Mateus 21

Tjukurpa Palya (PJT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 — ausente —
1 Quando se aproximaram de Jerusalém, e chegaram a Betfagé, ao Monte das Oliveiras, enviou Jesus dois discípulos, dizendo-lhes:
2 — ausente —
2 Ide à aldeia que está defronte de vós, e logo encontrareis uma jumenta presa, e um jumentinho com ela; desprendei-a, e trazei-mos.
3 Ka tjinguṟu aṉangu kutjupangku nyupalinya nyakula tjapilku, ‘Nyaaku nyupali araltjananyi?’ Ka pula alatji wangka, ‘Wiya, Mayatjanya nyanga palumpa pulampa mukuringanyi.’ Ka paluṟu nyupalinya mapalkungku ungkul'iyalku.”
3 E, se alguém vos disser alguma coisa, respondei: O Senhor precisa deles; e logo os enviará.
4 Uwa, aṟa nyanga tangkiyitjara Godalu ngaṉmanytju tjakultjunu wati wangkatjara kutjupangka, ka panya nyiringka iriti walkatjunu nyanga alatji,
4 Ora, isso aconteceu para que se cumprisse o que foi dito pelo profeta:
5 “Tjanala wangka ngura Tjayanta nyinanytja tjuṯangka nyanga alatji,
5 Dizei à filha de Sião: Eis que aí te vem o teu Rei, manso e montado em um jumento, em um jumentinho, cria de animal de carga.
6 Ka nintintja panya kutjarangku kuliṟa anu munu pula Jesulu panya wangkanytjitja alatjiṯu palyaṉu.
6 Indo, pois, os discípulos e fazendo como Jesus lhes ordenara,
7 Munu pula tangkiyi kuḻunykira mantjiṟa wirkakatingu palulakutu. Kaya nintintja tjuṯangku upukuta tjananku araṟa tangkiyingka tjaṉangka piitatjunu ka Jesunya tatiṟa nyinakatingu.
7 trouxeram a jumenta e o jumentinho, e sobre eles puseram os seus mantos, e Jesus montou.
8 Ka paluṟu tatiṟa pitjanyangka aṉangu tjuṯangku palumpa puḻkaṟa pukuḻarira tjanampa upukuta tjuṯa araltjara iwarangka lipiṟa tjunkula waṉaningi palula kuranyu. Kaya tjara kutjupangku puṉu parka kaṯaṟa palu puṟunypaṯu tjunkula waṉaningi. |src="lb00315c.tif" size="col" loc="p" ref="21:8"
8 E a maior parte da multidão estendeu os seus mantos pelo caminho; e outros cortavam ramos de árvores, e os espalhavam pelo caminho.
9 Kaya aṉangu winkingku kuranyunguṟu munu maḻanguṟu pukuḻarira mirara wangkangi alatji,
9 E as multidões, tanto as que o precediam como as que o seguiam, clamavam, dizendo: Hosana ao Filho de Davi! bendito o que vem em nome do Senhor! Hosana nas alturas!
10 Ka paluṟu Jerusalemala tjarpanyangka ngura nyara palunya nguraṟa uwankara puḻkaṟa alatjiṯu pukuḻaringu, munuyanku ngaparku tjapiningi wangkara, “Ngananya wanyu nyangatja?”
10 Ao entrar ele em Jerusalém, agitou-se a cidade toda e perguntava: Quem é este?
11 Kaya kutjupa tjarangku palumpa nintingku wangkangu, “Wiya, Jesunya panya palatja, Godaku panya wangkatjara, ngura panya Nazarethanya nguraṟa manta nyara Galileelanguṟu.”
