Mateus 21

Tjukurpa Palya (PJT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 — ausente —
1 Quando se aproximaram de Jerusalém e chegaram a Betfagé, ao monte das Oliveiras, Jesus enviou dois discípulos,
2 — ausente —
2 dizendo-lhes:
3 Ka tjinguṟu aṉangu kutjupangku nyupalinya nyakula tjapilku, ‘Nyaaku nyupali araltjananyi?’ Ka pula alatji wangka, ‘Wiya, Mayatjanya nyanga palumpa pulampa mukuringanyi.’ Ka paluṟu nyupalinya mapalkungku ungkul'iyalku.”
3 E, se alguém disser alguma coisa, respondam: “O Senhor precisa deles.” E logo ele deixará que vocês tragam os animais.
4 Uwa, aṟa nyanga tangkiyitjara Godalu ngaṉmanytju tjakultjunu wati wangkatjara kutjupangka, ka panya nyiringka iriti walkatjunu nyanga alatji,
4 Ora, isto aconteceu para se cumprir o que foi dito por meio do profeta:
5 “Tjanala wangka ngura Tjayanta nyinanytja tjuṯangka nyanga alatji,
5 “Digam à filha de Sião: Eis que o seu Rei vem até você, humilde, montado em jumenta, e num jumentinho, cria de animal de carga.”
6 Ka nintintja panya kutjarangku kuliṟa anu munu pula Jesulu panya wangkanytjitja alatjiṯu palyaṉu.
6 Indo os discípulos e tendo feito como Jesus lhes havia ordenado,
7 Munu pula tangkiyi kuḻunykira mantjiṟa wirkakatingu palulakutu. Kaya nintintja tjuṯangku upukuta tjananku araṟa tangkiyingka tjaṉangka piitatjunu ka Jesunya tatiṟa nyinakatingu.
7 trouxeram a jumenta e o jumentinho. Então puseram em cima deles as suas capas, e sobre elas Jesus montou.
8 Ka paluṟu tatiṟa pitjanyangka aṉangu tjuṯangku palumpa puḻkaṟa pukuḻarira tjanampa upukuta tjuṯa araltjara iwarangka lipiṟa tjunkula waṉaningi palula kuranyu. Kaya tjara kutjupangku puṉu parka kaṯaṟa palu puṟunypaṯu tjunkula waṉaningi. |src="lb00315c.tif" size="col" loc="p" ref="21:8"
8 E a maior parte da multidão estendeu as suas capas no caminho, e outros cortavam ramos de árvores, espalhando-os pelo caminho.
9 Kaya aṉangu winkingku kuranyunguṟu munu maḻanguṟu pukuḻarira mirara wangkangi alatji,
9 E as multidões, tanto as que iam adiante dele como as que o seguiam, clamavam: “Hosana ao Filho de Davi! Bendito o que vem em nome do Senhor! Hosana nas maiores alturas!”
10 Ka paluṟu Jerusalemala tjarpanyangka ngura nyara palunya nguraṟa uwankara puḻkaṟa alatjiṯu pukuḻaringu, munuyanku ngaparku tjapiningi wangkara, “Ngananya wanyu nyangatja?”
10 E, quando Jesus entrou em Jerusalém, toda a cidade se alvoroçou. E perguntavam: — Quem é este?
11 Kaya kutjupa tjarangku palumpa nintingku wangkangu, “Wiya, Jesunya panya palatja, Godaku panya wangkatjara, ngura panya Nazarethanya nguraṟa manta nyara Galileelanguṟu.”
11 E as multidões respondiam: — Este é o profeta Jesus, de Nazaré da Galileia!
12 Ka Jesunya timpulaku yaatangka tjarpangu munu nyangu aṉangu tjuṯangku kutjupa kutjupa tjuṯa tjalamilannyangka aṉangu tjuṯangka. Munu paluṟu mirpaṉarira tjananya uwankara painu, munu taipula manitjara tjuṯa uṉṯuṟa waṉira kampa kutjupanu munu taipula tjuḻpu kuukuuku tjuṯatjara kuḻu uṉṯuṟa waṉingu.|src="lb00316c.tif" size="col" loc="p" ref="21:12-13"
12 Jesus entrou no templo e expulsou todos os que ali vendiam e compravam. Derrubou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas.
13 Munu paluṟu wangkangu tjanala, “Panya nyiringka iriti walkatjunkunytja ngaṟanyi Godalu wangkanytjitja alatji,
13 E disse-lhes:
14 Kaya kuṟu pati tjuṯa nyumpu tjuṯa kuḻu palulakutu pitjangu timpulaku yaatangka nyinanyangka, ka palunya tjananya palyaṟunguṉu.
