jesuku nintintja kutjupa pitjangu wati ini Josephanya ngura Aṟima-tjiyanya nguraṟa wati mani puḻkatjara.
57 Ao cair da tarde, veio um homem rico de Arimatéia, chamado José, que também era discípulo de Jesus.
58 Munu paluṟu ankula Pilate-ala ngatjinu Jesunya puntu mantjiṟa katira kuḻpingka tjunkunytjikitjangku. Ka Pilate-alu kuliṟa palyanmanu munu tjaultji tjuṯaku mayatjangka wangkangu Jesunya puntu ungkunytjaku Josephanya.
58 Esse foi a Pilatos e pediu o corpo de Jesus. Então Pilatos mandou que lhe fosse entregue.
59 Ka paluṟu ankula puṉu kaṯakutjaranguṟu puntu mantjinu munu mantara piṟanpa wiṟu mulata karpinu.
59 E José, tomando o corpo, envolveu-o num pano limpo, de linho,
60 Munu katira kuḻpi palumpangka tjarpara ngaritjunu, panya kuḻpi nyara palunyaya kuwari kutju nyarkaṟa wantingu. Munu tjunkunytjatjanungku puḻi taaṉpa puḻkanya uṉṯuṟa waṉaṟa angatjunu kuḻpi tjaangka, munu wantikatira anu.
60 e depositou-o no seu sepulcro novo, que havia aberto em rocha; e, rodando uma grande pedra para a porta do sepulcro, retirou-se.
61 Ka Mary Magdalene-alu pula Mary panya kutjupangku nyinara kuḻpi panya nyangangi paluṟu tjarpatjunkunyangka.
61 Mas achavam-se ali Maria Madalena e a outra Maria, sentadas defronte do sepulcro.
62 — ausente —
62 No dia seguinte, isto é, o dia depois da preparação, reuniram-se os principais sacerdotes e os fariseus perante Pilatos,
63 — ausente —
63 e disseram: Senhor, lembramo-nos de que aquele embusteiro, quando ainda vivo, afirmou: Depois de três dias ressurgirei.
64 Ka nyuntu uti wangkama nyuntumpa tjaultji tjuṯangku ankula kuḻpi nyaratja tjiṉṯu kutjarangku ngaṟala aṯunymankunytjaku, palumpa nintintja tjuṯangku tjarpara kutitjunkunytjatjanungku wankaringkula pakantja ngunti para-wangkanytjaku-tawara. Panya wati paluṟu wanka nyinaralpi ngunti wangkangi aṉangu tjuṯangka alatji, ‘Ngayuluṉa Godalu panya kalkuntjitja nyurampa Wankaṟunkupainya.’ Ka palatja kurangku ngunti wangkangi, ka tjinguṟu palumpa nintintja tjuṯangku ngapartji wankaringkula pakantja nguntiṯu wangkaku, ka palatja kura mulapalta. Ka nyanga palula-tawaraya uti tjaultji tjuṯangku ngaṟala aṯunymanama.” Alatjiya Pilate-ala wangkara tjapiningi.
64 Manda, pois, que o sepulcro seja guardado com segurança até o terceiro dia; para não suceder que, vindo os discípulos, o furtem e digam ao povo: Ressurgiu dos mortos; e assim o último embuste será pior do que o primeiro.
65 Ka paluṟu tjanala wangkangu, “Uwa palya! Tjaultji maṉkurpaya aḻṯira ma-kati munuya palunya tjananya wangka kaya kuḻpi palunya ngaṟala aṯunymanama.”
65 Disse-lhes Pilatos: Tendes uma guarda; ide, tornai-o seguro, como entendeis.
66 Ka tjananya mulapaṯu katingu munuya ankula kuḻpi tjaangka puḻi taaṉpa puḻkangka kiṯitjuṟa wantingu kutjupangku kampangkaṯu pitjala uṉṯunnyangka nyakunytjikitjangku, munuya tjaultji panya tjuṯa ngaṟala aṯunymankunytjaku wangkara wantikatingu.
66 Foram, pois, e tornaram seguro o sepulcro, selando a pedra, e deixando ali a guarda.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.