Marcos 8
Tjukurpa Palya (PJT) vs ARIB
1 Ka Jesunya ngura nyara palula para-ngaṟanyangka aṉangu tjuṯa mulapa pitjala palula piṟuku tjunguringu. Palu tjana mai kanyintja wiya ngalkuntjikitjangku. Ka Jesulu nyangatja nyakula palumpa nintintja tjuṯa aḻṯingu munu tjanala wangkangu,
1 Naqueles dias, havendo de novo uma grande multidão, e não tendo o que comer, chamou Jesus os discípulos e disse-lhes:
2 “Ngayulu ngaḻṯuringanyi aṉangu nyanga tjuṯaku panya ngayulaya tjungu nyinangi tjiṉṯu maṉkurpa munuya kuwari nyanga mai kanyintja wiya alatjiṯu.
2 Tenho compaixão da multidão, porque já faz três dias que eles estão comigo, e não têm o que comer.
3 Tjinguṟuṉa tjananya paḻtjatjiratja wituṟa iyalku, kaya iwarangka ankula nguṟurpaṯu mai wiya uparingkula punkalku panya kutjupa tjaraya ngura pararinguṟu pitjangu.”
3 Se eu os mandar em jejum para suas casas, desfalecerão no caminho; e alguns deles vieram de longe.
4 Kaya nintintja tjuṯangku palula wangkangu, “Wiya nyangatja parari, kala yaaltjingka mai puḻka mantjilku aṉangu nyanga tjuṯa paḻtjantjikitjangku?”
4 E seus discípulos lhe responderam: Donde poderá alguém satisfazê-los de pão aqui no deserto?
5 Ka Jesulu tjanala tjapinu, “Palu mai tampa yaaltjiṯu nyura wanyu kanyini?”
5 Perguntou-lhes Jesus: Quantos pães tendes? Responderam: Sete.
6 Ka Jesulu aṉangu tjuṯa wangkangu mantangka nyinanytjaku. Munu palulanguṟu tampa panya 7 mantjiṟa Godanya waḻkuṟa wangkangu, “Wiṟungkulanyan mai nyangatja ungu.” Munu kaṯantaṟa nintintja tjuṯa ungu aṉangu tjuṯa para-ungkunytjaku. Kaya mantjiṟa aṉangu tjuṯa para-ungangi.
6 Logo mandou ao povo que se sentasse no chão; e tomando os sete pães e havendo dado graças, partiu-os e os entregava a seus discípulos para que os distribuíssem; e eles os distribuíram pela multidão.
7 Munuya kuka antipina maṉkurpa kuḻu kanyiningi. Ka Jesulu kukanguṟu kuḻu pukuḻarira Godanya waḻkuṉu munu nintintja tjuṯa ungu para-ungkunytjaku.
7 Tinham também alguns peixinhos, os quais ele abençoou, e mandou que estes também fossem distribuídos.
8 — ausente —
8 Comeram, pois, e se fartaram; e dos pedaços que sobejavam levantaram sete alcofas.
9 — ausente —
9 Ora, eram cerca de quatro mil homens. E Jesus os despediu.
10 Munu pautangka tatinu nintintja tjuṯangka tjungu, munuya ngura ini Talma-nutjalakutu uṟungka ma-itipiringu.
10 E, entrando logo no barco com seus discípulos, foi para as regiões de Dalmanuta.
11 Kaya Paṟatji tjuṯa pitjangu Jesulakutu munuya pitjala palula tjapiṟa pika-pikaringangi. Munuya wangkangu, “Wanyu nganaṉala miṟangka miracle kutjupa kutjupa witulya puḻkangku palyala nganaṉa nyakula nyuntunya mulapa kulintjaku alatji, ‘Munta, mulapa nyangatja Godalu iyantjanya.’”
11 Saíram os fariseus e começaram a discutir com ele, pedindo-lhe um sinal do céu, para o experimentarem.
12 Ka Jesulu nyangatja kuliṟa unngu tjituṟu-tjituṟurira ngaalyaraṉu munu wangkangu, “Nyaakuṉiya aṉangu nyangantu rawangku uṉṯuṉi miracle witulyangku palyantjaku nyakula ngayuku mulamularingkunytjikitjangku? Kulila! Mulamulangkuṉa nyurala wangkanyi, ngayulu nyurampa palyalwiyangku wantinyi alatjiṯu.”
