Mateus 21

Tjukurpa Palya (PJT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 — ausente —
1 Quando já se aproximavam de Jerusalém, Jesus e seus discípulos chegaram a Betfagé, no monte das Oliveiras. Jesus enviou na frente dois discípulos.
2 — ausente —
2 “Vão àquele povoado adiante”, disse ele. “Assim que entrarem, verão uma jumenta amarrada, com seu jumentinho ao lado. Desamarrem os animais e tragam-nos para mim.
3 Ka tjinguṟu aṉangu kutjupangku nyupalinya nyakula tjapilku, ‘Nyaaku nyupali araltjananyi?’ Ka pula alatji wangka, ‘Wiya, Mayatjanya nyanga palumpa pulampa mukuringanyi.’ Ka paluṟu nyupalinya mapalkungku ungkul'iyalku.”
3 Se alguém lhes perguntar o que estão fazendo, digam apenas: ‘O Senhor precisa deles’, e de imediato a pessoa deixará que vocês os levem.”
4 Uwa, aṟa nyanga tangkiyitjara Godalu ngaṉmanytju tjakultjunu wati wangkatjara kutjupangka, ka panya nyiringka iriti walkatjunu nyanga alatji,
4 Isso aconteceu para cumprir o que foi dito por meio do profeta:
5 “Tjanala wangka ngura Tjayanta nyinanytja tjuṯangka nyanga alatji,
5 “Digam ao povo de Sião: ‘Vejam, seu Rei se aproxima. Ele é humilde e vem montado num jumento, num jumentinho, cria de jumenta’”.
6 Ka nintintja panya kutjarangku kuliṟa anu munu pula Jesulu panya wangkanytjitja alatjiṯu palyaṉu.
6 Os dois discípulos fizeram como Jesus havia ordenado.
7 Munu pula tangkiyi kuḻunykira mantjiṟa wirkakatingu palulakutu. Kaya nintintja tjuṯangku upukuta tjananku araṟa tangkiyingka tjaṉangka piitatjunu ka Jesunya tatiṟa nyinakatingu.
7 Trouxeram a jumenta e o jumentinho e puseram seus mantos sobre o jumentinho, e Jesus montou nele.
8 Ka paluṟu tatiṟa pitjanyangka aṉangu tjuṯangku palumpa puḻkaṟa pukuḻarira tjanampa upukuta tjuṯa araltjara iwarangka lipiṟa tjunkula waṉaningi palula kuranyu. Kaya tjara kutjupangku puṉu parka kaṯaṟa palu puṟunypaṯu tjunkula waṉaningi. |src="lb00315c.tif" size="col" loc="p" ref="21:8"
8 Grande parte da multidão estendeu seus mantos ao longo do caminho diante de Jesus, e outros cortaram ramos das árvores e os espalharam pelo chão.
9 Kaya aṉangu winkingku kuranyunguṟu munu maḻanguṟu pukuḻarira mirara wangkangi alatji,
9 E as pessoas, tanto as que iam à frente como as que o seguiam, gritavam: “Hosana, Bendito é o que vem em nome do Senhor! Hosana no mais alto céu!”.
10 Ka paluṟu Jerusalemala tjarpanyangka ngura nyara palunya nguraṟa uwankara puḻkaṟa alatjiṯu pukuḻaringu, munuyanku ngaparku tjapiningi wangkara, “Ngananya wanyu nyangatja?”
10 Quando Jesus entrou em Jerusalém, toda a cidade estava em grande alvoroço. “Quem é este?”, perguntavam.
11 Kaya kutjupa tjarangku palumpa nintingku wangkangu, “Wiya, Jesunya panya palatja, Godaku panya wangkatjara, ngura panya Nazarethanya nguraṟa manta nyara Galileelanguṟu.”
