Mateus 14
Tjukurpa Palya (PJT) vs ACF
1 Nyara palula aṟa wati panya Iṟatanya manta Galileeku mayatja nyinangi munu paluṟu kulinu Jesulu ngura tjuṯangka para-pitjaliṟa kutjupa kutjupa tjuṯa palyannyangka.
1 Naquele tempo ouviu Herodes, o tetrarca, a fama de Jesus,
2 Munu paluṟu kulintjatjanungku palumpa waṟkaripai tjuṯangka wangkangu alatji, “Wiya, nyaratja wati panya John Baptistanya ilunytjatjanu wankaringkula pakaṉu, munu nyara palulanguṟu tjinguṟu paluṟu miracle kutjupa kutjupa tjuṯa witulyangku palyaṉi.”
2 E disse aos seus criados: Este é João o Batista; ressuscitou dos mortos, e por isso estas maravilhas operam nele.
3 — ausente —
3 Porque Herodes tinha prendido João, e tinha-o maniatado e encerrado no cárcere, por causa de Herodias, mulher de seu irmão Filipe;
4 — ausente —
4 Porque João lhe dissera: Não te é lícito possuí-la.
5 Ka Iṟatalu palunya iluntankunytjikitjangku kuliningi, palu paluṟu aṉangu tjuṯaku nguḻuringkula wantingi, panya paluṟu tjanaya kulilpai Johnnga wati Godaku wangkatjara, munuya paluṟu wangkanyangka kuliṟa mulamularingkupai. Ka nyara palulanguṟu Iṟatalu Johnnga iluntankuwiyangku wantingi.
5 E, querendo matá-lo, temia o povo; porque o tinham como profeta.
6 Ka ngula Iṟatalu mai puḻka palyaṉu munu palumpa maḻpa tjuṯa aḻṯingu tjunguringkula paluṟu iṯi ngarinytjitja kuliṟa ngalkula pukuḻarinytjaku. Ka nyara palula aṟa minyma Iṟatiyaku uṉṯalpa pakaṟa nyaṉpingi winkingka miṟangka, ka wati panya Iṟatalu nyakula puḻkaṟa pukuḻaringu.
6 Festejando-se, porém, o dia natalício de Herodes, dançou a filha de Herodias diante dele, e agradou a Herodes.
7 Munu paluṟu palula wangkara kalkuṉu, “Nyuntu kutjupa kutjupaku mukuringkulampa ngayula tjapinma, ka ngayulu nyuntunya ungkuku alatjiṯu. Nyangatjaṉanta tjukaṟurungku kalkuṉi Godala miṟangka.”
7 Por isso prometeu, com juramento, dar-lhe tudo o que pedisse;
8 Ka kungkawaṟa panya palumpa ngunytjungku palula tjaalymaṟa wangkangu alatji, “Arkaṟa wanyu ngatjila John Baptistanya kata kaṯaṟa ungkunytjaku.” Ka kungkawaṟa panya paluṟu Iṟatala wangkangu, “Mukuringanyiṉa Johnnga kata kaṯaṟa pulitangka tjunkula ngayunya ungkunytjaku.”
8 E ela, instruída previamente por sua mãe, disse: Dá-me aqui, num prato, a cabeça de João o Batista.
9 — ausente —
9 E o rei afligiu-se, mas, por causa do juramento, e dos que estavam à mesa com ele, ordenou que se lhe desse.
10 — ausente —
10 E mandou degolar João no cárcere.
11 — ausente —
11 E a sua cabeça foi trazida num prato, e dada à jovem, e ela a levou a sua mãe.
12 Kaya panya Johnku nintintja tjuṯangku kulinu munuya pitjala Johnnga puntu mantjiṟa katira tjuṉutjunu munuya ankula Jesula tjakultjunu.
12 E chegaram os seus discípulos, e levaram o corpo, e o sepultaram; e foram anunciá-lo a Jesus.
13 Ka Jesulu Johnnga ilunytja kuliṟa pakaṟa pautangka tatiṟa anu kutju mauṉṯalpa nyinanytjikitja. Palu aṉangu tjuṯangku ngura tjuṯanguṟu paluṟu ankunyangka kulinu munuya uṟu kantilytja waṟaṟa palunya para-waṉaṉu.
13 E Jesus, ouvindo isto, retirou-se dali num barco, para um lugar deserto, apartado; e, sabendo-o o povo, seguiu-o a pé desde as cidades.
