Mateus 25
Tjukurpa Palya (PJT) vs ARA
1 — ausente —
1 Então, o reino dos céus será semelhante a dez virgens que, tomando as suas lâmpadas, saíram a encontrar-se com o noivo.
2 — ausente —
2 Cinco dentre elas eram néscias, e cinco, prudentes.
3 — ausente —
3 As néscias, ao tomarem as suas lâmpadas, não levaram azeite consigo;
4 — ausente —
4 no entanto, as prudentes, além das lâmpadas, levaram azeite nas vasilhas.
5 Munuya kungkawaṟa paluṟu tjana uwankara rawa paṯaṟa paṯaṟa pilu-piluringkula kunkunaringu.
5 E, tardando o noivo, foram todas tomadas de sono e adormeceram.
6 Ka munga kulturingkunyangka kutjupangku mirara wangkangu, ‘Walaya pakala! Wati panya paluṟu ila pitjanyi, kala ngaparikatira nyawa!’
6 Mas, à meia-noite, ouviu-se um grito: Eis o noivo! Saí ao seu encontro!
7 Kaya paluṟu tjana uwankarangkulta kunkuntjanungku pakaṟa lampa tjuṯa mantjiṟa tili puḻkaṉu ankunytjikitjangku.
7 Então, se levantaram todas aquelas virgens e prepararam as suas lâmpadas.
8 Kaya panya 5 kawakawangku tili tjukutjukuringkunyangka nyakula puṯu kuliningi, ‘Utila panyatja karitjina puḻka nguwanpa katima.’ Munuya puṯu kuliṟa kungkawaṟa panya 5 kutjupangka ngatjinu wangkara, ‘Ungamalanya karitjina! Tililampa wiyaringu.’|src="tnMAT25V08.tif" size="col" loc="p" ref="25:8"
8 E as néscias disseram às prudentes: Dai-nos do vosso azeite, porque as nossas lâmpadas estão-se apagando.
9 Kaya wangkangu, ‘Wiya, nganaṉa tjukutjuku kanyini nganampa kutju. Ankulayanku tjuwangka karitjina kutjupa payamilala!’
9 Mas as prudentes responderam: Não, para que não nos falte a nós e a vós outras! Ide, antes, aos que o vendem e comprai-o.
10 Kaya mulapaṯu anu payamilantjikitja. Ka tjana ankunyangka wati panya paluṟu wirkanu palumpa kalkuntja aḻṯira katinytjikitja. Kaya kungkawaṟa panya kulilpai tjuṯa palula pulala tjunguringkula anu palumpa mamaku waḻikutu munuya waḻi palula wirkaṟa tjarpangu mai panya puḻka pukuḻarira ngalkuntjikitja, ka wati waṟkaripaingku tuwa patinu.
10 E, saindo elas para comprar, chegou o noivo, e as que estavam apercebidas entraram com ele para as bodas; e fechou-se a porta.
11 Kaya kungkawaṟa panya 5 kutjupangku karitjina mantjiṟa maḻa waṉaṟa wirkanu munuya uṟilta ngaṟala mirara wangkangi, ‘Mayatja! Aḻalalampa!’
11 Mais tarde, chegaram as virgens néscias, clamando: Senhor, senhor, abre-nos a porta!
12 Ka wangkangu, ‘Wiya, ngayulu nyurampa ngurpa.’” |src="tnMAT25V12.tif" size="col" loc="p" ref="25:12"
12 Mas ele respondeu: Em verdade vos digo que não vos conheço.
13 Munu Jesulu tjukurpa nyangatja wangkara wiyaringkula tjanalalta wangkangu, “Ala! Kulinmaya kungkawaṟa panya kulilpai tjuṯa puṟunypa munuya aḻa-aḻangku nyangama! Panya nyura ngurpa tjiṉṯu nyara ngayulu pitjanytjitjaku.”
13 Vigiai, pois, porque não sabeis o dia nem a hora.
14 Munu Jesulu piṟuku tjanala wangkangu, “Uwa, ngayulu panya pitjanytja aṟa nyanga palu puṟunypaṯu ngaṟaku. Panya wati mayatjangku ngura kutjupakutu ankunytjikitjangku kuliningi munu panya palumpa waṟkaripai tjuṯa aḻṯira wangkangu palumpa waḻingka kutjupa kutjupa uwankara aṯunymankunytjaku.
14 Pois será como um homem que, ausentando-se do país, chamou os seus servos e lhes confiou os seus bens.
15 Munu paluṟu waṟka palunya tjananya kutju kutju ungkukatingu. Wati waṟka kutju nintipuka mulapa mani 5,000 ungu, munu wati kutjupa ninti tjuku nguwanpa 2,000 ungu, munu kutjupa ninti tjukutjuku 1,000 kutju ungu. Munu anulta ngura kutjupakutu.
