Marcos 7
Tjukurpa Palya (PJT) vs VC
1 Ka ngula wati Paṟatji tjuṯa munu Moseku tjukurpa nintilpai kutjupa tjuṯa kuḻu Jerusalemalanguṟu Jesunya nyakunytjikitja pitjangu, munuya palula para-ngaṟala arintaṟa waṉaṉu.
1 Os fariseus e alguns dos escribas vindos de Jerusalém tinham sereunido em torno dele.
2 Munuya nyangangi Jesuku nintintja tjuṯangku mai ngalkunnyangka. Palu paluṟu tjana tjamutja-aṟangka maṟa paltjintja wiyangku ngalkuningi.
2 E perceberam que alguns dos seus discípulos comiam o pão com as mãos impuras, isto é, sem as lavar.
3 (Tjaka panya Paṟatji tjuṯangku munu Jew kutjupa uwankarangku kuḻu mai ngalkuntjikitjangku ngaṉmanytju maṟa paltjilpai tjamutja-aṟangka.
3 {Com efeito, os fariseus e todos os judeus, apegando-se à tradição dos antigos, não comem sem lavar cuidadosamente as mãos;
4 Munu tjana tjuwangka mai tjuṯa payamilaṟa ngurakutu katira mai palunya tjananya kuḻu paḻtjilpai-waraṟa aṟa palu puṟunypaṯu munuya palulanguṟu kutju ngalkupai. Nyanga alatji tjana tjamutja aṟa tjukaṟurungku palyalpai, munuya aṟa kutjupa tjuṯa kuḻu tjukaṟurungku palyantjikitjangku walpayaṯa, piti, wayatjara kuḻukuḻu uwankara paltjilpai kilina ngaṟanytjaku. Munuya rawangku kulilpai aṟa nyanga palu puṟunypa tjuṯa palyantjikitjangku.) |src="lb00280c.tif" size="col" loc="p" ref="7:4"
4 e, quando voltam do mercado, não comem sem ter feito abluções. E há muitos outros costumes que observam por tradição, como lavar os copos, os jarros e os pratos de metal.}
5 Kaya Paṟatji panya tjuṯangku munu wati Moseku tjukurpa nintilpai tjuṯangku kuḻu Jesula wangkangu alatji, “Nyaakuya nyuntumpa nintintja tjuṯangku tjamuku tjanampa aṟa tjuṯa wangaṉarangku kuliṟa palyantja wiyangku wantinyi munuya maṟa paltjilwiyangku ngalkuni?”
5 Os fariseus e os escribas perguntaram-lhe: Por que não andam os teus discípulos conforme a tradição dos antigos, mas comem o pão com as mãos impuras?
6 Ka Jesulu wangkangu tjanala, “Nyura kata kampa kutjara. Panya iriti Godaku wangkatjarangku Aitjayalu tjukaṟurungku walkatjunu nyuranyatjara Godalu wangkanytja alatji,
6 Jesus disse-lhes: Isaías com muita razão profetizou de vós, hipócritas, quando escreveu: Este povo honra-me com os lábios, mas o seu coração está longe de mim.
7 Tjana ngayunya unytjungku kutju waḻkulpai.
7 Em vão, pois, me cultuam, porque ensinam doutrinas e preceitos humanos {29,13}.
8 Munu wangkangu, “Kulilaya. Nyura Godaku tjukurpa kuliṟa wantinyi, munu nyura tjamupitingku wangkanytja kutju kuliṟa palyaṉi.
8 Deixando o mandamento de Deus, vos apegais à tradição dos homens.
9 Nyuranku walytjangku ninti puḻkangku-palku kuliṟa Godalu wituntjitja tjuṯa kuliṟa wantipai nyurampa tjamupitingku wangkanytjitja kutju palyantjikitjangku.
9 E Jesus acrescentou: Na realidade, invalidais o mandamento de Deus para estabelecer a vossa tradição.
10 Panya Godaku tjukurpa Moselu wangkanytja ngaṟanyi alatji, ‘Nyura mamangka ngunytjungka wangaṉarangku kulinma.’ Munu piṟuku paluṟu wangkangu alatji, ‘Aṉangu kutjupangku mama ngunytju warkinyangkampa palunya pungkula iluntanama.’
10 Pois Moisés disse: Honra teu pai e tua mãe; e: Todo aquele que amaldiçoar pai ou mãe seja morto.
11 — ausente —
11 Vós, porém, dizeis: Se alguém disser ao pai ou à mãe: Qualquer coisa que de minha parte te pudesse ser útil é corban, isto é, oferta,
12 — ausente —
12 e já não lhe deixais fazer coisa alguma a favor de seu pai ou de sua mãe,
13 Palu panya Godalu wangkangu mamangka ngunytjungka wangaṉarangku kulintjaku, ka nyura tjukurpa palatja wiyanmananyi munu nyurampa tjukurpa kutju wangaṉarangku kuliṟa palyantjaku wangkanyi. Uwa, nyura aṉangu tjuṯa rawangku Godalu wituntjitja tjuṯa kuliṟa wantinytjaku wituwitulpai tjukurpa tjamupitingku wangkanytjitja kutju kulintjaku.” Alatji Jesulu tjanala wangkangi wati panya Paṟatji tjuṯangka munu Moseku tjukurpa nintilpai tjuṯangka kuḻu.
