Marcos 5
Tjukurpa Palya (PJT) vs VC
1 Kaya nyara palula maḻangka mantangka ma-wirkanu kampa kutjupa kakaraṟa ngura puḻkangka ini Kaṟatjala.
1 Passaram à outra margem do lago, ao território dos gerasenos.
2 Ka Jesunya pautanguṟu ukalingkula ngaṟanyangka wati mamu tjuṯatjara palulakutu ngalya-wirtjapakaṉu kuḻpinguṟu.
2 Assim que saíram da barca, um homem possesso do espírito imundo saiu do cemitério
3 — ausente —
3 onde tinha seu refúgio e veio-lhe ao encontro. Não podiam atá-lo nem com cadeia, mesmo nos sepulcros,
4 — ausente —
4 pois tinha sido ligado muitas vezes com grilhões e cadeias, mas os despedaçara e ninguém o podia subjugar.
5 Ka paluṟu kaḻaḻa mungangka tiṯutjara kuḻpi tjuṯangka para-ngaṟapai puḻi katu kuḻukuḻu munu paluṟu mirara paluṟunku walytjangku puḻingka atuṟa miṟi wilypanpungkupai.
5 Sempre, dia e noite, andava pelos sepulcros e nos montes, gritando e ferindo-se com pedras.
6 Munu wati nyara paluṟu pararinguṟu nyangu Jesunya pautanguṟu waṟarakatira ngaṟanyangka munu palulakutu wirtjapakaṟa tultjungaṟakatingu.
6 Vendo Jesus de longe, correu e prostrou-se diante dele, gritando em alta voz:
7 — ausente —
7 Que queres de mim, Jesus, Filho do Deus Altíssimo?Conjuro-te por Deus, que não me atormentes.
8 — ausente —
8 É que Jesus lhe dizia: Espírito imundo, sai deste homem!
9 Ka Jesulu palula tjapinu, “Palu nyuntu wanyu ini ngananya?” Ka wangkangu, “Ngayulu ini Tjuṯanya panya nganaṉa mamu tjuṯa mulapa wati nyanga palula nyinanyi.”
9 Perguntou-lhe Jesus: Qual é o teu nome? Respondeu-lhe: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Munu paluṟu tjana tjuṯa-aṟangku Jesula ngatjiningi ngura nyara palulanguṟu paiṟa iyalwiyangku wantinytjaku.
10 E pediam-lhe com instância que não os lançasse fora daquela região.
11 Ka ngura nyara palula itingka pikipiki winki mulatu 2,000-tu ngaṟala ukiṟi para-ngalkuningi puḻi paṉṯangka.
11 Ora, uma grande manada de porcos andava pastando ali junto do monte.
12 Ka mamu tjuṯangku Jesula ngatjinu alatji wangkara, “Wanyulanya witula pikipiki nyara tjuṯakutu, kala nyara palula tjanala tjarpa.”
12 E os espíritos suplicavam-lhe: Manda-nos para os porcos, para entrarmos neles.
13 Ka tjananya palyanmanu. Kaya watinguṟu panya pakaṟa pikipiki tjuṯangka tjarpangu, kaya mamu tjuṯa tjarpanyangka pikipiki panya winki mulapa puḻi waṟarangka tjaṟukutu wirtjapakaṟa uṟungka wala winki tjarpangu munuya kaṟalukatira uwankara wiyaringu. |src="WA03846b.tif" size="col" loc="p" ref="5:13"
13 Jesus lhos permitiu. Então os espíritos imundos, tendo saído, entraram nos porcos; e a manada, de uns dois mil, precipitou-se no mar, afogando-se.
14 Kaya wati panya pikipiki kanyilpai tjuṯangku nyangatja nyakula wirtjapakaṉu tawunukutu ngura kutjupa tjuṯakutu kuḻu munuya aṉangu tjuṯangka para-wangkangi. Kaya kuliṟa pitjangu nyakunytjikitja.
14 Fugiram os pastores e narraram o fato na cidade e pelos arredores. Então saíram a ver o que tinha acontecido.
15 Munuya pitjala nyangu Jesunya munu wati panya ngaṉmanypa mamutjara nyinanytjanya palula tjungu nyinanyangka mantaratjara, panya wati paluṟu kata palyaringkula nyinangi pilunpa. Kaya nyakula puḻkaṟa nguḻuringu Jesuku.
15 Aproximaram-se de Jesus e viram o possesso assentado, coberto com seu manto e calmo, ele que tinha sido possuído pela Legião. E o pânico apoderou-se deles.
