Marcos 5

Tjukurpa Palya (PJT) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Kaya nyara palula maḻangka mantangka ma-wirkanu kampa kutjupa kakaraṟa ngura puḻkangka ini Kaṟatjala.
1 E chegaram ao outro lado do mar, à província dos gadarenos.
2 Ka Jesunya pautanguṟu ukalingkula ngaṟanyangka wati mamu tjuṯatjara palulakutu ngalya-wirtjapakaṉu kuḻpinguṟu.
2 E, saindo ele do barco, lhe saiu logo ao seu encontro, dos sepulcros, um homem com espírito imundo;
3 — ausente —
3 O qual tinha a sua morada nos sepulcros, e nem ainda com cadeias o podia alguém prender;
4 — ausente —
4 Porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram por ele feitas em pedaços, e os grilhões em migalhas, e ninguém o podia amansar.
5 Ka paluṟu kaḻaḻa mungangka tiṯutjara kuḻpi tjuṯangka para-ngaṟapai puḻi katu kuḻukuḻu munu paluṟu mirara paluṟunku walytjangku puḻingka atuṟa miṟi wilypanpungkupai.
5 E andava sempre, de dia e de noite, clamando pelos montes, e pelos sepulcros, e ferindo-se com pedras.
6 Munu wati nyara paluṟu pararinguṟu nyangu Jesunya pautanguṟu waṟarakatira ngaṟanyangka munu palulakutu wirtjapakaṟa tultjungaṟakatingu.
6 E, quando viu Jesus ao longe, correu e adorou-o.
7 — ausente —
7 E, clamando com grande voz, disse: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? conjuro-te por Deus que não me atormentes.
8 — ausente —
8 (Porque lhe dizia: Sai deste homem, espírito imundo.)
9 Ka Jesulu palula tjapinu, “Palu nyuntu wanyu ini ngananya?” Ka wangkangu, “Ngayulu ini Tjuṯanya panya nganaṉa mamu tjuṯa mulapa wati nyanga palula nyinanyi.”
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? E lhe respondeu, dizendo: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Munu paluṟu tjana tjuṯa-aṟangku Jesula ngatjiningi ngura nyara palulanguṟu paiṟa iyalwiyangku wantinytjaku.
10 E rogava-lhe muito que os não enviasse para fora daquela província.
11 Ka ngura nyara palula itingka pikipiki winki mulatu 2,000-tu ngaṟala ukiṟi para-ngalkuningi puḻi paṉṯangka.
11 E andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos.
12 Ka mamu tjuṯangku Jesula ngatjinu alatji wangkara, “Wanyulanya witula pikipiki nyara tjuṯakutu, kala nyara palula tjanala tjarpa.”
12 E todos aqueles demônios lhe rogaram, dizendo: Manda-nos para aqueles porcos, para que entremos neles.
13 Ka tjananya palyanmanu. Kaya watinguṟu panya pakaṟa pikipiki tjuṯangka tjarpangu, kaya mamu tjuṯa tjarpanyangka pikipiki panya winki mulapa puḻi waṟarangka tjaṟukutu wirtjapakaṟa uṟungka wala winki tjarpangu munuya kaṟalukatira uwankara wiyaringu. |src="WA03846b.tif" size="col" loc="p" ref="5:13"
13 E Jesus logo lho permitiu. E, saindo aqueles espíritos imundos, entraram nos porcos; e a manada se precipitou por um despenhadeiro no mar (eram quase dois mil), e afogaram-se no mar.
14 Kaya wati panya pikipiki kanyilpai tjuṯangku nyangatja nyakula wirtjapakaṉu tawunukutu ngura kutjupa tjuṯakutu kuḻu munuya aṉangu tjuṯangka para-wangkangi. Kaya kuliṟa pitjangu nyakunytjikitja.
14 E os que apascentavam os porcos fugiram, e o anunciaram na cidade e nos campos; e saíram muitos a ver o que era aquilo que tinha acontecido.
