Mateus 25
Tjukurpa Palya (PJT) vs NAA
1 — ausente —
1 — Então o Reino dos Céus será semelhante a dez virgens que, pegando as suas lamparinas, saíram a encontrar-se com o noivo.
2 — ausente —
2 Cinco delas eram imprudentes, e cinco, prudentes.
3 — ausente —
3 As imprudentes, ao pegar as suas lamparinas, não levaram óleo consigo,
4 — ausente —
4 mas as prudentes, além das lamparinas, levaram óleo nas vasilhas.
5 Munuya kungkawaṟa paluṟu tjana uwankara rawa paṯaṟa paṯaṟa pilu-piluringkula kunkunaringu.
5 E, como o noivo estava demorando, todas ficaram sonolentas e adormeceram.
6 Ka munga kulturingkunyangka kutjupangku mirara wangkangu, ‘Walaya pakala! Wati panya paluṟu ila pitjanyi, kala ngaparikatira nyawa!’
6 Mas, à meia-noite, ouviu-se um grito: “Eis o noivo! Saiam ao encontro dele!”
7 Kaya paluṟu tjana uwankarangkulta kunkuntjanungku pakaṟa lampa tjuṯa mantjiṟa tili puḻkaṉu ankunytjikitjangku.
7 — Então todas aquelas virgens se levantaram e prepararam as suas lamparinas.
8 Kaya panya 5 kawakawangku tili tjukutjukuringkunyangka nyakula puṯu kuliningi, ‘Utila panyatja karitjina puḻka nguwanpa katima.’ Munuya puṯu kuliṟa kungkawaṟa panya 5 kutjupangka ngatjinu wangkara, ‘Ungamalanya karitjina! Tililampa wiyaringu.’|src="tnMAT25V08.tif" size="col" loc="p" ref="25:8"
8 E as imprudentes disseram às prudentes: “Deem a nós um pouco do óleo que vocês trouxeram, porque as nossas lamparinas estão se apagando.”
9 Kaya wangkangu, ‘Wiya, nganaṉa tjukutjuku kanyini nganampa kutju. Ankulayanku tjuwangka karitjina kutjupa payamilala!’
9 Mas as prudentes responderam: “Não! Porque então vai faltar tanto para nós como para vocês! Vão aos que o vendem e comprem óleo para vocês.”
10 Kaya mulapaṯu anu payamilantjikitja. Ka tjana ankunyangka wati panya paluṟu wirkanu palumpa kalkuntja aḻṯira katinytjikitja. Kaya kungkawaṟa panya kulilpai tjuṯa palula pulala tjunguringkula anu palumpa mamaku waḻikutu munuya waḻi palula wirkaṟa tjarpangu mai panya puḻka pukuḻarira ngalkuntjikitja, ka wati waṟkaripaingku tuwa patinu.
10 E, saindo elas para comprar, chegou o noivo, e as que estavam preparadas entraram com ele para a festa do casamento. E fechou-se a porta.
11 Kaya kungkawaṟa panya 5 kutjupangku karitjina mantjiṟa maḻa waṉaṟa wirkanu munuya uṟilta ngaṟala mirara wangkangi, ‘Mayatja! Aḻalalampa!’
11 Mais tarde, chegaram as virgens imprudentes, dizendo: “Senhor, senhor, abra a porta para nós!”
12 Ka wangkangu, ‘Wiya, ngayulu nyurampa ngurpa.’” |src="tnMAT25V12.tif" size="col" loc="p" ref="25:12"
12 Mas o noivo respondeu: “Em verdade lhes digo que não as conheço.”
13 Munu Jesulu tjukurpa nyangatja wangkara wiyaringkula tjanalalta wangkangu, “Ala! Kulinmaya kungkawaṟa panya kulilpai tjuṯa puṟunypa munuya aḻa-aḻangku nyangama! Panya nyura ngurpa tjiṉṯu nyara ngayulu pitjanytjitjaku.”
13 Portanto, vigiem, porque vocês não sabem o dia nem a hora.
14 Munu Jesulu piṟuku tjanala wangkangu, “Uwa, ngayulu panya pitjanytja aṟa nyanga palu puṟunypaṯu ngaṟaku. Panya wati mayatjangku ngura kutjupakutu ankunytjikitjangku kuliningi munu panya palumpa waṟkaripai tjuṯa aḻṯira wangkangu palumpa waḻingka kutjupa kutjupa uwankara aṯunymankunytjaku.
14 — Pois será como um homem que, ausentando-se do país, chamou os seus servos e lhes confiou os seus bens.
15 Munu paluṟu waṟka palunya tjananya kutju kutju ungkukatingu. Wati waṟka kutju nintipuka mulapa mani 5,000 ungu, munu wati kutjupa ninti tjuku nguwanpa 2,000 ungu, munu kutjupa ninti tjukutjuku 1,000 kutju ungu. Munu anulta ngura kutjupakutu.