15 A um deu cinco talentos, a outro, dois e a outro, um, a cada um segundo a sua própria capacidade; e, então, partiu.
16 Ka wati panya 5,000 mantjintjatjanungku nintingku kutjupa kutjupa tjuṯa payamilaṟa aṉangu tjuṯangka tjalamilaningi munu mani kutjupalta puḻka palyaṟa tjunguṉu ka 10,000-aringu palumpa panya mayatjaku.
16 O que recebera cinco talentos saiu imediatamente a negociar com eles e ganhou outros cinco.
17 Ka panya 2,000 mantjintjatjanungku palu puṟunypaṯu palyaṉu palumpa mayatjaku, ka 4,000-aringu.
17 Do mesmo modo, o que recebera dois ganhou outros dois.
18 Ka panya 1,000 mantjintjatjanungku ngurpangku katira piṯi tjawaṟa tjuṉutjunu ngula palumpa mayatja maḻaku pitjanyangka maḻakungku ungkunytjikitjangku nampa panya palunyaṯu.
18 Mas o que recebera um, saindo, abriu uma cova e escondeu o dinheiro do seu senhor.
19 “Ka ngula tjanampa panya mayatja ngura kutjupakutu ankunytjatjanu maḻakulta pitjangu munu waṟkaripai panya maṉkurpa aḻṯira tjapinu, ‘Mani panya ngayulu ungkunytjalanguṟu nyura yaaltjiṯu palyaṉu?’
19 Depois de muito tempo, voltou o senhor daqueles servos e ajustou contas com eles.
20 Ka wati panya 5,000 mantjintjatjanungku pitjala 10,000 ungkula wangkangu, ‘Uwa, Mayatja panya nyuntu ngayunya 5,000 ungu, kaṉa 5,000 kutjupa palyaṟa tjunguṉu ka 10,000 nyuntumpa kuwari ngarinyi.’
20 Então, aproximando-se o que recebera cinco talentos, entregou outros cinco, dizendo: Senhor, confiaste-me cinco talentos; eis aqui outros cinco talentos que ganhei.
21 “Ka mayatjangku panya wangkangu, ‘Wiṟungkun kuliṟa nyanga palyaṉu, kaṉanta kuwari puḻka mulapalta ungkuku ngayuku aṯunymaṟa kanyintjaku. Ka ngalya-tjarpa, munu ngayula tjunguringkula pukuḻarira nyinama.’
21 Disse-lhe o senhor: Muito bem, servo bom e fiel; foste fiel no pouco, sobre o muito te colocarei; entra no gozo do teu senhor.
22 Ka wati panya 2,000 mantjintjatjanungku pitjala 4,000 ungkula wangkangu, ‘Uwa, Mayatja panya nyuntuṉin 2,000 ungu, kaṉa kutjara kutjupa palyaṟa tjunguṉu ka 4,000 kuwari ngarinyi.’
22 E, aproximando-se também o que recebera dois talentos, disse: Senhor, dois talentos me confiaste; aqui tens outros dois que ganhei.
23 “Ka mayatjangku panya wangkangu, ‘Wiṟungkun kuliṟa palyaṉu, kaṉanta kuwari puḻka nguwanpalta ungkuku ngayuku aṯunymaṟa kanyintjaku. Ka ngalya-tjarpa, munu ngayula tjunguringkula pukuḻarira nyinama.’
23 Disse-lhe o senhor: Muito bem, servo bom e fiel; foste fiel no pouco, sobre o muito te colocarei; entra no gozo do teu senhor.
24 Ka wati panya 1,000 mantjintjanyalta pitjangu munu wangkangu, ‘Wiya mayatja, ngayuluṉa nguḻuringangi nyuntumpa panya nyuntun wati wituwitu, munu nyuntu witulya puḻkangku mantjilpai nyuntu tjunkunytja wiyatjangku munu panyan mai kaṯaṟa uralpai nyuntu ngaṉmanytju uṉinypa tjuṯa tjunkunytja wiyatjangku.
24 Chegando, por fim, o que recebera um talento, disse: Senhor, sabendo que és homem severo, que ceifas onde não semeaste e ajuntas onde não espalhaste,
25 Kaṉa nyuntumpa nguḻungku mani panya nyuntu ngayunya ungkunytja katira piṯingka tjawaṟa tjuṉutjunu. Ka mani paluṟu nyangatja.’
25 receoso, escondi na terra o teu talento; aqui tens o que é teu.
