Mateus 20
Tjukurpa Palya (PJT) vs VC
1 Ka Jesulu wangkangu, “Wanyu, kaṉa tjukurpa kutjupa kampa kutjupaṟa wangkama aṟa panya Godalu aṉangu tjuṯa mayatjangku walytjanmaṟa kanyintja utintjikitjangku alatji, panya wati kutjupangku kaana wiṟu mulapa kanyiningi mai kiṟipitji tjuṯatjara. Munu tjiṉṯu kutjupa paluṟu mungawinki mulapa anu tawunukutu wati tjuṯa ngurintjikitja palumpa kaanangka pitjala waṟkarinytjaku.
1 Com efeito, o Reino dos céus é semelhante a um pai de família que saiu ao romper da manhã, a fim de contratar operários para sua vinha.
2 Munu ankula nyangu wati tjuṯa waṟkaku paṯaṟa ngaṟanyangka, munu tjananya aḻṯira wangkangu, ‘Pitjalaya ngayuku kaanangka waṟkari, kaṉa nyuranya waṟkarira mungartjirinyangka $50 ungkuku.’ Kaya kuliṟa palyanmanu. Ka tjananya wituṉu ankula waṟkarinytjaku.
2 Ajustou com eles um denário por dia e enviou-os para sua vinha.
3 Munu palulanguṟu tjiṟirpi katuringkunyangka piṟuku anu wati kutjupa tjuṯa ngurintjikitja, munu nyangu kutjupa tjuṯa waṟka wiya ngaṟanyangka.
3 Cerca da terceira hora, saiu ainda e viu alguns que estavam na praça sem fazer nada.
4 Munu tjananya wangkangu, ‘Nyaaku nyura waṟka wiya ngaṟanyi? Ankulaya ngayuku kaanangka waṟkari, kaṉa nyuranya waṟkarira mungartjirinyangka tjukaṟurungku ungkuku.’
4 Disse-lhes ele: - Ide também vós para minha vinha e vos darei o justo salário.
5 Kaya mulapaṯu ankula waṟkaringi. Ka kaḻaḻarinyangka mayatja panya paluṟu piṟuku tawunukutu ankula wati kutjupa tjuṯa nyakula wituṉu ankula waṟkarinytjaku. Munu mungartjikutu kuḻu piṟuku ankula palu puṟunypaṯu wati kutjupa tjuṯa wituṉu ankula palumpa kaanangka waṟkarinytjaku.
5 Eles foram. À sexta hora saiu de novo e igualmente pela nona hora, e fez o mesmo.
6 Munu wiltja waṟaringkunyangka piṟukuṯu anu munu wati kutjupa tjuṯa nyangu waṟka wiya ngaṟanyangka. Munu tjanala wangkangu, ‘Nyaanguṟu nyura waṟka wiya ngaṟala mungartjiringu?’
6 Finalmente, pela undécima hora, encontrou ainda outros na praça e perguntou-lhes: - Por que estais todo o dia sem fazer nada?
7 Kaya wangkangu, ‘Wiya, kutjupangkulanya aḻṯinytja wiyaṯu waṟkarinytjaku.’ Ka tjananya wangkangu, ‘Uwa, nyura kuḻu ankula waṟkari ngayuku panya kaanangka.’ Kaya mulapaṯu ankula waṟkaringi.
7 Eles responderam: - É porque ninguém nos contratou. Disse-lhes ele, então: - Ide vós também para minha vinha.
8 Ka panya tjiṉṯu tjarpanyangka wati panya mayatjangku wati waṟka tjuṯa aṯunymankupai aḻṯingu munu palula wangkangu, ‘Waṟkaripai pala tjuṯa aḻṯira mani uwa. Munu maḻa pitjanytja tjuṯa-waraṟa uwa, munu nguṟurpa pitjanytja tjuṯa uwa munu palulanguṟulta mungawinki mulapa pitjanytja tjuṯa maḻa uwa.’
8 Ao cair da tarde, o senhor da vinha disse a seu feitor: - Chama os operários e paga-lhes, começando pelos últimos até os primeiros.
9 “Ka wati paluṟu maḻa pitjala tjukutjuku waṟkarinytja tjuṯa aḻṯingu munu tjananya kutju kutju ungu $50.
9 Vieram aqueles da undécima hora e receberam cada qual um denário.
10 Kaya mungawinki mulapa pitjanytja tjuṯangku ungkunyangka nyakula kuliningi, ‘Uwa, tjananya $50 ungu, palu nganaṉanya kuwari puḻka nguwanpa unganyi nganaṉa rawa waṟkarira mungartjirinytjitjangka.’ Palu tjananya uwankara palu puṟunypaṯu kutju kutju ungu $50.
