Mateus 20
Tjukurpa Palya (PJT) vs NAA
1 Ka Jesulu wangkangu, “Wanyu, kaṉa tjukurpa kutjupa kampa kutjupaṟa wangkama aṟa panya Godalu aṉangu tjuṯa mayatjangku walytjanmaṟa kanyintja utintjikitjangku alatji, panya wati kutjupangku kaana wiṟu mulapa kanyiningi mai kiṟipitji tjuṯatjara. Munu tjiṉṯu kutjupa paluṟu mungawinki mulapa anu tawunukutu wati tjuṯa ngurintjikitja palumpa kaanangka pitjala waṟkarinytjaku.
1 — Porque o Reino dos Céus é semelhante a um homem, dono de terras, que saiu de madrugada para contratar trabalhadores para a sua vinha.
2 Munu ankula nyangu wati tjuṯa waṟkaku paṯaṟa ngaṟanyangka, munu tjananya aḻṯira wangkangu, ‘Pitjalaya ngayuku kaanangka waṟkari, kaṉa nyuranya waṟkarira mungartjirinyangka $50 ungkuku.’ Kaya kuliṟa palyanmanu. Ka tjananya wituṉu ankula waṟkarinytjaku.
2 E, tendo combinado com os trabalhadores o pagamento de um denário por dia, mandou-os para a vinha.
3 Munu palulanguṟu tjiṟirpi katuringkunyangka piṟuku anu wati kutjupa tjuṯa ngurintjikitja, munu nyangu kutjupa tjuṯa waṟka wiya ngaṟanyangka.
3 Saindo por volta de nove horas da manhã, viu, na praça, outros que estavam desocupados
4 Munu tjananya wangkangu, ‘Nyaaku nyura waṟka wiya ngaṟanyi? Ankulaya ngayuku kaanangka waṟkari, kaṉa nyuranya waṟkarira mungartjirinyangka tjukaṟurungku ungkuku.’
4 e lhes disse: “Vão vocês também trabalhar na vinha, e eu lhes pagarei o que for justo.”
5 Kaya mulapaṯu ankula waṟkaringi. Ka kaḻaḻarinyangka mayatja panya paluṟu piṟuku tawunukutu ankula wati kutjupa tjuṯa nyakula wituṉu ankula waṟkarinytjaku. Munu mungartjikutu kuḻu piṟuku ankula palu puṟunypaṯu wati kutjupa tjuṯa wituṉu ankula palumpa kaanangka waṟkarinytjaku.
5 Eles foram. Tendo saído de novo, perto do meio-dia e às três horas da tarde, fez a mesma coisa.
6 Munu wiltja waṟaringkunyangka piṟukuṯu anu munu wati kutjupa tjuṯa nyangu waṟka wiya ngaṟanyangka. Munu tjanala wangkangu, ‘Nyaanguṟu nyura waṟka wiya ngaṟala mungartjiringu?’
6 E, saindo por volta de cinco horas da tarde, encontrou outros que estavam desocupados e lhes perguntou: “Por que vocês ficaram desocupados o dia todo?”
7 Kaya wangkangu, ‘Wiya, kutjupangkulanya aḻṯinytja wiyaṯu waṟkarinytjaku.’ Ka tjananya wangkangu, ‘Uwa, nyura kuḻu ankula waṟkari ngayuku panya kaanangka.’ Kaya mulapaṯu ankula waṟkaringi.
7 Eles responderam: “Porque ninguém nos contratou.” Então ele lhes disse: “Vão vocês também trabalhar na vinha.”
8 Ka panya tjiṉṯu tjarpanyangka wati panya mayatjangku wati waṟka tjuṯa aṯunymankupai aḻṯingu munu palula wangkangu, ‘Waṟkaripai pala tjuṯa aḻṯira mani uwa. Munu maḻa pitjanytja tjuṯa-waraṟa uwa, munu nguṟurpa pitjanytja tjuṯa uwa munu palulanguṟulta mungawinki mulapa pitjanytja tjuṯa maḻa uwa.’
8 — Ao cair da tarde, o dono da vinha disse ao seu administrador: “Chame os trabalhadores e pague-lhes o salário, começando pelos últimos, indo até os primeiros.”
9 “Ka wati paluṟu maḻa pitjala tjukutjuku waṟkarinytja tjuṯa aḻṯingu munu tjananya kutju kutju ungu $50.