11 E as multidões respondiam: Este é o profeta Jesus, de Nazaré da Galiléia.
12 Ka Jesunya timpulaku yaatangka tjarpangu munu nyangu aṉangu tjuṯangku kutjupa kutjupa tjuṯa tjalamilannyangka aṉangu tjuṯangka. Munu paluṟu mirpaṉarira tjananya uwankara painu, munu taipula manitjara tjuṯa uṉṯuṟa waṉira kampa kutjupanu munu taipula tjuḻpu kuukuuku tjuṯatjara kuḻu uṉṯuṟa waṉingu.|src="lb00316c.tif" size="col" loc="p" ref="21:12-13"
12 Então Jesus entrou no templo, expulsou todos os que ali vendiam e compravam, e derribou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas;
13 Munu paluṟu wangkangu tjanala, “Panya nyiringka iriti walkatjunkunytja ngaṟanyi Godalu wangkanytjitja alatji,
13 e disse-lhes: Está escrito: A minha casa será chamada casa de oração; vós, porém, a fazeis covil de salteadores.
14 Kaya kuṟu pati tjuṯa nyumpu tjuṯa kuḻu palulakutu pitjangu timpulaku yaatangka nyinanyangka, ka palunya tjananya palyaṟunguṉu.
14 E chegaram-se a ele no templo cegos e coxos, e ele os curou.
15 Kaya wati tjukurtjara kuranyitja tjuṯangku Moseku tjukurpa nintilpai tjuṯangku kuḻu nyangu Jesulu pikatjara tjuṯa witulya puḻkangku palyaṟungunnyangka, munuya piṟuku kulinu tjitji tjuṯangku timpulangka mirara wangkanyangka, panya tjana alatji wangkangi, “Mirawaṉimala Davidaku katja!” Kaya wati panya paluṟu tjana alatji nyakunytjatjanu munu kulintjatjanu puḻkaṟa mirpaṉaringu.
15 Vendo, porém, os principais sacerdotes e os escribas as maravilhas que ele fizera, e os meninos que clamavam no templo: Hosana ao Filho de Davi, indignaram-se,
16 Munuya Jesula wangkangu, “Nyuntun kulini tjitji nyanga tjuṯangku wangkanyangka?”
16 e perguntaram-lhe: Ouves o que estes estão dizendo? Respondeu-lhes Jesus: Sim; nunca lestes: Da boca de pequeninos e de criancinhas de peito tiraste perfeito louvor?
17 Munu alatji wangkara wiyaringkula Jesulu tjananya wantikatingu munu Jerusalemalanguṟu ma-pakaṟa anu ngura panya Piitjanilakutu munu nyara palula ngaringi palumpa nintintja tjuṯa kuḻu.
17 E deixando-os, saiu da cidade para Betânia, e ali passou a noite.
18 Munuya ngarira tjiṉṯuringkula maḻaku anu Jerusalemaku, ka Jesunya pinpatja wiya paḻtjatjiratja anangi.
18 Ora, de manhã, ao voltar à cidade, teve fome;
19 Munu ankula nyangu puṉu iḻi iwarangka itingka ngaṟanyangka munu para-nyakula nyangu mai wiya nyaḻpi kutju alatjiṯu ngaṟanyangka munu puṉu panya iḻingka wangkangu, “Puṉu ngana! Nyanganguṟu nyuntula mai pakantja wiya alatjiṯu ngaṟaku.” Ka mulapaṯu warpungkula alatjiṯu mapalku piḻṯiringu.
19 e, avistando uma figueira à beira do caminho, dela se aproximou, e não achou nela senão folhas somente; e disse-lhe: Nunca mais nasça fruto de ti. E a figueira secou imediatamente.
20 Kaya nintintja tjuṯangku nyakula nguwankuringu, munuya wangkangu, “Yaaltji-yaaltji puṉu nyangatja warpungkula alatjiṯu mapalku piḻṯiringu?”
20 Quando os discípulos viram isso, perguntaram admirados: Como é que imediatamente secou a figueira?
21 Ka Jesulu tjanala wangkangu, “Tjukaṟurungkuṉa nyurala wangkanyi, panya nyura Godaku mulamularingkula puṯu kulintja wiyangku palyalku alatjiṯu nyanga ngayulu puṉu iḻi wangkara piḻṯintjanya puṟunypa munu nyura puḻi nyanga murpu puḻkangka kuḻu wangkaku pakaṟa uṟu puḻkangka tjarpanytjaku, ka mulapaṯu pakaṟa ankula tjarpaku.