15 A um deu cinco talentos, a outro deu dois e a outro deu um, de acordo com a capacidade de cada um deles; e então partiu.
16 Ka wati panya 5,000 mantjintjatjanungku nintingku kutjupa kutjupa tjuṯa payamilaṟa aṉangu tjuṯangka tjalamilaningi munu mani kutjupalta puḻka palyaṟa tjunguṉu ka 10,000-aringu palumpa panya mayatjaku.
16 O servo que tinha recebido cinco talentos saiu imediatamente a negociar com eles e ganhou outros cinco.
17 Ka panya 2,000 mantjintjatjanungku palu puṟunypaṯu palyaṉu palumpa mayatjaku, ka 4,000-aringu.
17 Do mesmo modo, o que tinha recebido dois ganhou outros dois.
18 Ka panya 1,000 mantjintjatjanungku ngurpangku katira piṯi tjawaṟa tjuṉutjunu ngula palumpa mayatja maḻaku pitjanyangka maḻakungku ungkunytjikitjangku nampa panya palunyaṯu.
18 Mas o servo que tinha recebido um talento, saindo, fez um buraco na terra e escondeu o dinheiro do seu senhor.
19 “Ka ngula tjanampa panya mayatja ngura kutjupakutu ankunytjatjanu maḻakulta pitjangu munu waṟkaripai panya maṉkurpa aḻṯira tjapinu, ‘Mani panya ngayulu ungkunytjalanguṟu nyura yaaltjiṯu palyaṉu?’
19 — Depois de muito tempo, o senhor daqueles servos voltou e fez um ajuste de contas com eles.
20 Ka wati panya 5,000 mantjintjatjanungku pitjala 10,000 ungkula wangkangu, ‘Uwa, Mayatja panya nyuntu ngayunya 5,000 ungu, kaṉa 5,000 kutjupa palyaṟa tjunguṉu ka 10,000 nyuntumpa kuwari ngarinyi.’
20 Aproximando-se o que tinha recebido cinco talentos, entregou outros cinco, dizendo: “O senhor me confiou cinco talentos; eis aqui outros cinco que ganhei.”
21 “Ka mayatjangku panya wangkangu, ‘Wiṟungkun kuliṟa nyanga palyaṉu, kaṉanta kuwari puḻka mulapalta ungkuku ngayuku aṯunymaṟa kanyintjaku. Ka ngalya-tjarpa, munu ngayula tjunguringkula pukuḻarira nyinama.’
21 O senhor disse: “Muito bem, servo bom e fiel; você foi fiel no pouco, sobre o muito o colocarei; venha participar da alegria do seu senhor.”
22 Ka wati panya 2,000 mantjintjatjanungku pitjala 4,000 ungkula wangkangu, ‘Uwa, Mayatja panya nyuntuṉin 2,000 ungu, kaṉa kutjara kutjupa palyaṟa tjunguṉu ka 4,000 kuwari ngarinyi.’
22 — E, aproximando-se também o que tinha recebido dois talentos, disse: “O senhor me confiou dois talentos; eis aqui outros dois que ganhei.”
23 “Ka mayatjangku panya wangkangu, ‘Wiṟungkun kuliṟa palyaṉu, kaṉanta kuwari puḻka nguwanpalta ungkuku ngayuku aṯunymaṟa kanyintjaku. Ka ngalya-tjarpa, munu ngayula tjunguringkula pukuḻarira nyinama.’
23 Então o senhor disse: “Muito bem, servo bom e fiel; você foi fiel no pouco, sobre o muito o colocarei; venha participar da alegria do seu senhor.”
24 Ka wati panya 1,000 mantjintjanyalta pitjangu munu wangkangu, ‘Wiya mayatja, ngayuluṉa nguḻuringangi nyuntumpa panya nyuntun wati wituwitu, munu nyuntu witulya puḻkangku mantjilpai nyuntu tjunkunytja wiyatjangku munu panyan mai kaṯaṟa uralpai nyuntu ngaṉmanytju uṉinypa tjuṯa tjunkunytja wiyatjangku.
24 — Chegando, por fim, o que tinha recebido um talento, disse: “Sabendo que o senhor é um homem severo, que colhe onde não plantou e ajunta onde não espalhou,
25 Kaṉa nyuntumpa nguḻungku mani panya nyuntu ngayunya ungkunytja katira piṯingka tjawaṟa tjuṉutjunu. Ka mani paluṟu nyangatja.’
25 fiquei com medo e escondi o seu talento na terra; aqui está o que é seu.”
