Mateus 20

Tjukurpa Palya (PJT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Ka Jesulu wangkangu, “Wanyu, kaṉa tjukurpa kutjupa kampa kutjupaṟa wangkama aṟa panya Godalu aṉangu tjuṯa mayatjangku walytjanmaṟa kanyintja utintjikitjangku alatji, panya wati kutjupangku kaana wiṟu mulapa kanyiningi mai kiṟipitji tjuṯatjara. Munu tjiṉṯu kutjupa paluṟu mungawinki mulapa anu tawunukutu wati tjuṯa ngurintjikitja palumpa kaanangka pitjala waṟkarinytjaku.
1 Porque o reino dos céus é semelhante a um homem, proprietário, que saiu de madrugada a contratar trabalhadores para a sua vinha.
2 Munu ankula nyangu wati tjuṯa waṟkaku paṯaṟa ngaṟanyangka, munu tjananya aḻṯira wangkangu, ‘Pitjalaya ngayuku kaanangka waṟkari, kaṉa nyuranya waṟkarira mungartjirinyangka $50 ungkuku.’ Kaya kuliṟa palyanmanu. Ka tjananya wituṉu ankula waṟkarinytjaku.
2 Ajustou com os trabalhadores o salário de um denário por dia, e mandou-os para a sua vinha.
3 Munu palulanguṟu tjiṟirpi katuringkunyangka piṟuku anu wati kutjupa tjuṯa ngurintjikitja, munu nyangu kutjupa tjuṯa waṟka wiya ngaṟanyangka.
3 Cerca da hora terceira saiu, e viu que estavam outros, ociosos, na praça,
4 Munu tjananya wangkangu, ‘Nyaaku nyura waṟka wiya ngaṟanyi? Ankulaya ngayuku kaanangka waṟkari, kaṉa nyuranya waṟkarira mungartjirinyangka tjukaṟurungku ungkuku.’
4 e disse-lhes: Ide também vós para a vinha, e dar-vos-ei o que for justo. E eles foram.
5 Kaya mulapaṯu ankula waṟkaringi. Ka kaḻaḻarinyangka mayatja panya paluṟu piṟuku tawunukutu ankula wati kutjupa tjuṯa nyakula wituṉu ankula waṟkarinytjaku. Munu mungartjikutu kuḻu piṟuku ankula palu puṟunypaṯu wati kutjupa tjuṯa wituṉu ankula palumpa kaanangka waṟkarinytjaku.
5 Outra vez saiu, cerca da hora sexta e da nona, e fez o mesmo.
6 Munu wiltja waṟaringkunyangka piṟukuṯu anu munu wati kutjupa tjuṯa nyangu waṟka wiya ngaṟanyangka. Munu tjanala wangkangu, ‘Nyaanguṟu nyura waṟka wiya ngaṟala mungartjiringu?’
6 Responderam-lhe eles: Porque ninguém nos contratou. Disse-lhes ele: Ide também vós para a vinha.
7 Kaya wangkangu, ‘Wiya, kutjupangkulanya aḻṯinytja wiyaṯu waṟkarinytjaku.’ Ka tjananya wangkangu, ‘Uwa, nyura kuḻu ankula waṟkari ngayuku panya kaanangka.’ Kaya mulapaṯu ankula waṟkaringi.
7 Responderam-lhe eles: Porque ninguém nos contratou. Disse-lhes ele: Ide também vós para a vinha.
8 Ka panya tjiṉṯu tjarpanyangka wati panya mayatjangku wati waṟka tjuṯa aṯunymankupai aḻṯingu munu palula wangkangu, ‘Waṟkaripai pala tjuṯa aḻṯira mani uwa. Munu maḻa pitjanytja tjuṯa-waraṟa uwa, munu nguṟurpa pitjanytja tjuṯa uwa munu palulanguṟulta mungawinki mulapa pitjanytja tjuṯa maḻa uwa.’
8 Ao anoitecer, disse o senhor da vinha ao seu mordomo: Chama os trabalhadores, e paga-lhes o salário, começando pelos últimos até os primeiros.
9 “Ka wati paluṟu maḻa pitjala tjukutjuku waṟkarinytja tjuṯa aḻṯingu munu tjananya kutju kutju ungu $50.
9 Chegando, pois, os que tinham ido cerca da hora undécima, receberam um denário cada um.
10 Kaya mungawinki mulapa pitjanytja tjuṯangku ungkunyangka nyakula kuliningi, ‘Uwa, tjananya $50 ungu, palu nganaṉanya kuwari puḻka nguwanpa unganyi nganaṉa rawa waṟkarira mungartjirinytjitjangka.’ Palu tjananya uwankara palu puṟunypaṯu kutju kutju ungu $50.