12 Ele, suspirando profundamente em seu espírito, disse: Por que pede esta geração um sinal? Em verdade vos digo que a esta geração não será dado sinal algum.
13 Munu palulanguṟu tjananya wantikatira pautangka tatinu palumpa nintintja tjuṯa kuḻu munuya uṟungka ma-itipiringi.
13 E, deixando-os, tornou a embarcar e foi para o outro lado.
14 Ka nintintja tjuṯa watarkuringu mai panya pautangka tjunkunytjikitjangku munuya tampa kutju kanyiningi ngaṉmanytju tjunkunytja.
14 Ora, eles se esqueceram de levar pão, e no barco não tinham consigo senão um pão.
15 Ka pautangka ankula Jesulu tjananya kulintjaku alatji wangkara nguḻutjunangi, “Purkaṟangkuya kulinma munuya kuliṟa wantima Paṟatji tjuṯaku yiitja munu wati panya Iṟataku kuḻu.”
15 E Jesus ordenou-lhes, dizendo: Olhai, guardai-vos do fermento dos fariseus e do fermento de Herodes.
16 Kaya nintintja tjuṯangku nyangatja kuliṟa tjanankulta wangkara kuliningi, “Nyaa nyangangku wangkanyi? Tjinguṟu nganaṉa mai wiya nyinanyangka paluṟu alatji wangkanyi.”
16 Pelo que eles arrazoavam entre si porque não tinham pão.
17 Ka Jesulu nintingku kuliningi tjana nyanga wangkanytja munu tjanala tjapinu, “Nyaaku nyuranku wangkanyi mai wiya pitjanytjatjanungku? Nyura wanyu kuwaripaṯu ngurpa nyinanyi ngayunya kulintja wiya? Nyura wanyu ngukunypa pati?
17 E Jesus, percebendo isso, disse-lhes: Por que arrazoais por não terdes pão? não compreendeis ainda, nem entendeis? tendes o vosso coração endurecido?
18 Kulilaya, nyura ngayunya palyannyangka nyanganyi, palu puṯulta nyura nyakula kulini. Munu nyura ngayulu wangkanyangka kulini, palu pina patingkulta nyura puṯu kulini. Nyura wanyu panyaku watarkuringu?
18 Tendo olhos, não vedes? e tendo ouvidos, não ouvis? e não vos lembrais?
19 Panya mai kutjara maṉkurpaṉa kaṯantanu aṉangu 5,000-ku. Ka nyura piti yaaltjiṯungka panyatja mai mantangka maḻaringkula ngarinytja uraṟa tjaalyngaṟatjunu?”
19 Quando parti os cinco pães para os cinco mil, quantos cestos cheios de pedaços levantastes? Responderam-lhe: Doze.
20 Ka Jesulu wangkangu, “Ka ngayulu mai panya 7 aṉangu 4,000-ku kaṯantankunyangka piti yaaltjiṯungka nyura panyatja uraṟa tjaalyngaṟatjunu?”
20 E quando parti os sete para os quatro mil, quantas alcofas cheias de pedaços levantastes? Responderam-lhe: Sete.
21 Ka Jesulu wangkangu tjanala, “Ka nyura nyaanguṟu kuwaripangkuṯu puṯu kulini ngayulu Godalanguṟu pitjanytjitjaku?”
21 E ele lhes disse: Não entendeis ainda?
22 Munuya pautangka panya ankula ngura ini Pitjaitala wirkanu mantangka, kaya ngura nyara palula aṉangu kutjupa tjuṯangku wati kuṟu pati Jesulakutu wirkakatingu munuya palula ngatjinu wati palunya kuṟu kutjara pampuṟa aḻantjaku.
22 Então chegaram a Betsaída. E trouxeram-lhe um cego, e rogaram-lhe que o tocasse.
23 Ka Jesulu wati panya palunya maṟa witiṟa uṟilkutu katingu tawununguṟu nganytjarpa. Munu palulanguṟu wiṯalytjunu wati palunya kuṟu munu palula maṟa tjunu munu palula tjapinu, “Nyuntu nyanganyi kutjupa kutjupa?”
