Mateus 14

Tjukurpa Palya (PJT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Nyara palula aṟa wati panya Iṟatanya manta Galileeku mayatja nyinangi munu paluṟu kulinu Jesulu ngura tjuṯangka para-pitjaliṟa kutjupa kutjupa tjuṯa palyannyangka.
1 Quando Herodes Antipas ouviu falar de Jesus,
2 Munu paluṟu kulintjatjanungku palumpa waṟkaripai tjuṯangka wangkangu alatji, “Wiya, nyaratja wati panya John Baptistanya ilunytjatjanu wankaringkula pakaṉu, munu nyara palulanguṟu tjinguṟu paluṟu miracle kutjupa kutjupa tjuṯa witulyangku palyaṉi.”
2 disse a seus conselheiros: “Deve ser João Batista que ressuscitou dos mortos! Por isso ele tem poder para fazer esses milagres”.
3 — ausente —
3 Herodes havia mandado prender e encarcerar João para agradar Herodias, que era esposa de Filipe, seu irmão.
4 — ausente —
4 João tinha dito repetidamente a Herodes: “É contra a lei que o senhor viva com ela”.
5 Ka Iṟatalu palunya iluntankunytjikitjangku kuliningi, palu paluṟu aṉangu tjuṯaku nguḻuringkula wantingi, panya paluṟu tjanaya kulilpai Johnnga wati Godaku wangkatjara, munuya paluṟu wangkanyangka kuliṟa mulamularingkupai. Ka nyara palulanguṟu Iṟatalu Johnnga iluntankuwiyangku wantingi.
5 Herodes queria matá-lo, mas tinha medo de provocar uma revolta, pois o povo acreditava que João era profeta.
6 Ka ngula Iṟatalu mai puḻka palyaṉu munu palumpa maḻpa tjuṯa aḻṯingu tjunguringkula paluṟu iṯi ngarinytjitja kuliṟa ngalkula pukuḻarinytjaku. Ka nyara palula aṟa minyma Iṟatiyaku uṉṯalpa pakaṟa nyaṉpingi winkingka miṟangka, ka wati panya Iṟatalu nyakula puḻkaṟa pukuḻaringu.
6 Contudo, numa festa de aniversário de Herodes, a filha de Herodias dançou diante dos convidados e agradou muito o rei,
7 Munu paluṟu palula wangkara kalkuṉu, “Nyuntu kutjupa kutjupaku mukuringkulampa ngayula tjapinma, ka ngayulu nyuntunya ungkuku alatjiṯu. Nyangatjaṉanta tjukaṟurungku kalkuṉi Godala miṟangka.”
7 e ele prometeu, sob juramento, que lhe daria qualquer coisa que ela pedisse.
8 Ka kungkawaṟa panya palumpa ngunytjungku palula tjaalymaṟa wangkangu alatji, “Arkaṟa wanyu ngatjila John Baptistanya kata kaṯaṟa ungkunytjaku.” Ka kungkawaṟa panya paluṟu Iṟatala wangkangu, “Mukuringanyiṉa Johnnga kata kaṯaṟa pulitangka tjunkula ngayunya ungkunytjaku.”
8 Instigada pela mãe, a moça disse: “Quero a cabeça de João Batista num prato!”.
9 — ausente —
9 O rei se arrependeu do que tinha dito, mas, por causa do juramento feito diante dos convidados, deu as ordens para que atendessem ao pedido.
10 — ausente —
10 João foi decapitado na prisão,
11 — ausente —
11 e sua cabeça foi trazida num prato e entregue à moça, que a levou à sua mãe.
12 Kaya panya Johnku nintintja tjuṯangku kulinu munuya pitjala Johnnga puntu mantjiṟa katira tjuṉutjunu munuya ankula Jesula tjakultjunu.
12 Os discípulos de João vieram, levaram seu corpo e o sepultaram. Em seguida, foram a Jesus e lhe contaram o que havia acontecido.
13 Ka Jesulu Johnnga ilunytja kuliṟa pakaṟa pautangka tatiṟa anu kutju mauṉṯalpa nyinanytjikitja. Palu aṉangu tjuṯangku ngura tjuṯanguṟu paluṟu ankunyangka kulinu munuya uṟu kantilytja waṟaṟa palunya para-waṉaṉu.
13 Logo que Jesus ouviu a notícia, partiu de barco para um lugar isolado, a fim de ficar só. As multidões, porém, descobriram para onde ele ia e o seguiram a pé, vindas de muitas cidades.
