Mateus 25
Tjukurpa Palya (PJT) vs ARIB
1 — ausente —
1 Então o reino dos céus será semelhante a dez virgens que, tomando as suas lâmpadas, saíram ao encontro do noivo.
2 — ausente —
2 Cinco delas eram insensatas, e cinco prudentes.
3 — ausente —
3 Ora, as insensatas, tomando as lâmpadas, não levaram azeite consigo.
4 — ausente —
4 As prudentes, porém, levaram azeite em suas vasilhas, juntamente com as lâmpadas.
5 Munuya kungkawaṟa paluṟu tjana uwankara rawa paṯaṟa paṯaṟa pilu-piluringkula kunkunaringu.
5 E tardando o noivo, cochilaram todas, e dormiram.
6 Ka munga kulturingkunyangka kutjupangku mirara wangkangu, ‘Walaya pakala! Wati panya paluṟu ila pitjanyi, kala ngaparikatira nyawa!’
6 Mas à meia-noite ouviu-se um grito: Eis o noivo! saí-lhe ao encontro!
7 Kaya paluṟu tjana uwankarangkulta kunkuntjanungku pakaṟa lampa tjuṯa mantjiṟa tili puḻkaṉu ankunytjikitjangku.
7 Então todas aquelas virgens se levantaram, e prepararam as suas lâmpadas.
8 Kaya panya 5 kawakawangku tili tjukutjukuringkunyangka nyakula puṯu kuliningi, ‘Utila panyatja karitjina puḻka nguwanpa katima.’ Munuya puṯu kuliṟa kungkawaṟa panya 5 kutjupangka ngatjinu wangkara, ‘Ungamalanya karitjina! Tililampa wiyaringu.’|src="tnMAT25V08.tif" size="col" loc="p" ref="25:8"
8 E as insensatas disseram às prudentes: Dai-nos do vosso azeite, porque as nossas lâmpadas estão se apagando.
9 Kaya wangkangu, ‘Wiya, nganaṉa tjukutjuku kanyini nganampa kutju. Ankulayanku tjuwangka karitjina kutjupa payamilala!’
9 Mas as prudentes responderam: não; pois de certo não chegaria para nós e para vós; ide antes aos que o vendem, e comprai-o para vós.
10 Kaya mulapaṯu anu payamilantjikitja. Ka tjana ankunyangka wati panya paluṟu wirkanu palumpa kalkuntja aḻṯira katinytjikitja. Kaya kungkawaṟa panya kulilpai tjuṯa palula pulala tjunguringkula anu palumpa mamaku waḻikutu munuya waḻi palula wirkaṟa tjarpangu mai panya puḻka pukuḻarira ngalkuntjikitja, ka wati waṟkaripaingku tuwa patinu.
10 E, tendo elas ido comprá-lo, chegou o noivo; e as que estavam preparadas entraram com ele para as bodas, e fechou-se a porta.
11 Kaya kungkawaṟa panya 5 kutjupangku karitjina mantjiṟa maḻa waṉaṟa wirkanu munuya uṟilta ngaṟala mirara wangkangi, ‘Mayatja! Aḻalalampa!’
11 Depois vieram também as outras virgens, e disseram: Senhor, Senhor, abre-nos a porta.
12 Ka wangkangu, ‘Wiya, ngayulu nyurampa ngurpa.’” |src="tnMAT25V12.tif" size="col" loc="p" ref="25:12"
12 Ele, porém, respondeu: Em verdade vos digo, não vos conheço.
13 Munu Jesulu tjukurpa nyangatja wangkara wiyaringkula tjanalalta wangkangu, “Ala! Kulinmaya kungkawaṟa panya kulilpai tjuṯa puṟunypa munuya aḻa-aḻangku nyangama! Panya nyura ngurpa tjiṉṯu nyara ngayulu pitjanytjitjaku.”
13 Vigiai pois, porque não sabeis nem o dia nem a hora.
14 Munu Jesulu piṟuku tjanala wangkangu, “Uwa, ngayulu panya pitjanytja aṟa nyanga palu puṟunypaṯu ngaṟaku. Panya wati mayatjangku ngura kutjupakutu ankunytjikitjangku kuliningi munu panya palumpa waṟkaripai tjuṯa aḻṯira wangkangu palumpa waḻingka kutjupa kutjupa uwankara aṯunymankunytjaku.
14 Porque é assim como um homem que, ausentando-se do país, chamou os seus servos e lhes entregou os seus bens:
15 Munu paluṟu waṟka palunya tjananya kutju kutju ungkukatingu. Wati waṟka kutju nintipuka mulapa mani 5,000 ungu, munu wati kutjupa ninti tjuku nguwanpa 2,000 ungu, munu kutjupa ninti tjukutjuku 1,000 kutju ungu. Munu anulta ngura kutjupakutu.