14 Ka Jesunya mantangka wirkaṟa pautanguṟu ukalingu munu aṉangu palunya tjananya minga puṟunypa kuranyurira ngaṟanyangka nyakula tjanampa kurunpa puḻkaṟa ngaḻṯuringu, munu paluṟu pikatjara tjuṯa pampuṟa palyaṟunguningi.
14 E, Jesus, saindo, viu uma grande multidão, e possuído de íntima compaixão para com ela, curou os seus enfermos.
15 Kaya aṉangu paluṟu tjana kuwaripaṯu nyinara mungartjiringu ngurakutu ankunytja wiya, ka nintintja tjuṯangku pitjala wangkangu Jesula, “Ala, walangku tjananya wanyu witula, kaya ankula ngura nyara tjukutjuku tjuṯangka mai payamilaṟa ngalkula paḻtjariwa! Alatjiṯuya nyinara mungartjiringu. Ilytji nyangatja ngura parari mulapa.”
15 E, sendo chegada a tarde, os seus discípulos aproximaram-se dele, dizendo: O lugar é deserto, e a hora é já avançada; despede a multidão, para que vão pelas aldeias, e comprem comida para si.
16 Ka Jesulu tjanala wangkangu, “Nyaakuṉa wituṟa iyalku? Uti nyura tjananya mai ungama!”
16 Jesus, porém, lhes disse: Não é mister que vão; dai-lhes vós de comer.
17 Kaya wangkangu, “Wiya, mai tjukutjukula nyangatja kanyini, mai nyuma kutjara maṉkurpa munu kuka antipina kutjara.” |src="hk00155c.tif" size="col" loc="p" ref="14:17"
17 Então eles lhe disseram: Não temos aqui senão cinco pães e dois peixes.
18 Ka wangkangu, “Uwa, ngalya-katiraṉi uwa!” Kaya mulapaṯu katira palunya ungu.
18 E ele disse: Trazei-mos aqui.
19 Ka paluṟu wangkangu aṉangu panya uwankara ukiṟingka nyinakatinytjaku, munu palulanguṟu mai panya kutjara maṉkurpa, kuka kutjara kuḻu mantjinu munu ilkaṟi ira-nyakula maiku pukuḻarira Godanya waḻkuṟa wangkangu, “Wiṟungkulanyan mai kuka nyangatja ungu.” Munu paluṟu kaṯantaṟa nintintja tjuṯa ungu aṉangu tjuṯa para-ungkunytjaku.
19 E, tendo mandado que a multidão se assentasse sobre a erva, tomou os cinco pães e os dois peixes, e, erguendo os olhos ao céu, os abençoou, e, partindo os pães, deu-os aos discípulos, e os discípulos à multidão.
20 Kaya uwankarangku ngalkula paḻtjaringu. Kaya palula maḻangka nintintja tjuṯangku kuka mai lampi muṯun-muṯunpa tjuṯa tjana ngalkula wantinytja uwankara mantjiṟa piṯi puḻka 12-ngka tjaalyngaṟatjunu.
20 E comeram todos, e saciaramse; e levantaram dos pedaços, que sobejaram, doze alcofas cheias.
21 Uwa, ngura nyara palula wati 5,000-tu mai palunya ngalkuṉu winki mulatu. Ka minyma tjitji kuḻukuḻu nyinangiṯu ngura pala palula munuya uwankarangku ngalkula paḻtjaringu.
21 E os que comeram foram quase cinco mil homens, além das mulheres e crianças.
22 Nyanga palula maḻangka Jesulu palumpa nintintja tjuṯa wituṉu palunya wantikatira pautangka tatiṟa kuranyu ma-itipirinytjaku uṟu kampa kutjupakutu. Munu paluṟu aṉangu panya tjuṯa kuḻu wituṉu ngurakutu maḻaku ankunytjaku.
22 E logo ordenou Jesus que os seus discípulos entrassem no barco, e fossem adiante para o outro lado, enquanto despedia a multidão.
23 Munu tjananya wituṟa iyantjatjanu paluṟu kutjuringkula puḻingka katu nguwanpa ma-tatiṟa nyinakatingu Godala tjapintjikitja. Munu paluṟu nyinara tjapiṟa mungaringu kutjungku.