23 Jesus, pois, tomou o cego pela mão, e o levou para fora da aldeia; e cuspindo-lhe nos olhos, e impondo-lhe as mãos, perguntou-lhe: Vês alguma coisa?
24 Ka watingku panya ira-nyakula wangkangu, “Uwa ngayulu nyanganyi aṉangu tjuṯa paulypa, panya tjana puṉu puṟunypa ngaṟala waṉinyi.” |src="GT00055.tif" size="col" loc="p" ref="8:23-24"
24 E, levantando ele os olhos, disse: Estou vendo os homens; porque como árvores os vejo andando.
25 Ka Jesulu piṟuku maṟa tjunu kuṟungka, ka palulanguṟu kuṟu panya aḻaringu mulapa, ka paluṟu uti mulapalta nyangangi.
25 Então tornou a pôr-lhe as mãos sobre os olhos; e ele, olhando atentamente, ficou restabelecido, pois já via nitidamente todas as coisas.
26 Ka Jesulu palunya ngurakutu wituṟa wangkangu, “Tawunukutu maḻaku ankuwiyangku wantima.”
26 Depois o mandou para casa, dizendo: Mas não entres na aldeia.
27 Munuya Jesunya nintintja tjuṯa kuḻukuḻu anangi ngura ini Tjiitjaṟiya-Pilipailakutu. Munu iwarangka ankula Jesulu tjanala tjapiningi alatji, “Wanyuṉiya tjakultjura. Aṉangu tjuṯangkuṉiya ngananya wangkanyi?”
27 E saiu Jesus com os seus discípulos para as aldeias de Cesaréia de Filipe, e no caminho interrogou os discípulos, dizendo: Quem dizem os homens que eu sou?
28 Kaya wangkangu, “Tjarangkuntaya wangkapai John Baptistanya, kantaya tjara kutjupangku wangkapai Ilaitjanya, kaya tjara kutjupangku wangkapai nyuntu Godaku wangkatjara irititja kutjupa.”
28 Responderam-lhe eles: Uns dizem: João, o Batista; outros: Elias; e ainda outros: Algum dos profetas.
29 Ka wangkangu, “Palu nyura ngananya ngayunya wangkanyi?”
29 Então lhes perguntou: Mas vós, quem dizeis que eu sou? Respondendo, Pedro lhe disse: Tu és o Cristo.
30 Ka Jesulu tjananya wangkangu aṉangu kutjupa tjuṯangka tjakultjunkuwiyangku wantinytjaku.
30 E ordenou-lhes Jesus que a ninguém dissessem aquilo a respeito dele.
31 Munu Jesulu palumpa nintintja tjuṯangka nintiningi munu wangkangu, “Panya ngula wati kura tjuṯangku ngayunya Watiku Katjanya puḻkaṟa pikantankuku. Panya tjukurtjara kuranyitja tjuṯa, Moseku tjukurpa nintilpai tjuṯa munu wati tjiḻpi kutjupa tjuṯa kuḻu ngayuku puḻkaṟa kuraringkuku munuṉiya ma-ungkuku ngayunya pungkula iluntankunytjaku. Palu ngayulu ilunytjatjanu tjiṉṯu kutjara ngaṟala wiyaringkunyangka piṟuku wankaringkula pakalku.”
31 Começou então a ensinar-lhes que era necessário que o Filho do homem padecesse muitas coisas, que fosse rejeitado pelos anciãos e principais sacerdotes e pelos escribas, que fosse morto, e que depois de três dias ressurgisse.
32 Alatji paluṟu utingku tjanala wangkangi, ka Peterlu palunya katingu mauṉṯalpa munu palula alatji wangkara painingi, “Wanti! Nyaakuntaya unytjungku alatjiṯu iluntankuku?”
32 E isso dizia abertamente. Ao que Pedro, tomando-o à parte, começou a repreendê-lo.
33 Ka Jesulu pinkuraraṟa palumpa nintintja tjuṯangka miṟangka Peternya painu munu wangkangu, “Ngayulanguṟu ara! Nyuntun mamu, munun Satanta kuliṟa wangkanyi. Nyuntun aṉangungku kulintjitja kutju kulini, Godalu kulintjitja kulintja wiyangku.”