13 anulando a palavra de Deus por vossa tradição que vós vos transmitistes. E fazeis ainda muitas coisas semelhantes.
14 Munu Jesulu piṟuku aṉangu tjuṯa aḻṯingu, kaya ilaringu palula kulintjikitja. Ka paluṟu tjanala wangkangi alatji, “Ngayulaya kulila munuya nintiriwa!
14 Tendo chamado de novo a turba, dizia-lhes: Ouvi-me todos, e entendei.
15 — ausente —
15 Nada há fora do homem que, entrando nele, o possa manchar; mas o que sai do homem, isso é que mancha o homem.
16 — ausente —
16 {bom entendedor meia palavra basta.}
17 Munu palulanguṟu aṉangu tjuṯangka wangkara wiyaringkula Jesunya waḻingka tjarpangu. Kaya palumpa nintintja tjuṯangku palula tjapiningi tjukurpa panya palunya tjanala utintjaku.
17 Quando deixou o povo e entrou em casa, os seus discípulos perguntaram-lhe acerca da parábola.
18 Ka Jesulu wangkangu tjanala, “Nyura kuḻu wanyu puṯu kulini nyangatja? Panya kutjupa kutjupa tjuṯangku aṉangu tjuningka tjarpara puṯu palunya kuraṉi kuraringkunytjaku.
18 Respondeu-lhes: Sois também vós assim ignorantes? Não compreendeis que tudo o que de fora entra no homem não o pode tornar impuro,
19 Panya mai ngalkunnyangka kurunta wirkankunytja wiya tjuningka kutju tjarpara ngaripai mauṉṯalpa munu palulanguṟu kutjupawanu ma-pakaṟa wiyaringkupai uṟilta.” (Tjukurpa nyangatja wangkara paluṟu palyanmanu mai kuka kutjupa kutjupa uwankara ngalkuntjaku kutjupatjara kuranmankula wantinytjaku wiya.)
19 porque não lhe entra no coração, mas vai ao ventre e dali segue sua lei natural? Assim ele declarava puros todos os alimentos. E acrescentava:
20 Munu palulanguṟu wangkangu, “Palu aṉangungku walytjangku kura palyantjikitjangku kuliṟa kutju kura palyalpai.
20 Ora, o que sai do homem, isso é que mancha o homem.
21 Panya aṉangungku kura tjuṯa unngu kulintjatjanungku kura tjuṯa palyalpai, panya paluṟu kura palyantjikitjangku rawangku kulilpai, munu pala palulanguṟu tjuṯangka pirtjipai, munu walytjatjara kutitjunkupai, aṉangu iluntankupai, munu kuri walytjatjarangka ngaripai.
21 Porque é do interior do coração dos homens que procedem os maus pensamentos: devassidões, roubos, assassinatos,
22 Uwa, paluṟu kura rawangku kulintjatjanungku manyuringkupai, munu kura kutjupa kutjupa tjuṯa rawangku palyalpai. Paluṟu aṉangu kutjupa ngunti kuralpai, munu kutjupa kutjupa tjuṯa kuṉṯa wiyangku palyalpai munu nyaṟaringkupai munu tjaalymaṟa aṉangu kutjupa ngukaṟa wangkapai, kaṉany-kaṉanytju wangkapai, munu kawakawa alatjiṯu nyinapai.
22 adultérios, cobiças, perversidades, fraudes, desonestidade, inveja, difamação, orgulho e insensatez.
23 Uwa, kura nyanga palunya tjananya aṉangungku unngu kulilpai kura palyantjikitjangku munu nyara palulanguṟulta kuraringkula Godanya puṯu waḻkulpai kura nyanganpa unngu kuliṟa palyantjatjanungku.” Alatji Jesulu tjanala wangkangi palumpa nintintja tjuṯangka kutju.
23 Todos estes vícios procedem de dentro e tornam impuro o homem.
24 Munu palula maḻangka Jesunya anu ngura ini Tayala itingka nyinara pakuwiyaringkunytjikitja munu wirkaṟa waḻingka tjarpangu aṉangu tjuṯangku palunya nyakula palulakutu pitjanytjaku-tawara. Palu tjanaya ngaṉmanytju nyangu.
24 Em seguida, deixando aquele lugar, foi para a terra de Tiro e de Sidônia. E tendo entrado numa casa, não quis que ninguém o soubesse. Mas não pôde ficar oculto,
25 Ka minyma kutjupangku paluṟu pitjanyangka kuliṟa mapalku palulakutu pitjangu munu palula tjinangka tultjungaṟakatira palula ngatjinu, panya palumpa uṉṯalpa mamutjara nyinangi.
25 pois uma mulher, cuja filha possuía um espírito imundo, logo que soube que ele estava ali, entrou e caiu a seus pés.