26 “Ka wati panya mayatjangku kuliṟa wangkangu, ‘Nyuntun wati kura mulapa waṟka palyantja wiya alatjiṯu nyinangi. Mulapa nyuntu ngayuku ninti panya ngayulu wati wituwitu munuṉa witulya puḻkangku mantjilpai ngayulu tjunkunytja wiyatjangku, munuṉa mai kaṯaṟa uralpai ngayulu ngaṉmanytju uṉinypa tjuṯa tjunkunytja wiyatjangku.
26 Respondeu-lhe, porém, o senhor: Servo mau e negligente, sabias que ceifo onde não semeei e ajunto onde não espalhei?
27 Kan ngayuku nintingku nyaaku ngayuku mani tjawaṟa tjuṉutjunu bankingka tjunkunytja wiyangku? Tjinguṟu nyuntu bankingka tjunkunyangka ngayulu maḻaku pitjala puḻka nguwanpa mantjinma.’
27 Cumpria, portanto, que entregasses o meu dinheiro aos banqueiros, e eu, ao voltar, receberia com juros o que é meu.
28 “Munu tjananya ila ngaṟanyangka wangkangu, ‘Mani panya palunyaya mantjiṟa uwa wati pala 10,000 kanyintjanya!’
28 Tirai-lhe, pois, o talento e dai-o ao que tem dez.
29 Munu mayatja panya paluṟu wangkangu, ‘Panya aṉangungku waṟka puḻka palyannyangka ngayulu palunya piṟuku puḻka mulapa ungkuku, palu panya waṟka palyantja wiyangka ngayulu palumpa uwankara mantjilku munuṉa maṟalpa alatjiṯu paiṟa iyalku.’
29 Porque a todo o que tem se lhe dará, e terá em abundância; mas ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
30 Munu mayatja paluṟu tjanala wangkangu, ‘Wati nyanga kurakuraya witiṟa ma-katira uṟilta waṉi ngura kurangka mungawaḻuṟungka pika puḻkatjara nyinara tiṯutjara ulanytjaku.’”
30 E o servo inútil, lançai-o para fora, nas trevas. Ali haverá choro e ranger de dentes.
31 Munu palulanguṟu Jesulu tjanala piṟuku wangkangu alatji, “Ngula Watiku Katjanya mayatja puḻka pitjaku angelpa winkitjara munu mayatja puḻkaku tjiya wiṟungka nyinakatiku.
31 Quando vier o Filho do Homem na sua majestade e todos os anjos com ele, então, se assentará no trono da sua glória;
32 Kaya angelpa tjuṯangku aṉangu uwankara manta winkitja para-mantjiṟa ngalya-katira ngayula kuranyu ngaṟatjunkuku uṯuḻu winki mulapa. Kaṉa tjananya ngayulu ngurkantaṟa tjaralku, panya wati tjapatangku tjiipi tjuṯa munu nanikuta tjuṯa kuḻu tjunguṟa kanyilpai munu kutjupa-aṟa paluṟu tjiipi tjuṯanguṟu ngurkantaṟa nanikuta tjuṯa tjaralpai, palu puṟunypa ngayulu aṉangu tjuṯa ngurkantaṟa tjaralku.
32 e todas as nações serão reunidas em sua presença, e ele separará uns dos outros, como o pastor separa dos cabritos as ovelhas;
33 Munuṉa ngayuku walytja tjuṯa kampa wakungka ngaṟatjunkuku munuṉa ngayunya wantipai tjuṯa kampa tjampungka ngaṟatjunkuku.
33 e porá as ovelhas à sua direita, mas os cabritos, à esquerda;
34 Munuṉa kampa panya wakungka ngaṟanytja tjuṯangka alatji wangkaku, ‘Uwa, panya Mamalu nyuranya pukuḻmaṟa kanyiningi, kaya pitjala ngayula tjunguriwa ngura nyanga ilkaṟitjangka. Panya kuwaripatjara mulapa manta ilkaṟi paluntja kuwaripangka Mamalu nyurampa ngaṉmanytju palyaṟa wantingu ngula palula tjunguringkula nyinanytjaku.
34 então, dirá o Rei aos que estiverem à sua direita: Vinde, benditos de meu Pai! Entrai na posse do reino que vos está preparado desde a fundação do mundo.
35 Panya paḻtjatjiratja nyinanyangkaṉi nyura mai ungu, munu panyaṉi nyura mina ilu nyinanyangka mina ungu, munu panyaṉi nyura malikitja wirkankunyangka nyakula nyurampa ngurangka kanyiningi.