15 a um deu cinco talentos, a outro dois, e a outro um, a cada um segundo a sua capacidade; e seguiu viagem.
16 Ka wati panya 5,000 mantjintjatjanungku nintingku kutjupa kutjupa tjuṯa payamilaṟa aṉangu tjuṯangka tjalamilaningi munu mani kutjupalta puḻka palyaṟa tjunguṉu ka 10,000-aringu palumpa panya mayatjaku.
16 O que recebera cinco talentos foi imediatamente negociar com eles, e ganhou outros cinco;
17 Ka panya 2,000 mantjintjatjanungku palu puṟunypaṯu palyaṉu palumpa mayatjaku, ka 4,000-aringu.
17 da mesma sorte, o que recebera dois ganhou outros dois;
18 Ka panya 1,000 mantjintjatjanungku ngurpangku katira piṯi tjawaṟa tjuṉutjunu ngula palumpa mayatja maḻaku pitjanyangka maḻakungku ungkunytjikitjangku nampa panya palunyaṯu.
18 mas o que recebera um foi e cavou na terra e escondeu o dinheiro do seu senhor.
19 “Ka ngula tjanampa panya mayatja ngura kutjupakutu ankunytjatjanu maḻakulta pitjangu munu waṟkaripai panya maṉkurpa aḻṯira tjapinu, ‘Mani panya ngayulu ungkunytjalanguṟu nyura yaaltjiṯu palyaṉu?’
19 Ora, depois de muito tempo veio o senhor daqueles servos, e fez contas com eles.
20 Ka wati panya 5,000 mantjintjatjanungku pitjala 10,000 ungkula wangkangu, ‘Uwa, Mayatja panya nyuntu ngayunya 5,000 ungu, kaṉa 5,000 kutjupa palyaṟa tjunguṉu ka 10,000 nyuntumpa kuwari ngarinyi.’
20 Então chegando o que recebera cinco talentos, apresentou-lhe outros cinco talentos, dizendo: Senhor, entregaste-me cinco talentos; eis aqui outros cinco que ganhei.
21 “Ka mayatjangku panya wangkangu, ‘Wiṟungkun kuliṟa nyanga palyaṉu, kaṉanta kuwari puḻka mulapalta ungkuku ngayuku aṯunymaṟa kanyintjaku. Ka ngalya-tjarpa, munu ngayula tjunguringkula pukuḻarira nyinama.’
21 Disse-lhe o seu senhor: Muito bem, servo bom e fiel; sobre o pouco foste fiel, sobre muito te colocarei; entra no gozo do teu senhor.
22 Ka wati panya 2,000 mantjintjatjanungku pitjala 4,000 ungkula wangkangu, ‘Uwa, Mayatja panya nyuntuṉin 2,000 ungu, kaṉa kutjara kutjupa palyaṟa tjunguṉu ka 4,000 kuwari ngarinyi.’
22 Chegando também o que recebera dois talentos, disse: Senhor, entregaste-me dois talentos; eis aqui outros dois que ganhei.
23 “Ka mayatjangku panya wangkangu, ‘Wiṟungkun kuliṟa palyaṉu, kaṉanta kuwari puḻka nguwanpalta ungkuku ngayuku aṯunymaṟa kanyintjaku. Ka ngalya-tjarpa, munu ngayula tjunguringkula pukuḻarira nyinama.’
23 Disse-lhe o seu senhor: Muito bem, servo bom e fiel; sobre o pouco foste fiel, sobre muito te colocarei; entra no gozo do teu senhor.
24 Ka wati panya 1,000 mantjintjanyalta pitjangu munu wangkangu, ‘Wiya mayatja, ngayuluṉa nguḻuringangi nyuntumpa panya nyuntun wati wituwitu, munu nyuntu witulya puḻkangku mantjilpai nyuntu tjunkunytja wiyatjangku munu panyan mai kaṯaṟa uralpai nyuntu ngaṉmanytju uṉinypa tjuṯa tjunkunytja wiyatjangku.
24 Chegando por fim o que recebera um talento, disse: Senhor, eu te conhecia, que és um homem duro, que ceifas onde não semeaste, e recolhes onde não joeiraste;
25 Kaṉa nyuntumpa nguḻungku mani panya nyuntu ngayunya ungkunytja katira piṯingka tjawaṟa tjuṉutjunu. Ka mani paluṟu nyangatja.’
25 e, atemorizado, fui esconder na terra o teu talento; eis aqui tens o que é teu.
