Mateus 14
Tjukurpa Palya (PJT) vs NAA
1 Nyara palula aṟa wati panya Iṟatanya manta Galileeku mayatja nyinangi munu paluṟu kulinu Jesulu ngura tjuṯangka para-pitjaliṟa kutjupa kutjupa tjuṯa palyannyangka.
1 Por aquele tempo, o tetrarca Herodes soube da fama de Jesus
2 Munu paluṟu kulintjatjanungku palumpa waṟkaripai tjuṯangka wangkangu alatji, “Wiya, nyaratja wati panya John Baptistanya ilunytjatjanu wankaringkula pakaṉu, munu nyara palulanguṟu tjinguṟu paluṟu miracle kutjupa kutjupa tjuṯa witulyangku palyaṉi.”
2 e disse aos que o serviam: — Este é João Batista. Ele ressuscitou dos mortos, e, por isso, forças miraculosas operam nele.
3 — ausente —
3 Porque Herodes, havendo prendido João, o amarrou e pôs na prisão, por causa de Herodias, mulher do seu irmão Filipe.
4 — ausente —
4 Pois João lhe dizia: “Você não tem o direito de viver com ela.”
5 Ka Iṟatalu palunya iluntankunytjikitjangku kuliningi, palu paluṟu aṉangu tjuṯaku nguḻuringkula wantingi, panya paluṟu tjanaya kulilpai Johnnga wati Godaku wangkatjara, munuya paluṟu wangkanyangka kuliṟa mulamularingkupai. Ka nyara palulanguṟu Iṟatalu Johnnga iluntankuwiyangku wantingi.
5 Embora Herodes quisesse matá-lo, tinha medo do povo, porque consideravam João como profeta.
6 Ka ngula Iṟatalu mai puḻka palyaṉu munu palumpa maḻpa tjuṯa aḻṯingu tjunguringkula paluṟu iṯi ngarinytjitja kuliṟa ngalkula pukuḻarinytjaku. Ka nyara palula aṟa minyma Iṟatiyaku uṉṯalpa pakaṟa nyaṉpingi winkingka miṟangka, ka wati panya Iṟatalu nyakula puḻkaṟa pukuḻaringu.
6 Mas, quando chegou o dia do aniversário de Herodes, a filha de Herodias dançou diante de todos e agradou a Herodes.
7 Munu paluṟu palula wangkara kalkuṉu, “Nyuntu kutjupa kutjupaku mukuringkulampa ngayula tjapinma, ka ngayulu nyuntunya ungkuku alatjiṯu. Nyangatjaṉanta tjukaṟurungku kalkuṉi Godala miṟangka.”
7 Este prometeu, com juramento, dar-lhe o que ela pedisse.
8 Ka kungkawaṟa panya palumpa ngunytjungku palula tjaalymaṟa wangkangu alatji, “Arkaṟa wanyu ngatjila John Baptistanya kata kaṯaṟa ungkunytjaku.” Ka kungkawaṟa panya paluṟu Iṟatala wangkangu, “Mukuringanyiṉa Johnnga kata kaṯaṟa pulitangka tjunkula ngayunya ungkunytjaku.”
8 Então ela, instigada por sua mãe, disse: — Dê-me, aqui, num prato, a cabeça de João Batista.
9 — ausente —
9 O rei ficou triste, mas, por causa do juramento e dos que estavam com ele à mesa, ordenou que o pedido fosse atendido.
10 — ausente —
10 Assim, deu ordens para que João fosse decapitado na prisão.
11 — ausente —
11 A cabeça foi trazida num prato e dada à jovem, que a levou à sua mãe.
12 Kaya panya Johnku nintintja tjuṯangku kulinu munuya pitjala Johnnga puntu mantjiṟa katira tjuṉutjunu munuya ankula Jesula tjakultjunu.
12 Então vieram os discípulos de João, levaram o corpo e o sepultaram; depois, foram e anunciaram isso a Jesus.
13 Ka Jesulu Johnnga ilunytja kuliṟa pakaṟa pautangka tatiṟa anu kutju mauṉṯalpa nyinanytjikitja. Palu aṉangu tjuṯangku ngura tjuṯanguṟu paluṟu ankunyangka kulinu munuya uṟu kantilytja waṟaṟa palunya para-waṉaṉu.