26 “Ka wati panya mayatjangku kuliṟa wangkangu, ‘Nyuntun wati kura mulapa waṟka palyantja wiya alatjiṯu nyinangi. Mulapa nyuntu ngayuku ninti panya ngayulu wati wituwitu munuṉa witulya puḻkangku mantjilpai ngayulu tjunkunytja wiyatjangku, munuṉa mai kaṯaṟa uralpai ngayulu ngaṉmanytju uṉinypa tjuṯa tjunkunytja wiyatjangku.
26 Mas o senhor respondeu: “Servo mau e preguiçoso! Você sabia que eu colho onde não plantei e ajunto onde não espalhei?
27 Kan ngayuku nintingku nyaaku ngayuku mani tjawaṟa tjuṉutjunu bankingka tjunkunytja wiyangku? Tjinguṟu nyuntu bankingka tjunkunyangka ngayulu maḻaku pitjala puḻka nguwanpa mantjinma.’
27 Então você devia ter entregado o meu dinheiro aos banqueiros, e eu, ao voltar, receberia com juros o que é meu.”
28 “Munu tjananya ila ngaṟanyangka wangkangu, ‘Mani panya palunyaya mantjiṟa uwa wati pala 10,000 kanyintjanya!’
28 — “Portanto, tirem dele o talento e deem ao que tem dez.
29 Munu mayatja panya paluṟu wangkangu, ‘Panya aṉangungku waṟka puḻka palyannyangka ngayulu palunya piṟuku puḻka mulapa ungkuku, palu panya waṟka palyantja wiyangka ngayulu palumpa uwankara mantjilku munuṉa maṟalpa alatjiṯu paiṟa iyalku.’
29 Porque a todo o que tem, mais será dado, e terá em abundância; mas ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
30 Munu mayatja paluṟu tjanala wangkangu, ‘Wati nyanga kurakuraya witiṟa ma-katira uṟilta waṉi ngura kurangka mungawaḻuṟungka pika puḻkatjara nyinara tiṯutjara ulanytjaku.’”
30 Quanto ao servo inútil, lancem-no para fora, nas trevas. Ali haverá choro e ranger de dentes.”
31 Munu palulanguṟu Jesulu tjanala piṟuku wangkangu alatji, “Ngula Watiku Katjanya mayatja puḻka pitjaku angelpa winkitjara munu mayatja puḻkaku tjiya wiṟungka nyinakatiku.
31 — Quando o Filho do Homem vier na sua majestade e todos os anjos com ele, então se assentará no trono da sua glória.
32 Kaya angelpa tjuṯangku aṉangu uwankara manta winkitja para-mantjiṟa ngalya-katira ngayula kuranyu ngaṟatjunkuku uṯuḻu winki mulapa. Kaṉa tjananya ngayulu ngurkantaṟa tjaralku, panya wati tjapatangku tjiipi tjuṯa munu nanikuta tjuṯa kuḻu tjunguṟa kanyilpai munu kutjupa-aṟa paluṟu tjiipi tjuṯanguṟu ngurkantaṟa nanikuta tjuṯa tjaralpai, palu puṟunypa ngayulu aṉangu tjuṯa ngurkantaṟa tjaralku.
32 Todas as nações serão reunidas em sua presença, e ele separará uns dos outros, como o pastor separa as ovelhas dos cabritos:
33 Munuṉa ngayuku walytja tjuṯa kampa wakungka ngaṟatjunkuku munuṉa ngayunya wantipai tjuṯa kampa tjampungka ngaṟatjunkuku.
33 porá as ovelhas à sua direita e os cabritos, à sua esquerda.
34 Munuṉa kampa panya wakungka ngaṟanytja tjuṯangka alatji wangkaku, ‘Uwa, panya Mamalu nyuranya pukuḻmaṟa kanyiningi, kaya pitjala ngayula tjunguriwa ngura nyanga ilkaṟitjangka. Panya kuwaripatjara mulapa manta ilkaṟi paluntja kuwaripangka Mamalu nyurampa ngaṉmanytju palyaṟa wantingu ngula palula tjunguringkula nyinanytjaku.
34 — Então o Rei dirá aos que estiverem à sua direita: “Venham, benditos de meu Pai! Venham herdar o Reino que está preparado para vocês desde a fundação do mundo.
35 Panya paḻtjatjiratja nyinanyangkaṉi nyura mai ungu, munu panyaṉi nyura mina ilu nyinanyangka mina ungu, munu panyaṉi nyura malikitja wirkankunyangka nyakula nyurampa ngurangka kanyiningi.
