Mateus 22

Tjukurpa Palya (PJT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Munu Jesulu piṟuku tjukurpa aṟa kutjupatjara tjanala wangkangi alatji,
1 De novo Jesus lhes falou por parábolas, dizendo:
2 “Godalu aṉangu tjuṯa mayatjangku walytjanmaṟa kanyintja aṟa nyanga puṟunypa ngaṟanyi panya wati ngura tjuṯaku mayatja puḻka nyinangi ka wati nyara palumpa katjangku kuri kuwari kutju aḻṯinytjaku ngaṟangi. Ka wati panya mayatjangku pukuḻarira palumpa waṟkaripai tjuṯangka wangkangu mai kuka puḻka palyantjaku, munu palumpa maḻpa tjuṯa wangkangu katjangku kuri aḻṯinyangka pitjala tjunguringkula ngalkula pukuḻarinytjaku.
2 — O Reino dos Céus é semelhante a um rei que preparou uma festa de casamento para seu filho.
3 Munu mai kuka riti ngarinyangka nyakula paluṟu wati panya waṟkaripai tjuṯa wituṉu ankula aṉangu panya ngaṉmanytju wangkanytja tjuṯa para-aḻṯira ngalya-katinytjaku maiku pitjala tjunguringkunytjaku, kaya ankula aḻṯingi. Palu tjana uwankarangku kuliṟa pitjanytja wiyangku wantingi.
3 Enviou os seus servos a chamar os convidados para a festa, mas estes não quiseram vir.
4 Ka paluṟu piṟuku waṟkaripai kutjupa tjuṯa wituṉu ankula aṉangu panya palunya tjananya piṟuku aḻṯinytjaku. Kaya ankula palula tjanala wangkangi, ‘Pitjaya! Nganampa mayatjangku mai kuka puḻka nyurampa palyaṉu puluka puḻkanya munu kuḻunypa kuḻu kuka wiṟu mulapa, munu pauṟa riti wantingu nyura pitjala ngalkuntjaku. Kaya wanyu ngalkuntjikitja pitja, panya paluṟu mukuringanyi nyura uwankara pitjala tjunguringkula pukuḻarinytjaku palumpa katjangku kuri aḻṯinyangka.’
4 Enviou ainda outros servos, dizendo: “Digam aos convidados: Eis que já preparei o meu banquete; os meus bois e animais da engorda já foram abatidos, e tudo está pronto; venham para a festa.”
5 “Palu tjana kuliṟa alatjiṯu wantingi munuya tjana mukuringkunytja tjuṯa kutju palyaningi, kutjupa tjuṯaya anu palumpa tjanampa kaana tjuṯakutu, kaya kutjupa tjuṯa anu waṟkarira mani puḻkantjikitja.
5 Mas os convidados não se importaram e se foram, um para o seu campo, outro para o seu negócio.
6 Kaya kutjupa tjuṯangku wati panya mayatjangku wituṟa iyantja tjuṯa witiṟa pungkula iluntanangi.
6 Outros, agarrando os servos, os maltrataram e mataram.
7 “Ka mayatja panya paluṟu pungkunytja kuliṟa puḻkaṟa mirpaṉaringu munu palulanguṟu tjaultji tjuṯa wituṉu, kaya aṉangu panya palunya tjananya ngapartji ankula iluntanu munuya tjanampa waḻi uwankara tiliṟa wiyaṉu.
7 — O rei ficou furioso e, enviando as suas tropas, exterminou aqueles assassinos e incendiou a cidade deles.
8 Munu palulanguṟu mayatja panya paluṟu palumpa waṟkaripai tjuṯa aḻṯira wangkangu, ‘Kulila! Nyangatja nyura mai kuka puḻka palyaṟa tjunu ngayuku katjaku pukuḻarira ngalkuntjaku. Palu aṉangu panya ngayulu aḻṯinytja tjuṯangku kuliṟa alatjiṯu wantingi.
8 Então disse aos seus servos: “A festa está pronta, mas os convidados não eram dignos.
9 Palu araya tawunu tjuṯakutu munuya iwara tjuṯangka aṉangu tjuṯa para-ngaṟanyangka nyakula tjananya aḻṯira ngalya-kati mai nyanga puḻkaku.’
