Mateus 22
Tjukurpa Palya (PJT) vs VC
1 Munu Jesulu piṟuku tjukurpa aṟa kutjupatjara tjanala wangkangi alatji,
1 Jesus tornou a falar-lhes por meio de parábolas:
2 “Godalu aṉangu tjuṯa mayatjangku walytjanmaṟa kanyintja aṟa nyanga puṟunypa ngaṟanyi panya wati ngura tjuṯaku mayatja puḻka nyinangi ka wati nyara palumpa katjangku kuri kuwari kutju aḻṯinytjaku ngaṟangi. Ka wati panya mayatjangku pukuḻarira palumpa waṟkaripai tjuṯangka wangkangu mai kuka puḻka palyantjaku, munu palumpa maḻpa tjuṯa wangkangu katjangku kuri aḻṯinyangka pitjala tjunguringkula ngalkula pukuḻarinytjaku.
2 The kingdom of the heavens has become like a king who made a wedding feast for his son,
3 Munu mai kuka riti ngarinyangka nyakula paluṟu wati panya waṟkaripai tjuṯa wituṉu ankula aṉangu panya ngaṉmanytju wangkanytja tjuṯa para-aḻṯira ngalya-katinytjaku maiku pitjala tjunguringkunytjaku, kaya ankula aḻṯingi. Palu tjana uwankarangku kuliṟa pitjanytja wiyangku wantingi.
3 and sent his bondmen to call the persons invited to the wedding feast, and they would not come.
4 Ka paluṟu piṟuku waṟkaripai kutjupa tjuṯa wituṉu ankula aṉangu panya palunya tjananya piṟuku aḻṯinytjaku. Kaya ankula palula tjanala wangkangi, ‘Pitjaya! Nganampa mayatjangku mai kuka puḻka nyurampa palyaṉu puluka puḻkanya munu kuḻunypa kuḻu kuka wiṟu mulapa, munu pauṟa riti wantingu nyura pitjala ngalkuntjaku. Kaya wanyu ngalkuntjikitja pitja, panya paluṟu mukuringanyi nyura uwankara pitjala tjunguringkula pukuḻarinytjaku palumpa katjangku kuri aḻṯinyangka.’
4 Again he sent other bondmen, saying, Say to the persons invited, Behold, I have prepared my dinner; my oxen and my fatted beasts are killed, and all things ready; come to the wedding feast.
5 “Palu tjana kuliṟa alatjiṯu wantingi munuya tjana mukuringkunytja tjuṯa kutju palyaningi, kutjupa tjuṯaya anu palumpa tjanampa kaana tjuṯakutu, kaya kutjupa tjuṯa anu waṟkarira mani puḻkantjikitja.
5 But they made light of it, and went, one to his own land, and another to his commerce.
6 Kaya kutjupa tjuṯangku wati panya mayatjangku wituṟa iyantja tjuṯa witiṟa pungkula iluntanangi.
6 And the rest, laying hold of his bondmen, ill-treated and slew {them}.
7 “Ka mayatja panya paluṟu pungkunytja kuliṟa puḻkaṟa mirpaṉaringu munu palulanguṟu tjaultji tjuṯa wituṉu, kaya aṉangu panya palunya tjananya ngapartji ankula iluntanu munuya tjanampa waḻi uwankara tiliṟa wiyaṉu.
7 And {when} the king {heard of it he} was wroth, and having sent his forces, destroyed those murderers and burned their city.
8 Munu palulanguṟu mayatja panya paluṟu palumpa waṟkaripai tjuṯa aḻṯira wangkangu, ‘Kulila! Nyangatja nyura mai kuka puḻka palyaṟa tjunu ngayuku katjaku pukuḻarira ngalkuntjaku. Palu aṉangu panya ngayulu aḻṯinytja tjuṯangku kuliṟa alatjiṯu wantingi.
8 Then he says to his bondmen, The wedding feast is ready, but those invited were not worthy;
9 Palu araya tawunu tjuṯakutu munuya iwara tjuṯangka aṉangu tjuṯa para-ngaṟanyangka nyakula tjananya aḻṯira ngalya-kati mai nyanga puḻkaku.’
9 go therefore into the thoroughfares of the highways, and as many as ye shall find invite to the wedding feast.