14 Ka Jesunya mantangka wirkaṟa pautanguṟu ukalingu munu aṉangu palunya tjananya minga puṟunypa kuranyurira ngaṟanyangka nyakula tjanampa kurunpa puḻkaṟa ngaḻṯuringu, munu paluṟu pikatjara tjuṯa pampuṟa palyaṟunguningi.
14 Quando Jesus saiu do barco, viu a grande multidão, teve compaixão dela e curou os enfermos.
15 Kaya aṉangu paluṟu tjana kuwaripaṯu nyinara mungartjiringu ngurakutu ankunytja wiya, ka nintintja tjuṯangku pitjala wangkangu Jesula, “Ala, walangku tjananya wanyu witula, kaya ankula ngura nyara tjukutjuku tjuṯangka mai payamilaṟa ngalkula paḻtjariwa! Alatjiṯuya nyinara mungartjiringu. Ilytji nyangatja ngura parari mulapa.”
15 Ao entardecer, os discípulos foram até ele e disseram: “Este lugar é isolado, e já está ficando tarde. Mande as multidões embora, para que possam ir aos povoados e comprar comida”.
16 Ka Jesulu tjanala wangkangu, “Nyaakuṉa wituṟa iyalku? Uti nyura tjananya mai ungama!”
16 “Não há necessidade”, disse Jesus. “Providenciem vocês mesmos alimento para elas.”
17 Kaya wangkangu, “Wiya, mai tjukutjukula nyangatja kanyini, mai nyuma kutjara maṉkurpa munu kuka antipina kutjara.” |src="hk00155c.tif" size="col" loc="p" ref="14:17"
17 Eles responderam: “Temos apenas cinco pães e dois peixes!”.
18 Ka wangkangu, “Uwa, ngalya-katiraṉi uwa!” Kaya mulapaṯu katira palunya ungu.
18 “Tragam para cá”, disse ele.
19 Ka paluṟu wangkangu aṉangu panya uwankara ukiṟingka nyinakatinytjaku, munu palulanguṟu mai panya kutjara maṉkurpa, kuka kutjara kuḻu mantjinu munu ilkaṟi ira-nyakula maiku pukuḻarira Godanya waḻkuṟa wangkangu, “Wiṟungkulanyan mai kuka nyangatja ungu.” Munu paluṟu kaṯantaṟa nintintja tjuṯa ungu aṉangu tjuṯa para-ungkunytjaku.
19 Em seguida, mandou o povo sentar-se na grama. Tomou os cinco pães e os dois peixes, olhou para o céu e os abençoou. Então, partiu os pães em pedaços e os entregou a seus discípulos, que distribuíram às multidões.
20 Kaya uwankarangku ngalkula paḻtjaringu. Kaya palula maḻangka nintintja tjuṯangku kuka mai lampi muṯun-muṯunpa tjuṯa tjana ngalkula wantinytja uwankara mantjiṟa piṯi puḻka 12-ngka tjaalyngaṟatjunu.
20 Todos comeram à vontade, e os discípulos recolheram doze cestos com as sobras.
21 Uwa, ngura nyara palula wati 5,000-tu mai palunya ngalkuṉu winki mulatu. Ka minyma tjitji kuḻukuḻu nyinangiṯu ngura pala palula munuya uwankarangku ngalkula paḻtjaringu.
21 Os que comeram foram cerca de cinco mil homens, sem contar mulheres e crianças.
22 Nyanga palula maḻangka Jesulu palumpa nintintja tjuṯa wituṉu palunya wantikatira pautangka tatiṟa kuranyu ma-itipirinytjaku uṟu kampa kutjupakutu. Munu paluṟu aṉangu panya tjuṯa kuḻu wituṉu ngurakutu maḻaku ankunytjaku.
22 Logo em seguida, Jesus insistiu com seus discípulos que voltassem ao barco e atravessassem até o outro lado do mar, enquanto ele despedia as multidões.
23 Munu tjananya wituṟa iyantjatjanu paluṟu kutjuringkula puḻingka katu nguwanpa ma-tatiṟa nyinakatingu Godala tjapintjikitja. Munu paluṟu nyinara tjapiṟa mungaringu kutjungku.
23 Depois de mandá-las para casa, Jesus subiu sozinho ao monte a fim de orar. Quando anoiteceu, ele ainda estava ali, sozinho.
