Mateus 22

Tjukurpa Palya (PJT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Munu Jesulu piṟuku tjukurpa aṟa kutjupatjara tjanala wangkangi alatji,
1 De novo Jesus usou parábolas para falar ao povo. Ele disse:
2 “Godalu aṉangu tjuṯa mayatjangku walytjanmaṟa kanyintja aṟa nyanga puṟunypa ngaṟanyi panya wati ngura tjuṯaku mayatja puḻka nyinangi ka wati nyara palumpa katjangku kuri kuwari kutju aḻṯinytjaku ngaṟangi. Ka wati panya mayatjangku pukuḻarira palumpa waṟkaripai tjuṯangka wangkangu mai kuka puḻka palyantjaku, munu palumpa maḻpa tjuṯa wangkangu katjangku kuri aḻṯinyangka pitjala tjunguringkula ngalkula pukuḻarinytjaku.
2 — O
3 Munu mai kuka riti ngarinyangka nyakula paluṟu wati panya waṟkaripai tjuṯa wituṉu ankula aṉangu panya ngaṉmanytju wangkanytja tjuṯa para-aḻṯira ngalya-katinytjaku maiku pitjala tjunguringkunytjaku, kaya ankula aḻṯingi. Palu tjana uwankarangku kuliṟa pitjanytja wiyangku wantingi.
3 Depois mandou os empregados chamarem os convidados, mas eles não quiseram vir.
4 Ka paluṟu piṟuku waṟkaripai kutjupa tjuṯa wituṉu ankula aṉangu panya palunya tjananya piṟuku aḻṯinytjaku. Kaya ankula palula tjanala wangkangi, ‘Pitjaya! Nganampa mayatjangku mai kuka puḻka nyurampa palyaṉu puluka puḻkanya munu kuḻunypa kuḻu kuka wiṟu mulapa, munu pauṟa riti wantingu nyura pitjala ngalkuntjaku. Kaya wanyu ngalkuntjikitja pitja, panya paluṟu mukuringanyi nyura uwankara pitjala tjunguringkula pukuḻarinytjaku palumpa katjangku kuri aḻṯinyangka.’
4 Então mandou outros empregados com o seguinte recado: “Digam aos convidados que tudo está preparado para a festa. Já matei os bezerros e os bois gordos, e tudo está pronto. Que venham à festa!”
5 “Palu tjana kuliṟa alatjiṯu wantingi munuya tjana mukuringkunytja tjuṯa kutju palyaningi, kutjupa tjuṯaya anu palumpa tjanampa kaana tjuṯakutu, kaya kutjupa tjuṯa anu waṟkarira mani puḻkantjikitja.
5 — Mas os convidados não se importaram com o convite e foram tratar dos seus negócios: um foi para a sua fazenda, e outro, para o seu armazém.
6 Kaya kutjupa tjuṯangku wati panya mayatjangku wituṟa iyantja tjuṯa witiṟa pungkula iluntanangi.
6 Outros agarraram os empregados, bateram neles e os mataram.
7 “Ka mayatja panya paluṟu pungkunytja kuliṟa puḻkaṟa mirpaṉaringu munu palulanguṟu tjaultji tjuṯa wituṉu, kaya aṉangu panya palunya tjananya ngapartji ankula iluntanu munuya tjanampa waḻi uwankara tiliṟa wiyaṉu.
7 O rei ficou com tanta raiva, que mandou matar aqueles assassinos e queimar a cidade deles.
8 Munu palulanguṟu mayatja panya paluṟu palumpa waṟkaripai tjuṯa aḻṯira wangkangu, ‘Kulila! Nyangatja nyura mai kuka puḻka palyaṟa tjunu ngayuku katjaku pukuḻarira ngalkuntjaku. Palu aṉangu panya ngayulu aḻṯinytja tjuṯangku kuliṟa alatjiṯu wantingi.
8 Depois chamou os seus empregados e disse: “A minha festa de casamento está pronta, mas os convidados não a mereciam.
9 Palu araya tawunu tjuṯakutu munuya iwara tjuṯangka aṉangu tjuṯa para-ngaṟanyangka nyakula tjananya aḻṯira ngalya-kati mai nyanga puḻkaku.’
9 Agora vão pelas ruas e convidem todas as pessoas que vocês encontrarem.”
10 Kaya mulapaṯu ankula para-aḻṯira ngalya-katingu aṉangu uwankara tjana iwarangka nyakula panya kura tjuṯa munu palya tjuṯa kuḻu, kaya pitjala wati panya mayatjaku waḻingka tjarpara angaṟa alatjiṯu nyinangi. |src="DN00477b.tif" size="col" loc="p" ref="22:10"
10 — Então os empregados saíram pelas ruas e reuniram todos os que puderam encontrar, tanto bons como maus. E o salão de festas ficou cheio de gente.