11 A multidão respondia: “É Jesus, o profeta de Nazaré, da Galileia”.
12 Ka Jesunya timpulaku yaatangka tjarpangu munu nyangu aṉangu tjuṯangku kutjupa kutjupa tjuṯa tjalamilannyangka aṉangu tjuṯangka. Munu paluṟu mirpaṉarira tjananya uwankara painu, munu taipula manitjara tjuṯa uṉṯuṟa waṉira kampa kutjupanu munu taipula tjuḻpu kuukuuku tjuṯatjara kuḻu uṉṯuṟa waṉingu.|src="lb00316c.tif" size="col" loc="p" ref="21:12-13"
12 Então Jesus entrou no templo e começou a expulsar todos que ali estavam comprando e vendendo animais para os sacrifícios. Derrubou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas,
13 Munu paluṟu wangkangu tjanala, “Panya nyiringka iriti walkatjunkunytja ngaṟanyi Godalu wangkanytjitja alatji,
13 dizendo: “As Escrituras declaram: ‘Meu templo será chamado casa de oração’, mas vocês o transformaram num esconderijo de ladrões!”.
14 Kaya kuṟu pati tjuṯa nyumpu tjuṯa kuḻu palulakutu pitjangu timpulaku yaatangka nyinanyangka, ka palunya tjananya palyaṟunguṉu.
14 Os cegos e os coxos vieram a Jesus no templo, e ele os curou.
15 Kaya wati tjukurtjara kuranyitja tjuṯangku Moseku tjukurpa nintilpai tjuṯangku kuḻu nyangu Jesulu pikatjara tjuṯa witulya puḻkangku palyaṟungunnyangka, munuya piṟuku kulinu tjitji tjuṯangku timpulangka mirara wangkanyangka, panya tjana alatji wangkangi, “Mirawaṉimala Davidaku katja!” Kaya wati panya paluṟu tjana alatji nyakunytjatjanu munu kulintjatjanu puḻkaṟa mirpaṉaringu.
15 Quando os principais sacerdotes e mestres da lei viram esses milagres maravilhosos e ouviram até as crianças no templo gritar “Hosana, Filho de Davi”, ficaram indignados.
16 Munuya Jesula wangkangu, “Nyuntun kulini tjitji nyanga tjuṯangku wangkanyangka?”
16 “Está ouvindo o que as crianças estão dizendo?”, perguntaram a Jesus. “Sim”, respondeu ele. “Vocês nunca leram as Escrituras? Elas dizem: ‘Ensinaste crianças e bebês a te dar louvor’.”
17 Munu alatji wangkara wiyaringkula Jesulu tjananya wantikatingu munu Jerusalemalanguṟu ma-pakaṟa anu ngura panya Piitjanilakutu munu nyara palula ngaringi palumpa nintintja tjuṯa kuḻu.
17 Então ele voltou a Betânia, onde passou a noite.
18 Munuya ngarira tjiṉṯuringkula maḻaku anu Jerusalemaku, ka Jesunya pinpatja wiya paḻtjatjiratja anangi.
18 De manhã, enquanto voltava para Jerusalém, Jesus teve fome.
19 Munu ankula nyangu puṉu iḻi iwarangka itingka ngaṟanyangka munu para-nyakula nyangu mai wiya nyaḻpi kutju alatjiṯu ngaṟanyangka munu puṉu panya iḻingka wangkangu, “Puṉu ngana! Nyanganguṟu nyuntula mai pakantja wiya alatjiṯu ngaṟaku.” Ka mulapaṯu warpungkula alatjiṯu mapalku piḻṯiringu.
19 Encontrando uma figueira à beira do caminho, foi ver se havia figos, mas só encontrou folhas. Então, disse à figueira: “Nunca mais dê frutos!”. E, no mesmo instante, a figueira secou.
20 Kaya nintintja tjuṯangku nyakula nguwankuringu, munuya wangkangu, “Yaaltji-yaaltji puṉu nyangatja warpungkula alatjiṯu mapalku piḻṯiringu?”
20 Quando os discípulos viram isso, ficaram admirados e perguntaram: “Como a figueira secou tão depressa?”.
21 Ka Jesulu tjanala wangkangu, “Tjukaṟurungkuṉa nyurala wangkanyi, panya nyura Godaku mulamularingkula puṯu kulintja wiyangku palyalku alatjiṯu nyanga ngayulu puṉu iḻi wangkara piḻṯintjanya puṟunypa munu nyura puḻi nyanga murpu puḻkangka kuḻu wangkaku pakaṟa uṟu puḻkangka tjarpanytjaku, ka mulapaṯu pakaṟa ankula tjarpaku.