14 Cegos e coxos se aproximaram de Jesus, no templo, e ele os curou.
15 Kaya wati tjukurtjara kuranyitja tjuṯangku Moseku tjukurpa nintilpai tjuṯangku kuḻu nyangu Jesulu pikatjara tjuṯa witulya puḻkangku palyaṟungunnyangka, munuya piṟuku kulinu tjitji tjuṯangku timpulangka mirara wangkanyangka, panya tjana alatji wangkangi, “Mirawaṉimala Davidaku katja!” Kaya wati panya paluṟu tjana alatji nyakunytjatjanu munu kulintjatjanu puḻkaṟa mirpaṉaringu.
15 Mas, quando os principais sacerdotes e os escribas viram as maravilhas que Jesus fazia e as crianças que gritavam no templo: “Hosana ao Filho de Davi!”, ficaram indignados e perguntaram a Jesus:
16 Munuya Jesula wangkangu, “Nyuntun kulini tjitji nyanga tjuṯangku wangkanyangka?”
16 — Você está ouvindo o que estão dizendo? Jesus respondeu:
17 Munu alatji wangkara wiyaringkula Jesulu tjananya wantikatingu munu Jerusalemalanguṟu ma-pakaṟa anu ngura panya Piitjanilakutu munu nyara palula ngaringi palumpa nintintja tjuṯa kuḻu.
17 E, deixando-os, saiu da cidade e foi para Betânia, onde passou a noite.
18 Munuya ngarira tjiṉṯuringkula maḻaku anu Jerusalemaku, ka Jesunya pinpatja wiya paḻtjatjiratja anangi.
18 Cedo de manhã, ao voltar para a cidade, Jesus teve fome.
19 Munu ankula nyangu puṉu iḻi iwarangka itingka ngaṟanyangka munu para-nyakula nyangu mai wiya nyaḻpi kutju alatjiṯu ngaṟanyangka munu puṉu panya iḻingka wangkangu, “Puṉu ngana! Nyanganguṟu nyuntula mai pakantja wiya alatjiṯu ngaṟaku.” Ka mulapaṯu warpungkula alatjiṯu mapalku piḻṯiringu.
19 E, vendo uma figueira à beira do caminho, aproximou-se dela, mas não encontrou nada, a não ser folhas. Então Jesus disse à figueira: E a figueira secou imediatamente.
20 Kaya nintintja tjuṯangku nyakula nguwankuringu, munuya wangkangu, “Yaaltji-yaaltji puṉu nyangatja warpungkula alatjiṯu mapalku piḻṯiringu?”
20 Quando os discípulos viram isso, ficaram admirados e disseram: — Como a figueira secou depressa!
21 Ka Jesulu tjanala wangkangu, “Tjukaṟurungkuṉa nyurala wangkanyi, panya nyura Godaku mulamularingkula puṯu kulintja wiyangku palyalku alatjiṯu nyanga ngayulu puṉu iḻi wangkara piḻṯintjanya puṟunypa munu nyura puḻi nyanga murpu puḻkangka kuḻu wangkaku pakaṟa uṟu puḻkangka tjarpanytjaku, ka mulapaṯu pakaṟa ankula tjarpaku.
21 Ao que Jesus lhes disse:
22 Mulapa nyura Godaku mulamularingkula kutjupa kutjupaku palula tjapinnyangkampa paluṟu nyurampa palyalku alatjiṯu.”
22 E tudo o que pedirem em oração, crendo, vocês receberão.
23 Ka Jesunya timpulangka tjarpangu munu aṉangu tjuṯangka tjukurpa wangkara nintiningi. Kaya wati tjukurtjara kuranyitja tjuṯangku tjiḻpi tjuṯangku kuḻukuḻu pitjala palula wangkangi, “Nganalunta nyuntunya wangkangu aṉangu tjuṯa timpula nyanganguṟu paintjaku? Mununta nganalu iyaṉu tjukurpa nyangangka wangkara nintintjaku?”
23 Jesus entrou no templo e, quando já estava ensinando, os principais sacerdotes e os anciãos do povo se aproximaram dele e perguntaram: — Com que autoridade você faz estas coisas? E quem lhe deu esta autoridade?
24 Ka Jesulu ngapartji tjanala wangkangu, “Wanyu kaṉa nyurala-waraṟa tjapila, munuṉa nyura wangkanyangka kutju ngayulu ngapartji nyurala wangkaku nganaluṉi wituṉu nyanganpa palyantjaku.
24 Jesus respondeu:
25 Kaya kuwari ngayula utiṟa tjukaṟurungku wangka, nganalu wanyu Johnnga wituṉu aṉangu tjuṯa baptise-katinytjaku Godalu munta watingku?”
25 De onde era o batismo de João: do céu ou dos homens? E eles discutiam entre si: — Se dissermos: “Do céu”, ele nos dirá: “Então por que não acreditaram nele?”
