Mateus 22
Tjukurpa Palya (PJT) vs NVT
1 Munu Jesulu piṟuku tjukurpa aṟa kutjupatjara tjanala wangkangi alatji,
1 Jesus lhes contou outras parábolas. Disse ele:
2 “Godalu aṉangu tjuṯa mayatjangku walytjanmaṟa kanyintja aṟa nyanga puṟunypa ngaṟanyi panya wati ngura tjuṯaku mayatja puḻka nyinangi ka wati nyara palumpa katjangku kuri kuwari kutju aḻṯinytjaku ngaṟangi. Ka wati panya mayatjangku pukuḻarira palumpa waṟkaripai tjuṯangka wangkangu mai kuka puḻka palyantjaku, munu palumpa maḻpa tjuṯa wangkangu katjangku kuri aḻṯinyangka pitjala tjunguringkula ngalkula pukuḻarinytjaku.
2 “O reino dos céus pode ser ilustrado com a história de um rei que preparou um grande banquete de casamento para seu filho.
3 Munu mai kuka riti ngarinyangka nyakula paluṟu wati panya waṟkaripai tjuṯa wituṉu ankula aṉangu panya ngaṉmanytju wangkanytja tjuṯa para-aḻṯira ngalya-katinytjaku maiku pitjala tjunguringkunytjaku, kaya ankula aḻṯingi. Palu tjana uwankarangku kuliṟa pitjanytja wiyangku wantingi.
3 Quando o banquete estava pronto, o rei enviou seus servos para avisar os convidados, mas todos se recusaram a vir.
4 Ka paluṟu piṟuku waṟkaripai kutjupa tjuṯa wituṉu ankula aṉangu panya palunya tjananya piṟuku aḻṯinytjaku. Kaya ankula palula tjanala wangkangi, ‘Pitjaya! Nganampa mayatjangku mai kuka puḻka nyurampa palyaṉu puluka puḻkanya munu kuḻunypa kuḻu kuka wiṟu mulapa, munu pauṟa riti wantingu nyura pitjala ngalkuntjaku. Kaya wanyu ngalkuntjikitja pitja, panya paluṟu mukuringanyi nyura uwankara pitjala tjunguringkula pukuḻarinytjaku palumpa katjangku kuri aḻṯinyangka.’
4 “Então ele enviou outros servos para lhes dizer: ‘Já preparei o banquete; os bois e novilhos gordos foram abatidos, e tudo está pronto. Venham para a festa!’.
5 “Palu tjana kuliṟa alatjiṯu wantingi munuya tjana mukuringkunytja tjuṯa kutju palyaningi, kutjupa tjuṯaya anu palumpa tjanampa kaana tjuṯakutu, kaya kutjupa tjuṯa anu waṟkarira mani puḻkantjikitja.
5 Mas os convidados não lhes deram atenção e foram embora: um para sua fazenda, outro para seus negócios.
6 Kaya kutjupa tjuṯangku wati panya mayatjangku wituṟa iyantja tjuṯa witiṟa pungkula iluntanangi.
6 Outros, ainda, agarraram os mensageiros, os insultaram e os mataram.
7 “Ka mayatja panya paluṟu pungkunytja kuliṟa puḻkaṟa mirpaṉaringu munu palulanguṟu tjaultji tjuṯa wituṉu, kaya aṉangu panya palunya tjananya ngapartji ankula iluntanu munuya tjanampa waḻi uwankara tiliṟa wiyaṉu.
7 “O rei ficou furioso e enviou seu exército para destruir os assassinos e queimar a cidade deles.
8 Munu palulanguṟu mayatja panya paluṟu palumpa waṟkaripai tjuṯa aḻṯira wangkangu, ‘Kulila! Nyangatja nyura mai kuka puḻka palyaṟa tjunu ngayuku katjaku pukuḻarira ngalkuntjaku. Palu aṉangu panya ngayulu aḻṯinytja tjuṯangku kuliṟa alatjiṯu wantingi.
8 Disse a seus servos: ‘O banquete de casamento está pronto, e meus convidados não são dignos dessa honra.
9 Palu araya tawunu tjuṯakutu munuya iwara tjuṯangka aṉangu tjuṯa para-ngaṟanyangka nyakula tjananya aḻṯira ngalya-kati mai nyanga puḻkaku.’
