Marcos 5

Tjukurpa Palya (PJT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Kaya nyara palula maḻangka mantangka ma-wirkanu kampa kutjupa kakaraṟa ngura puḻkangka ini Kaṟatjala.
1 Jesus e os discípulos chegaram à região de Gerasa, no lado leste do lago da Galileia.
2 Ka Jesunya pautanguṟu ukalingkula ngaṟanyangka wati mamu tjuṯatjara palulakutu ngalya-wirtjapakaṉu kuḻpinguṟu.
2 Assim que Jesus saiu do barco, foi encontrar-se com ele um homem que estava dominado por um espírito mau.
3 — ausente —
3 O homem vinha do cemitério, onde estava morando. Ninguém conseguia prendê-lo, nem mesmo usando correntes.
4 — ausente —
4 Muitas vezes já tinham amarrado as suas mãos e os seus pés com correntes de ferro, mas ele quebrava tudo, e ninguém conseguia dominá-lo.
5 Ka paluṟu kaḻaḻa mungangka tiṯutjara kuḻpi tjuṯangka para-ngaṟapai puḻi katu kuḻukuḻu munu paluṟu mirara paluṟunku walytjangku puḻingka atuṟa miṟi wilypanpungkupai.
5 Passava os dias e as noites nos montes e entre os túmulos, gritando e se ferindo de propósito com pedras.
6 Munu wati nyara paluṟu pararinguṟu nyangu Jesunya pautanguṟu waṟarakatira ngaṟanyangka munu palulakutu wirtjapakaṟa tultjungaṟakatingu.
6 Ele viu Jesus de longe, correu, caiu de joelhos diante dele
7 — ausente —
7 e gritou: — Jesus, Filho do Deus Altíssimo! O que o senhor quer de mim? Em nome de Deus eu peço: não me castigue!
8 — ausente —
8 Ele disse isso porque Jesus havia mandado: “Espírito mau, saia desse homem!”
9 Ka Jesulu palula tjapinu, “Palu nyuntu wanyu ini ngananya?” Ka wangkangu, “Ngayulu ini Tjuṯanya panya nganaṉa mamu tjuṯa mulapa wati nyanga palula nyinanyi.”
9 Jesus perguntou: Ele respondeu: — O meu nome é Multidão, porque somos muitos.
10 Munu paluṟu tjana tjuṯa-aṟangku Jesula ngatjiningi ngura nyara palulanguṟu paiṟa iyalwiyangku wantinytjaku.
10 E pedia com muita insistência a Jesus que não expulsasse os espíritos maus para fora daquela região.
11 Ka ngura nyara palula itingka pikipiki winki mulatu 2,000-tu ngaṟala ukiṟi para-ngalkuningi puḻi paṉṯangka.
11 Acontece que num morro perto dali havia muitos porcos comendo.
12 Ka mamu tjuṯangku Jesula ngatjinu alatji wangkara, “Wanyulanya witula pikipiki nyara tjuṯakutu, kala nyara palula tjanala tjarpa.”
12 Os espíritos pediram a Jesus com insistência: — Nos mande ficar naqueles porcos; nos deixe entrar neles!
13 Ka tjananya palyanmanu. Kaya watinguṟu panya pakaṟa pikipiki tjuṯangka tjarpangu, kaya mamu tjuṯa tjarpanyangka pikipiki panya winki mulapa puḻi waṟarangka tjaṟukutu wirtjapakaṟa uṟungka wala winki tjarpangu munuya kaṟalukatira uwankara wiyaringu. |src="WA03846b.tif" size="col" loc="p" ref="5:13"
13 Ele deixou, e os espíritos saíram do homem e entraram nos porcos. E estes, que eram quase dois mil, se atiraram morro abaixo, para dentro do lago, e se afogaram.
14 Kaya wati panya pikipiki kanyilpai tjuṯangku nyangatja nyakula wirtjapakaṉu tawunukutu ngura kutjupa tjuṯakutu kuḻu munuya aṉangu tjuṯangka para-wangkangi. Kaya kuliṟa pitjangu nyakunytjikitja.
14 Os homens que estavam tomando conta dos porcos fugiram e espalharam a notícia na cidade e nos campos. Muita gente foi ver o que havia acontecido.