11 “Ka mayatja panya paluṟu aṉangu tjuṯa nyakunytjikitja tjarpangu munu nyangu wati kutju mantara kutjupatjara nyinanyangka, panya watingku kuri aḻṯinyangkaya aṉangu tjuṯa mantara wiṟungka tjarpara inmakitja pitjapai. Ka wati panya paluṟu mantara wiṟungka tjarpanytja wiya pitjangu munu ngunti tjarpara nyinangi.
11 Quando o rei entrou para ver os convidados, notou um homem que não estava usando roupas de festa
12 Ka wati panya mayatjangku palula wangkangu, ‘Ai! Nyaakun nyuntu mantara wiṟutjara pitjanytja wiya? Panya ngayuku katjangku kuwari kuri aḻṯinyi, kan uti nyuntu mantara wiṟutjara pitjama.’ Ka wati panya paluṟu wangkanytja wiya nyinangi.
12 e perguntou: “Amigo, como é que você entrou aqui sem roupas de festa?”
13 Ka wati panya mayatjangku palumpa waṟkaripai tjuṯa aḻṯira wangkangu, ‘Pitjalaya wati nyangatja maṟa tjina kuḻu karpila munuya uṟilta mungawaḻuṟungka waṉi, ka nyara palulalta pika puḻkatjara nyinara tiṯutjara ulaku.’ Kaya mulapaṯu palunya karpiṟa katira uṟilta waṉingu.”
13 Então o rei disse aos empregados: “Amarrem os pés e as mãos deste homem e o joguem fora, na escuridão. Ali ele vai chorar e ranger os dentes de desespero.”
14 Ka Jesulu tjukurpa nyangatja wangkara wiyaringkula tjanala wangkangu, “Panya Godalu aṉangu tjuṯa mulapa aḻṯipai palunya waṉantjaku, palu paluṟu maṉkurpa nguwanpa ngurkantankupai.” Alatji Jesulu tjanala wangkangi tjukurtjara kuranyitja tjuṯangka munu tjiḻpi kutjupa tjuṯangka munu Paṟatji tjuṯangka kuḻu.
14 E Jesus terminou, dizendo:
15 Kaya Paṟatji tjuṯangku nyangatja kuliṟa mauṉṯalpa tjana-kutjuringkula wangkara kuliningi Jesunya arkaṟa ngunti tjapintjikitjangku.
15 Os fariseus saíram e fizeram um plano para conseguir alguma prova contra Jesus.
16 Munuya wangkara wiyaringkula tjanalanguṟu wati maṉkurpa nguwanpa Jesulakutu wituṟa iyaṉu Iṟataku maḻpa tjuṯa kuḻu tjunguṟa. Kaya ankula palula wangkangu alatji, “Nintilpai! Nganaṉa ninti nyuntumpa, panya nyuntu wati tjukaṟuru palyanyku nyinapai. Munu panyan aṉangu tjuṯangka Godaku iwara tjukaṟurungku wangkara nintilpai utingku kutitjunkunytja wiyangku. Munu panyan aṉangu uwankara tjunguṟa nyakupai munu tjanala uwankarangka tjukaṟurungku wangkapai tjukurpa panya palunyaṯu aṉangu kutjupa tjuṯaku nguḻuringkula kampa kutjuparinytja wiyangku.
16 Então mandaram que alguns dos seus seguidores e alguns membros do partido de Herodes fossem dizer a Jesus: — Mestre, sabemos que o senhor é honesto, ensina a verdade sobre a maneira de viver que Deus exige e não se importa com a opinião dos outros, nem julga pela aparência.
17 Ka nyuntu yaaltji kulini? Palyala wati panya Tjiitjanya mayatja puḻka Rome-ala nyinapainya mani tjaraṟa ungkuku, munta wiya? Mulapa wanyu alatjinkunytjaku ngaṟanyi Moseku tjukurta? Wanyulanya nyuntu tjakultjura!”
17 Então o que o senhor acha: é ou não é contra a nossa Lei pagar impostos ao Imperador romano?
18 Ka Jesulu nintingku kuliningi tjana ngunti arkaṟa tjapinnyangka munu wangkangu, “Wiya, nyura ngunti palya-palku kaṉany-kaṉanypa nyinapai tjuṯa munu nyura ngunti tjapini ngayunya kuranmankunytjikitjangku kutju.