23 E, despedida a multidão, subiu ao monte para orar, à parte. E, chegada já a tarde, estava ali só.
24 Kaya nintintja panya tjuṯa pautangka uṟungka nguṟurpa mulapalta anangi, ka waḻpa puḻka wangkangi munu pauta panya uṉṯuṟa para-waṉingi, kaya puṯuliringi ma-itipirira mantangka wirkankunytjikitja.
24 E o barco estava já no meio do mar, açoitado pelas ondas; porque o vento era contrário;
25 Ka munga tjiṉṯukutu nguwanpa Jesulu uṟu panya puḻkangka nguṟurpa tjananya tjinangku waṉaṟa wirkanu uṟungka katu paḻtjuṟa.
25 Mas, à quarta vigília da noite, dirigiu-se Jesus para eles, andan-do por cima do mar.
26 Kaya uṟungka katu paḻtjuṟa pitjanyangka nyakula puḻkaṟa nguḻuringu munuya mirara wangkangu, “Mamu kurun-kurunpa palatja pitjanyi.”
26 E os discípulos, vendo-o an-dando sobre o mar, assustaram-se, dizendo: É um fantasma. E gritaram com medo.
27 Ka Jesulu tjanala wangkangu, “Nguḻuringkunytja wiyaya panya ngayuluṉa nyangatja, kaya raparingama!”
27 Jesus, porém, lhes falou logo, dizendo: Tende bom ânimo, sou eu, não temais.
28 Ka Peterlu wangkangu, “Mayatja! Mulapan wanyu nyuntu? Kaṉi wanyu nyuntu mulapa ngaṟalampa aḻṯi kaṉa ukalingkula ma-pitja nyuntulakutu uṟungka nyanga katu paḻtjuṟa.”
28 E respondeu-lhe Pedro, e disse: Senhor, se és tu, manda-me ir ter contigo por cima das águas.
29 Ka wangkangu, “Uwa palya, ngalya-pitja ukalingkula!”
29 E ele disse: Vem. E Pedro, descendo do barco, andou sobre as águas para ir ter com Jesus.
30 Munu paluṟu ankula nyangangi waḻpangku uṟu uritjingannyangka munu nguḻuringkula nguṟurpaṯu uṟungka kaṟalukatingu munu mirara wangkangu, “Mayatja! Wankaṟuraṉi!”
30 Mas, sentindo o vento forte, teve medo; e, começando a ir para o fundo, clamou, dizendo: Senhor, salva-me!
31 Ka Jesulu mapalku miṉaṟa katuṉu uṟunguṟu munu palula wangkangu, “Ai! Nyaakun ngayuku mulamularingkunytja wiya puḻkaṟa nguḻuringanyi?”
31 E logo Jesus, estendendo a mão, segurou-o, e disse-lhe: Homem de pouca fé, por que duvidaste?
32 Ka pula pautangka tatinnyangka waḻpa panya atanaringu.
32 E, quando subiram para o barco, acalmou o vento.
33 Kaya nintintja panya tjuṯangku pautangka nyinanytjatjanungku pupakatira Jesunya waḻkuṉu wangkara, “Mulapa nyuntu Godaku katja.”
33 Então aproximaram-se os que estavam no barco, e adoraram-no, dizendo: És verdadeiramente o Filho de Deus.
34 Munuya uṟungka pitjaliṟa tjiṉṯuringkula ma-wirkanu mantangka ngura ini Kina-tjaṟatala.
34 E, tendo passado para o outro lado, chegaram à terra de Genesaré.
35 Kaya ngura nyara palunya nguraṟa tjuṯangku Jesunya nyakula ngurkantanu, munuya aṉangu kutjupa tjuṯa tjakulpa wituṟa iyaṉu ngura kutjupa tjuṯakutu. Kaya ngura winkingka tjakultjunkunyangka aṉangu tjuṯangku kuliṟa aṉangu pikatjara winki mulapa Jesulakutu ngalya-katingu.
35 E, quando os homens daquele lugar o conheceram, mandaram por todas aquelas terras em redor e trouxeram-lhe todos os que estavam enfermos.
36 Munu paluṟu tjana Jesula ngatjiningi pikatjara tjuṯangku palumpa mantara pampuntjaku tjana pampuṟa palyaringkunytjaku, kaya mulapaṯu pikatjara uwankarangku pampuntjatjanu paluṟu tjana palyaringangi Jesulu tjananya palyaṟungunnyangka.
36 E rogavam-lhe que ao menos eles pudessem tocar a orla da sua roupa; e todos os que a tocavam ficavam sãos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.