10 Chegando por sua vez os primeiros, julgavam que haviam de receber mais. Mas só receberam cada qual um denário.
11 — ausente —
11 Ao receberem, murmuravam contra o pai de família, dizendo:
12 — ausente —
12 - Os últimos só trabalharam uma hora... e deste-lhes tanto como a nós, que suportamos o peso do dia e do calor.
13 Ka mayatja panya paluṟu wati kutjungka wangkangu, ‘Kulila, ngayulu nyuntunya kuraṟa ungkunytja wiyangku tjukaṟurungku ungu, panya ngaṉmanytjuṉanta wangkangu $50 ungkunytjikitjangku tjiṉṯu kutju waṟkarinyangka, ka panyan kuliṟa palyanmanu.
13 O senhor, porém, observou a um deles: - Meu amigo, não te faço injustiça. Não contrataste comigo um denário?
14 Mununku mani nyanga mantjiṟa ngurakutulta ara! Ngayulu panya mukuringanyi wati nyanga maḻa pitjanytja tjuṯa $50 ungkunytjikitja nyuntunya puṟunypaṯu.
14 Toma o que é teu e vai-te. Eu quero dar a este último tanto quanto a ti.
15 Palya palaṉa alatjiṯu intjanungku ungu ngayulu mukuringkula, panya nyangatja ngayuku mani kaṉa ngayulu mukuringkula ungkupai. Ka nyura nyaaku mirpaṉarinyi? Tjinguṟu nyura nyaṟaringanyi ngayulu tjananya intjanungku ungkunyangka.’ Uwa, nyanga palu puṟunypa Godalu palumpa walytja uwankara palu puṟunypaṯu mukulya puḻkangku kanyilpai.”
15 Ou não me é permitido fazer dos meus bens o que me apraz? Porventura vês com maus olhos que eu seja bom?
16 Munu Jesulu tjukurpa wangkara wiyaringkula tjanala alatji wangkangu, “Uwa, mulapa kuwari aṉangu tjara kutjupa puḻka nyinanyi, ka tjara kutjupa ngaḻṯutjara nyinanyi. Palu ngula puḻka nyinanytjatjanu tjana tjukutjukuringkuku, ka panya tjana ngapartji ngaḻṯutjara nyinanytjatjanu ngula puḻkaringkuku.”
16 Assim, pois, os últimos serão os primeiros e os primeiros serão os últimos. { Muitos serão os chamados, mas poucos os escolhidos.}
17 Munuya piṟuku Jesunya tjana nintintja tjuṯa kuḻukuḻu anu Jerusalemalakutu munu tjanala-kutju wangkangi alatji
17 Subindo para Jerusalém, durante o caminho, Jesus tomou à parte os Doze e disse-lhes:
18 — ausente —
18 Eis que subimos a Jerusalém, e o Filho do Homem será entregue aos príncipes dos sacerdotes e aos escribas. Eles o condenarão à morte.
19 — ausente —
19 E o entregarão aos pagãos para ser exposto às suas zombarias, açoitado e crucificado; mas ao terceiro dia ressuscitará.
20 Ka Tjipitiku kuringku katja kutjara Jesulakutu katingu wati panya Jamesanya pulanya Johnnga, munu tultjungaṟakatira palula tjapinu alatji wangkara, “Nyuntula tjapintjikitjaṉa pitjangu.”
20 Nisso aproximou-se a mãe dos filhos de Zebedeu com seus filhos e prostrou-se diante de Jesus para lhe fazer uma súplica.
21 Ka Jesulu wangkangu, “Uwa, nyaa ngayula tjapintjikitjan mukuringanyi?”
21 Perguntou-lhe ele: Que queres? Ela respondeu: Ordena que estes meus dois filhos se sentem no teu Reino, um à tua direita e outro à tua esquerda.
22 Ka Jesulu pulala wangkangu, “Wiya nyupali ngurpangku tjapini nintingku-palku. Panya kuwari ngayulu pika puḻka mantjini. Ka nyupali wanyu ngayula tjunguringkuku munu pika puḻkaṯu mantjilku?”
22 Jesus disse: Não sabeis o que pedis. Podeis vós beber o cálice que eu devo beber? Sim, disseram-lhe.
23 Ka Jesulu wangkangu, “Uwa, mulapa nyupali pika puḻka mantjilku munu iluku ngayunya puṟunypa. Palu panya ngayula wakungka munu tjampungka mayatjarira nyinanytjaku ngayulu puṯu ngurkantananyi, panya ngayuku mamangku kutjungku ngaṉmanytju ngurkantanu ngayula itingka nyinanytjaku.”