9 Agora, saiam pelas esquinas e convidem todos que vocês encontrarem’.
10 Kaya mulapaṯu ankula para-aḻṯira ngalya-katingu aṉangu uwankara tjana iwarangka nyakula panya kura tjuṯa munu palya tjuṯa kuḻu, kaya pitjala wati panya mayatjaku waḻingka tjarpara angaṟa alatjiṯu nyinangi. |src="DN00477b.tif" size="col" loc="p" ref="22:10"
10 Então os servos trouxeram todos que encontraram, tanto bons como maus, e o salão do banquete se encheu de convidados.
11 “Ka mayatja panya paluṟu aṉangu tjuṯa nyakunytjikitja tjarpangu munu nyangu wati kutju mantara kutjupatjara nyinanyangka, panya watingku kuri aḻṯinyangkaya aṉangu tjuṯa mantara wiṟungka tjarpara inmakitja pitjapai. Ka wati panya paluṟu mantara wiṟungka tjarpanytja wiya pitjangu munu ngunti tjarpara nyinangi.
11 “Quando o rei entrou para recebê-los, notou um homem que não estava vestido de forma apropriada para um casamento
12 Ka wati panya mayatjangku palula wangkangu, ‘Ai! Nyaakun nyuntu mantara wiṟutjara pitjanytja wiya? Panya ngayuku katjangku kuwari kuri aḻṯinyi, kan uti nyuntu mantara wiṟutjara pitjama.’ Ka wati panya paluṟu wangkanytja wiya nyinangi.
12 e perguntou-lhe: ‘Amigo, como é que você se apresenta sem a roupa de casamento?’. O homem não teve o que responder.
13 Ka wati panya mayatjangku palumpa waṟkaripai tjuṯa aḻṯira wangkangu, ‘Pitjalaya wati nyangatja maṟa tjina kuḻu karpila munuya uṟilta mungawaḻuṟungka waṉi, ka nyara palulalta pika puḻkatjara nyinara tiṯutjara ulaku.’ Kaya mulapaṯu palunya karpiṟa katira uṟilta waṉingu.”
13 Então o rei disse: ‘Amarrem-lhe as mãos e os pés e lancem-no para fora, na escuridão, onde haverá choro e ranger de dentes’.
14 Ka Jesulu tjukurpa nyangatja wangkara wiyaringkula tjanala wangkangu, “Panya Godalu aṉangu tjuṯa mulapa aḻṯipai palunya waṉantjaku, palu paluṟu maṉkurpa nguwanpa ngurkantankupai.” Alatji Jesulu tjanala wangkangi tjukurtjara kuranyitja tjuṯangka munu tjiḻpi kutjupa tjuṯangka munu Paṟatji tjuṯangka kuḻu.
14 “Pois muitos são chamados, mas poucos são escolhidos”.
15 Kaya Paṟatji tjuṯangku nyangatja kuliṟa mauṉṯalpa tjana-kutjuringkula wangkara kuliningi Jesunya arkaṟa ngunti tjapintjikitjangku.
15 Então os fariseus se reuniram para tramar um modo de levar Jesus a dizer algo que desse motivo para o prenderem.
16 Munuya wangkara wiyaringkula tjanalanguṟu wati maṉkurpa nguwanpa Jesulakutu wituṟa iyaṉu Iṟataku maḻpa tjuṯa kuḻu tjunguṟa. Kaya ankula palula wangkangu alatji, “Nintilpai! Nganaṉa ninti nyuntumpa, panya nyuntu wati tjukaṟuru palyanyku nyinapai. Munu panyan aṉangu tjuṯangka Godaku iwara tjukaṟurungku wangkara nintilpai utingku kutitjunkunytja wiyangku. Munu panyan aṉangu uwankara tjunguṟa nyakupai munu tjanala uwankarangka tjukaṟurungku wangkapai tjukurpa panya palunyaṯu aṉangu kutjupa tjuṯaku nguḻuringkula kampa kutjuparinytja wiyangku.
16 Enviaram alguns de seus discípulos, junto com os partidários de Herodes, para se encontrarem com ele. Disseram: “Mestre, sabemos como o senhor é honesto e ensina o caminho de Deus de acordo com a verdade. É imparcial e não demonstra favoritismo.
17 Ka nyuntu yaaltji kulini? Palyala wati panya Tjiitjanya mayatja puḻka Rome-ala nyinapainya mani tjaraṟa ungkuku, munta wiya? Mulapa wanyu alatjinkunytjaku ngaṟanyi Moseku tjukurta? Wanyulanya nyuntu tjakultjura!”
17 Agora, diga-nos o que o senhor pensa a respeito disto: É certo pagar impostos a César ou não?”.
18 Ka Jesulu nintingku kuliningi tjana ngunti arkaṟa tjapinnyangka munu wangkangu, “Wiya, nyura ngunti palya-palku kaṉany-kaṉanypa nyinapai tjuṯa munu nyura ngunti tjapini ngayunya kuranmankunytjikitjangku kutju.
18 Jesus, porém, sabia de sua má intenção e disse: “Hipócritas! Por que vocês tentam me apanhar numa armadilha?
19 Ngalya-katiya mani pala tjiilpa panya nyura mayatja Rome-ala nyinapainya mani pala palunya ungkupai, kaṉa nyawa!” Kaya mulapaṯu katira palunya ungu.