26 Minyma nyara paluṟu Jew wiya ngura ini Panitjiyalanguṟu. Munu minyma paluṟu Jesula puḻkaṟa ngatjiningi palumpa uṉṯalpanguṟu mamu paintjaku.
26 {Essa mulher era pagã, de origem siro-fenícia.} Ora, ela suplicava-lhe que expelisse de sua filha o demônio.
27 Palu Jesulu wangkangu palula, “Wiya ngayulu Jew tjuṯaku palyantja wiyaṯu, munuṉa nyaaku ngura kutjupitja Jew wiya tjuṯaku-waraṟa palyalku? Panya ngunytjungku tjitji tjuṯaku mai tjanalanguṟu mantjiṟa papa tjuṯa ungkunytja wiya tjana-waraṟa ngalkula paḻtjaringkunytjaku.” Nyanga alatji paluṟu wangkangu arkaṟa minyma panya palula paluṟu ngapartji wangkanyangka kulintjikitjangku.
27 Disse-lhe Jesus: Deixa primeiro que se fartem os filhos, porque não fica bem tomar o pão dos filhos e lançá-lo aos cães.
28 Ka minymangku ngapartji wangkangu, “Uwa mulapa mayatja, palu panya papa tjuṯangku taipula unngu nyinara tjitji tjuṯaku mai tjukutjuku tjuṯa punkaṟa ngarinyangka ngalkupai.” |src="GT00053.tif" size="col" loc="p" ref="7:28"
28 Mas ela respondeu: É verdade, Senhor; mas também os cachorrinhos debaixo da mesa comem das migalhas dos filhos.
29 Ka Jesulu wangkangu minyma panya palula, “Nyuntu wiṟu mulapa wangkangu ngayula. Palya maḻaku ara munu nyawa, panya mamungku nyuntumpa uṉṯalpa wantikatingu.”
29 Jesus respondeu-lhe: Por causa desta palavra, vai-te, que saiu o demônio de tua filha.
30 Ka palula maḻangka minyma panya maḻaku anu ngurakutu munu nyangu palumpa uṉṯalpa palyaringkula piitangka ngarinyangka mamungku wantikatira ankunyangka.
30 Voltou ela para casa e achou a menina deitada na cama. O demônio havia saído.
31 Palulanguṟu Jesulu ngura Tayanya wantikatingu munu alinytjaralku anu ngura Tjaitantakutu munu nyara palulanguṟu kakaraṟa anu munu uḻpaṟiralku piṟuku anu ngura nguṟuritja tjuṯawanu munu wirkanu uṟu Galileela uḻpaṟira-pitinypa panya manta nyara palula ngura tawunu 10-pa ngaṟangi.
31 Ele deixou de novo as fronteiras de Tiro e foi por Sidônia ao mar da Galiléia, no meio do território da Decápole.
32 Ka nyara palula aṉangu kutjupa tjuṯangku palulakutu katingu wati kutju pina pati, tjaa kuḻu pati. Munuya Jesunya puḻkaṟa ngatjiningi palula maṟa tjunkula palyaṟunguntjaku.
32 Ora, apresentaram-lhe um surdo-mudo, rogando-lhe que lhe impusesse a mão.
33 Ka Jesulu wati palunya mauṉṯalpa katingu aṉangu tjuṯanguṟu munu maṟa palula pina unngu tjunu, munu paluṟu maṟangka wiṯalytjuṟa wati palunya tjaḻinypa pampuṉu.
33 Jesus tomou-o à parte dentre o povo, pôs-lhe os dedos nos ouvidos e tocou-lhe a língua com saliva.
34 Munu ilkaṟi ira-nyakula puḻkaṟa ngaalymaṟa wangkangu, “Pina aḻariwa.”
34 E levantou os olhos ao céu, deu um suspiro e disse-lhe: Éfeta!, que quer dizer abre-te!
35 Ka wati panya mapalku alatjiṯu pina panya aḻaringu munu kuliṟa wangkapairingu, munu uti alatjiṯu wangkangi wati panya paluṟu.
35 No mesmo instante os ouvidos se lhe abriram, a prisão da língua se lhe desfez e ele falava perfeitamente.
36 Ka Jesulu aṉangu tjuṯa wangkara painingi kutjupa tjuṯangka tjakultjunkunytja wiyangku wantinytjaku. Panya paluṟu rawangku tjananya painingi, palu tjana rawangkuṯu tjakultjunangi aṉangu kutjupa tjuṯangka.
36 Proibiu-lhes que o dissessem a alguém. Mas quanto mais lhes proibia, tanto mais o publicavam.
37 Kaya aṉangu tjuṯangku paluṟu palyannyangka nyakula puḻkaṟa urulyaraningi, “Awari, mulapa nyangatja.” Munuya wangkangi, “Nyangangku kutjupa kutjupa uwankara wiṟu mulapa palyalpai, panya paluṟu pina pati kulintjaku palyalpai munu tjaa pati wangkanytjaku palyalpaiṯu.” |src="tnMRK07V35.tif" size="col" loc="p" ref="7:37"
37 E tanto mais se admiravam, dizendo: Ele fez bem todas as coisas. Fez ouvir os surdos e falar os mudos!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.