16 Kaya pikipiki kanyilpai tjuṯangku wati panya mamutjara palyaringkunytja nyakunytjatjanungku tjanala tjakultjunangi, pikipiki tjuṯa ilura wiyaringkunytja kuḻu.
16 As testemunhas do fato contaram-lhes como havia acontecido isso ao endemoninhado, e o caso dos porcos.
17 Kaya palulanguṟu aṉangu tjuṯangku wangkangi Jesula paluṟu ngura tjanampa wantikatira ankunytjaku.
17 Começaram então a rogar-lhe que se retirasse da sua região.
18 Ka Jesunya pautangka tatinnyangka wati panya paluṟu ngatjiningi palula, “Nyuntulaṉa tjungu ankuku?”
18 Quando ele subia para a barca, veio o que tinha sido possesso e pediu-lhe permissão de acompanhá-lo.
19 Ka Jesulu palunya markuṉu munu wangkangu, “Ngurakutu maḻaku ara munu nyuntumpa walytja tjuṯangka tjakultjura Mayatjalu nyuntumpa puḻkaṟa ngaḻṯuringkula nyuntunya palyaṟunguntja.”
19 Jesus não o admitiu, mas disse-lhe: Vai para casa, para junto dos teus e anuncia-lhes tudo o que o Senhor fez por ti, e como se compadeceu de ti.
20 Ka mulapaṯu paluṟu ankula para-ngaṟangi manta panya ngura tawunu 10-tjarangka munu Jesulu palunya palyantja aṉangu tjuṯangka para-tjakultjunangi, kaya kuliṟa puṯu nguwanpa kuliningi, “Mulapa nyangatja?”
20 Foi-se ele e começou a publicar, na Decápole, tudo o que Jesus lhe havia feito. E todos se admiravam.
21 Nyara palulanguṟu Jesunya tjana maḻaku ma-itipiringu pautangka uṟungka kampa wiluṟaralku. Ka uṟu nyara palula tjartjarpa kampa kutjupa aṉangu winki mulapa palula tjunguringu.
21 Tendo Jesus navegado outra vez para a margem oposta, de novo afluiu a ele uma grande multidão. Ele se achava à beira do mar, quando
22 — ausente —
22 um dos chefes da sinagoga, chamado Jairo, se apresentou e, à sua vista, lançou-se-lhe aos pés,
23 — ausente —
23 rogando-lhe com insistência: Minha filhinha está nas últimas. Vem, impõe-lhe as mãos para que se salve e viva.
24 Ka Jesulu kuliṟa palula tjunguringkula anu.
24 Jesus foi com ele e grande multidão o seguia, comprimindo-o.
25 Ka nyara palula aṉangu tjuṯangka nguṟur-nguṟurpa minyma kutjupa pika milkaḻitjara ngaṟangi. Minyma nyara paluṟu pika rawa ngaṟangi 12 yiyangka tjiṉṯu winki.
25 Ora, havia ali uma mulher que já por doze anos padecia de um fluxo de sangue.
26 Munu paluṟu ngangkaṟi kutjupa kutjupa arkaṟa mani puḻkangka payamilaningi palunya palyaṟunguntjaku, palu puṯuya palyaningi, ka mani palumpa wiyaringu. Ka pika panya paluṟu tjukutjukuringkunytja wiya puḻkaringu.
26 Sofrera muito nas mãos de vários médicos, gastando tudo o que possuía, sem achar nenhum alívio; pelo contrário, piorava cada vez mais.
27 — ausente —
27 Tendo ela ouvido falar de Jesus, veio por detrás, entre a multidão, e tocou-lhe no manto.
28 — ausente —
28 Dizia ela consigo: Se tocar, ainda que seja na orla do seu manto, estarei curada.
29 Ka mantara pampunnyangka pika panya paluṟu kuwariṯu mapalku wiyaringu. Ka paluṟu unngu walytjangku kuliningi, “Ai, pika ngayuku wiyaringu.”
29 Ora, no mesmo instante se lhe estancou a fonte de sangue, e ela teve a sensação de estar curada.
30 Palu Jesulu unngu kulinu palumpa mantara pampunnyangka, panya witulya palumpa palulanguṟu pakaṉu. Ka pinkuraraṟa aṉangu tjuṯangka tjapinu, “Nganalu ngayuku mantara pampuṉu?”
30 Jesus percebeu imediatamente que saíra dele uma força e, voltando-se para o povo, perguntou: Quem tocou minhas vestes?