35 Porque tive fome, e me destes de comer; tive sede, e me destes de beber; era forasteiro, e me hospedastes;
36 Ka panyaṉa nikiti nyinangi, kaṉi nyura nyakula mantarangka tjarpatjunu. Munu panyaṉi nyura pikatjara ngarinyangka kuḻu wiṟuṟa aṯunymanangi. Munu panya nyura ngayulu tjailangka nyinanyangka kuḻu ngayunya pitjala nyangangi munuṉi nyura wangkara pukuḻmanangi.’ Alatjiṉa tjanala wangkaku wakungka panya ngaṟanytja tjuṯangka.
36 estava nu, e me vestistes; enfermo, e me visitastes; preso, e fostes ver-me.
37 — ausente —
37 Então, perguntarão os justos: Senhor, quando foi que te vimos com fome e te demos de comer? Ou com sede e te demos de beber?
38 — ausente —
38 E quando te vimos forasteiro e te hospedamos? Ou nu e te vestimos?
39 — ausente —
39 E quando te vimos enfermo ou preso e te fomos visitar?
40 “Kaṉa tjanala wangkaku, ‘Wiya, panya nyura aṉangu kutjupa tjuṯa paḻtjatjiratja, mina ilu, malikitja, nikiti, pikatjara munu tjailangka nyinanyangka nyakula tjananya alpamilaṟa ngayunya kuḻu alpamilaningi, panya ngayulu mukuringangi nyura ngaḻṯutjara nyara palunya tjananya alpamilaṟa kanyintjaku.’
40 O Rei, respondendo, lhes dirá: Em verdade vos afirmo que, sempre que o fizestes a um destes meus pequeninos irmãos, a mim o fizestes.
41 “Munuṉa palulanguṟu tjampungka ngaṟanytja tjuṯa wangkaku alatji, ‘Araya ngayulanguṟu panya nyuranya Godalu ngaṉmanytju kukanymanu waṟu panya tiṯutjara kampanytjala waṉinytjikitjangku, panya Godalu palyaṟa wantingu Satanku munu mamu tjuṯaku kuḻu.
41 Então, o Rei dirá também aos que estiverem à sua esquerda: Apartai-vos de mim, malditos, para o fogo eterno, preparado para o diabo e seus anjos.
42 Panya nyakulaṉi nyura wantingi paḻtjatjiratja nyinanyangka mai ungkuwiyangku, munu panyaṉi nyura mina ilu nyinanyangka wantingi kapi ungkuwiyangku,
42 Porque tive fome, e não me destes de comer; tive sede, e não me destes de beber;
43 munu panyaṉi nyura malikitja pitjanyangka nyakula aḻṯira ngurangka tjunkuwiyangku wantingi, munu panyaṉi nyura nikiti nyinanyangka nyakula wantingi mantarangka tjarpatjunkuwiyangku, munu panyaṉi nyura pikatjara ngarinyangka aṯunymaṟa kanyintja wiyangku wantingi, munu panyaṉi nyura tjaila unngu nyinanyangka tjarpara wangkara pukuḻmankuwiyangku wantingi.’
43 sendo forasteiro, não me hospedastes; estando nu, não me vestistes; achando-me enfermo e preso, não fostes ver-me.
44 “Kaṉiya wangkaku, ‘Mayatja, puṯula kulini. Panya nyuntunyala nyakunytja wiyaṯu paḻtjatjiratja, mina ilu, malikitja, nikiti, pikatjara munu tjailangka nyinanytja.’
44 E eles lhe perguntarão: Senhor, quando foi que te vimos com fome, com sede, forasteiro, nu, enfermo ou preso e não te assistimos?
45 “Kaṉa tjanala wangkaku, ‘Wiya, panya nyura aṉangu kutjupa tjuṯa paḻtjatjiratja, mina ilu, malikitja, nikiti, pikatjara munu tjailangka nyinanyangka nyakula tjananya alpamilalwiyangku wantira ngayunya kuḻu alpamilantja wiyangku wantingi, panya ngayulu mukuringangi nyura ngaḻṯutjara nyara palunya tjananya alpamilaṟa kanyintjaku.’ Alatjiṉa tjanala wangkaku ngayula tjampungka ngaṟanytja tjuṯangka.
45 Então, lhes responderá: Em verdade vos digo que, sempre que o deixastes de fazer a um destes mais pequeninos, a mim o deixastes de fazer.
46 “Munuṉa palulanguṟu palunya tjananya uwankara paiṟa iyalku ngura kurakutu nyara palula tiṯutjara nyinanytjaku pika puḻkatjara. Palu nyanga wakungka ngaṟanytja uwankara ngayula tjunguringkula wanka tiṯutjara nyinaku.”
46 E irão estes para o castigo eterno, porém os justos, para a vida eterna.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.