Mateus 21

Tjukurpa Palya (PJT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 — ausente —
1 Quando Jesus e os discípulos estavam chegando a Jerusalém, pararam no povoado de Betfagé, que fica perto do monte das Oliveiras. Dali Jesus enviou dois discípulos na frente,
2 — ausente —
2 com a seguinte ordem:
3 Ka tjinguṟu aṉangu kutjupangku nyupalinya nyakula tjapilku, ‘Nyaaku nyupali araltjananyi?’ Ka pula alatji wangka, ‘Wiya, Mayatjanya nyanga palumpa pulampa mukuringanyi.’ Ka paluṟu nyupalinya mapalkungku ungkul'iyalku.”
3 Se alguém falar alguma coisa, digam que o Mestre precisa deles. Assim deixarão vocês trazerem logo os animais.
4 Uwa, aṟa nyanga tangkiyitjara Godalu ngaṉmanytju tjakultjunu wati wangkatjara kutjupangka, ka panya nyiringka iriti walkatjunu nyanga alatji,
4 Isso aconteceu para se cumprir o que o profeta tinha dito:
5 “Tjanala wangka ngura Tjayanta nyinanytja tjuṯangka nyanga alatji,
5 “Digam ao povo de Jerusalém: Agora o seu rei está chegando. Ele é humilde e está montado num jumento e num jumentinho, filho de jumenta.”
6 Ka nintintja panya kutjarangku kuliṟa anu munu pula Jesulu panya wangkanytjitja alatjiṯu palyaṉu.
6 Então os discípulos foram e fizeram o que Jesus havia mandado.
7 Munu pula tangkiyi kuḻunykira mantjiṟa wirkakatingu palulakutu. Kaya nintintja tjuṯangku upukuta tjananku araṟa tangkiyingka tjaṉangka piitatjunu ka Jesunya tatiṟa nyinakatingu.
7 Levaram a jumenta e o jumentinho, jogaram as suas capas sobre eles, e Jesus montou.
8 Ka paluṟu tatiṟa pitjanyangka aṉangu tjuṯangku palumpa puḻkaṟa pukuḻarira tjanampa upukuta tjuṯa araltjara iwarangka lipiṟa tjunkula waṉaningi palula kuranyu. Kaya tjara kutjupangku puṉu parka kaṯaṟa palu puṟunypaṯu tjunkula waṉaningi. |src="lb00315c.tif" size="col" loc="p" ref="21:8"
8 Da grande multidão que ia com eles, alguns estendiam as suas capas no chão, e outros espalhavam no chão ramos que tinham cortado das árvores.
9 Kaya aṉangu winkingku kuranyunguṟu munu maḻanguṟu pukuḻarira mirara wangkangi alatji,
9 Tanto os que iam na frente como os que vinham atrás começaram a gritar: — Que Deus abençoe aquele que vem em nome do Senhor! Hosana a Deus nas alturas do céu!
10 Ka paluṟu Jerusalemala tjarpanyangka ngura nyara palunya nguraṟa uwankara puḻkaṟa alatjiṯu pukuḻaringu, munuyanku ngaparku tjapiningi wangkara, “Ngananya wanyu nyangatja?”
10 Quando Jesus entrou em Jerusalém, toda a cidade ficou agitada, e o povo perguntava: — Quem é ele?
11 Kaya kutjupa tjarangku palumpa nintingku wangkangu, “Wiya, Jesunya panya palatja, Godaku panya wangkatjara, ngura panya Nazarethanya nguraṟa manta nyara Galileelanguṟu.”
11 A multidão respondia: — Este é o
12 Ka Jesunya timpulaku yaatangka tjarpangu munu nyangu aṉangu tjuṯangku kutjupa kutjupa tjuṯa tjalamilannyangka aṉangu tjuṯangka. Munu paluṟu mirpaṉarira tjananya uwankara painu, munu taipula manitjara tjuṯa uṉṯuṟa waṉira kampa kutjupanu munu taipula tjuḻpu kuukuuku tjuṯatjara kuḻu uṉṯuṟa waṉingu.|src="lb00316c.tif" size="col" loc="p" ref="21:12-13"
12 Jesus entrou no pátio do Templo e expulsou todos os que compravam e vendiam naquele lugar. Derrubou as mesas dos que trocavam dinheiro e as cadeiras dos que vendiam pombas.
13 Munu paluṟu wangkangu tjanala, “Panya nyiringka iriti walkatjunkunytja ngaṟanyi Godalu wangkanytjitja alatji,
13 Ele lhes disse:
14 Kaya kuṟu pati tjuṯa nyumpu tjuṯa kuḻu palulakutu pitjangu timpulaku yaatangka nyinanyangka, ka palunya tjananya palyaṟunguṉu.