13 Jesus, ouvindo isto, retirou-se dali num barco para um lugar deserto, à parte. Ao saberem disso, as multidões vieram das cidades seguindo-o por terra.
14 Ka Jesunya mantangka wirkaṟa pautanguṟu ukalingu munu aṉangu palunya tjananya minga puṟunypa kuranyurira ngaṟanyangka nyakula tjanampa kurunpa puḻkaṟa ngaḻṯuringu, munu paluṟu pikatjara tjuṯa pampuṟa palyaṟunguningi.
14 Ao desembarcar, Jesus viu uma grande multidão, compadeceu-se dela e curou os seus enfermos.
15 Kaya aṉangu paluṟu tjana kuwaripaṯu nyinara mungartjiringu ngurakutu ankunytja wiya, ka nintintja tjuṯangku pitjala wangkangu Jesula, “Ala, walangku tjananya wanyu witula, kaya ankula ngura nyara tjukutjuku tjuṯangka mai payamilaṟa ngalkula paḻtjariwa! Alatjiṯuya nyinara mungartjiringu. Ilytji nyangatja ngura parari mulapa.”
15 Ao cair da tarde, os discípulos se aproximaram de Jesus e disseram: — Este lugar é deserto, e já é tarde. Mande as multidões embora, para que, indo pelas aldeias, comprem para si o que comer.
16 Ka Jesulu tjanala wangkangu, “Nyaakuṉa wituṟa iyalku? Uti nyura tjananya mai ungama!”
16 Jesus, porém, lhes disse:
17 Kaya wangkangu, “Wiya, mai tjukutjukula nyangatja kanyini, mai nyuma kutjara maṉkurpa munu kuka antipina kutjara.” |src="hk00155c.tif" size="col" loc="p" ref="14:17"
17 Mas eles responderam: — Não temos aqui senão cinco pães e dois peixes.
18 Ka wangkangu, “Uwa, ngalya-katiraṉi uwa!” Kaya mulapaṯu katira palunya ungu.
18 Então Jesus disse:
19 Ka paluṟu wangkangu aṉangu panya uwankara ukiṟingka nyinakatinytjaku, munu palulanguṟu mai panya kutjara maṉkurpa, kuka kutjara kuḻu mantjinu munu ilkaṟi ira-nyakula maiku pukuḻarira Godanya waḻkuṟa wangkangu, “Wiṟungkulanyan mai kuka nyangatja ungu.” Munu paluṟu kaṯantaṟa nintintja tjuṯa ungu aṉangu tjuṯa para-ungkunytjaku.
19 E, tendo mandado que a multidão se assentasse sobre a relva, pegando os cinco pães e os dois peixes, erguendo os olhos para o céu, os abençoou. Depois, tendo partido os pães, deu-os aos discípulos, e estes deram às multidões.
20 Kaya uwankarangku ngalkula paḻtjaringu. Kaya palula maḻangka nintintja tjuṯangku kuka mai lampi muṯun-muṯunpa tjuṯa tjana ngalkula wantinytja uwankara mantjiṟa piṯi puḻka 12-ngka tjaalyngaṟatjunu.
20 Todos comeram e se fartaram, e ainda recolheram doze cestos cheios dos pedaços que sobraram.
21 Uwa, ngura nyara palula wati 5,000-tu mai palunya ngalkuṉu winki mulatu. Ka minyma tjitji kuḻukuḻu nyinangiṯu ngura pala palula munuya uwankarangku ngalkula paḻtjaringu.
21 E os que comeram eram cerca de cinco mil homens, além de mulheres e crianças.
22 Nyanga palula maḻangka Jesulu palumpa nintintja tjuṯa wituṉu palunya wantikatira pautangka tatiṟa kuranyu ma-itipirinytjaku uṟu kampa kutjupakutu. Munu paluṟu aṉangu panya tjuṯa kuḻu wituṉu ngurakutu maḻaku ankunytjaku.
22 Logo a seguir, Jesus fez com que os discípulos entrassem no barco e fossem adiante dele para o outro lado, enquanto ele despedia as multidões.
23 Munu tjananya wituṟa iyantjatjanu paluṟu kutjuringkula puḻingka katu nguwanpa ma-tatiṟa nyinakatingu Godala tjapintjikitja. Munu paluṟu nyinara tjapiṟa mungaringu kutjungku.
