Mateus 20

Tjukurpa Palya (PJT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Ka Jesulu wangkangu, “Wanyu, kaṉa tjukurpa kutjupa kampa kutjupaṟa wangkama aṟa panya Godalu aṉangu tjuṯa mayatjangku walytjanmaṟa kanyintja utintjikitjangku alatji, panya wati kutjupangku kaana wiṟu mulapa kanyiningi mai kiṟipitji tjuṯatjara. Munu tjiṉṯu kutjupa paluṟu mungawinki mulapa anu tawunukutu wati tjuṯa ngurintjikitja palumpa kaanangka pitjala waṟkarinytjaku.
1 Jesus disse:
2 Munu ankula nyangu wati tjuṯa waṟkaku paṯaṟa ngaṟanyangka, munu tjananya aḻṯira wangkangu, ‘Pitjalaya ngayuku kaanangka waṟkari, kaṉa nyuranya waṟkarira mungartjirinyangka $50 ungkuku.’ Kaya kuliṟa palyanmanu. Ka tjananya wituṉu ankula waṟkarinytjaku.
2 Ele combinou com eles o salário de costume, isto é, uma moeda de prata por dia, e mandou que fossem trabalhar na sua plantação.
3 Munu palulanguṟu tjiṟirpi katuringkunyangka piṟuku anu wati kutjupa tjuṯa ngurintjikitja, munu nyangu kutjupa tjuṯa waṟka wiya ngaṟanyangka.
3 Às nove horas, saiu outra vez, foi até a praça do mercado e viu ali alguns homens que não estavam fazendo nada.
4 Munu tjananya wangkangu, ‘Nyaaku nyura waṟka wiya ngaṟanyi? Ankulaya ngayuku kaanangka waṟkari, kaṉa nyuranya waṟkarira mungartjirinyangka tjukaṟurungku ungkuku.’
4 Então disse: “Vão vocês também trabalhar na minha plantação de uvas, e eu pagarei o que for justo.”
5 Kaya mulapaṯu ankula waṟkaringi. Ka kaḻaḻarinyangka mayatja panya paluṟu piṟuku tawunukutu ankula wati kutjupa tjuṯa nyakula wituṉu ankula waṟkarinytjaku. Munu mungartjikutu kuḻu piṟuku ankula palu puṟunypaṯu wati kutjupa tjuṯa wituṉu ankula palumpa kaanangka waṟkarinytjaku.
5 — E eles foram. Ao meio-dia e às três horas da tarde o dono da plantação fez a mesma coisa com outros trabalhadores.
6 Munu wiltja waṟaringkunyangka piṟukuṯu anu munu wati kutjupa tjuṯa nyangu waṟka wiya ngaṟanyangka. Munu tjanala wangkangu, ‘Nyaanguṟu nyura waṟka wiya ngaṟala mungartjiringu?’
6 Eram quase cinco horas da tarde quando ele voltou à praça. Viu outros homens que ainda estavam ali e perguntou: “Por que vocês estão o dia todo aqui sem fazer nada?”
7 Kaya wangkangu, ‘Wiya, kutjupangkulanya aḻṯinytja wiyaṯu waṟkarinytjaku.’ Ka tjananya wangkangu, ‘Uwa, nyura kuḻu ankula waṟkari ngayuku panya kaanangka.’ Kaya mulapaṯu ankula waṟkaringi.
7 — “É porque ninguém nos contratou!” — responderam eles.
8 Ka panya tjiṉṯu tjarpanyangka wati panya mayatjangku wati waṟka tjuṯa aṯunymankupai aḻṯingu munu palula wangkangu, ‘Waṟkaripai pala tjuṯa aḻṯira mani uwa. Munu maḻa pitjanytja tjuṯa-waraṟa uwa, munu nguṟurpa pitjanytja tjuṯa uwa munu palulanguṟulta mungawinki mulapa pitjanytja tjuṯa maḻa uwa.’
8 — No fim do dia, ele disse ao administrador: “Chame os trabalhadores e faça o pagamento, começando com os que foram contratados por último e terminando pelos primeiros.”
9 “Ka wati paluṟu maḻa pitjala tjukutjuku waṟkarinytja tjuṯa aḻṯingu munu tjananya kutju kutju ungu $50.
9 — Os homens que começaram a trabalhar às cinco horas da tarde receberam uma moeda de prata cada um.