14 Cegos e coxos iam encontrar Jesus no pátio do Templo, e ele os curava.
15 Kaya wati tjukurtjara kuranyitja tjuṯangku Moseku tjukurpa nintilpai tjuṯangku kuḻu nyangu Jesulu pikatjara tjuṯa witulya puḻkangku palyaṟungunnyangka, munuya piṟuku kulinu tjitji tjuṯangku timpulangka mirara wangkanyangka, panya tjana alatji wangkangi, “Mirawaṉimala Davidaku katja!” Kaya wati panya paluṟu tjana alatji nyakunytjatjanu munu kulintjatjanu puḻkaṟa mirpaṉaringu.
15 Os chefes dos sacerdotes e os mestres da Lei ficaram zangados quando viram as coisas maravilhosas que ele fazia e ouviram as crianças gritando no pátio do Templo: —
16 Munuya Jesula wangkangu, “Nyuntun kulini tjitji nyanga tjuṯangku wangkanyangka?”
16 E eles disseram a Jesus: — Você está ouvindo o que estão dizendo? Jesus respondeu:
17 Munu alatji wangkara wiyaringkula Jesulu tjananya wantikatingu munu Jerusalemalanguṟu ma-pakaṟa anu ngura panya Piitjanilakutu munu nyara palula ngaringi palumpa nintintja tjuṯa kuḻu.
17 Então Jesus os deixou, saiu da cidade e foi para o povoado de Betânia. E passou a noite ali.
18 Munuya ngarira tjiṉṯuringkula maḻaku anu Jerusalemaku, ka Jesunya pinpatja wiya paḻtjatjiratja anangi.
18 No dia seguinte, quando estava voltando para a cidade, Jesus teve fome.
19 Munu ankula nyangu puṉu iḻi iwarangka itingka ngaṟanyangka munu para-nyakula nyangu mai wiya nyaḻpi kutju alatjiṯu ngaṟanyangka munu puṉu panya iḻingka wangkangu, “Puṉu ngana! Nyanganguṟu nyuntula mai pakantja wiya alatjiṯu ngaṟaku.” Ka mulapaṯu warpungkula alatjiṯu mapalku piḻṯiringu.
19 Ele viu uma figueira na beira da estrada e foi até lá, mas não encontrou nada; só folhas. Aí disse para a figueira: E na mesma hora a figueira secou.
20 Kaya nintintja tjuṯangku nyakula nguwankuringu, munuya wangkangu, “Yaaltji-yaaltji puṉu nyangatja warpungkula alatjiṯu mapalku piḻṯiringu?”
20 Os discípulos viram isso, ficaram muito admirados e disseram: — Como a figueira secou depressa!
21 Ka Jesulu tjanala wangkangu, “Tjukaṟurungkuṉa nyurala wangkanyi, panya nyura Godaku mulamularingkula puṯu kulintja wiyangku palyalku alatjiṯu nyanga ngayulu puṉu iḻi wangkara piḻṯintjanya puṟunypa munu nyura puḻi nyanga murpu puḻkangka kuḻu wangkaku pakaṟa uṟu puḻkangka tjarpanytjaku, ka mulapaṯu pakaṟa ankula tjarpaku.
21 Então Jesus disse:
22 Mulapa nyura Godaku mulamularingkula kutjupa kutjupaku palula tjapinnyangkampa paluṟu nyurampa palyalku alatjiṯu.”
22 Se crerem, receberão tudo o que pedirem em oração.
23 Ka Jesunya timpulangka tjarpangu munu aṉangu tjuṯangka tjukurpa wangkara nintiningi. Kaya wati tjukurtjara kuranyitja tjuṯangku tjiḻpi tjuṯangku kuḻukuḻu pitjala palula wangkangi, “Nganalunta nyuntunya wangkangu aṉangu tjuṯa timpula nyanganguṟu paintjaku? Mununta nganalu iyaṉu tjukurpa nyangangka wangkara nintintjaku?”
23 Jesus chegou ao Templo, e, quando já estava ensinando, alguns chefes dos sacerdotes e alguns líderes judeus chegaram perto dele e perguntaram: — Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu essa autoridade?
24 Ka Jesulu ngapartji tjanala wangkangu, “Wanyu kaṉa nyurala-waraṟa tjapila, munuṉa nyura wangkanyangka kutju ngayulu ngapartji nyurala wangkaku nganaluṉi wituṉu nyanganpa palyantjaku.
24 Jesus respondeu:
25 Kaya kuwari ngayula utiṟa tjukaṟurungku wangka, nganalu wanyu Johnnga wituṉu aṉangu tjuṯa baptise-katinytjaku Godalu munta watingku?”