26 Palu tjinguṟu nganaṉa wangkaku, ‘Wiya palunya watingku panya wituṉu.’ Ka alatji wangkanyangkampa tjinguṟu aṉangu nyanga tjuṯa kuliṟa nganampa mirpaṉariku panya paluṟu tjana Johnnga Godaku wangkatjaranmankupai.”
26 Mas, se dissermos: “Dos homens”, é de temer o povo. Porque todos consideram João um profeta.
27 Munuya puṯu para-wangkara kuliṟa Jesula wangkangu, “Wiya ngurpala.”
27 Então responderam a Jesus: — Não sabemos. E ele, por sua vez, lhes disse:
28 Munu Jesulu tjanala piṟuku wangkangu wati panya tjukurtjara kuranyitja tjuṯangka munu tjiḻpi tjuṯangka kuḻu, “Wanyu kaṉa tjukurpa kampa kutjupa nyurala wangka, kaṉi nyura kulintjatjanungku tjakultjura nyaa nyura kulintja. Watingku katja kutjara kanyiningi. Munu kutjupa-aṟa paluṟu katja puḻkangka tjapinu, ‘Katja, wanyu ankula nganampa panya kaanangka waṟkari mai kiṟipitjingka.’
28 — O que vocês acham? Um homem tinha dois filhos. Chegando-se ao primeiro, disse: “Filho, vá hoje trabalhar na vinha.”
29 “Ka katjangku wangkangu, ‘Wiya, wantinyiṉa.’ Munu palulanguṟu maḻa kulinu ankula waṟkarinytjikitjangku, munu ankula kaanangka panya waṟkaringi.
29 Ele respondeu: “Não quero ir.” Mas depois, arrependido, foi.
30 “Ka mama panya anu katja maḻatjakutulpi munu palula ngapartji palu puṟunypaṯu wangkangu. Ka paluṟu palyanmanu, palu maḻa paluṟu ankula waṟkarinytja wiyangku wantingi.”
30 Dirigindo-se ao outro filho, o pai disse a mesma coisa. Ele respondeu: “Sim, senhor.” Mas não foi.
31 Ka Jesulu tjukurpa nyangatja wangkara wiyaringkula tjanala tjapinu, “Katja yaaltjingku mamangka wangaṉarangku kuliṟa ankula waṟkaringi?”
31 Qual dos dois fez a vontade do pai? Eles responderam: — O primeiro. Então Jesus disse:
32 Panya Johntu nyurala ngaṉmanytju tjakultjunu kura wantira tjukaṟuru Godalawanu nyinanytjaku, ka panya nyura kuliṟa wantira palumpa mulamularingkuwiyangku wantingi. Ka panyaya mani mantjilpai tjuṯangku munu minyma watingka pirtjipai tjuṯangku palula kuliṟa palumpa mulamularingu munuya kura wantingu. Ka panya paluṟu tjana mulamularingkula kampa kutjuparinyangka nyura nyangu, palu nyura wantingi alatjiṯu kuliṟa kampa kutjuparinytja wiyangku.” Alatji Jesulu tjanala wangkangi tjukurtjara kuranyitja tjuṯangka munu tjiḻpi tjuṯangka kuḻu.
32 Porque João veio até vocês no caminho da justiça, e vocês não acreditaram nele; no entanto, os publicanos e as prostitutas acreditaram. Vocês, porém, mesmo vendo isso, não se arrependeram depois para acreditar nele.
33 Munu piṟuku Jesulu panya palula tjanala wangkangu, “Wanyu kaṉa piṟuku tjukurpa kutjupa nyurala wangka aṟa kutjupatjara, kaya kulila! Wati kutjupa kaana puḻkatjara nyinangi munu paluṟu puṉu kiṟipitji tjuṯa tjawaṟa ngaṟatjuṟa waṉaṉu munu apunguṟu yaata para-palyaṟa arintaṟa patinu munu piṯi tjawaṟa wantingu ngula kiṟipitji kuṟuringkunyangka uraṟa kantuṟa tjulkuṟa waina palyantjikitjangku munu waḻi waṟa palyaṉu katunguṟu nyakula aṯunymankunytjikitjangku. Munu palulanguṟu wati paluṟu kaana kiṟipitjitjara wati maṉkurpa kutjupa unytjungku ungkukatingu mani palumpa palyantjaku, munu wantikatira anu ngura parari manta kutjupakutu. Kaya paluṟu tjana kaana panya palunya aṯunymanangi.
33 — Escutem outra parábola. Havia um homem, dono de terras, que plantou uma vinha. Pôs uma cerca em volta dela, construiu nela um lagar, edificou uma torre e arrendou a vinha a uns lavradores. Depois, ausentou-se do país.
34 “Ka ngula mai panya kiṟipitji kuṟuringkunyangka wati panya kaanaku walytjangku wati waṟkaripai maṉkurpa iyaṉu tjanalakutu ankula mai kiṟipitji tjaraṟa mantjiṟa palumpa katinytjaku.