21 Jesus respondeu: “Eu lhes digo a verdade: se vocês tiverem fé e não duvidarem, poderão fazer o mesmo que fiz com esta figueira, e muito mais. Poderão até dizer a este monte: ‘Levante-se e atire-se no mar’, e isso acontecerá.
22 Mulapa nyura Godaku mulamularingkula kutjupa kutjupaku palula tjapinnyangkampa paluṟu nyurampa palyalku alatjiṯu.”
22 Se crerem, receberão qualquer coisa que pedirem em oração”.
23 Ka Jesunya timpulangka tjarpangu munu aṉangu tjuṯangka tjukurpa wangkara nintiningi. Kaya wati tjukurtjara kuranyitja tjuṯangku tjiḻpi tjuṯangku kuḻukuḻu pitjala palula wangkangi, “Nganalunta nyuntunya wangkangu aṉangu tjuṯa timpula nyanganguṟu paintjaku? Mununta nganalu iyaṉu tjukurpa nyangangka wangkara nintintjaku?”
23 Quando Jesus voltou ao templo e começou a ensinar, os principais sacerdotes e líderes do povo vieram até ele e perguntaram: “Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu esse direito?”.
24 Ka Jesulu ngapartji tjanala wangkangu, “Wanyu kaṉa nyurala-waraṟa tjapila, munuṉa nyura wangkanyangka kutju ngayulu ngapartji nyurala wangkaku nganaluṉi wituṉu nyanganpa palyantjaku.
24 Jesus respondeu: “Eu lhes direi com que autoridade faço essas coisas se vocês responderem a uma pergunta:
25 Kaya kuwari ngayula utiṟa tjukaṟurungku wangka, nganalu wanyu Johnnga wituṉu aṉangu tjuṯa baptise-katinytjaku Godalu munta watingku?”
25 A autoridade de João para batizar vinha do céu ou era apenas humana?”. Eles discutiram a questão entre si: “Se dissermos que vinha do céu, ele perguntará por que não cremos em João.
26 Palu tjinguṟu nganaṉa wangkaku, ‘Wiya palunya watingku panya wituṉu.’ Ka alatji wangkanyangkampa tjinguṟu aṉangu nyanga tjuṯa kuliṟa nganampa mirpaṉariku panya paluṟu tjana Johnnga Godaku wangkatjaranmankupai.”
26 Mas, se dissermos que era apenas humana, seremos atacados pela multidão, pois todos pensam que João era profeta”.
27 Munuya puṯu para-wangkara kuliṟa Jesula wangkangu, “Wiya ngurpala.”
27 Por fim, responderam a Jesus: “Não sabemos”. E Jesus replicou: “Então eu também não direi com que autoridade faço essas coisas.”
28 Munu Jesulu tjanala piṟuku wangkangu wati panya tjukurtjara kuranyitja tjuṯangka munu tjiḻpi tjuṯangka kuḻu, “Wanyu kaṉa tjukurpa kampa kutjupa nyurala wangka, kaṉi nyura kulintjatjanungku tjakultjura nyaa nyura kulintja. Watingku katja kutjara kanyiningi. Munu kutjupa-aṟa paluṟu katja puḻkangka tjapinu, ‘Katja, wanyu ankula nganampa panya kaanangka waṟkari mai kiṟipitjingka.’
28 “O que acham disto? Um homem que tinha dois filhos disse ao mais velho: ‘Filho, vá trabalhar no vinhedo hoje’.
29 “Ka katjangku wangkangu, ‘Wiya, wantinyiṉa.’ Munu palulanguṟu maḻa kulinu ankula waṟkarinytjikitjangku, munu ankula kaanangka panya waṟkaringi.
29 O filho respondeu: ‘Não vou’, mas depois mudou de ideia e foi.
30 “Ka mama panya anu katja maḻatjakutulpi munu palula ngapartji palu puṟunypaṯu wangkangu. Ka paluṟu palyanmanu, palu maḻa paluṟu ankula waṟkarinytja wiyangku wantingi.”