9 Vão, pois, para as encruzilhadas dos caminhos e convidem para o banquete todos os que vocês encontrarem.”
10 Kaya mulapaṯu ankula para-aḻṯira ngalya-katingu aṉangu uwankara tjana iwarangka nyakula panya kura tjuṯa munu palya tjuṯa kuḻu, kaya pitjala wati panya mayatjaku waḻingka tjarpara angaṟa alatjiṯu nyinangi. |src="DN00477b.tif" size="col" loc="p" ref="22:10"
10 E, saindo aqueles servos pelas estradas, reuniram todos os que encontraram, maus e bons; e a sala do banquete ficou cheia de convidados.
11 “Ka mayatja panya paluṟu aṉangu tjuṯa nyakunytjikitja tjarpangu munu nyangu wati kutju mantara kutjupatjara nyinanyangka, panya watingku kuri aḻṯinyangkaya aṉangu tjuṯa mantara wiṟungka tjarpara inmakitja pitjapai. Ka wati panya paluṟu mantara wiṟungka tjarpanytja wiya pitjangu munu ngunti tjarpara nyinangi.
11 — Mas, quando o rei entrou para ver os que estavam à mesa, notou ali um homem que não trazia veste nupcial
12 Ka wati panya mayatjangku palula wangkangu, ‘Ai! Nyaakun nyuntu mantara wiṟutjara pitjanytja wiya? Panya ngayuku katjangku kuwari kuri aḻṯinyi, kan uti nyuntu mantara wiṟutjara pitjama.’ Ka wati panya paluṟu wangkanytja wiya nyinangi.
12 e perguntou-lhe: “Amigo, como você entrou aqui sem veste nupcial?” E ele emudeceu.
13 Ka wati panya mayatjangku palumpa waṟkaripai tjuṯa aḻṯira wangkangu, ‘Pitjalaya wati nyangatja maṟa tjina kuḻu karpila munuya uṟilta mungawaḻuṟungka waṉi, ka nyara palulalta pika puḻkatjara nyinara tiṯutjara ulaku.’ Kaya mulapaṯu palunya karpiṟa katira uṟilta waṉingu.”
13 Então o rei ordenou aos serventes: “Amarrem os pés e as mãos dele e atirem-no para fora, nas trevas; ali haverá choro e ranger de dentes.”
14 Ka Jesulu tjukurpa nyangatja wangkara wiyaringkula tjanala wangkangu, “Panya Godalu aṉangu tjuṯa mulapa aḻṯipai palunya waṉantjaku, palu paluṟu maṉkurpa nguwanpa ngurkantankupai.” Alatji Jesulu tjanala wangkangi tjukurtjara kuranyitja tjuṯangka munu tjiḻpi kutjupa tjuṯangka munu Paṟatji tjuṯangka kuḻu.
14 Porque muitos são chamados, mas poucos são escolhidos.
15 Kaya Paṟatji tjuṯangku nyangatja kuliṟa mauṉṯalpa tjana-kutjuringkula wangkara kuliningi Jesunya arkaṟa ngunti tjapintjikitjangku.
15 Então os fariseus se retiraram e consultaram entre si como surpreenderiam Jesus em alguma palavra.
16 Munuya wangkara wiyaringkula tjanalanguṟu wati maṉkurpa nguwanpa Jesulakutu wituṟa iyaṉu Iṟataku maḻpa tjuṯa kuḻu tjunguṟa. Kaya ankula palula wangkangu alatji, “Nintilpai! Nganaṉa ninti nyuntumpa, panya nyuntu wati tjukaṟuru palyanyku nyinapai. Munu panyan aṉangu tjuṯangka Godaku iwara tjukaṟurungku wangkara nintilpai utingku kutitjunkunytja wiyangku. Munu panyan aṉangu uwankara tjunguṟa nyakupai munu tjanala uwankarangka tjukaṟurungku wangkapai tjukurpa panya palunyaṯu aṉangu kutjupa tjuṯaku nguḻuringkula kampa kutjuparinytja wiyangku.
16 E enviaram-lhe discípulos, juntamente com os herodianos, para lhe dizer: — Mestre, sabemos que o senhor é verdadeiro e que ensina o caminho de Deus de acordo com a verdade, sem se importar com a opinião dos outros, porque não olha para a aparência das pessoas.
17 Ka nyuntu yaaltji kulini? Palyala wati panya Tjiitjanya mayatja puḻka Rome-ala nyinapainya mani tjaraṟa ungkuku, munta wiya? Mulapa wanyu alatjinkunytjaku ngaṟanyi Moseku tjukurta? Wanyulanya nyuntu tjakultjura!”
17 Assim sendo, diga-nos o que o senhor acha: é lícito pagar imposto a César ou não?
18 Ka Jesulu nintingku kuliningi tjana ngunti arkaṟa tjapinnyangka munu wangkangu, “Wiya, nyura ngunti palya-palku kaṉany-kaṉanypa nyinapai tjuṯa munu nyura ngunti tjapini ngayunya kuranmankunytjikitjangku kutju.