18 Mas Jesus percebeu a malícia deles e respondeu:
19 Ngalya-katiya mani pala tjiilpa panya nyura mayatja Rome-ala nyinapainya mani pala palunya ungkupai, kaṉa nyawa!” Kaya mulapaṯu katira palunya ungu.
19 Tragam a moeda com que se paga o imposto! Trouxeram a moeda,
20 Ka nyakula tjanala tjapinu, “Nganaku yunpa munu ini kuḻu wanyu nyangangka ngaṟanyi?”
20 e ele perguntou:
21 Kaya wangkangu, “Mayatja puḻka panya Tjiitjanya.” |alt="Use left coin with large head of Ceasar" src="hk00166c.tif" size="col" ref="22:21"
21 Eles responderam: — São do Imperador. Então Jesus disse:
22 Kaya nyangatja kuliṟa nguwankuringu munuya kulinu, “Ai, wati nyangangku muṉkara alatjiṯu wangkapai.” Munuya palulanguṟu palunya wantikatira anu.
22 Eles ficaram admirados quando ouviram isso. Então deixaram Jesus e foram embora.
23 Kaya tjiṉṯu panya palulaṯu wati Tjatjutji maṉkurpa pitjangu Jesulakutu, panya paluṟu tjanaya aṉangu ilunytjatjanu pakantjitjaku mulamularingkupai wiya. Munuya wati nyanga maṉkurtu Jesula ngunti arkaṟa tjapiningi alatji,
23 Naquele mesmo dia chegaram perto de Jesus alguns saduceus , afirmando que ninguém ressuscita.
24 “Nintilpai, panya Moselu tjukurpa nyangatja nganampa iriti walkatjunu alatji, ‘Tjinguṟu wati kuṯa iluku tjitji wiyaṯu, ka minyma panya palumpa kuri wanka nyinanyangka wati panya tjitjuṟurungku uti aḻṯima minyma panya palunya. Munu tjinguṟu tjitji katja utintjatjanungku paluṟu kulilku, “Nyangatja ngayuku wiya, ngayuku kuṯaku tjitji, panya ngayulu palumpa kuringka utinu.” ’ Alatji Moselu walkatjunu. |src="DN00428b.tif" size="col" loc="p" ref="22:24"
24 Eles disseram a Jesus: — Mestre, Moisés ensinou assim: “Se um homem morrer e deixar a esposa sem filhos, o irmão dele deve casar com a viúva, para terem filhos, que serão considerados filhos do irmão que morreu.”
25 “Palu tjukurpa nyangatja wanyu kulila. Panya wati 7 kuṯaṟara kuṯaṟara nyinangi. Ka kuṯa ngaṉmanyitjangku kungkawaṟa aḻṯingu, munu paluṟu tjitji utintja wiyaṯu ilungu. Ka maḻanytju ngapartji minyma panya palunyaṯu aḻṯingu munu tjitji wiyaṯu ilungu,
25 Acontece que havia entre nós sete irmãos. O mais velho casou e morreu sem deixar filhos. Assim, ele deixou a viúva para o segundo irmão.
26 ka palu puṟunypaṯu wati maḻanypa kutjupangku ngapartji aḻṯira paluṟu kuḻu tjitji wiyaṯu ilungu. Kaya palu puṟunypaṯu maḻanypa panya maḻatja tjuṯangku minyma panya palunyaṯu aḻṯira kanyiṟa tjitji wiyaṯu ilungi uwankaraṯu wanapari wanapari.
26 A mesma coisa aconteceu com este, e também com o terceiro, e, finalmente, com todos os sete.
27 Ka ngula minyma panya paluṟu tjanampa panya kurilta ilungu.
27 Depois de todos eles, a mulher também morreu.
28 “Kalanya wanyu tjakultjura! Ngula ilunytjatjanu wankaringkula pakantjatjanu minyma panya paluṟu nganaku kuri nyinaku? Panya wati 7-tu palunya aḻṯingu.”
28 Portanto, no dia da ressurreição, de qual dos sete a mulher vai ser esposa? Pois todos eles casaram com ela!
29 Ka Jesulu tjanala wangkangu, “Wiya, nyura ngunti kulilpai tjuṯa. Nyura Godaku tjukurku ngurpa munu palumpa witulyaku kuḻu ngurpa alatjiṯu.
29 Jesus respondeu:
30 Panya miri tjuṯa ilunytjatjanu wankaringkula pakaṟa kuri aḻṯinytja wiya, panya angelpa tjuṯa kuri wiya nyinanyi, nyara palu puṟunypa alatjiṯu aṉangu tjuṯa nyinaku.