35 Porque tive fome, e vocês me deram de comer; tive sede, e vocês me deram de beber; eu era forasteiro, e vocês me hospedaram;
36 Ka panyaṉa nikiti nyinangi, kaṉi nyura nyakula mantarangka tjarpatjunu. Munu panyaṉi nyura pikatjara ngarinyangka kuḻu wiṟuṟa aṯunymanangi. Munu panya nyura ngayulu tjailangka nyinanyangka kuḻu ngayunya pitjala nyangangi munuṉi nyura wangkara pukuḻmanangi.’ Alatjiṉa tjanala wangkaku wakungka panya ngaṟanytja tjuṯangka.
36 eu estava nu, e vocês me vestiram; enfermo, e me visitaram; preso, e foram me ver.”
37 — ausente —
37 — Então os justos perguntarão: “Quando foi que vimos o senhor com fome e lhe demos de comer? Ou com sede e lhe demos de beber?
38 — ausente —
38 E quando foi que vimos o senhor como forasteiro e o hospedamos? Ou nu e o vestimos?
39 — ausente —
39 E quando foi que vimos o senhor enfermo ou preso e fomos visitá-lo?”
40 “Kaṉa tjanala wangkaku, ‘Wiya, panya nyura aṉangu kutjupa tjuṯa paḻtjatjiratja, mina ilu, malikitja, nikiti, pikatjara munu tjailangka nyinanyangka nyakula tjananya alpamilaṟa ngayunya kuḻu alpamilaningi, panya ngayulu mukuringangi nyura ngaḻṯutjara nyara palunya tjananya alpamilaṟa kanyintjaku.’
40 — O Rei, respondendo, lhes dirá: “Em verdade lhes digo que, sempre que o fizeram a um destes meus pequeninos irmãos, foi a mim que o fizeram.”
41 “Munuṉa palulanguṟu tjampungka ngaṟanytja tjuṯa wangkaku alatji, ‘Araya ngayulanguṟu panya nyuranya Godalu ngaṉmanytju kukanymanu waṟu panya tiṯutjara kampanytjala waṉinytjikitjangku, panya Godalu palyaṟa wantingu Satanku munu mamu tjuṯaku kuḻu.
41 — Então o Rei dirá também aos que estiverem à sua esquerda: “Afastem-se de mim, malditos, para o fogo eterno, preparado para o diabo e seus anjos.
42 Panya nyakulaṉi nyura wantingi paḻtjatjiratja nyinanyangka mai ungkuwiyangku, munu panyaṉi nyura mina ilu nyinanyangka wantingi kapi ungkuwiyangku,
42 Porque tive fome, e vocês não me deram de comer; tive sede, e vocês não me deram de beber;
43 munu panyaṉi nyura malikitja pitjanyangka nyakula aḻṯira ngurangka tjunkuwiyangku wantingi, munu panyaṉi nyura nikiti nyinanyangka nyakula wantingi mantarangka tjarpatjunkuwiyangku, munu panyaṉi nyura pikatjara ngarinyangka aṯunymaṟa kanyintja wiyangku wantingi, munu panyaṉi nyura tjaila unngu nyinanyangka tjarpara wangkara pukuḻmankuwiyangku wantingi.’
43 sendo forasteiro, vocês não me hospedaram; estando nu, vocês não me vestiram; achando-me enfermo e preso, vocês não foram me ver.”
44 “Kaṉiya wangkaku, ‘Mayatja, puṯula kulini. Panya nyuntunyala nyakunytja wiyaṯu paḻtjatjiratja, mina ilu, malikitja, nikiti, pikatjara munu tjailangka nyinanytja.’
44 — E eles lhe perguntarão: “Quando foi que vimos o senhor com fome, com sede, forasteiro, nu, enfermo ou preso e não o socorremos?”
45 “Kaṉa tjanala wangkaku, ‘Wiya, panya nyura aṉangu kutjupa tjuṯa paḻtjatjiratja, mina ilu, malikitja, nikiti, pikatjara munu tjailangka nyinanyangka nyakula tjananya alpamilalwiyangku wantira ngayunya kuḻu alpamilantja wiyangku wantingi, panya ngayulu mukuringangi nyura ngaḻṯutjara nyara palunya tjananya alpamilaṟa kanyintjaku.’ Alatjiṉa tjanala wangkaku ngayula tjampungka ngaṟanytja tjuṯangka.
45 — Então o Rei responderá: “Em verdade lhes digo que, sempre que o deixaram de fazer a um destes mais pequeninos, foi a mim que o deixaram de fazer.”
46 “Munuṉa palulanguṟu palunya tjananya uwankara paiṟa iyalku ngura kurakutu nyara palula tiṯutjara nyinanytjaku pika puḻkatjara. Palu nyanga wakungka ngaṟanytja uwankara ngayula tjunguringkula wanka tiṯutjara nyinaku.”
46 E estes irão para o castigo eterno, porém os justos irão para a vida eterna.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.