26 “Ka wati panya mayatjangku kuliṟa wangkangu, ‘Nyuntun wati kura mulapa waṟka palyantja wiya alatjiṯu nyinangi. Mulapa nyuntu ngayuku ninti panya ngayulu wati wituwitu munuṉa witulya puḻkangku mantjilpai ngayulu tjunkunytja wiyatjangku, munuṉa mai kaṯaṟa uralpai ngayulu ngaṉmanytju uṉinypa tjuṯa tjunkunytja wiyatjangku.
26 Ao que lhe respondeu o seu senhor: Servo mau e preguiçoso, sabias que ceifo onde não semeei, e recolho onde não joeirei?
27 Kan ngayuku nintingku nyaaku ngayuku mani tjawaṟa tjuṉutjunu bankingka tjunkunytja wiyangku? Tjinguṟu nyuntu bankingka tjunkunyangka ngayulu maḻaku pitjala puḻka nguwanpa mantjinma.’
27 Devias então entregar o meu dinheiro aos banqueiros e, vindo eu, tê-lo-ia recebido com juros.
28 “Munu tjananya ila ngaṟanyangka wangkangu, ‘Mani panya palunyaya mantjiṟa uwa wati pala 10,000 kanyintjanya!’
28 Tirai-lhe, pois, o talento e dai ao que tem os dez talentos.
29 Munu mayatja panya paluṟu wangkangu, ‘Panya aṉangungku waṟka puḻka palyannyangka ngayulu palunya piṟuku puḻka mulapa ungkuku, palu panya waṟka palyantja wiyangka ngayulu palumpa uwankara mantjilku munuṉa maṟalpa alatjiṯu paiṟa iyalku.’
29 Porque a todo o que tem, dar-se-lhe-á, e terá em abundância; mas ao que não tem, até aquilo que tem ser-lhe-á tirado.
30 Munu mayatja paluṟu tjanala wangkangu, ‘Wati nyanga kurakuraya witiṟa ma-katira uṟilta waṉi ngura kurangka mungawaḻuṟungka pika puḻkatjara nyinara tiṯutjara ulanytjaku.’”
30 E lançai o servo inútil nas trevas exteriores; ali haverá choro e ranger de dentes.
31 Munu palulanguṟu Jesulu tjanala piṟuku wangkangu alatji, “Ngula Watiku Katjanya mayatja puḻka pitjaku angelpa winkitjara munu mayatja puḻkaku tjiya wiṟungka nyinakatiku.
31 Quando, pois vier o Filho do homem na sua glória, e todos os anjos com ele, então se assentará no trono da sua glória;
32 Kaya angelpa tjuṯangku aṉangu uwankara manta winkitja para-mantjiṟa ngalya-katira ngayula kuranyu ngaṟatjunkuku uṯuḻu winki mulapa. Kaṉa tjananya ngayulu ngurkantaṟa tjaralku, panya wati tjapatangku tjiipi tjuṯa munu nanikuta tjuṯa kuḻu tjunguṟa kanyilpai munu kutjupa-aṟa paluṟu tjiipi tjuṯanguṟu ngurkantaṟa nanikuta tjuṯa tjaralpai, palu puṟunypa ngayulu aṉangu tjuṯa ngurkantaṟa tjaralku.
32 e diante dele serão reunidas todas as nações; e ele separará uns dos outros, como o pastor separa as ovelhas dos cabritos;
33 Munuṉa ngayuku walytja tjuṯa kampa wakungka ngaṟatjunkuku munuṉa ngayunya wantipai tjuṯa kampa tjampungka ngaṟatjunkuku.
33 e porá as ovelhas à sua direita, mas os cabritos à esquerda.
34 Munuṉa kampa panya wakungka ngaṟanytja tjuṯangka alatji wangkaku, ‘Uwa, panya Mamalu nyuranya pukuḻmaṟa kanyiningi, kaya pitjala ngayula tjunguriwa ngura nyanga ilkaṟitjangka. Panya kuwaripatjara mulapa manta ilkaṟi paluntja kuwaripangka Mamalu nyurampa ngaṉmanytju palyaṟa wantingu ngula palula tjunguringkula nyinanytjaku.
34 Então dirá o Rei aos que estiverem à sua direita: Vinde, benditos de meu Pai. Possuí por herança o reino que vos está preparado desde a fundação do mundo;
35 Panya paḻtjatjiratja nyinanyangkaṉi nyura mai ungu, munu panyaṉi nyura mina ilu nyinanyangka mina ungu, munu panyaṉi nyura malikitja wirkankunyangka nyakula nyurampa ngurangka kanyiningi.