10 Kaya mulapaṯu ankula para-aḻṯira ngalya-katingu aṉangu uwankara tjana iwarangka nyakula panya kura tjuṯa munu palya tjuṯa kuḻu, kaya pitjala wati panya mayatjaku waḻingka tjarpara angaṟa alatjiṯu nyinangi. |src="DN00477b.tif" size="col" loc="p" ref="22:10"
10 And those bondmen went out into the highways, and brought together all as many as they found, both evil and good; and the wedding feast was furnished with guests.
11 “Ka mayatja panya paluṟu aṉangu tjuṯa nyakunytjikitja tjarpangu munu nyangu wati kutju mantara kutjupatjara nyinanyangka, panya watingku kuri aḻṯinyangkaya aṉangu tjuṯa mantara wiṟungka tjarpara inmakitja pitjapai. Ka wati panya paluṟu mantara wiṟungka tjarpanytja wiya pitjangu munu ngunti tjarpara nyinangi.
11 And the king, having gone in to see the guests, beheld there a man not clothed with a wedding garment.
12 Ka wati panya mayatjangku palula wangkangu, ‘Ai! Nyaakun nyuntu mantara wiṟutjara pitjanytja wiya? Panya ngayuku katjangku kuwari kuri aḻṯinyi, kan uti nyuntu mantara wiṟutjara pitjama.’ Ka wati panya paluṟu wangkanytja wiya nyinangi.
12 And he says to him, {My} friend, how camest thou in here not having on a wedding garment? But he was speechless.
13 Ka wati panya mayatjangku palumpa waṟkaripai tjuṯa aḻṯira wangkangu, ‘Pitjalaya wati nyangatja maṟa tjina kuḻu karpila munuya uṟilta mungawaḻuṟungka waṉi, ka nyara palulalta pika puḻkatjara nyinara tiṯutjara ulaku.’ Kaya mulapaṯu palunya karpiṟa katira uṟilta waṉingu.”
13 Then said the king to the servants, Bind him feet and hands, and take him away, and cast him out into the outer darkness: there shall be the weeping and the gnashing of teeth.
14 Ka Jesulu tjukurpa nyangatja wangkara wiyaringkula tjanala wangkangu, “Panya Godalu aṉangu tjuṯa mulapa aḻṯipai palunya waṉantjaku, palu paluṟu maṉkurpa nguwanpa ngurkantankupai.” Alatji Jesulu tjanala wangkangi tjukurtjara kuranyitja tjuṯangka munu tjiḻpi kutjupa tjuṯangka munu Paṟatji tjuṯangka kuḻu.
14 For many are called ones, but few chosen ones.
15 Kaya Paṟatji tjuṯangku nyangatja kuliṟa mauṉṯalpa tjana-kutjuringkula wangkara kuliningi Jesunya arkaṟa ngunti tjapintjikitjangku.
15 — ausente —
16 Munuya wangkara wiyaringkula tjanalanguṟu wati maṉkurpa nguwanpa Jesulakutu wituṟa iyaṉu Iṟataku maḻpa tjuṯa kuḻu tjunguṟa. Kaya ankula palula wangkangu alatji, “Nintilpai! Nganaṉa ninti nyuntumpa, panya nyuntu wati tjukaṟuru palyanyku nyinapai. Munu panyan aṉangu tjuṯangka Godaku iwara tjukaṟurungku wangkara nintilpai utingku kutitjunkunytja wiyangku. Munu panyan aṉangu uwankara tjunguṟa nyakupai munu tjanala uwankarangka tjukaṟurungku wangkapai tjukurpa panya palunyaṯu aṉangu kutjupa tjuṯaku nguḻuringkula kampa kutjuparinytja wiyangku.
16 And they send out to him their disciples with the Herodians, saying, Teacher, we know that thou art true and teachest the way of God in truth, and carest not for any one, for thou regardest not men's person;
17 Ka nyuntu yaaltji kulini? Palyala wati panya Tjiitjanya mayatja puḻka Rome-ala nyinapainya mani tjaraṟa ungkuku, munta wiya? Mulapa wanyu alatjinkunytjaku ngaṟanyi Moseku tjukurta? Wanyulanya nyuntu tjakultjura!”
17 tell us therefore what thou thinkest: Is it lawful to give tribute to Caesar, or not?
18 Ka Jesulu nintingku kuliningi tjana ngunti arkaṟa tjapinnyangka munu wangkangu, “Wiya, nyura ngunti palya-palku kaṉany-kaṉanypa nyinapai tjuṯa munu nyura ngunti tjapini ngayunya kuranmankunytjikitjangku kutju.