21 Jesus, porém, respondeu-lhes: Em verdade vos digo que, se tiverdes fé e não duvidardes, não só fareis o que foi feito à figueira, mas até, se a este monte disserdes: Ergue-te e lança-te no mar, isso será feito;
22 Mulapa nyura Godaku mulamularingkula kutjupa kutjupaku palula tjapinnyangkampa paluṟu nyurampa palyalku alatjiṯu.”
22 e tudo o que pedirdes na oração, crendo, recebereis.
23 Ka Jesunya timpulangka tjarpangu munu aṉangu tjuṯangka tjukurpa wangkara nintiningi. Kaya wati tjukurtjara kuranyitja tjuṯangku tjiḻpi tjuṯangku kuḻukuḻu pitjala palula wangkangi, “Nganalunta nyuntunya wangkangu aṉangu tjuṯa timpula nyanganguṟu paintjaku? Mununta nganalu iyaṉu tjukurpa nyangangka wangkara nintintjaku?”
23 Tendo Jesus entrado no templo, e estando a ensinar, aproximaram-se dele os principais sacerdotes e os anciãos do povo, e perguntaram: Com que autoridade fazes tu estas coisas? e quem te deu tal autoridade?
24 Ka Jesulu ngapartji tjanala wangkangu, “Wanyu kaṉa nyurala-waraṟa tjapila, munuṉa nyura wangkanyangka kutju ngayulu ngapartji nyurala wangkaku nganaluṉi wituṉu nyanganpa palyantjaku.
24 Respondeu-lhes Jesus: Eu também vos perguntarei uma coisa; se ma disserdes, eu de igual modo vos direi com que autoridade faço estas coisas.
25 Kaya kuwari ngayula utiṟa tjukaṟurungku wangka, nganalu wanyu Johnnga wituṉu aṉangu tjuṯa baptise-katinytjaku Godalu munta watingku?”
25 O batismo de João, donde era? do céu ou dos homens? Ao que eles arrazoavam entre si: Se dissermos: Do céu, ele nos dirá: Então por que não o crestes?
26 Palu tjinguṟu nganaṉa wangkaku, ‘Wiya palunya watingku panya wituṉu.’ Ka alatji wangkanyangkampa tjinguṟu aṉangu nyanga tjuṯa kuliṟa nganampa mirpaṉariku panya paluṟu tjana Johnnga Godaku wangkatjaranmankupai.”
26 Mas, se dissermos: Dos homens, tememos o povo; porque todos consideram João como profeta.
27 Munuya puṯu para-wangkara kuliṟa Jesula wangkangu, “Wiya ngurpala.”
27 Responderam, pois, a Jesus: Não sabemos. Disse-lhe ele: Nem eu vos digo com que autoridade faço estas coisas.
28 Munu Jesulu tjanala piṟuku wangkangu wati panya tjukurtjara kuranyitja tjuṯangka munu tjiḻpi tjuṯangka kuḻu, “Wanyu kaṉa tjukurpa kampa kutjupa nyurala wangka, kaṉi nyura kulintjatjanungku tjakultjura nyaa nyura kulintja. Watingku katja kutjara kanyiningi. Munu kutjupa-aṟa paluṟu katja puḻkangka tjapinu, ‘Katja, wanyu ankula nganampa panya kaanangka waṟkari mai kiṟipitjingka.’
28 Mas que vos parece? Um homem tinha dois filhos, e, chegando-se ao primeiro, disse: Filho, vai trabalhar hoje na vinha.
29 “Ka katjangku wangkangu, ‘Wiya, wantinyiṉa.’ Munu palulanguṟu maḻa kulinu ankula waṟkarinytjikitjangku, munu ankula kaanangka panya waṟkaringi.
29 Ele respondeu: Sim, senhor; mas não foi.
30 “Ka mama panya anu katja maḻatjakutulpi munu palula ngapartji palu puṟunypaṯu wangkangu. Ka paluṟu palyanmanu, palu maḻa paluṟu ankula waṟkarinytja wiyangku wantingi.”