33 Mas ele, virando-se olhando para seus discípulos, repreendeu a Pedro, dizendo: Para trás de mim, Satanás; porque não cuidas das coisas que são de Deus, mas sim das que são dos homens.
34 Munu palulanguṟu Jesulu aṉangu tjuṯa aḻṯingu nintintja tjuṯangka tjunguringkunytjaku munu tjanala uwankarangka wangkangu, “Kutjupangku ngayunya waṉantjikitja mukuringkulampa uti paluṟu walytjangku kuliṟa palyantja wiyangku wantima, munu ngayunya kutju kuliṟa waṉanma. Tjinguṟuya nyuranya iluntankuku ngayunya waṉannyangka, palu nyangatja palya, nyura uti ilunytja kuliṟa nguḻuringkuwiyangku wantima munu ngayunya tungun-tunguntu waṉanma tiṯutjarangku.
34 E chamando a si a multidão com os discípulos, disse-lhes: Se alguém quer vir após mim, negue-se a si mesmo, tome a sua cruz, e siga-me.
35 Aṉangu kutjupangku tjinguṟu alatji kulilku, ‘Wanyu kaṉatju ngayulu walytjangku aṯunymanama mantangka nyanga rawa wanka nyinanytjikitjangku.’ Palu alatji kuliṟa paluṟu ngayunya wantinyi, ka Godalu palunya ngula ilunyangka puṯu wankaṉi palula tjunguringkula tiṯutjara nyinanytjaku. Ka aṉangu kutjupangku tjinguṟu alatji kulilku, ‘Wanyu kaṉa nguḻuringkuwiyangku Godanya tiṯutjarangku waṉanma, kaṉi palya kutjupangku ngayunya iluntankuku palunya waṉaṟa Tjukurpa Palya aṉangu tjuṯangka wangkanyangka.’ Ka alatji kulinnyangka Godalu ngula ilunyangka palunya wankaṟa pakaltjingalku palula tjungu tiṯutjara wanka nyinanytjaku.
35 Pois quem quiser salvar a sua vida, perdê-la-á; mas quem perder a sua vida por amor de mim e do evangelho, salvá-la-á.
36 Palu aṉangungku mantatja tjuṯaku mukuringkula winki mulapa mantjiṟa kanyiṟampa ngula paluṟu ilura nyaaringkuku? Wiya, paluṟu ilura kawankatiku, panya paluṟu mantatja wiṟu tjuṯaku mukuringkula Godanya wantingi, ka mantatja tjuṯangku palunya puṯu wankaṟunanyi Godala tjunguringkula tiṯutjara nyinanytjaku.
36 Pois que aproveita ao homem ganhar o mundo inteiro e perder a sua vida?
37 Panya Godalu aṉangu kutjupa mantatja tjuṯa ungkunyangka puṯu wankaṟunanyi wanka tiṯutjara nyinanytjaku. Tjinguṟu puḻka mulapa ungkunyangka Godalu puṯuṯu palunya wankaṟunanyi.
37 Ou que diria o homem em troca da sua vida?
38 Panya kuwariya aṉangu tjuṯa kura puḻka nyinanyi munuya ngayunya wantinyi alatjiṯu. Ka tjinguṟu aṉangu kutjupa ngayuku tjukurpa kuliṟa ngayuku mulamularingkunytjikitja kuṉṯaringanyi aṉangu tjuṯangka miṟangka munu ngayunya wantinyi, ka palu puṟunypaṯu ngula ngayulu Watiku Katjangku pitjala palunya ngapartji wantiku ngayuku kuṉṯaringkunyangka. Panya nyara palula aṟa ngayulu Mamalanguṟu pitjaku pitalytji witulya puḻka, angelpa wiṟu tjuṯangka tjungu munuṉa ngayulu ngapartji ngayuku kuṉṯaringkupai tjuṯa wantiku.”
38 Porquanto, qualquer que, entre esta geração adúltera e pecadora, se envergonhar de mim e das minhas palavras, também dele se envergonhará o Filho do homem quando vier na glória de seu Pai com os santos anjos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.