18 Mas Jesus, percebendo a maldade deles, respondeu:
19 Ngalya-katiya mani pala tjiilpa panya nyura mayatja Rome-ala nyinapainya mani pala palunya ungkupai, kaṉa nyawa!” Kaya mulapaṯu katira palunya ungu.
19 Mostrem-me a moeda do imposto. Trouxeram-lhe um denário.
20 Ka nyakula tjanala tjapinu, “Nganaku yunpa munu ini kuḻu wanyu nyangangka ngaṟanyi?”
20 E Jesus lhes perguntou:
21 Kaya wangkangu, “Mayatja puḻka panya Tjiitjanya.” |alt="Use left coin with large head of Ceasar" src="hk00166c.tif" size="col" ref="22:21"
21 Eles responderam: — De César. Então Jesus lhes disse:
22 Kaya nyangatja kuliṟa nguwankuringu munuya kulinu, “Ai, wati nyangangku muṉkara alatjiṯu wangkapai.” Munuya palulanguṟu palunya wantikatira anu.
22 Ouvindo isto, se admiraram e, deixando-o, foram embora.
23 Kaya tjiṉṯu panya palulaṯu wati Tjatjutji maṉkurpa pitjangu Jesulakutu, panya paluṟu tjanaya aṉangu ilunytjatjanu pakantjitjaku mulamularingkupai wiya. Munuya wati nyanga maṉkurtu Jesula ngunti arkaṟa tjapiningi alatji,
23 Naquele dia, alguns saduceus, que dizem não haver ressurreição, aproximaram-se de Jesus e lhe perguntaram:
24 “Nintilpai, panya Moselu tjukurpa nyangatja nganampa iriti walkatjunu alatji, ‘Tjinguṟu wati kuṯa iluku tjitji wiyaṯu, ka minyma panya palumpa kuri wanka nyinanyangka wati panya tjitjuṟurungku uti aḻṯima minyma panya palunya. Munu tjinguṟu tjitji katja utintjatjanungku paluṟu kulilku, “Nyangatja ngayuku wiya, ngayuku kuṯaku tjitji, panya ngayulu palumpa kuringka utinu.” ’ Alatji Moselu walkatjunu. |src="DN00428b.tif" size="col" loc="p" ref="22:24"
24 — Mestre, Moisés disse: “Se alguém morrer, não tendo filhos, o irmão desse homem deve casar com a viúva e gerar descendentes para o falecido.”
25 “Palu tjukurpa nyangatja wanyu kulila. Panya wati 7 kuṯaṟara kuṯaṟara nyinangi. Ka kuṯa ngaṉmanyitjangku kungkawaṟa aḻṯingu, munu paluṟu tjitji utintja wiyaṯu ilungu. Ka maḻanytju ngapartji minyma panya palunyaṯu aḻṯingu munu tjitji wiyaṯu ilungu,
25 Ora, havia entre nós sete irmãos. O primeiro, tendo casado, morreu e, não tendo descendência, deixou sua mulher para seu irmão.
26 ka palu puṟunypaṯu wati maḻanypa kutjupangku ngapartji aḻṯira paluṟu kuḻu tjitji wiyaṯu ilungu. Kaya palu puṟunypaṯu maḻanypa panya maḻatja tjuṯangku minyma panya palunyaṯu aḻṯira kanyiṟa tjitji wiyaṯu ilungi uwankaraṯu wanapari wanapari.
26 O mesmo aconteceu com o segundo, com o terceiro, até o sétimo.
27 Ka ngula minyma panya paluṟu tjanampa panya kurilta ilungu.
27 Por fim, depois de todos, morreu também a mulher.
28 “Kalanya wanyu tjakultjura! Ngula ilunytjatjanu wankaringkula pakantjatjanu minyma panya paluṟu nganaku kuri nyinaku? Panya wati 7-tu palunya aḻṯingu.”
28 Portanto, na ressurreição, de qual dos sete ela será esposa? Porque todos casaram com ela.
29 Ka Jesulu tjanala wangkangu, “Wiya, nyura ngunti kulilpai tjuṯa. Nyura Godaku tjukurku ngurpa munu palumpa witulyaku kuḻu ngurpa alatjiṯu.