30 Chegando-se, então, ao segundo, falou-lhe de igual modo; respondeu-lhe este: Não quero; mas depois, arrependendo-se, foi.
31 Ka Jesulu tjukurpa nyangatja wangkara wiyaringkula tjanala tjapinu, “Katja yaaltjingku mamangka wangaṉarangku kuliṟa ankula waṟkaringi?”
31 Qual dos dois fez a vontade do pai? Disseram eles: O segundo. Disse-lhes Jesus: Em verdade vos digo que os publicanos e as meretrizes entram adiante de vós no reino de Deus.
32 Panya Johntu nyurala ngaṉmanytju tjakultjunu kura wantira tjukaṟuru Godalawanu nyinanytjaku, ka panya nyura kuliṟa wantira palumpa mulamularingkuwiyangku wantingi. Ka panyaya mani mantjilpai tjuṯangku munu minyma watingka pirtjipai tjuṯangku palula kuliṟa palumpa mulamularingu munuya kura wantingu. Ka panya paluṟu tjana mulamularingkula kampa kutjuparinyangka nyura nyangu, palu nyura wantingi alatjiṯu kuliṟa kampa kutjuparinytja wiyangku.” Alatji Jesulu tjanala wangkangi tjukurtjara kuranyitja tjuṯangka munu tjiḻpi tjuṯangka kuḻu.
32 Pois João veio a vós no caminho da justiça, e não lhe deste crédito, mas os publicanos e as meretrizes lho deram; vós, porém, vendo isto, nem depois vos arrependestes para crerdes nele.
33 Munu piṟuku Jesulu panya palula tjanala wangkangu, “Wanyu kaṉa piṟuku tjukurpa kutjupa nyurala wangka aṟa kutjupatjara, kaya kulila! Wati kutjupa kaana puḻkatjara nyinangi munu paluṟu puṉu kiṟipitji tjuṯa tjawaṟa ngaṟatjuṟa waṉaṉu munu apunguṟu yaata para-palyaṟa arintaṟa patinu munu piṯi tjawaṟa wantingu ngula kiṟipitji kuṟuringkunyangka uraṟa kantuṟa tjulkuṟa waina palyantjikitjangku munu waḻi waṟa palyaṉu katunguṟu nyakula aṯunymankunytjikitjangku. Munu palulanguṟu wati paluṟu kaana kiṟipitjitjara wati maṉkurpa kutjupa unytjungku ungkukatingu mani palumpa palyantjaku, munu wantikatira anu ngura parari manta kutjupakutu. Kaya paluṟu tjana kaana panya palunya aṯunymanangi.
33 Ouvi ainda outra parábola: Havia um homem, proprietário, que plantou uma vinha, cercou-a com uma sebe, cavou nela um lagar, e edificou uma torre; depois arrendou-a a uns lavradores e ausentou-se do país.
34 “Ka ngula mai panya kiṟipitji kuṟuringkunyangka wati panya kaanaku walytjangku wati waṟkaripai maṉkurpa iyaṉu tjanalakutu ankula mai kiṟipitji tjaraṟa mantjiṟa palumpa katinytjaku.
34 E quando chegou o tempo dos frutos, enviou os seus servos aos lavradores, para receber os seus frutos.
35 Kaya wati kaana aṯunymankupai tjuṯangku wati panya iyantja maṉkurpa nyakula witiṉu munuya kutju pungu munu kutjupa iluntanu munu kutjupa apungka atuṉu.
35 E os lavradores, apoderando-se dos servos, espancaram um, mataram outro, e a outro apedrejaram.
36 Ka piṟuku wati panya kaanaku walytjangku wati waṟkaripai kutjupa tjuṯa ngapartji iyaṉu, kaya tjananya palu puṟunymanuṯu.