23 De fato, bebereis meu cálice. Quanto, porém, ao sentar-vos à minha direita ou à minha esquerda, isto não depende de mim vo-lo conceder. Esses lugares cabem àqueles aos quais meu Pai os reservou.
24 Kaya nintintja panya kutjupa tjuṯangku paluṟu pula Jesula ngatjinnyangka kuliṟa palumpa pulampa mirpaṉaringu.
24 Os dez outros, que haviam ouvido tudo, indignaram-se contra os dois irmãos.
25 Ka Jesulu tjananya uwankaraṯu aḻṯira wangkangu, “Nyura ninti panya mayatja mantatja tjuṯaya aṉangu alatjiṯu mayatjarira nyinanyi munuya aṉangu tjuṯa wituwituṟa pauntjingalpai kutjupa kutjupa tjuṯa tjanampa palyantjaku.
25 Jesus, porém, os chamou e lhes disse: Sabeis que os chefes das nações as subjugam, e que os grandes as governam com autoridade.
26 Ka nyura palunya tjananya arkalwiyangku wantima. Munu nyura tjinguṟu mayatja puḻka nyinanytjikitja mukuringkulampa uti aṉangu waṟkaripai puṟunypa nyinama munu kutjupa tjuṯa alpamilaṟa palumpa tjanampa palyanma.
26 Não seja assim entre vós. Todo aquele que quiser tornar-se grande entre vós, se faça vosso servo.
27 Uwa, nyura kuranyitja nyinanytjikitja mukuringkulampa uti kutjupa tjuṯaku waṟkarima palunya tjananya pukuḻmankunytjikitja.
27 E o que quiser tornar-se entre vós o primeiro, se faça vosso escravo.
28 Tjinguṟu nyura kulini Watiku Katjanya-manti pitjangu mayatjarira aṉangu tjuṯa waṟkaku wituwituntjikitjampa. Palu wiya, ngayulu pitjangu aṉangu tjuṯaku waṟka puḻka palyaṟa tjanampa ngalkilpa ilunytjikitja tjana wankaringkunytjaku.” Alatji paluṟu wangkangi palumpa nintintja tjuṯangka.
28 Assim como o Filho do Homem veio, não para ser servido, mas para servir e dar sua vida em resgate por uma multidão.
29 Munu Jesunya tjana nintintja tjuṯa kuḻukuḻu ngura panya Jerichonya wantikatira ma-pakannyangka aṉangu tjuṯa mulatu tjananya waṉaningi.
29 Ao sair de Jericó, uma grande multidão o seguiu.
30 Ka wati kuṟu pati kutjara iwara pala palula itingka nyinangi munu pula kulinu Jesunya iwarangka wati-pitjanyangka munu pula mirara wangkangu, “Davidakun katja! Ngaḻṯuriwalimpa!”
30 Dois cegos, sentados à beira do caminho, ouvindo dizer que Jesus passava, começaram a gritar: Senhor, filho de Davi, tem piedade de nós!
31 Kaya aṉangu tjuṯangku pulanya painu pilunarinytjaku. Palu wati paluṟu pula puḻkaṟaṯu mirara wangkangi, “Davidakun katja! Ngaḻṯuriwalimpa!”
31 A multidão, porém, os repreendia para que se calassem. Mas eles gritavam ainda mais forte: Senhor, filho de Davi, tem piedade de nós!
32 Ka Jesulu miranyangka kuliṟa ngaṟakatingu munu pulanya aḻṯira tjapinu, “Ngayulu nyaantjaku nyupali mukuringanyi?” |src="tnMAT20V32.tif" size="col" loc="p" ref="20:32"
32 Jesus parou, chamou-os e perguntou-lhes: Que quereis que eu vos faça?
33 Ka pula wangkangu, “Mayatja! Ngali kuṟu aḻaringkula nyakunytjikitja mukuringanyi.”
33 Senhor, que nossos olhos se abram!
34 Ka Jesunya pulampa puḻkaṟa ngaḻṯuringu, munu pulanya kuṟu pampuṉu, ka pula mapalku kuṟu aḻaringkula nyangangi munu pula palunya waṉaṉu.
34 Jesus, cheio de compaixão, tocou-lhes os olhos. Instantaneamente recobraram a vista e puseram-se a segui-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.