23 E, tendo despedido as multidões, ele subiu ao monte, a fim de orar sozinho. Ao cair da tarde, lá estava ele, só.
24 Kaya nintintja panya tjuṯa pautangka uṟungka nguṟurpa mulapalta anangi, ka waḻpa puḻka wangkangi munu pauta panya uṉṯuṟa para-waṉingi, kaya puṯuliringi ma-itipirira mantangka wirkankunytjikitja.
24 Entretanto, o barco já estava longe, a uma boa distância da terra, açoitado pelas ondas; porque o vento era contrário.
25 Ka munga tjiṉṯukutu nguwanpa Jesulu uṟu panya puḻkangka nguṟurpa tjananya tjinangku waṉaṟa wirkanu uṟungka katu paḻtjuṟa.
25 De madrugada, Jesus foi até onde eles estavam, andando sobre o mar.
26 Kaya uṟungka katu paḻtjuṟa pitjanyangka nyakula puḻkaṟa nguḻuringu munuya mirara wangkangu, “Mamu kurun-kurunpa palatja pitjanyi.”
26 Os discípulos, porém, vendo-o andar sobre o mar, ficaram apavorados e disseram: — É um fantasma! E, tomados de medo, gritaram.
27 Ka Jesulu tjanala wangkangu, “Nguḻuringkunytja wiyaya panya ngayuluṉa nyangatja, kaya raparingama!”
27 Mas Jesus imediatamente lhes disse:
28 Ka Peterlu wangkangu, “Mayatja! Mulapan wanyu nyuntu? Kaṉi wanyu nyuntu mulapa ngaṟalampa aḻṯi kaṉa ukalingkula ma-pitja nyuntulakutu uṟungka nyanga katu paḻtjuṟa.”
28 Então Pedro disse: — Se é o Senhor mesmo, mande que eu vá até aí, andando sobre as águas.
29 Ka wangkangu, “Uwa palya, ngalya-pitja ukalingkula!”
29 Jesus disse: E Pedro, descendo do barco, andou sobre as águas e foi até Jesus.
30 Munu paluṟu ankula nyangangi waḻpangku uṟu uritjingannyangka munu nguḻuringkula nguṟurpaṯu uṟungka kaṟalukatingu munu mirara wangkangu, “Mayatja! Wankaṟuraṉi!”
30 Reparando, porém, na força do vento, teve medo; e, começando a afundar, gritou: — Salve-me, Senhor!
31 Ka Jesulu mapalku miṉaṟa katuṉu uṟunguṟu munu palula wangkangu, “Ai! Nyaakun ngayuku mulamularingkunytja wiya puḻkaṟa nguḻuringanyi?”
31 E, prontamente, Jesus, estendendo a mão, o segurou e disse:
32 Ka pula pautangka tatinnyangka waḻpa panya atanaringu.
32 Subindo ambos para o barco, o vento cessou.
33 Kaya nintintja panya tjuṯangku pautangka nyinanytjatjanungku pupakatira Jesunya waḻkuṉu wangkara, “Mulapa nyuntu Godaku katja.”
33 E os que estavam no barco o adoraram, dizendo: — Verdadeiramente o senhor é o Filho de Deus!
34 Munuya uṟungka pitjaliṟa tjiṉṯuringkula ma-wirkanu mantangka ngura ini Kina-tjaṟatala.
34 Estando já no outro lado, chegaram à terra de Genesaré.
35 Kaya ngura nyara palunya nguraṟa tjuṯangku Jesunya nyakula ngurkantanu, munuya aṉangu kutjupa tjuṯa tjakulpa wituṟa iyaṉu ngura kutjupa tjuṯakutu. Kaya ngura winkingka tjakultjunkunyangka aṉangu tjuṯangku kuliṟa aṉangu pikatjara winki mulapa Jesulakutu ngalya-katingu.
35 Quando as pessoas daquela terra o reconheceram, mandaram avisar em todos aqueles arredores e lhe trouxeram todos os enfermos.
36 Munu paluṟu tjana Jesula ngatjiningi pikatjara tjuṯangku palumpa mantara pampuntjaku tjana pampuṟa palyaringkunytjaku, kaya mulapaṯu pikatjara uwankarangku pampuntjatjanu paluṟu tjana palyaringangi Jesulu tjananya palyaṟungunnyangka.
36 E pediam-lhe que ao menos pudessem tocar na borda da sua roupa. E todos os que tocavam nela ficaram curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.