25 Respondam: quem deu autoridade a João para batizar? Foi Deus ou foram pessoas? Aí eles começaram a dizer uns aos outros: — Se dissermos que foi Deus, ele vai perguntar: “Então por que vocês não creram em João?”
26 Palu tjinguṟu nganaṉa wangkaku, ‘Wiya palunya watingku panya wituṉu.’ Ka alatji wangkanyangkampa tjinguṟu aṉangu nyanga tjuṯa kuliṟa nganampa mirpaṉariku panya paluṟu tjana Johnnga Godaku wangkatjaranmankupai.”
26 Mas, se dissermos que foram pessoas, temos medo do que o povo pode fazer, pois todos acham que João era profeta .
27 Munuya puṯu para-wangkara kuliṟa Jesula wangkangu, “Wiya ngurpala.”
27 Por isso responderam: — Não sabemos.
28 Munu Jesulu tjanala piṟuku wangkangu wati panya tjukurtjara kuranyitja tjuṯangka munu tjiḻpi tjuṯangka kuḻu, “Wanyu kaṉa tjukurpa kampa kutjupa nyurala wangka, kaṉi nyura kulintjatjanungku tjakultjura nyaa nyura kulintja. Watingku katja kutjara kanyiningi. Munu kutjupa-aṟa paluṟu katja puḻkangka tjapinu, ‘Katja, wanyu ankula nganampa panya kaanangka waṟkari mai kiṟipitjingka.’
28 Jesus continuou:
29 “Ka katjangku wangkangu, ‘Wiya, wantinyiṉa.’ Munu palulanguṟu maḻa kulinu ankula waṟkarinytjikitjangku, munu ankula kaanangka panya waṟkaringi.
29 — Ele respondeu: “Eu não quero ir.” Mas depois mudou de ideia e foi.
30 “Ka mama panya anu katja maḻatjakutulpi munu palula ngapartji palu puṟunypaṯu wangkangu. Ka paluṟu palyanmanu, palu maḻa paluṟu ankula waṟkarinytja wiyangku wantingi.”
30 — O pai foi e deu ao outro filho a mesma ordem. E este disse: “Sim, senhor.” Mas depois não foi.
31 Ka Jesulu tjukurpa nyangatja wangkara wiyaringkula tjanala tjapinu, “Katja yaaltjingku mamangka wangaṉarangku kuliṟa ankula waṟkaringi?”
31 — Qual deles fez o que o pai queria? — perguntou Jesus. E eles responderam: — O filho mais velho. Então Jesus disse a eles:
32 Panya Johntu nyurala ngaṉmanytju tjakultjunu kura wantira tjukaṟuru Godalawanu nyinanytjaku, ka panya nyura kuliṟa wantira palumpa mulamularingkuwiyangku wantingi. Ka panyaya mani mantjilpai tjuṯangku munu minyma watingka pirtjipai tjuṯangku palula kuliṟa palumpa mulamularingu munuya kura wantingu. Ka panya paluṟu tjana mulamularingkula kampa kutjuparinyangka nyura nyangu, palu nyura wantingi alatjiṯu kuliṟa kampa kutjuparinytja wiyangku.” Alatji Jesulu tjanala wangkangi tjukurtjara kuranyitja tjuṯangka munu tjiḻpi tjuṯangka kuḻu.
32 Pois João Batista veio para mostrar a vocês o caminho certo, e vocês não creram nele; mas os cobradores de impostos e as prostitutas creram. Porém, mesmo tendo visto isso, vocês não se arrependeram e não creram nele.
33 Munu piṟuku Jesulu panya palula tjanala wangkangu, “Wanyu kaṉa piṟuku tjukurpa kutjupa nyurala wangka aṟa kutjupatjara, kaya kulila! Wati kutjupa kaana puḻkatjara nyinangi munu paluṟu puṉu kiṟipitji tjuṯa tjawaṟa ngaṟatjuṟa waṉaṉu munu apunguṟu yaata para-palyaṟa arintaṟa patinu munu piṯi tjawaṟa wantingu ngula kiṟipitji kuṟuringkunyangka uraṟa kantuṟa tjulkuṟa waina palyantjikitjangku munu waḻi waṟa palyaṉu katunguṟu nyakula aṯunymankunytjikitjangku. Munu palulanguṟu wati paluṟu kaana kiṟipitjitjara wati maṉkurpa kutjupa unytjungku ungkukatingu mani palumpa palyantjaku, munu wantikatira anu ngura parari manta kutjupakutu. Kaya paluṟu tjana kaana panya palunya aṯunymanangi.
33 Jesus disse:
34 “Ka ngula mai panya kiṟipitji kuṟuringkunyangka wati panya kaanaku walytjangku wati waṟkaripai maṉkurpa iyaṉu tjanalakutu ankula mai kiṟipitji tjaraṟa mantjiṟa palumpa katinytjaku.