36 Depois enviou ainda outros servos, em maior número do que os primeiros; e fizeram-lhes o mesmo.
37 Ka wati panya paluṟu maḻa palumpa katjalta iyaṉu alatji kuliṟa, ‘Wanyu kaṉa ngayuku katja iyala, kaya palunya tjinguṟu wangaṉarangku kulilku.’
37 Por último enviou-lhes seu filho, dizendo: A meu filho terão respeito.
38 Palu wati panya palumpa katja wirkankunyangka nyakula tjananku kapuṯurira wangkara kuliningi, ‘Ai, wati panya palumpa katjampal palatja pitjanyi! Warpungkulala iluntara, ka ngula mama palumpa tjiḻpiringkula ilunyangka kaana nyangatja nganampariku.’ |src="WA03899b.tif" size="col" loc="p" ref="21:38"
38 Mas os lavradores, vendo o filho, disseram entre si: Este é o herdeiro; vinde, matemo-lo, e apoderemo-nos da sua herança.
39 Munuya wati panya katja witiṟa kaananguṟu iṯarikatingu uṟilkutu munuya pungkula iluntanu.”
39 E, agarrando-o, lançaram-no fora da vinha e o mataram.
40 Munu Jesulu tjukurpa nyangatja wangkara wiyaringkula tjanala tjapinu, “Nyura nyaa kulini? Wati panya kaanaku walytjangku tjananya ngapartji pitjala nyaalku kaana panya aṯunymankupai tjuṯa?”
40 Quando, pois, vier o senhor da vinha, que fará àqueles lavradores?
41 Kaya wangkangu, “Wiya, paluṟu pitjala tjananya ngapartji pungkula iluntankuku, munu wati palya tjuṯa tjunkuku kaana aṯunymaṟa kanyintjaku, kaya paluṟu tjana kiṟipitji kuṟuringkunyangka uraṟa wati panya kaanaku walytjaku tjukaṟurungku tjaraṟa tjunkuku.”
41 Responderam-lhe eles: Fará perecer miseravelmente a esses maus, e arrendará a vinha a outros lavradores, que a seu tempo lhe entreguem os frutos.
42 Ka Jesulu tjanala wangkangu, “Nyura wanyu ninti tjukurpa panyaku? Panya iriti nyiringka walkatjunkunytja alatji ngaṟanyi,
42 Disse-lhes Jesus: Nunca lestes nas Escrituras: A pedra que os edificadores rejeitaram, essa foi posta como pedra angular; pelo Senhor foi feito isso, e é maravilhoso aos nossos olhos?
43 Nyara palulanguṟuṉa nyurala wangkanyi alatji, panya Godalu nyuranya mayatjangku walytjanmaṟa kanyintja wiyaringanyi munu panya aṉangu kutjupa tjuṯa ngapartji walytjanmaṟa mayatjangku kanyilku palumpa tjukurpa wangaṉarangku kuliṟa palyalpai tjuṯa.
43 Portanto eu vos digo que vos será tirado o reino de Deus, e será dado a um povo que dê os seus frutos.
44 Ka kutjupangku puḻi nyara palunya wantirampa pika puḻka mulapa mantjilku. Panya puḻi nyara palunya wantinyangka Godalu pungkula wiyalpai alatjiṯu.”
44 E quem cair sobre esta pedra será despedaçado; mas aquele sobre quem ela cair será reduzido a pó.
45 Kaya tjukurtjara kuranyitja tjuṯangku munu Paṟatji tjuṯangku kuliningi Jesulu tjukurpa nyanganpa wangkanyangka munuya kuliṟa miiḻaraṉu.
45 Os principais sacerdotes e os fariseus, ouvindo essas parábolas, entenderam que era deles que Jesus falava.
46 Munuya palulanguṟu palunya witintjikitjangku kuliningi, palu nguḻuringangiya aṉangu winki ngaṟanyangka nyakula panya aṉangu tjuṯangku Jesunya Godaku wangkatjaranmankupai, kaya palulanguṟu palunya witilwiyangku wantingu.
46 E procuravam prendê-lo, mas temeram o povo, porquanto este o tinha por profeta.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.