30 Então o pai disse ao outro filho: ‘Vá você’, e ele respondeu: ‘Sim senhor, eu vou’, mas não foi.
31 Ka Jesulu tjukurpa nyangatja wangkara wiyaringkula tjanala tjapinu, “Katja yaaltjingku mamangka wangaṉarangku kuliṟa ankula waṟkaringi?”
31 “Qual dos dois obedeceu ao pai?” Eles responderam: “O primeiro”. Então Jesus explicou: “Eu lhes digo a verdade: cobradores de impostos e prostitutas entrarão no reino de Deus antes de vocês.
32 Panya Johntu nyurala ngaṉmanytju tjakultjunu kura wantira tjukaṟuru Godalawanu nyinanytjaku, ka panya nyura kuliṟa wantira palumpa mulamularingkuwiyangku wantingi. Ka panyaya mani mantjilpai tjuṯangku munu minyma watingka pirtjipai tjuṯangku palula kuliṟa palumpa mulamularingu munuya kura wantingu. Ka panya paluṟu tjana mulamularingkula kampa kutjuparinyangka nyura nyangu, palu nyura wantingi alatjiṯu kuliṟa kampa kutjuparinytja wiyangku.” Alatji Jesulu tjanala wangkangi tjukurtjara kuranyitja tjuṯangka munu tjiḻpi tjuṯangka kuḻu.
32 Pois João veio e mostrou o caminho da justiça, mas vocês não creram nele, enquanto cobradores de impostos e prostitutas creram. E, mesmo depois de verem isso, vocês se recusaram a mudar de ideia e crer nele.”
33 Munu piṟuku Jesulu panya palula tjanala wangkangu, “Wanyu kaṉa piṟuku tjukurpa kutjupa nyurala wangka aṟa kutjupatjara, kaya kulila! Wati kutjupa kaana puḻkatjara nyinangi munu paluṟu puṉu kiṟipitji tjuṯa tjawaṟa ngaṟatjuṟa waṉaṉu munu apunguṟu yaata para-palyaṟa arintaṟa patinu munu piṯi tjawaṟa wantingu ngula kiṟipitji kuṟuringkunyangka uraṟa kantuṟa tjulkuṟa waina palyantjikitjangku munu waḻi waṟa palyaṉu katunguṟu nyakula aṯunymankunytjikitjangku. Munu palulanguṟu wati paluṟu kaana kiṟipitjitjara wati maṉkurpa kutjupa unytjungku ungkukatingu mani palumpa palyantjaku, munu wantikatira anu ngura parari manta kutjupakutu. Kaya paluṟu tjana kaana panya palunya aṯunymanangi.
33 “Agora, ouçam outra parábola. O dono de uma propriedade plantou um vinhedo. Construiu uma cerca ao redor, um tanque de prensar e uma torre para o guarda. Depois, arrendou o vinhedo a alguns lavradores e partiu para um lugar distante.
34 “Ka ngula mai panya kiṟipitji kuṟuringkunyangka wati panya kaanaku walytjangku wati waṟkaripai maṉkurpa iyaṉu tjanalakutu ankula mai kiṟipitji tjaraṟa mantjiṟa palumpa katinytjaku.
34 No tempo da colheita da uva, enviou seus servos a fim de receber sua parte da colheita.
35 Kaya wati kaana aṯunymankupai tjuṯangku wati panya iyantja maṉkurpa nyakula witiṉu munuya kutju pungu munu kutjupa iluntanu munu kutjupa apungka atuṉu.
35 Os lavradores agarraram os servos, espancaram um deles, mataram outro e apedrejaram o terceiro.
36 Ka piṟuku wati panya kaanaku walytjangku wati waṟkaripai kutjupa tjuṯa ngapartji iyaṉu, kaya tjananya palu puṟunymanuṯu.