18 But Jesus, knowing their wickedness, said, Why tempt ye me, hypocrites?
19 Ngalya-katiya mani pala tjiilpa panya nyura mayatja Rome-ala nyinapainya mani pala palunya ungkupai, kaṉa nyawa!” Kaya mulapaṯu katira palunya ungu.
19 Shew me the money of the tribute. And they presented to him a denarius.
20 Ka nyakula tjanala tjapinu, “Nganaku yunpa munu ini kuḻu wanyu nyangangka ngaṟanyi?”
20 And he says to them, Whose {is} this image and superscription?
21 Kaya wangkangu, “Mayatja puḻka panya Tjiitjanya.” |alt="Use left coin with large head of Ceasar" src="hk00166c.tif" size="col" ref="22:21"
21 They say to him, Caesar's. Then he says to them, Pay then what is Caesar's to Caesar, and what is God's to God.
22 Kaya nyangatja kuliṟa nguwankuringu munuya kulinu, “Ai, wati nyangangku muṉkara alatjiṯu wangkapai.” Munuya palulanguṟu palunya wantikatira anu.
22 And when they heard {him}, they wondered, and left him, and went away.
23 Kaya tjiṉṯu panya palulaṯu wati Tjatjutji maṉkurpa pitjangu Jesulakutu, panya paluṟu tjanaya aṉangu ilunytjatjanu pakantjitjaku mulamularingkupai wiya. Munuya wati nyanga maṉkurtu Jesula ngunti arkaṟa tjapiningi alatji,
23 — ausente —
24 “Nintilpai, panya Moselu tjukurpa nyangatja nganampa iriti walkatjunu alatji, ‘Tjinguṟu wati kuṯa iluku tjitji wiyaṯu, ka minyma panya palumpa kuri wanka nyinanyangka wati panya tjitjuṟurungku uti aḻṯima minyma panya palunya. Munu tjinguṟu tjitji katja utintjatjanungku paluṟu kulilku, “Nyangatja ngayuku wiya, ngayuku kuṯaku tjitji, panya ngayulu palumpa kuringka utinu.” ’ Alatji Moselu walkatjunu. |src="DN00428b.tif" size="col" loc="p" ref="22:24"
24 saying, Teacher, Moses said, If any one die, not having children, his brother shall marry his wife and shall raise up seed to his brother.
25 “Palu tjukurpa nyangatja wanyu kulila. Panya wati 7 kuṯaṟara kuṯaṟara nyinangi. Ka kuṯa ngaṉmanyitjangku kungkawaṟa aḻṯingu, munu paluṟu tjitji utintja wiyaṯu ilungu. Ka maḻanytju ngapartji minyma panya palunyaṯu aḻṯingu munu tjitji wiyaṯu ilungu,
25 Now there were with us seven brethren; and the first having married died, and not having seed, left his wife to his brother.
26 ka palu puṟunypaṯu wati maḻanypa kutjupangku ngapartji aḻṯira paluṟu kuḻu tjitji wiyaṯu ilungu. Kaya palu puṟunypaṯu maḻanypa panya maḻatja tjuṯangku minyma panya palunyaṯu aḻṯira kanyiṟa tjitji wiyaṯu ilungi uwankaraṯu wanapari wanapari.
26 In like manner also the second and the third, unto the seven.
27 Ka ngula minyma panya paluṟu tjanampa panya kurilta ilungu.
27 And last of all the woman also died.
28 “Kalanya wanyu tjakultjura! Ngula ilunytjatjanu wankaringkula pakantjatjanu minyma panya paluṟu nganaku kuri nyinaku? Panya wati 7-tu palunya aḻṯingu.”
28 In the resurrection therefore of which of the seven shall she be wife, for all had her?
29 Ka Jesulu tjanala wangkangu, “Wiya, nyura ngunti kulilpai tjuṯa. Nyura Godaku tjukurku ngurpa munu palumpa witulyaku kuḻu ngurpa alatjiṯu.
29 And Jesus answering said to them, Ye err, not knowing the scriptures nor the power of God.
30 Panya miri tjuṯa ilunytjatjanu wankaringkula pakaṟa kuri aḻṯinytja wiya, panya angelpa tjuṯa kuri wiya nyinanyi, nyara palu puṟunypa alatjiṯu aṉangu tjuṯa nyinaku.
30 For in the resurrection they neither marry nor are given in marriage, but are as angels of God in heaven.
31 — ausente —
31 Quanto à ressurreição dos mortos, não lestes o que Deus vos disse:
32 — ausente —
32 Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaac e o Deus de Jacó {Ex 3,6}? Ora, ele não é Deus dos mortos, mas Deus dos vivos.