24 Kaya nintintja panya tjuṯa pautangka uṟungka nguṟurpa mulapalta anangi, ka waḻpa puḻka wangkangi munu pauta panya uṉṯuṟa para-waṉingi, kaya puṯuliringi ma-itipirira mantangka wirkankunytjikitja.
24 Enquanto isso, os discípulos, distantes da terra firme, lutavam contra as ondas, pois um vento forte havia se levantado.
25 Ka munga tjiṉṯukutu nguwanpa Jesulu uṟu panya puḻkangka nguṟurpa tjananya tjinangku waṉaṟa wirkanu uṟungka katu paḻtjuṟa.
25 Por volta das três da madrugada, Jesus foi até eles, caminhando sobre as águas.
26 Kaya uṟungka katu paḻtjuṟa pitjanyangka nyakula puḻkaṟa nguḻuringu munuya mirara wangkangu, “Mamu kurun-kurunpa palatja pitjanyi.”
26 Quando os discípulos o viram caminhando sobre as águas, ficaram aterrorizados. “É um fantasma!”, gritaram, cheios de medo.
27 Ka Jesulu tjanala wangkangu, “Nguḻuringkunytja wiyaya panya ngayuluṉa nyangatja, kaya raparingama!”
27 Imediatamente, porém, Jesus lhes disse: “Não tenham medo! Coragem, sou eu!”.
28 Ka Peterlu wangkangu, “Mayatja! Mulapan wanyu nyuntu? Kaṉi wanyu nyuntu mulapa ngaṟalampa aḻṯi kaṉa ukalingkula ma-pitja nyuntulakutu uṟungka nyanga katu paḻtjuṟa.”
28 Então Pedro gritou: “Se é realmente o senhor, ordene que eu vá caminhando sobre as águas até onde está!”.
29 Ka wangkangu, “Uwa palya, ngalya-pitja ukalingkula!”
29 “Venha!”, respondeu Jesus. Então Pedro desceu do barco e caminhou sobre as águas em direção a Jesus.
30 Munu paluṟu ankula nyangangi waḻpangku uṟu uritjingannyangka munu nguḻuringkula nguṟurpaṯu uṟungka kaṟalukatingu munu mirara wangkangu, “Mayatja! Wankaṟuraṉi!”
30 Mas, quando reparou no vento forte e nas ondas, ficou aterrorizado, começou a afundar e gritou: “Senhor, salva-me!”.
31 Ka Jesulu mapalku miṉaṟa katuṉu uṟunguṟu munu palula wangkangu, “Ai! Nyaakun ngayuku mulamularingkunytja wiya puḻkaṟa nguḻuringanyi?”
31 No mesmo instante, Jesus estendeu a mão e o segurou. “Como é pequena a sua fé!”, disse ele. “Por que você duvidou?”
32 Ka pula pautangka tatinnyangka waḻpa panya atanaringu.
32 Quando entraram no barco, o vento parou.
33 Kaya nintintja panya tjuṯangku pautangka nyinanytjatjanungku pupakatira Jesunya waḻkuṉu wangkara, “Mulapa nyuntu Godaku katja.”
33 Então os outros discípulos o adoraram e exclamaram: “De fato, o senhor é o Filho de Deus!”.
34 Munuya uṟungka pitjaliṟa tjiṉṯuringkula ma-wirkanu mantangka ngura ini Kina-tjaṟatala.
34 Depois de atravessarem o mar, chegaram a Genesaré.
35 Kaya ngura nyara palunya nguraṟa tjuṯangku Jesunya nyakula ngurkantanu, munuya aṉangu kutjupa tjuṯa tjakulpa wituṟa iyaṉu ngura kutjupa tjuṯakutu. Kaya ngura winkingka tjakultjunkunyangka aṉangu tjuṯangku kuliṟa aṉangu pikatjara winki mulapa Jesulakutu ngalya-katingu.
35 Quando o povo reconheceu Jesus, a notícia de sua chegada se espalhou rapidamente por toda a região, e trouxeram os enfermos para que fossem curados.
36 Munu paluṟu tjana Jesula ngatjiningi pikatjara tjuṯangku palumpa mantara pampuntjaku tjana pampuṟa palyaringkunytjaku, kaya mulapaṯu pikatjara uwankarangku pampuntjatjanu paluṟu tjana palyaringangi Jesulu tjananya palyaṟungunnyangka.
36 Suplicavam que ele deixasse os enfermos apenas tocar na borda de seu manto, e todos que o tocavam eram curados.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.