36 Então o dono da propriedade enviou um grupo maior de servos para receber a parte dele, mas o resultado foi o mesmo.
37 Ka wati panya paluṟu maḻa palumpa katjalta iyaṉu alatji kuliṟa, ‘Wanyu kaṉa ngayuku katja iyala, kaya palunya tjinguṟu wangaṉarangku kulilku.’
37 “Por fim, o dono enviou seu filho, pois pensou: ‘Certamente respeitarão meu filho’.
38 Palu wati panya palumpa katja wirkankunyangka nyakula tjananku kapuṯurira wangkara kuliningi, ‘Ai, wati panya palumpa katjampal palatja pitjanyi! Warpungkulala iluntara, ka ngula mama palumpa tjiḻpiringkula ilunyangka kaana nyangatja nganampariku.’ |src="WA03899b.tif" size="col" loc="p" ref="21:38"
38 “No entanto, quando os lavradores viram o filho, disseram uns aos outros: ‘Aí vem o herdeiro da propriedade. Vamos matá-lo e tomar posse desta terra!’.
39 Munuya wati panya katja witiṟa kaananguṟu iṯarikatingu uṟilkutu munuya pungkula iluntanu.”
39 Então o agarraram, o arrastaram para fora do vinhedo e o mataram.
40 Munu Jesulu tjukurpa nyangatja wangkara wiyaringkula tjanala tjapinu, “Nyura nyaa kulini? Wati panya kaanaku walytjangku tjananya ngapartji pitjala nyaalku kaana panya aṯunymankupai tjuṯa?”
40 “Quando o dono da terra voltar, o que vocês acham que ele fará com aqueles lavradores?”, perguntou Jesus.
41 Kaya wangkangu, “Wiya, paluṟu pitjala tjananya ngapartji pungkula iluntankuku, munu wati palya tjuṯa tjunkuku kaana aṯunymaṟa kanyintjaku, kaya paluṟu tjana kiṟipitji kuṟuringkunyangka uraṟa wati panya kaanaku walytjaku tjukaṟurungku tjaraṟa tjunkuku.”
41 Os líderes religiosos responderam: “Ele os matará cruelmente e arrendará o vinhedo para outros, que lhe darão sua parte depois de cada colheita”.
42 Ka Jesulu tjanala wangkangu, “Nyura wanyu ninti tjukurpa panyaku? Panya iriti nyiringka walkatjunkunytja alatji ngaṟanyi,
42 Então Jesus disse: “Vocês nunca leram nas Escrituras: ‘A pedra que os construtores rejeitaram se tornou a pedra angular. Isso é obra do Senhor e é maravilhosa de ver’?
43 Nyara palulanguṟuṉa nyurala wangkanyi alatji, panya Godalu nyuranya mayatjangku walytjanmaṟa kanyintja wiyaringanyi munu panya aṉangu kutjupa tjuṯa ngapartji walytjanmaṟa mayatjangku kanyilku palumpa tjukurpa wangaṉarangku kuliṟa palyalpai tjuṯa.
43 Eu lhes digo que o reino de Deus lhes será tirado e entregue a um povo que produzirá os devidos frutos.
44 Ka kutjupangku puḻi nyara palunya wantirampa pika puḻka mulapa mantjilku. Panya puḻi nyara palunya wantinyangka Godalu pungkula wiyalpai alatjiṯu.”
44 Quem tropeçar nesta pedra será despedaçado, e aquele sobre quem ela cair será reduzido a pó”.
45 Kaya tjukurtjara kuranyitja tjuṯangku munu Paṟatji tjuṯangku kuliningi Jesulu tjukurpa nyanganpa wangkanyangka munuya kuliṟa miiḻaraṉu.
45 Quando os principais sacerdotes e fariseus ouviram essa parábola, perceberam que eles eram os lavradores maus a que Jesus se referia.
46 Munuya palulanguṟu palunya witintjikitjangku kuliningi, palu nguḻuringangiya aṉangu winki ngaṟanyangka nyakula panya aṉangu tjuṯangku Jesunya Godaku wangkatjaranmankupai, kaya palulanguṟu palunya witilwiyangku wantingu.
46 Queriam prendê-lo, mas tinham medo das multidões, pois elas o consideravam um profeta.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.