9 Chegando os que foram contratados às cinco da tarde, cada um deles recebeu um denário.
10 Kaya mungawinki mulapa pitjanytja tjuṯangku ungkunyangka nyakula kuliningi, ‘Uwa, tjananya $50 ungu, palu nganaṉanya kuwari puḻka nguwanpa unganyi nganaṉa rawa waṟkarira mungartjirinytjitjangka.’ Palu tjananya uwankara palu puṟunypaṯu kutju kutju ungu $50.
10 Ao chegarem os primeiros, pensaram que receberiam mais; porém também estes receberam um denário cada um.
11 — ausente —
11 Mas, tendo-o recebido, começaram a murmurar contra o dono das terras,
12 — ausente —
12 dizendo: “Estes últimos trabalharam apenas uma hora, mas você os igualou a nós, que suportamos a fadiga e o calor do dia.”
13 Ka mayatja panya paluṟu wati kutjungka wangkangu, ‘Kulila, ngayulu nyuntunya kuraṟa ungkunytja wiyangku tjukaṟurungku ungu, panya ngaṉmanytjuṉanta wangkangu $50 ungkunytjikitjangku tjiṉṯu kutju waṟkarinyangka, ka panyan kuliṟa palyanmanu.
13 — Então o dono disse a um deles: “Amigo, não estou sendo injusto com você. Você não combinou comigo trabalhar por um denário?
14 Mununku mani nyanga mantjiṟa ngurakutulta ara! Ngayulu panya mukuringanyi wati nyanga maḻa pitjanytja tjuṯa $50 ungkunytjikitja nyuntunya puṟunypaṯu.
14 Pegue o que é seu e saia daqui. Pois quero dar a este último tanto quanto dei a você.
15 Palya palaṉa alatjiṯu intjanungku ungu ngayulu mukuringkula, panya nyangatja ngayuku mani kaṉa ngayulu mukuringkula ungkupai. Ka nyura nyaaku mirpaṉarinyi? Tjinguṟu nyura nyaṟaringanyi ngayulu tjananya intjanungku ungkunyangka.’ Uwa, nyanga palu puṟunypa Godalu palumpa walytja uwankara palu puṟunypaṯu mukulya puḻkangku kanyilpai.”
15 Será que não me é lícito fazer o que quero com o que é meu? Ou você ficou com inveja porque eu sou bom?”
16 Munu Jesulu tjukurpa wangkara wiyaringkula tjanala alatji wangkangu, “Uwa, mulapa kuwari aṉangu tjara kutjupa puḻka nyinanyi, ka tjara kutjupa ngaḻṯutjara nyinanyi. Palu ngula puḻka nyinanytjatjanu tjana tjukutjukuringkuku, ka panya tjana ngapartji ngaḻṯutjara nyinanytjatjanu ngula puḻkaringkuku.”
16 — Assim, os últimos serão primeiros, e os primeiros serão últimos.
17 Munuya piṟuku Jesunya tjana nintintja tjuṯa kuḻukuḻu anu Jerusalemalakutu munu tjanala-kutju wangkangi alatji
17 Estando Jesus para subir a Jerusalém, chamou os doze discípulos para um lado e, no caminho, lhes disse:
18 — ausente —
18 — Eis que subimos para Jerusalém, e o Filho do Homem será entregue aos principais sacerdotes e aos escribas. Eles vão condená-lo à morte
19 — ausente —
19 e entregá-lo aos gentios para ser zombado, açoitado e crucificado; mas, ao terceiro dia, ressuscitará.
20 Ka Tjipitiku kuringku katja kutjara Jesulakutu katingu wati panya Jamesanya pulanya Johnnga, munu tultjungaṟakatira palula tjapinu alatji wangkara, “Nyuntula tjapintjikitjaṉa pitjangu.”
20 Então se aproximou de Jesus a mulher de Zebedeu, com seus filhos, e, adorando-o, pediu-lhe um favor.
21 Ka Jesulu wangkangu, “Uwa, nyaa ngayula tjapintjikitjan mukuringanyi?”
21 Jesus lhe perguntou: Ela respondeu: — Mande que, no seu reino, estes meus dois filhos se assentem um à sua direita e o outro à sua esquerda.
22 Ka Jesulu pulala wangkangu, “Wiya nyupali ngurpangku tjapini nintingku-palku. Panya kuwari ngayulu pika puḻka mantjini. Ka nyupali wanyu ngayula tjunguringkuku munu pika puḻkaṯu mantjilku?”