10 Vindo, então, os primeiros, pensaram que haviam de receber mais; mas do mesmo modo receberam um denário cada um.
11 — ausente —
11 E ao recebê-lo, murmuravam contra o proprietário, dizendo:
12 — ausente —
12 Estes últimos trabalharam somente uma hora, e os igualastes a nós, que suportamos a fadiga do dia inteiro e o forte calor.
13 Ka mayatja panya paluṟu wati kutjungka wangkangu, ‘Kulila, ngayulu nyuntunya kuraṟa ungkunytja wiyangku tjukaṟurungku ungu, panya ngaṉmanytjuṉanta wangkangu $50 ungkunytjikitjangku tjiṉṯu kutju waṟkarinyangka, ka panyan kuliṟa palyanmanu.
13 Mas ele, respondendo, disse a um deles: Amigo, não te faço injustiça; não ajustaste comigo um denário?
14 Mununku mani nyanga mantjiṟa ngurakutulta ara! Ngayulu panya mukuringanyi wati nyanga maḻa pitjanytja tjuṯa $50 ungkunytjikitja nyuntunya puṟunypaṯu.
14 Toma o que é teu, e vai-te; eu quero dar a este último tanto como a ti.
15 Palya palaṉa alatjiṯu intjanungku ungu ngayulu mukuringkula, panya nyangatja ngayuku mani kaṉa ngayulu mukuringkula ungkupai. Ka nyura nyaaku mirpaṉarinyi? Tjinguṟu nyura nyaṟaringanyi ngayulu tjananya intjanungku ungkunyangka.’ Uwa, nyanga palu puṟunypa Godalu palumpa walytja uwankara palu puṟunypaṯu mukulya puḻkangku kanyilpai.”
15 Não me é lícito fazer o que quero do que é meu? Ou é mau o teu olho porque eu sou bom?
16 Munu Jesulu tjukurpa wangkara wiyaringkula tjanala alatji wangkangu, “Uwa, mulapa kuwari aṉangu tjara kutjupa puḻka nyinanyi, ka tjara kutjupa ngaḻṯutjara nyinanyi. Palu ngula puḻka nyinanytjatjanu tjana tjukutjukuringkuku, ka panya tjana ngapartji ngaḻṯutjara nyinanytjatjanu ngula puḻkaringkuku.”
16 Assim os últimos serão primeiros, e os primeiros serão últimos.
17 Munuya piṟuku Jesunya tjana nintintja tjuṯa kuḻukuḻu anu Jerusalemalakutu munu tjanala-kutju wangkangi alatji
17 Estando Jesus para subir a Jerusalém, chamou à parte os doze e no caminho lhes disse:
18 — ausente —
18 Eis que subimos a Jerusalém, e o Filho do homem será entregue aos principais sacerdotes e aos escribas, e eles o condenarão à morte,
19 — ausente —
19 e o entregarão aos gentios para que dele escarneçam, e o açoitem e crucifiquem; e ao terceiro dia ressuscitará.
20 Ka Tjipitiku kuringku katja kutjara Jesulakutu katingu wati panya Jamesanya pulanya Johnnga, munu tultjungaṟakatira palula tjapinu alatji wangkara, “Nyuntula tjapintjikitjaṉa pitjangu.”
20 Aproximou-se dele, então, a mãe dos filhos de Zebedeu, com seus filhos, ajoelhando-se e fazendo-lhe um pedido.
21 Ka Jesulu wangkangu, “Uwa, nyaa ngayula tjapintjikitjan mukuringanyi?”
21 Perguntou-lhe Jesus: Que queres? Ela lhe respondeu: Concede que estes meus dois filhos se sentem, um à tua direita e outro à tua esquerda, no teu reino.
22 Ka Jesulu pulala wangkangu, “Wiya nyupali ngurpangku tjapini nintingku-palku. Panya kuwari ngayulu pika puḻka mantjini. Ka nyupali wanyu ngayula tjunguringkuku munu pika puḻkaṯu mantjilku?”
22 Jesus, porém, replicou: Não sabeis o que pedis; podeis beber o cálice que eu estou para beber? Responderam-lhe: Podemos.