19 Mostrem-me a moeda usada para pagar o imposto”. Quando lhe deram uma moeda de prata,
20 Ka nyakula tjanala tjapinu, “Nganaku yunpa munu ini kuḻu wanyu nyangangka ngaṟanyi?”
20 ele disse: “De quem são a imagem e o título nela gravados?”.
21 Kaya wangkangu, “Mayatja puḻka panya Tjiitjanya.” |alt="Use left coin with large head of Ceasar" src="hk00166c.tif" size="col" ref="22:21"
21 “De César”, responderam. “Então deem a César o que pertence a César, e deem a Deus o que pertence a Deus”, disse ele.
22 Kaya nyangatja kuliṟa nguwankuringu munuya kulinu, “Ai, wati nyangangku muṉkara alatjiṯu wangkapai.” Munuya palulanguṟu palunya wantikatira anu.
22 Sua resposta os deixou admirados, e eles foram embora.
23 Kaya tjiṉṯu panya palulaṯu wati Tjatjutji maṉkurpa pitjangu Jesulakutu, panya paluṟu tjanaya aṉangu ilunytjatjanu pakantjitjaku mulamularingkupai wiya. Munuya wati nyanga maṉkurtu Jesula ngunti arkaṟa tjapiningi alatji,
23 No mesmo dia, vieram a Jesus alguns saduceus, líderes religiosos que afirmam não haver ressurreição dos mortos,
24 “Nintilpai, panya Moselu tjukurpa nyangatja nganampa iriti walkatjunu alatji, ‘Tjinguṟu wati kuṯa iluku tjitji wiyaṯu, ka minyma panya palumpa kuri wanka nyinanyangka wati panya tjitjuṟurungku uti aḻṯima minyma panya palunya. Munu tjinguṟu tjitji katja utintjatjanungku paluṟu kulilku, “Nyangatja ngayuku wiya, ngayuku kuṯaku tjitji, panya ngayulu palumpa kuringka utinu.” ’ Alatji Moselu walkatjunu. |src="DN00428b.tif" size="col" loc="p" ref="22:24"
24 e perguntaram: “Mestre, Moisés disse: ‘Se um homem morrer sem deixar filhos, o irmão dele deve se casar com a viúva e ter um filho, que dará continuidade ao nome do irmão’.
25 “Palu tjukurpa nyangatja wanyu kulila. Panya wati 7 kuṯaṟara kuṯaṟara nyinangi. Ka kuṯa ngaṉmanyitjangku kungkawaṟa aḻṯingu, munu paluṟu tjitji utintja wiyaṯu ilungu. Ka maḻanytju ngapartji minyma panya palunyaṯu aḻṯingu munu tjitji wiyaṯu ilungu,
25 Numa família havia sete irmãos. O mais velho se casou e morreu sem deixar filhos, de modo que seu irmão se casou com a viúva.
26 ka palu puṟunypaṯu wati maḻanypa kutjupangku ngapartji aḻṯira paluṟu kuḻu tjitji wiyaṯu ilungu. Kaya palu puṟunypaṯu maḻanypa panya maḻatja tjuṯangku minyma panya palunyaṯu aḻṯira kanyiṟa tjitji wiyaṯu ilungi uwankaraṯu wanapari wanapari.
26 O segundo irmão também morreu, e o terceiro irmão se casou com ela. E assim por diante, até o sétimo irmão.
27 Ka ngula minyma panya paluṟu tjanampa panya kurilta ilungu.
27 Por fim, a mulher também morreu.
28 “Kalanya wanyu tjakultjura! Ngula ilunytjatjanu wankaringkula pakantjatjanu minyma panya paluṟu nganaku kuri nyinaku? Panya wati 7-tu palunya aḻṯingu.”
28 Diga-nos, de quem ela será esposa na ressurreição? Afinal, os sete se casaram com ela”.
29 Ka Jesulu tjanala wangkangu, “Wiya, nyura ngunti kulilpai tjuṯa. Nyura Godaku tjukurku ngurpa munu palumpa witulyaku kuḻu ngurpa alatjiṯu.
29 Jesus respondeu: “O erro de vocês está em não conhecerem as Escrituras nem o poder de Deus,
30 Panya miri tjuṯa ilunytjatjanu wankaringkula pakaṟa kuri aḻṯinytja wiya, panya angelpa tjuṯa kuri wiya nyinanyi, nyara palu puṟunypa alatjiṯu aṉangu tjuṯa nyinaku.
30 pois, quando os mortos ressuscitarem, não se casarão nem se darão em casamento. Nesse sentido, serão como os anjos do céu.