15 Munuya pitjala nyangu Jesunya munu wati panya ngaṉmanypa mamutjara nyinanytjanya palula tjungu nyinanyangka mantaratjara, panya wati paluṟu kata palyaringkula nyinangi pilunpa. Kaya nyakula puḻkaṟa nguḻuringu Jesuku.
15 Quando chegaram perto de Jesus, viram o homem que antes estava dominado por demônios; e ficaram espantados porque ele estava sentado, vestido e no seu perfeito juízo.
16 Kaya pikipiki kanyilpai tjuṯangku wati panya mamutjara palyaringkunytja nyakunytjatjanungku tjanala tjakultjunangi, pikipiki tjuṯa ilura wiyaringkunytja kuḻu.
16 Os que tinham visto tudo aquilo lhes contaram o que havia acontecido com o homem e com os porcos.
17 Kaya palulanguṟu aṉangu tjuṯangku wangkangi Jesula paluṟu ngura tjanampa wantikatira ankunytjaku.
17 Então começaram a pedir com insistência a Jesus que saísse da terra deles.
18 Ka Jesunya pautangka tatinnyangka wati panya paluṟu ngatjiningi palula, “Nyuntulaṉa tjungu ankuku?”
18 Quando ele estava entrando no barco, o homem curado pediu com insistência: — Me deixe ir com o senhor!
19 Ka Jesulu palunya markuṉu munu wangkangu, “Ngurakutu maḻaku ara munu nyuntumpa walytja tjuṯangka tjakultjura Mayatjalu nyuntumpa puḻkaṟa ngaḻṯuringkula nyuntunya palyaṟunguntja.”
19 Mas Jesus não deixou e disse:
20 Ka mulapaṯu paluṟu ankula para-ngaṟangi manta panya ngura tawunu 10-tjarangka munu Jesulu palunya palyantja aṉangu tjuṯangka para-tjakultjunangi, kaya kuliṟa puṯu nguwanpa kuliningi, “Mulapa nyangatja?”
20 Então ele foi embora e contava, na região das Dez Cidades , o que Jesus tinha feito por ele. E todos ficavam admirados.
21 Nyara palulanguṟu Jesunya tjana maḻaku ma-itipiringu pautangka uṟungka kampa wiluṟaralku. Ka uṟu nyara palula tjartjarpa kampa kutjupa aṉangu winki mulapa palula tjunguringu.
21 Jesus voltou para o lado oeste do lago, e muitas pessoas foram se encontrar com ele na praia.
22 — ausente —
22 Um homem chamado Jairo, chefe da sinagoga , foi e se jogou aos pés de Jesus,
23 — ausente —
23 pedindo com muita insistência: — A minha filha está morrendo! Venha comigo e ponha as mãos sobre ela para que sare e viva!
24 Ka Jesulu kuliṟa palula tjunguringkula anu.
24 E Jesus foi com ele. Uma grande multidão foi junto e o apertava de todos os lados.
25 Ka nyara palula aṉangu tjuṯangka nguṟur-nguṟurpa minyma kutjupa pika milkaḻitjara ngaṟangi. Minyma nyara paluṟu pika rawa ngaṟangi 12 yiyangka tjiṉṯu winki.
25 Chegou ali uma mulher que fazia doze anos que estava com uma hemorragia.
26 Munu paluṟu ngangkaṟi kutjupa kutjupa arkaṟa mani puḻkangka payamilaningi palunya palyaṟunguntjaku, palu puṯuya palyaningi, ka mani palumpa wiyaringu. Ka pika panya paluṟu tjukutjukuringkunytja wiya puḻkaringu.
26 Havia gastado tudo o que tinha, tratando-se com muitos médicos. Estes a fizeram sofrer muito; mas, em vez de melhorar, ela havia piorado cada vez mais.
27 — ausente —
27 Ela havia escutado falar de Jesus; então entrou no meio da multidão e, chegando por trás dele, tocou na sua capa ,
28 — ausente —
28 pois pensava assim: “Se eu apenas tocar na capa dele, ficarei curada.”
29 Ka mantara pampunnyangka pika panya paluṟu kuwariṯu mapalku wiyaringu. Ka paluṟu unngu walytjangku kuliningi, “Ai, pika ngayuku wiyaringu.”
29 Logo o sangue parou de escorrer, e ela teve certeza de que estava curada.
30 Palu Jesulu unngu kulinu palumpa mantara pampunnyangka, panya witulya palumpa palulanguṟu pakaṉu. Ka pinkuraraṟa aṉangu tjuṯangka tjapinu, “Nganalu ngayuku mantara pampuṉu?”