23 Ka Jesulu wangkangu, “Uwa, mulapa nyupali pika puḻka mantjilku munu iluku ngayunya puṟunypa. Palu panya ngayula wakungka munu tjampungka mayatjarira nyinanytjaku ngayulu puṯu ngurkantananyi, panya ngayuku mamangku kutjungku ngaṉmanytju ngurkantanu ngayula itingka nyinanytjaku.”
23 Então lhes disse: O meu cálice certamente haveis de beber; mas o sentar-se à minha direita e à minha esquerda, não me pertence concedê-lo; mas isso é para aqueles para quem está preparado por meu Pai.
24 Kaya nintintja panya kutjupa tjuṯangku paluṟu pula Jesula ngatjinnyangka kuliṟa palumpa pulampa mirpaṉaringu.
24 E ouvindo isso os dez, indignaram-se contra os dois irmãos.
25 Ka Jesulu tjananya uwankaraṯu aḻṯira wangkangu, “Nyura ninti panya mayatja mantatja tjuṯaya aṉangu alatjiṯu mayatjarira nyinanyi munuya aṉangu tjuṯa wituwituṟa pauntjingalpai kutjupa kutjupa tjuṯa tjanampa palyantjaku.
25 Jesus, pois, chamou-os para junto de si e lhes disse: Sabeis que os governadores dos gentios os dominam, e os seus grandes exercem autoridades sobre eles.
26 Ka nyura palunya tjananya arkalwiyangku wantima. Munu nyura tjinguṟu mayatja puḻka nyinanytjikitja mukuringkulampa uti aṉangu waṟkaripai puṟunypa nyinama munu kutjupa tjuṯa alpamilaṟa palumpa tjanampa palyanma.
26 Não será assim entre vós; antes, qualquer que entre vós quiser tornar-se grande, será esse o que vos sirva;
27 Uwa, nyura kuranyitja nyinanytjikitja mukuringkulampa uti kutjupa tjuṯaku waṟkarima palunya tjananya pukuḻmankunytjikitja.
27 e qualquer que entre vós quiser ser o primeiro, será vosso servo;
28 Tjinguṟu nyura kulini Watiku Katjanya-manti pitjangu mayatjarira aṉangu tjuṯa waṟkaku wituwituntjikitjampa. Palu wiya, ngayulu pitjangu aṉangu tjuṯaku waṟka puḻka palyaṟa tjanampa ngalkilpa ilunytjikitja tjana wankaringkunytjaku.” Alatji paluṟu wangkangi palumpa nintintja tjuṯangka.
28 assim como o Filho do homem não veio para ser servido, mas para servir, e para dar a sua vida em resgate de muitos.
29 Munu Jesunya tjana nintintja tjuṯa kuḻukuḻu ngura panya Jerichonya wantikatira ma-pakannyangka aṉangu tjuṯa mulatu tjananya waṉaningi.
29 Saindo eles de Jericó, seguiu-o uma grande multidão;
30 Ka wati kuṟu pati kutjara iwara pala palula itingka nyinangi munu pula kulinu Jesunya iwarangka wati-pitjanyangka munu pula mirara wangkangu, “Davidakun katja! Ngaḻṯuriwalimpa!”
30 e eis que dois cegos, sentados junto do caminho, ouvindo que Jesus passava, clamaram, dizendo: Senhor, Filho de Davi, tem compaixão de nós.
31 Kaya aṉangu tjuṯangku pulanya painu pilunarinytjaku. Palu wati paluṟu pula puḻkaṟaṯu mirara wangkangi, “Davidakun katja! Ngaḻṯuriwalimpa!”
31 E a multidão os repreendeu, para que se calassem; eles, porém, clamaram ainda mais alto, dizendo: Senhor, Filho de Davi, tem compaixão de nós.
32 Ka Jesulu miranyangka kuliṟa ngaṟakatingu munu pulanya aḻṯira tjapinu, “Ngayulu nyaantjaku nyupali mukuringanyi?” |src="tnMAT20V32.tif" size="col" loc="p" ref="20:32"
32 E Jesus, parando, chamou-os e perguntou: Que quereis que vos faça?
33 Ka pula wangkangu, “Mayatja! Ngali kuṟu aḻaringkula nyakunytjikitja mukuringanyi.”
33 Disseram-lhe eles: Senhor, que se nos abram os olhos.
34 Ka Jesunya pulampa puḻkaṟa ngaḻṯuringu, munu pulanya kuṟu pampuṉu, ka pula mapalku kuṟu aḻaringkula nyangangi munu pula palunya waṉaṉu.
34 E Jesus, movido de compaixão, tocou-lhes os olhos, e imediatamente recuperaram a vista, e o seguiram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.