34 Quando chegou o tempo da colheita, o dono da vinha mandou os seus servos aos lavradores, para receber os frutos que cabiam a ele.
35 Kaya wati kaana aṯunymankupai tjuṯangku wati panya iyantja maṉkurpa nyakula witiṉu munuya kutju pungu munu kutjupa iluntanu munu kutjupa apungka atuṉu.
35 Mas os lavradores, agarrando os servos, espancaram um, mataram outro e apedrejaram ainda outro.
36 Ka piṟuku wati panya kaanaku walytjangku wati waṟkaripai kutjupa tjuṯa ngapartji iyaṉu, kaya tjananya palu puṟunymanuṯu.
36 O dono enviou ainda outros servos em maior número; e os lavradores fizeram a mesma coisa com eles.
37 Ka wati panya paluṟu maḻa palumpa katjalta iyaṉu alatji kuliṟa, ‘Wanyu kaṉa ngayuku katja iyala, kaya palunya tjinguṟu wangaṉarangku kulilku.’
37 Por último, o dono da vinha enviou-lhes o seu próprio filho, pensando: “O meu filho eles respeitarão.”
38 Palu wati panya palumpa katja wirkankunyangka nyakula tjananku kapuṯurira wangkara kuliningi, ‘Ai, wati panya palumpa katjampal palatja pitjanyi! Warpungkulala iluntara, ka ngula mama palumpa tjiḻpiringkula ilunyangka kaana nyangatja nganampariku.’ |src="WA03899b.tif" size="col" loc="p" ref="21:38"
38 Mas os lavradores, vendo o filho, disseram uns aos outros: “Este é o herdeiro; venham, vamos matá-lo e ficar com a herança dele para nós.”
39 Munuya wati panya katja witiṟa kaananguṟu iṯarikatingu uṟilkutu munuya pungkula iluntanu.”
39 E, agarrando-o, lançaram-no fora da vinha e o mataram.
40 Munu Jesulu tjukurpa nyangatja wangkara wiyaringkula tjanala tjapinu, “Nyura nyaa kulini? Wati panya kaanaku walytjangku tjananya ngapartji pitjala nyaalku kaana panya aṯunymankupai tjuṯa?”
40 Quando, pois, vier o dono da vinha, que fará àqueles lavradores?
41 Kaya wangkangu, “Wiya, paluṟu pitjala tjananya ngapartji pungkula iluntankuku, munu wati palya tjuṯa tjunkuku kaana aṯunymaṟa kanyintjaku, kaya paluṟu tjana kiṟipitji kuṟuringkunyangka uraṟa wati panya kaanaku walytjaku tjukaṟurungku tjaraṟa tjunkuku.”
41 Eles responderam: — Fará perecer horrivelmente aqueles malvados e arrendará a vinha a outros lavradores que lhe entregarão os frutos no tempo certo.
42 Ka Jesulu tjanala wangkangu, “Nyura wanyu ninti tjukurpa panyaku? Panya iriti nyiringka walkatjunkunytja alatji ngaṟanyi,
42 Então Jesus perguntou:
43 Nyara palulanguṟuṉa nyurala wangkanyi alatji, panya Godalu nyuranya mayatjangku walytjanmaṟa kanyintja wiyaringanyi munu panya aṉangu kutjupa tjuṯa ngapartji walytjanmaṟa mayatjangku kanyilku palumpa tjukurpa wangaṉarangku kuliṟa palyalpai tjuṯa.
43 — Portanto, eu lhes digo que o Reino de Deus será tirado de vocês e entregue a um povo que lhe produza os respectivos frutos.
44 Ka kutjupangku puḻi nyara palunya wantirampa pika puḻka mulapa mantjilku. Panya puḻi nyara palunya wantinyangka Godalu pungkula wiyalpai alatjiṯu.”
44 Todo o que cair sobre esta pedra ficará em pedaços; e aquele sobre quem ela cair ficará reduzido a pó.
45 Kaya tjukurtjara kuranyitja tjuṯangku munu Paṟatji tjuṯangku kuliningi Jesulu tjukurpa nyanganpa wangkanyangka munuya kuliṟa miiḻaraṉu.
45 Os principais sacerdotes e os fariseus, ouvindo estas parábolas, entenderam que Jesus falava a respeito deles;
46 Munuya palulanguṟu palunya witintjikitjangku kuliningi, palu nguḻuringangiya aṉangu winki ngaṟanyangka nyakula panya aṉangu tjuṯangku Jesunya Godaku wangkatjaranmankupai, kaya palulanguṟu palunya witilwiyangku wantingu.
46 e, embora quisessem prendê-lo, tinham medo das multidões, porque estas o consideravam como profeta.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.