10 Kaya mungawinki mulapa pitjanytja tjuṯangku ungkunyangka nyakula kuliningi, ‘Uwa, tjananya $50 ungu, palu nganaṉanya kuwari puḻka nguwanpa unganyi nganaṉa rawa waṟkarira mungartjirinytjitjangka.’ Palu tjananya uwankara palu puṟunypaṯu kutju kutju ungu $50.
10 Então os primeiros que tinham sido contratados pensaram que iam receber mais; porém eles também receberam uma moeda de prata cada um.
11 — ausente —
11 Pegaram o dinheiro e começaram a resmungar contra o patrão,
12 — ausente —
12 dizendo: “Estes homens que foram contratados por último trabalharam somente uma hora, mas nós aguentamos o dia todo debaixo deste sol quente. No entanto, o pagamento deles foi igual ao nosso!”
13 Ka mayatja panya paluṟu wati kutjungka wangkangu, ‘Kulila, ngayulu nyuntunya kuraṟa ungkunytja wiyangku tjukaṟurungku ungu, panya ngaṉmanytjuṉanta wangkangu $50 ungkunytjikitjangku tjiṉṯu kutju waṟkarinyangka, ka panyan kuliṟa palyanmanu.
13 — Aí o dono disse a um deles: “Escute, amigo! Eu não fui injusto com você. Você não concordou em trabalhar o dia todo por uma moeda de prata?
14 Mununku mani nyanga mantjiṟa ngurakutulta ara! Ngayulu panya mukuringanyi wati nyanga maḻa pitjanytja tjuṯa $50 ungkunytjikitja nyuntunya puṟunypaṯu.
14 Pegue o seu pagamento e vá embora. Pois eu quero dar a este homem, que foi contratado por último, o mesmo que dei a você.
15 Palya palaṉa alatjiṯu intjanungku ungu ngayulu mukuringkula, panya nyangatja ngayuku mani kaṉa ngayulu mukuringkula ungkupai. Ka nyura nyaaku mirpaṉarinyi? Tjinguṟu nyura nyaṟaringanyi ngayulu tjananya intjanungku ungkunyangka.’ Uwa, nyanga palu puṟunypa Godalu palumpa walytja uwankara palu puṟunypaṯu mukulya puḻkangku kanyilpai.”
15 Por acaso não tenho o direito de fazer o que quero com o meu próprio dinheiro? Ou você está com inveja somente porque fui bom para ele?”
16 Munu Jesulu tjukurpa wangkara wiyaringkula tjanala alatji wangkangu, “Uwa, mulapa kuwari aṉangu tjara kutjupa puḻka nyinanyi, ka tjara kutjupa ngaḻṯutjara nyinanyi. Palu ngula puḻka nyinanytjatjanu tjana tjukutjukuringkuku, ka panya tjana ngapartji ngaḻṯutjara nyinanytjatjanu ngula puḻkaringkuku.”
16 E Jesus terminou, dizendo:
17 Munuya piṟuku Jesunya tjana nintintja tjuṯa kuḻukuḻu anu Jerusalemalakutu munu tjanala-kutju wangkangi alatji
17 Quando Jesus estava subindo para Jerusalém, chamou os discípulos para um lado e falou com eles em particular, enquanto caminhavam. Ele disse:
18 — ausente —
18 — Escutem! Nós estamos indo para Jerusalém, onde o
19 — ausente —
19 e o entregarão aos não judeus. Estes vão zombar dele, bater nele e crucificá-lo; mas no terceiro dia ele será ressuscitado.
20 Ka Tjipitiku kuringku katja kutjara Jesulakutu katingu wati panya Jamesanya pulanya Johnnga, munu tultjungaṟakatira palula tjapinu alatji wangkara, “Nyuntula tjapintjikitjaṉa pitjangu.”
20 Então a mãe dos filhos de Zebedeu chegou com os seus filhos perto de Jesus, curvou-se e pediu a ele um favor.
21 Ka Jesulu wangkangu, “Uwa, nyaa ngayula tjapintjikitjan mukuringanyi?”
21 — O que é que você quer? — perguntou Jesus. Ela respondeu: — Prometa que, quando o senhor se tornar Rei, estes meus dois filhos sentarão à sua direita e à sua esquerda.
22 Ka Jesulu pulala wangkangu, “Wiya nyupali ngurpangku tjapini nintingku-palku. Panya kuwari ngayulu pika puḻka mantjini. Ka nyupali wanyu ngayula tjunguringkuku munu pika puḻkaṯu mantjilku?”