34 Quando chegou o tempo da colheita, o dono mandou alguns empregados a fim de receber a parte dele.
35 Kaya wati kaana aṯunymankupai tjuṯangku wati panya iyantja maṉkurpa nyakula witiṉu munuya kutju pungu munu kutjupa iluntanu munu kutjupa apungka atuṉu.
35 Mas os lavradores agarraram os empregados, bateram num, assassinaram outro e mataram ainda outro a pedradas.
36 Ka piṟuku wati panya kaanaku walytjangku wati waṟkaripai kutjupa tjuṯa ngapartji iyaṉu, kaya tjananya palu puṟunymanuṯu.
36 Aí o dono mandou mais empregados do que da primeira vez. E os lavradores fizeram a mesma coisa.
37 Ka wati panya paluṟu maḻa palumpa katjalta iyaṉu alatji kuliṟa, ‘Wanyu kaṉa ngayuku katja iyala, kaya palunya tjinguṟu wangaṉarangku kulilku.’
37 Depois de tudo isso, ele mandou o seu próprio filho, pensando: “O meu filho eles vão respeitar.”
38 Palu wati panya palumpa katja wirkankunyangka nyakula tjananku kapuṯurira wangkara kuliningi, ‘Ai, wati panya palumpa katjampal palatja pitjanyi! Warpungkulala iluntara, ka ngula mama palumpa tjiḻpiringkula ilunyangka kaana nyangatja nganampariku.’ |src="WA03899b.tif" size="col" loc="p" ref="21:38"
38 Mas, quando os lavradores viram o filho, disseram uns aos outros: “Este é o filho do dono; ele vai herdar a plantação. Vamos matá-lo, e a plantação será nossa.”
39 Munuya wati panya katja witiṟa kaananguṟu iṯarikatingu uṟilkutu munuya pungkula iluntanu.”
39 — Então agarraram o filho, e o jogaram para fora da plantação, e o mataram.
40 Munu Jesulu tjukurpa nyangatja wangkara wiyaringkula tjanala tjapinu, “Nyura nyaa kulini? Wati panya kaanaku walytjangku tjananya ngapartji pitjala nyaalku kaana panya aṯunymankupai tjuṯa?”
40 Aí Jesus perguntou:
41 Kaya wangkangu, “Wiya, paluṟu pitjala tjananya ngapartji pungkula iluntankuku, munu wati palya tjuṯa tjunkuku kaana aṯunymaṟa kanyintjaku, kaya paluṟu tjana kiṟipitji kuṟuringkunyangka uraṟa wati panya kaanaku walytjaku tjukaṟurungku tjaraṟa tjunkuku.”
41 Eles responderam: — Com certeza ele vai matar aqueles lavradores maus e vai arrendar a plantação a outros. E estes lhe darão a parte da colheita no tempo certo.
42 Ka Jesulu tjanala wangkangu, “Nyura wanyu ninti tjukurpa panyaku? Panya iriti nyiringka walkatjunkunytja alatji ngaṟanyi,
42 Jesus então perguntou:
43 Nyara palulanguṟuṉa nyurala wangkanyi alatji, panya Godalu nyuranya mayatjangku walytjanmaṟa kanyintja wiyaringanyi munu panya aṉangu kutjupa tjuṯa ngapartji walytjanmaṟa mayatjangku kanyilku palumpa tjukurpa wangaṉarangku kuliṟa palyalpai tjuṯa.
43 E Jesus terminou:
44 Ka kutjupangku puḻi nyara palunya wantirampa pika puḻka mulapa mantjilku. Panya puḻi nyara palunya wantinyangka Godalu pungkula wiyalpai alatjiṯu.”
44 Quem cair em cima dessa pedra ficará em pedaços. E, se a pedra cair sobre alguém, essa pessoa vai virar pó.
45 Kaya tjukurtjara kuranyitja tjuṯangku munu Paṟatji tjuṯangku kuliningi Jesulu tjukurpa nyanganpa wangkanyangka munuya kuliṟa miiḻaraṉu.
45 Os chefes dos sacerdotes e os fariseus ouviram as parábolas que Jesus contou e sabiam que ele estava falando a respeito deles.
46 Munuya palulanguṟu palunya witintjikitjangku kuliningi, palu nguḻuringangiya aṉangu winki ngaṟanyangka nyakula panya aṉangu tjuṯangku Jesunya Godaku wangkatjaranmankupai, kaya palulanguṟu palunya witilwiyangku wantingu.
46 Por isso queriam prendê-lo, mas tinham medo da multidão porque o povo achava que Jesus era profeta .

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.