35 Pois tive fome, e destes-me de comer; tive sede, e destes-me de beber; era forasteiro, e recolhestes-me;
36 Ka panyaṉa nikiti nyinangi, kaṉi nyura nyakula mantarangka tjarpatjunu. Munu panyaṉi nyura pikatjara ngarinyangka kuḻu wiṟuṟa aṯunymanangi. Munu panya nyura ngayulu tjailangka nyinanyangka kuḻu ngayunya pitjala nyangangi munuṉi nyura wangkara pukuḻmanangi.’ Alatjiṉa tjanala wangkaku wakungka panya ngaṟanytja tjuṯangka.
36 estava nu, e vestistes-me; enfermo, e visitastes-me; preso, e viestes ver-me.
37 — ausente —
37 Então perguntarão os justos: Senhor, quando te vimos faminto, e te demos de comer; ou com sede, e te demos de beber?
38 — ausente —
38 Quando te vimos forasteiro, e te recolhemos; ou nu, e te vestimos?
39 — ausente —
39 Quando te vimos enfermo, ou preso, e fomos visitar-te?
40 “Kaṉa tjanala wangkaku, ‘Wiya, panya nyura aṉangu kutjupa tjuṯa paḻtjatjiratja, mina ilu, malikitja, nikiti, pikatjara munu tjailangka nyinanyangka nyakula tjananya alpamilaṟa ngayunya kuḻu alpamilaningi, panya ngayulu mukuringangi nyura ngaḻṯutjara nyara palunya tjananya alpamilaṟa kanyintjaku.’
40 O Rei responderá: Em verdade vos digo que quantas vezes o fizestes a um destes meus irmãos mais pequeninos, a mim o fizestes.
41 “Munuṉa palulanguṟu tjampungka ngaṟanytja tjuṯa wangkaku alatji, ‘Araya ngayulanguṟu panya nyuranya Godalu ngaṉmanytju kukanymanu waṟu panya tiṯutjara kampanytjala waṉinytjikitjangku, panya Godalu palyaṟa wantingu Satanku munu mamu tjuṯaku kuḻu.
41 Dirá também aos que estiverem à sua esquerda: Apartai-vos de mim, malditos, para o fogo eterno, destinado ao Diabo e seus anjos.
42 Panya nyakulaṉi nyura wantingi paḻtjatjiratja nyinanyangka mai ungkuwiyangku, munu panyaṉi nyura mina ilu nyinanyangka wantingi kapi ungkuwiyangku,
42 Pois tive fome, e não me destes de comer; tive sede e não me destes de beber;
43 munu panyaṉi nyura malikitja pitjanyangka nyakula aḻṯira ngurangka tjunkuwiyangku wantingi, munu panyaṉi nyura nikiti nyinanyangka nyakula wantingi mantarangka tjarpatjunkuwiyangku, munu panyaṉi nyura pikatjara ngarinyangka aṯunymaṟa kanyintja wiyangku wantingi, munu panyaṉi nyura tjaila unngu nyinanyangka tjarpara wangkara pukuḻmankuwiyangku wantingi.’
43 era forasteiro, e não me recolhestes; estava nu, e não me vestistes; enfermo e preso, e não me visitastes.
44 “Kaṉiya wangkaku, ‘Mayatja, puṯula kulini. Panya nyuntunyala nyakunytja wiyaṯu paḻtjatjiratja, mina ilu, malikitja, nikiti, pikatjara munu tjailangka nyinanytja.’
44 Também eles perguntarão: Senhor, quando te vimos faminto, com sede, forasteiro, nu, enfermo, ou preso, e não te servimos?
45 “Kaṉa tjanala wangkaku, ‘Wiya, panya nyura aṉangu kutjupa tjuṯa paḻtjatjiratja, mina ilu, malikitja, nikiti, pikatjara munu tjailangka nyinanyangka nyakula tjananya alpamilalwiyangku wantira ngayunya kuḻu alpamilantja wiyangku wantingi, panya ngayulu mukuringangi nyura ngaḻṯutjara nyara palunya tjananya alpamilaṟa kanyintjaku.’ Alatjiṉa tjanala wangkaku ngayula tjampungka ngaṟanytja tjuṯangka.
45 Então lhes responderá: Em verdade vos digo que quantas vezes o deixastes de fazer a um destes mais pequeninos, a mim o deixastes de fazer.
46 “Munuṉa palulanguṟu palunya tjananya uwankara paiṟa iyalku ngura kurakutu nyara palula tiṯutjara nyinanytjaku pika puḻkatjara. Palu nyanga wakungka ngaṟanytja uwankara ngayula tjunguringkula wanka tiṯutjara nyinaku.”
46 Irão estes para o suplício eterno, porém os justos para a vida eterna.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.