22 Jesus disse aos dois filhos dela: — Podemos! — responderam eles.
23 Ka Jesulu wangkangu, “Uwa, mulapa nyupali pika puḻka mantjilku munu iluku ngayunya puṟunypa. Palu panya ngayula wakungka munu tjampungka mayatjarira nyinanytjaku ngayulu puṯu ngurkantananyi, panya ngayuku mamangku kutjungku ngaṉmanytju ngurkantanu ngayula itingka nyinanytjaku.”
23 Então Jesus disse:
24 Kaya nintintja panya kutjupa tjuṯangku paluṟu pula Jesula ngatjinnyangka kuliṟa palumpa pulampa mirpaṉaringu.
24 Quando os outros dez discípulos ouviram isso, ficaram zangados com os dois irmãos.
25 Ka Jesulu tjananya uwankaraṯu aḻṯira wangkangu, “Nyura ninti panya mayatja mantatja tjuṯaya aṉangu alatjiṯu mayatjarira nyinanyi munuya aṉangu tjuṯa wituwituṟa pauntjingalpai kutjupa kutjupa tjuṯa tjanampa palyantjaku.
25 Então Jesus chamou todos para perto de si e disse:
26 Ka nyura palunya tjananya arkalwiyangku wantima. Munu nyura tjinguṟu mayatja puḻka nyinanytjikitja mukuringkulampa uti aṉangu waṟkaripai puṟunypa nyinama munu kutjupa tjuṯa alpamilaṟa palumpa tjanampa palyanma.
26 Mas entre vocês não pode ser assim. Pelo contrário, quem quiser ser importante, que sirva os outros,
27 Uwa, nyura kuranyitja nyinanytjikitja mukuringkulampa uti kutjupa tjuṯaku waṟkarima palunya tjananya pukuḻmankunytjikitja.
27 e quem quiser ser o primeiro, que seja o escravo de vocês.
28 Tjinguṟu nyura kulini Watiku Katjanya-manti pitjangu mayatjarira aṉangu tjuṯa waṟkaku wituwituntjikitjampa. Palu wiya, ngayulu pitjangu aṉangu tjuṯaku waṟka puḻka palyaṟa tjanampa ngalkilpa ilunytjikitja tjana wankaringkunytjaku.” Alatji paluṟu wangkangi palumpa nintintja tjuṯangka.
28 Porque até o
29 Munu Jesunya tjana nintintja tjuṯa kuḻukuḻu ngura panya Jerichonya wantikatira ma-pakannyangka aṉangu tjuṯa mulatu tjananya waṉaningi.
29 Quando Jesus e os discípulos estavam saindo de Jericó, uma grande multidão seguia Jesus.
30 Ka wati kuṟu pati kutjara iwara pala palula itingka nyinangi munu pula kulinu Jesunya iwarangka wati-pitjanyangka munu pula mirara wangkangu, “Davidakun katja! Ngaḻṯuriwalimpa!”
30 Dois cegos, sentados na beira do caminho, ouviram alguém dizer que ele estava passando e começaram a gritar: — Senhor,
31 Kaya aṉangu tjuṯangku pulanya painu pilunarinytjaku. Palu wati paluṟu pula puḻkaṟaṯu mirara wangkangi, “Davidakun katja! Ngaḻṯuriwalimpa!”
31 A multidão os repreendeu e mandou que calassem a boca, mas eles gritaram ainda mais: — Senhor, Filho de Davi, tenha pena de nós!
32 Ka Jesulu miranyangka kuliṟa ngaṟakatingu munu pulanya aḻṯira tjapinu, “Ngayulu nyaantjaku nyupali mukuringanyi?” |src="tnMAT20V32.tif" size="col" loc="p" ref="20:32"
32 Então Jesus parou, chamou os cegos e perguntou:
33 Ka pula wangkangu, “Mayatja! Ngali kuṟu aḻaringkula nyakunytjikitja mukuringanyi.”
33 — Senhor, queremos poder enxergar! — responderam eles.
34 Ka Jesunya pulampa puḻkaṟa ngaḻṯuringu, munu pulanya kuṟu pampuṉu, ka pula mapalku kuṟu aḻaringkula nyangangi munu pula palunya waṉaṉu.
34 Jesus teve pena dos cegos e tocou nos olhos deles. No mesmo instante eles puderam ver e então seguiram Jesus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.