29 Jesus respondeu:
30 Panya miri tjuṯa ilunytjatjanu wankaringkula pakaṟa kuri aḻṯinytja wiya, panya angelpa tjuṯa kuri wiya nyinanyi, nyara palu puṟunypa alatjiṯu aṉangu tjuṯa nyinaku.
30 Porque, na ressurreição, nem casam, nem se dão em casamento, mas são como os anjos no céu.
31 — ausente —
31 Quanto à ressurreição dos mortos, vocês nunca leram o que Deus disse a vocês:
32 — ausente —
32 “Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó”? Ele não é Deus de mortos, e sim de vivos.
33 Kaya aṉangu uwankarangku nyangatja wangkanyangka kuliṟa nguwankuringu munuya kulinu, “Ai, wati nyangangku puḻka mulapa wangkanyi.”
33 Ouvindo isto, as multidões se maravilhavam da sua doutrina.
34 Uwa, panya Jesulu Tjatjutji tjuṯangka wangkanyangka tjana puṯu kulinu ngapartji wangkanytjikitjangku. Kaya Paṟatji tjuṯangku kulinu Jesulu tjananya wangkara pilunmankunytja, munuya kulintjatjanu Tjatjutji tjuṯangka tjunguringkula anu Jesulakutu.
34 Entretanto, os fariseus, sabendo que Jesus havia silenciado os saduceus, reuniram-se em conselho.
35 — ausente —
35 E um deles, intérprete da Lei, querendo pôr Jesus à prova, perguntou-lhe:
36 — ausente —
36 — Mestre, qual é o grande mandamento na Lei?
37 Ka Jesulu wangkangu, “Tjukurpa puḻka mulapa nyangatja ngaṟanyi alatji,
37 Jesus respondeu:
38 Uwa, tjukurpa nyanga paluṟu kutju alatjiṯu puḻka mulapa ngaṟanyi kutjupa uwankarangka waintaṟa.
38 Este é o grande e primeiro mandamento.
39 Ka kutjupa kuḻu palu puṟunypaṯu puḻka ngaṟanyi nyanga alatji,
39 E o segundo, semelhante a este, é: “Ame o seu próximo como você ama a si mesmo.”
40 Uwa, tjukurpa nyanga paluṟu pula puḻka kutjara ngaṟanyi tjukurpa kutjupa uwankarangka waintaṟa. Ka panya Moselu tjana Godaku wangkatjara kutjupa tjuṯangku kuḻu tjukurpa walkatjunkunytja uwankara tjukurpa nyanga palula pulalanguṟu ngaṟanyi. Panya tjukurpa paluṟu pula wiya ngaṟanyangkampa tjinguṟu tjukurpa kutjupa uwankara kuḻu wiya ngaṟama.” Alatji Jesulu wangkangu wati panya Moseku tjukurpa nintilpaingka.
40 Destes dois mandamentos dependem toda a Lei e os Profetas.
41 Ka Paṟatji panya tjuṯa nyara palula tjunguringkula ngaṟanyangka Jesulu tjanala tjapinu,
41 Estando reunidos os fariseus, Jesus lhes perguntou:
42 “Yaaltji nyura kulini Christanya Wankaṟunkupainya panya Godalu kalkuntjanya? Walytjapiti nganalanguṟu wanyu paluṟu? Ngananya palumpa tjamu iriti nyinangi?”
42 — O que vocês pensam do Cristo? De quem é filho? Eles responderam: — De Davi.
43 Ka tjanala wangkangu, “Ka nyaaku panyatja Davidalu Kurunpa Miḻmiḻṯu nintinnyangka palunya mayatjanmanu? Panya nyiringka walkatjunkunytja ngaṟanyi Davidalu wangkanytja nyanga alatji,
43 E Jesus perguntou:
44 ‘Mayatja Godalu ngayuku Mayatjangka wangkangu,
44 “Disse o Senhor ao meu Senhor:
45 Ala palatja! Davidalu Christanya mayatjanmanangi alatjiṯu Godalu panya kalkuntjanya, ka Christanya yaaltji-yaaltji piṟuku palumpa pakaḻi maḻatja nyinama? Wiya, paluṟu pakaḻi kutju wiya palumpa mayatja kuḻu nyinanyi.”
45 — Portanto, se Davi o chama de Senhor, como ele pode ser filho de Davi?
46 Kaya palulanguṟu Jesula ngapartji wangkanytjikitjangku puṯu kuliningi, munuya tjiṉṯu pala palulanguṟu piṟuku palula ngunti arkaṟa tjapintja wiyaringu.
46 E ninguém podia lhe responder uma palavra; e a partir daquele dia ninguém mais ousou fazer perguntas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.