30 Pois, quando os mortos ressuscitarem, serão como os anjos do céu, e ninguém casará.
31 — ausente —
31 E, quanto à ressurreição dos mortos, será que vocês nunca leram o que Deus disse? Ele afirmou:
32 — ausente —
32 “Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó.” E Deus não é Deus dos mortos e sim dos vivos.
33 Kaya aṉangu uwankarangku nyangatja wangkanyangka kuliṟa nguwankuringu munuya kulinu, “Ai, wati nyangangku puḻka mulapa wangkanyi.”
33 Quando a multidão ouviu isso, ficou admirada com o ensinamento dele.
34 Uwa, panya Jesulu Tjatjutji tjuṯangka wangkanyangka tjana puṯu kulinu ngapartji wangkanytjikitjangku. Kaya Paṟatji tjuṯangku kulinu Jesulu tjananya wangkara pilunmankunytja, munuya kulintjatjanu Tjatjutji tjuṯangka tjunguringkula anu Jesulakutu.
34 Os fariseus se reuniram quando souberam que Jesus tinha feito os saduceus calarem a boca.
35 — ausente —
35 E um deles, que era mestre da Lei , querendo conseguir alguma prova contra Jesus, perguntou:
36 — ausente —
36 — Mestre, qual é o mais importante de todos os mandamentos da Lei ?
37 Ka Jesulu wangkangu, “Tjukurpa puḻka mulapa nyangatja ngaṟanyi alatji,
37 Jesus respondeu:
38 Uwa, tjukurpa nyanga paluṟu kutju alatjiṯu puḻka mulapa ngaṟanyi kutjupa uwankarangka waintaṟa.
38 Este é o maior mandamento e o mais importante.
39 Ka kutjupa kuḻu palu puṟunypaṯu puḻka ngaṟanyi nyanga alatji,
39 E o segundo mais importante é parecido com o primeiro: “Ame os outros como você ama a você mesmo.”
40 Uwa, tjukurpa nyanga paluṟu pula puḻka kutjara ngaṟanyi tjukurpa kutjupa uwankarangka waintaṟa. Ka panya Moselu tjana Godaku wangkatjara kutjupa tjuṯangku kuḻu tjukurpa walkatjunkunytja uwankara tjukurpa nyanga palula pulalanguṟu ngaṟanyi. Panya tjukurpa paluṟu pula wiya ngaṟanyangkampa tjinguṟu tjukurpa kutjupa uwankara kuḻu wiya ngaṟama.” Alatji Jesulu wangkangu wati panya Moseku tjukurpa nintilpaingka.
40 Toda a Lei de Moisés e os ensinamentos dos
41 Ka Paṟatji panya tjuṯa nyara palula tjunguringkula ngaṟanyangka Jesulu tjanala tjapinu,
41 Quando os fariseus estavam reunidos, Jesus perguntou a eles:
42 “Yaaltji nyura kulini Christanya Wankaṟunkupainya panya Godalu kalkuntjanya? Walytjapiti nganalanguṟu wanyu paluṟu? Ngananya palumpa tjamu iriti nyinangi?”
42 — O que vocês pensam sobre o — De Davi! — responderam eles.
43 Ka tjanala wangkangu, “Ka nyaaku panyatja Davidalu Kurunpa Miḻmiḻṯu nintinnyangka palunya mayatjanmanu? Panya nyiringka walkatjunkunytja ngaṟanyi Davidalu wangkanytja nyanga alatji,
43 Jesus tornou a perguntar:
44 ‘Mayatja Godalu ngayuku Mayatjangka wangkangu,
44 “O Senhor Deus disse ao meu Senhor:
45 Ala palatja! Davidalu Christanya mayatjanmanangi alatjiṯu Godalu panya kalkuntjanya, ka Christanya yaaltji-yaaltji piṟuku palumpa pakaḻi maḻatja nyinama? Wiya, paluṟu pakaḻi kutju wiya palumpa mayatja kuḻu nyinanyi.”
45 Portanto, se Davi chama o Messias de Senhor, como é que o Messias pode ser descendente de Davi?
46 Kaya palulanguṟu Jesula ngapartji wangkanytjikitjangku puṯu kuliningi, munuya tjiṉṯu pala palulanguṟu piṟuku palula ngunti arkaṟa tjapintja wiyaringu.
46 Ninguém podia responder mais nada, e daquele dia em diante não tiveram coragem de lhe fazer mais perguntas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.