31 — ausente —
31 “Agora, quanto a haver ressurreição dos mortos, vocês não leram a esse respeito nas Escrituras? Deus disse:
32 — ausente —
32 ‘Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó’. Portanto, ele é o Deus dos vivos, e não dos mortos”.
33 Kaya aṉangu uwankarangku nyangatja wangkanyangka kuliṟa nguwankuringu munuya kulinu, “Ai, wati nyangangku puḻka mulapa wangkanyi.”
33 Quando as multidões o ouviram, ficaram admiradas com seu ensino.
34 Uwa, panya Jesulu Tjatjutji tjuṯangka wangkanyangka tjana puṯu kulinu ngapartji wangkanytjikitjangku. Kaya Paṟatji tjuṯangku kulinu Jesulu tjananya wangkara pilunmankunytja, munuya kulintjatjanu Tjatjutji tjuṯangka tjunguringkula anu Jesulakutu.
34 Sabendo os fariseus que Jesus tinha calado os saduceus com essa resposta, reuniram-se novamente para interrogá-lo.
35 — ausente —
35 Um deles, especialista na lei, tentou apanhá-lo numa armadilha com a seguinte pergunta:
36 — ausente —
36 “Mestre, qual é o mandamento mais importante da lei de Moisés?”.
37 Ka Jesulu wangkangu, “Tjukurpa puḻka mulapa nyangatja ngaṟanyi alatji,
37 Jesus respondeu: “‘Ame o Senhor, seu Deus, de todo o seu coração, de toda a sua alma e de toda a sua mente’.
38 Uwa, tjukurpa nyanga paluṟu kutju alatjiṯu puḻka mulapa ngaṟanyi kutjupa uwankarangka waintaṟa.
38 Este é o primeiro e o maior mandamento.
39 Ka kutjupa kuḻu palu puṟunypaṯu puḻka ngaṟanyi nyanga alatji,
39 O segundo é igualmente importante: ‘Ame o seu próximo como a si mesmo’.
40 Uwa, tjukurpa nyanga paluṟu pula puḻka kutjara ngaṟanyi tjukurpa kutjupa uwankarangka waintaṟa. Ka panya Moselu tjana Godaku wangkatjara kutjupa tjuṯangku kuḻu tjukurpa walkatjunkunytja uwankara tjukurpa nyanga palula pulalanguṟu ngaṟanyi. Panya tjukurpa paluṟu pula wiya ngaṟanyangkampa tjinguṟu tjukurpa kutjupa uwankara kuḻu wiya ngaṟama.” Alatji Jesulu wangkangu wati panya Moseku tjukurpa nintilpaingka.
40 Toda a lei e todas as exigências dos profetas se baseiam nesses dois mandamentos”.
41 Ka Paṟatji panya tjuṯa nyara palula tjunguringkula ngaṟanyangka Jesulu tjanala tjapinu,
41 Então, rodeado pelos fariseus, Jesus lhes fez a seguinte pergunta:
42 “Yaaltji nyura kulini Christanya Wankaṟunkupainya panya Godalu kalkuntjanya? Walytjapiti nganalanguṟu wanyu paluṟu? Ngananya palumpa tjamu iriti nyinangi?”
42 “O que vocês pensam do Cristo? De quem ele é filho?”. Eles responderam: “É filho de Davi”.
43 Ka tjanala wangkangu, “Ka nyaaku panyatja Davidalu Kurunpa Miḻmiḻṯu nintinnyangka palunya mayatjanmanu? Panya nyiringka walkatjunkunytja ngaṟanyi Davidalu wangkanytja nyanga alatji,
43 Jesus perguntou: “Então por que Davi, falando por meio do Espírito, chama o Cristo de ‘meu Senhor’? Pois Davi disse:
44 ‘Mayatja Godalu ngayuku Mayatjangka wangkangu,
44 ‘O Senhor disse ao meu Senhor: Sente-se no lugar de honra à minha direita até que eu humilhe seus inimigos debaixo de seus pés’.
45 Ala palatja! Davidalu Christanya mayatjanmanangi alatjiṯu Godalu panya kalkuntjanya, ka Christanya yaaltji-yaaltji piṟuku palumpa pakaḻi maḻatja nyinama? Wiya, paluṟu pakaḻi kutju wiya palumpa mayatja kuḻu nyinanyi.”
45 Portanto, se Davi chamou o Cristo de ‘meu Senhor’, como ele pode ser filho de Davi?”.
46 Kaya palulanguṟu Jesula ngapartji wangkanytjikitjangku puṯu kuliningi, munuya tjiṉṯu pala palulanguṟu piṟuku palula ngunti arkaṟa tjapintja wiyaringu.
46 Ninguém conseguiu responder e, depois disso, não se atreveram a lhe fazer mais perguntas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.