30 No mesmo instante Jesus sentiu que dele havia saído poder. Então virou-se no meio da multidão e perguntou:
31 Ka palumpa nintintja tjuṯangku wangkangu, “Palu aṉangu nyanga tjuṯan nyanganyi utjunnyangka? Nyaakun kutju ankula-palku para-tjapini kutjupangku pampuntja?”
31 Os discípulos responderam: — O senhor está vendo como esta gente o está apertando de todos os lados e ainda pergunta isso?
32 Palu Jesulu wantinytja wiyangku para-nyangangi alatjiṯu nyakunytjikitjangku, “Nganaluṉi panyatja pampuṉu?”
32 Mas Jesus ficou olhando em volta para ver quem tinha feito aquilo.
33 Ka minymangku panya paluṟunku palyaringkunytjatjanungku kuliṟa utiringu Jesula munu puḻkaṟa nguḻuringkula tjititingkula palula tjinangka tultjungaṟakatingu munu uwankara palula utingku tjakultjunu.
33 Então a mulher, sabendo o que lhe havia acontecido, atirou-se aos pés dele, tremendo de medo, e contou tudo.
34 Ka Jesulu wangkangu palula, “Wiya palya, nyuntu ngayuku mulamularingkula palyaringu. Ara kurunpa pukuḻarira, munu tiṯutjara pika wiya palya nyinama.”
34 E Jesus disse:
35 Ka Jesulu tjanala kuwaripangkuṯu ngaṟala wangkanyangka wati maṉkurpa wirkanu Tjaiṟatjaku nguranguṟu munuya wangkangu Tjaiṟatjala, “Alatjiṯu wanti nintilpainya ngunti katinytjaku-tawara. Alatjiṯun purkutjararingu.”
35 Jesus ainda estava falando, quando chegaram alguns empregados da casa de Jairo e disseram: — Seu Jairo, a menina já morreu. Não aborreça mais o Mestre.
36 Ka Jesulu tjana wangkanyangka kuliṟa wantingu munu wati panya Tjaiṟatjala wangkangu, “Puḻkaṟa kulilwiyangku wantima munu mulamulariwa kutju.”
36 Mas Jesus não se importou com a notícia e disse a Jairo:
37 Munu paluṟu aṉangu kutjupa tjuṯa markuṉu nyinanytjaku munu Peternya, Jamesanya Johnnga tjananya kutju katingu.
37 Jesus deixou que fossem com ele Pedro e os irmãos Tiago e João, e ninguém mais.
38 Munuya ankula Tjaiṟatjaku waḻingka uṟilta wirkanu munuya nyangu aṉangu tjuṯa puḻkaṟa ulara mirawakaṟa waṉinyangka.
38 Quando entraram na casa de Jairo, Jesus encontrou ali uma confusão geral, com todos chorando alto e gritando.
39 — ausente —
39 Então ele disse:
40 — ausente —
40 Então eles começaram a caçoar dele. Mas Jesus mandou que todos saíssem e, junto com os três discípulos e os pais da menina, entrou no quarto onde ela estava.
41 Munu Jesulu tjitji panya maṟa witiṟa wangkangu, “Tjitji awa, wangkanyiṉanta, pakala.” |src="GT00050.tif" size="col" loc="p" ref="5:42"
41 Pegou-a pela mão e disse:
42 Ka mapalku pakaṟa para-ngaṟangi. (Tjitji paluṟu panya kungkawaṟa tjukutjuku 12 yiya kutju.) Kaya panya Jesula tjungu tjarpanytjatjanungku tjitji panya wankaringkula para-ngaṟanyangka nyakula urulyaraningi, “Awari, mulapa nyangatja ilunytjatjanu wankaringu!”
42 No mesmo instante, a menina, que tinha doze anos, levantou-se e começou a andar. E todos ficaram muito admirados.
43 Ka Jesulu tjitjiku panya mamangka ngunytjungka wangkangu, “Kulila pula! Nyupali nyangatja nyakunytjatjanungku aṉangu tjuṯangka tjakultjunkunytja wiyangku wantima. Palya? Palu kuwari pula mai uwa tjitji nyanga palunya.”
43 Então Jesus ordenou que de jeito nenhum espalhassem a notícia dessa cura. E mandou que dessem comida à menina.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.