22 Mas Jesus disse: Eles responderam: — Podemos.
23 Ka Jesulu wangkangu, “Uwa, mulapa nyupali pika puḻka mantjilku munu iluku ngayunya puṟunypa. Palu panya ngayula wakungka munu tjampungka mayatjarira nyinanytjaku ngayulu puṯu ngurkantananyi, panya ngayuku mamangku kutjungku ngaṉmanytju ngurkantanu ngayula itingka nyinanytjaku.”
23 Então Jesus lhes disse:
24 Kaya nintintja panya kutjupa tjuṯangku paluṟu pula Jesula ngatjinnyangka kuliṟa palumpa pulampa mirpaṉaringu.
24 Quando os outros dez discípulos ouviram isso, ficaram indignados com os dois irmãos.
25 Ka Jesulu tjananya uwankaraṯu aḻṯira wangkangu, “Nyura ninti panya mayatja mantatja tjuṯaya aṉangu alatjiṯu mayatjarira nyinanyi munuya aṉangu tjuṯa wituwituṟa pauntjingalpai kutjupa kutjupa tjuṯa tjanampa palyantjaku.
25 Então Jesus, chamando-os para junto de si, disse:
26 Ka nyura palunya tjananya arkalwiyangku wantima. Munu nyura tjinguṟu mayatja puḻka nyinanytjikitja mukuringkulampa uti aṉangu waṟkaripai puṟunypa nyinama munu kutjupa tjuṯa alpamilaṟa palumpa tjanampa palyanma.
26 Mas entre vocês não será assim; pelo contrário, quem quiser tornar-se grande entre vocês, que se coloque a serviço dos outros;
27 Uwa, nyura kuranyitja nyinanytjikitja mukuringkulampa uti kutjupa tjuṯaku waṟkarima palunya tjananya pukuḻmankunytjikitja.
27 e quem quiser ser o primeiro entre vocês, que seja servo de vocês;
28 Tjinguṟu nyura kulini Watiku Katjanya-manti pitjangu mayatjarira aṉangu tjuṯa waṟkaku wituwituntjikitjampa. Palu wiya, ngayulu pitjangu aṉangu tjuṯaku waṟka puḻka palyaṟa tjanampa ngalkilpa ilunytjikitja tjana wankaringkunytjaku.” Alatji paluṟu wangkangi palumpa nintintja tjuṯangka.
28 tal como o Filho do Homem, que não veio para ser servido, mas para servir e dar a sua vida em resgate por muitos.
29 Munu Jesunya tjana nintintja tjuṯa kuḻukuḻu ngura panya Jerichonya wantikatira ma-pakannyangka aṉangu tjuṯa mulatu tjananya waṉaningi.
29 Saindo eles de Jericó, uma grande multidão seguia Jesus.
30 Ka wati kuṟu pati kutjara iwara pala palula itingka nyinangi munu pula kulinu Jesunya iwarangka wati-pitjanyangka munu pula mirara wangkangu, “Davidakun katja! Ngaḻṯuriwalimpa!”
30 E eis que dois cegos, sentados à beira do caminho, tendo ouvido que Jesus passava, começaram a gritar: — Senhor, Filho de Davi, tenha compaixão de nós!
31 Kaya aṉangu tjuṯangku pulanya painu pilunarinytjaku. Palu wati paluṟu pula puḻkaṟaṯu mirara wangkangi, “Davidakun katja! Ngaḻṯuriwalimpa!”
31 Mas a multidão os repreendia para que se calassem. Eles, porém, gritavam cada vez mais: — Senhor, Filho de Davi, tenha compaixão de nós!
32 Ka Jesulu miranyangka kuliṟa ngaṟakatingu munu pulanya aḻṯira tjapinu, “Ngayulu nyaantjaku nyupali mukuringanyi?” |src="tnMAT20V32.tif" size="col" loc="p" ref="20:32"
32 Jesus parou, chamou-os e perguntou:
33 Ka pula wangkangu, “Mayatja! Ngali kuṟu aḻaringkula nyakunytjikitja mukuringanyi.”
33 Eles responderam: — Senhor, que se abram os nossos olhos.
34 Ka Jesunya pulampa puḻkaṟa ngaḻṯuringu, munu pulanya kuṟu pampuṉu, ka pula mapalku kuṟu aḻaringkula nyangangi munu pula palunya waṉaṉu.
34 Profundamente compadecido, Jesus tocou nos olhos deles. E imediatamente recuperaram a vista e o seguiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.