33 Kaya aṉangu uwankarangku nyangatja wangkanyangka kuliṟa nguwankuringu munuya kulinu, “Ai, wati nyangangku puḻka mulapa wangkanyi.”
33 E, ouvindo esta doutrina, as turbas se enchiam de grande admiração.
34 Uwa, panya Jesulu Tjatjutji tjuṯangka wangkanyangka tjana puṯu kulinu ngapartji wangkanytjikitjangku. Kaya Paṟatji tjuṯangku kulinu Jesulu tjananya wangkara pilunmankunytja, munuya kulintjatjanu Tjatjutji tjuṯangka tjunguringkula anu Jesulakutu.
34 Sabendo os fariseus que Jesus reduzira ao silêncio os saduceus, reuniram-se
35 — ausente —
35 e um deles, doutor da lei, fez-lhe esta pergunta para pô-lo à prova:
36 — ausente —
36 Mestre, qual é o maior mandamento da lei?
37 Ka Jesulu wangkangu, “Tjukurpa puḻka mulapa nyangatja ngaṟanyi alatji,
37 Respondeu Jesus: Amarás o Senhor teu Deus de todo teu coração, de toda tua alma e de todo teu espírito {Dt 6,5}.
38 Uwa, tjukurpa nyanga paluṟu kutju alatjiṯu puḻka mulapa ngaṟanyi kutjupa uwankarangka waintaṟa.
38 Este é o maior e o primeiro mandamento.
39 Ka kutjupa kuḻu palu puṟunypaṯu puḻka ngaṟanyi nyanga alatji,
39 E o segundo, semelhante a este, é: Amarás teu próximo como a ti mesmo {Lv 19,18}.
40 Uwa, tjukurpa nyanga paluṟu pula puḻka kutjara ngaṟanyi tjukurpa kutjupa uwankarangka waintaṟa. Ka panya Moselu tjana Godaku wangkatjara kutjupa tjuṯangku kuḻu tjukurpa walkatjunkunytja uwankara tjukurpa nyanga palula pulalanguṟu ngaṟanyi. Panya tjukurpa paluṟu pula wiya ngaṟanyangkampa tjinguṟu tjukurpa kutjupa uwankara kuḻu wiya ngaṟama.” Alatji Jesulu wangkangu wati panya Moseku tjukurpa nintilpaingka.
40 Nesses dois mandamentos se resumem toda a lei e os profetas.
41 Ka Paṟatji panya tjuṯa nyara palula tjunguringkula ngaṟanyangka Jesulu tjanala tjapinu,
41 Como os fariseus se agrupassem, Jesus interrogou-os:
42 “Yaaltji nyura kulini Christanya Wankaṟunkupainya panya Godalu kalkuntjanya? Walytjapiti nganalanguṟu wanyu paluṟu? Ngananya palumpa tjamu iriti nyinangi?”
42 Que pensais vós de Cristo? De quem é filho? Responderam: De Davi!
43 Ka tjanala wangkangu, “Ka nyaaku panyatja Davidalu Kurunpa Miḻmiḻṯu nintinnyangka palunya mayatjanmanu? Panya nyiringka walkatjunkunytja ngaṟanyi Davidalu wangkanytja nyanga alatji,
43 Como então, prosseguiu Jesus, Davi, falando sob inspiração do Espírito, chama-o Senhor, dizendo:
44 ‘Mayatja Godalu ngayuku Mayatjangka wangkangu,
44 O Senhor disse a meu Senhor: Senta-te à minha direita, até que eu ponha teus inimigos por escabelo dos teus pés {Sl 109,1}?
45 Ala palatja! Davidalu Christanya mayatjanmanangi alatjiṯu Godalu panya kalkuntjanya, ka Christanya yaaltji-yaaltji piṟuku palumpa pakaḻi maḻatja nyinama? Wiya, paluṟu pakaḻi kutju wiya palumpa mayatja kuḻu nyinanyi.”
45 Se, pois, Davi o chama Senhor, como é ele seu filho?
46 Kaya palulanguṟu Jesula ngapartji wangkanytjikitjangku puṯu kuliningi, munuya tjiṉṯu pala palulanguṟu piṟuku palula ngunti arkaṟa tjapintja wiyaringu.
46 Ninguém pôde responder-lhe nada. E, depois daquele dia, ninguém mais ousou interrogá-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.