31 Ka palumpa nintintja tjuṯangku wangkangu, “Palu aṉangu nyanga tjuṯan nyanganyi utjunnyangka? Nyaakun kutju ankula-palku para-tjapini kutjupangku pampuntja?”
31 Responderam-lhe os seus discípulos: Vês que a multidão te comprime e perguntas: Quem me tocou?
32 Palu Jesulu wantinytja wiyangku para-nyangangi alatjiṯu nyakunytjikitjangku, “Nganaluṉi panyatja pampuṉu?”
32 E ele olhava em derredor para ver quem o fizera.
33 Ka minymangku panya paluṟunku palyaringkunytjatjanungku kuliṟa utiringu Jesula munu puḻkaṟa nguḻuringkula tjititingkula palula tjinangka tultjungaṟakatingu munu uwankara palula utingku tjakultjunu.
33 Ora, a mulher, atemorizada e trêmula, sabendo o que nela se tinha passado, veio lançar-se-lhe aos pés e contou-lhe toda a verdade.
34 Ka Jesulu wangkangu palula, “Wiya palya, nyuntu ngayuku mulamularingkula palyaringu. Ara kurunpa pukuḻarira, munu tiṯutjara pika wiya palya nyinama.”
34 Mas ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou. Vai em paz e sê curada do teu mal.
35 Ka Jesulu tjanala kuwaripangkuṯu ngaṟala wangkanyangka wati maṉkurpa wirkanu Tjaiṟatjaku nguranguṟu munuya wangkangu Tjaiṟatjala, “Alatjiṯu wanti nintilpainya ngunti katinytjaku-tawara. Alatjiṯun purkutjararingu.”
35 Enquanto ainda falava, chegou alguém da casa do chefe da sinagoga, anunciando: Tua filha morreu. Para que ainda incomodas o Mestre?
36 Ka Jesulu tjana wangkanyangka kuliṟa wantingu munu wati panya Tjaiṟatjala wangkangu, “Puḻkaṟa kulilwiyangku wantima munu mulamulariwa kutju.”
36 Ouvindo Jesus a notícia que era transmitida, dirigiu-se ao chefe da sinagoga: Não temas; crê somente.
37 Munu paluṟu aṉangu kutjupa tjuṯa markuṉu nyinanytjaku munu Peternya, Jamesanya Johnnga tjananya kutju katingu.
37 E não permitiu que ninguém o acompanhasse, senão Pedro, Tiago e João, irmão de Tiago.
38 Munuya ankula Tjaiṟatjaku waḻingka uṟilta wirkanu munuya nyangu aṉangu tjuṯa puḻkaṟa ulara mirawakaṟa waṉinyangka.
38 Ao chegar à casa do chefe da sinagoga, viu o alvoroço e os que estavam chorando e fazendo grandes lamentações.
39 — ausente —
39 Ele entrou e disse-lhes: Por que todo esse barulho e esses choros? A menina não morreu. Ela está dormindo.
40 — ausente —
40 Mas riam-se dele. Contudo, tendo mandado sair todos, tomou o pai e a mãe da menina e os que levava consigo, e entrou onde a menina estava deitada.
41 Munu Jesulu tjitji panya maṟa witiṟa wangkangu, “Tjitji awa, wangkanyiṉanta, pakala.” |src="GT00050.tif" size="col" loc="p" ref="5:42"
41 Segurou a mão da menina e disse-lhe: Talita cumi, que quer dizer: Menina, ordeno-te, levanta-te!
42 Ka mapalku pakaṟa para-ngaṟangi. (Tjitji paluṟu panya kungkawaṟa tjukutjuku 12 yiya kutju.) Kaya panya Jesula tjungu tjarpanytjatjanungku tjitji panya wankaringkula para-ngaṟanyangka nyakula urulyaraningi, “Awari, mulapa nyangatja ilunytjatjanu wankaringu!”
42 E imediatamente a menina se levantou e se pôs a caminhar {pois contava doze anos}. Eles ficaram assombrados.
43 Ka Jesulu tjitjiku panya mamangka ngunytjungka wangkangu, “Kulila pula! Nyupali nyangatja nyakunytjatjanungku aṉangu tjuṯangka tjakultjunkunytja wiyangku wantima. Palya? Palu kuwari pula mai uwa tjitji nyanga palunya.”
43 Ordenou-lhes severamente que ninguém o soubesse, e mandou que lhe dessem de comer.Jesus de Nazaré
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.