15 Munuya pitjala nyangu Jesunya munu wati panya ngaṉmanypa mamutjara nyinanytjanya palula tjungu nyinanyangka mantaratjara, panya wati paluṟu kata palyaringkula nyinangi pilunpa. Kaya nyakula puḻkaṟa nguḻuringu Jesuku.
15 E foram ter com Jesus, e viram o endemoninhado, o que tivera a legião, assentado, vestido e em perfeito juízo, e temeram.
16 Kaya pikipiki kanyilpai tjuṯangku wati panya mamutjara palyaringkunytja nyakunytjatjanungku tjanala tjakultjunangi, pikipiki tjuṯa ilura wiyaringkunytja kuḻu.
16 E os que aquilo tinham visto contaram-lhes o que acontecera ao endemoninhado, e acerca dos porcos.
17 Kaya palulanguṟu aṉangu tjuṯangku wangkangi Jesula paluṟu ngura tjanampa wantikatira ankunytjaku.
17 E começaram a rogar-lhe que saísse dos seus termos.
18 Ka Jesunya pautangka tatinnyangka wati panya paluṟu ngatjiningi palula, “Nyuntulaṉa tjungu ankuku?”
18 E, entrando ele no barco, rogava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
19 Ka Jesulu palunya markuṉu munu wangkangu, “Ngurakutu maḻaku ara munu nyuntumpa walytja tjuṯangka tjakultjura Mayatjalu nyuntumpa puḻkaṟa ngaḻṯuringkula nyuntunya palyaṟunguntja.”
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas disse-lhe: Vai para tua casa, para os teus, e anuncia-lhes quão grandes coisas o Senhor te fez, e como teve misericórdia de ti.
20 Ka mulapaṯu paluṟu ankula para-ngaṟangi manta panya ngura tawunu 10-tjarangka munu Jesulu palunya palyantja aṉangu tjuṯangka para-tjakultjunangi, kaya kuliṟa puṯu nguwanpa kuliningi, “Mulapa nyangatja?”
20 E ele foi, e começou a anunciar em Decápolis quão grandes coisas Jesus lhe fizera; e todos se maravilharam.
21 Nyara palulanguṟu Jesunya tjana maḻaku ma-itipiringu pautangka uṟungka kampa wiluṟaralku. Ka uṟu nyara palula tjartjarpa kampa kutjupa aṉangu winki mulapa palula tjunguringu.
21 E, passando Jesus outra vez num barco para o outro lado, ajuntou-se a ele uma grande multidão; e ele estava junto do mar.
22 — ausente —
22 E eis que chegou um dos principais da sinagoga, por nome Jairo, e, vendo-o, prostrou-se aos seus pés,
23 — ausente —
23 E rogava-lhe muito, dizendo: Minha filha está à morte; rogo-te que venhas e lhe imponhas as mãos, para que sare, e viva.
24 Ka Jesulu kuliṟa palula tjunguringkula anu.
24 E foi com ele, e seguia-o uma grande multidão, que o apertava.
25 Ka nyara palula aṉangu tjuṯangka nguṟur-nguṟurpa minyma kutjupa pika milkaḻitjara ngaṟangi. Minyma nyara paluṟu pika rawa ngaṟangi 12 yiyangka tjiṉṯu winki.
25 E certa mulher que, havia doze anos, tinha um fluxo de sangue,
26 Munu paluṟu ngangkaṟi kutjupa kutjupa arkaṟa mani puḻkangka payamilaningi palunya palyaṟunguntjaku, palu puṯuya palyaningi, ka mani palumpa wiyaringu. Ka pika panya paluṟu tjukutjukuringkunytja wiya puḻkaringu.
26 E que havia padecido muito com muitos médicos, e despendido tudo quanto tinha, nada lhe aproveitando isso, antes indo a pior;
27 — ausente —
27 Ouvindo falar de Jesus, veio por detrás, entre a multidão, e tocou na sua veste.
28 — ausente —
28 Porque dizia: Se tão-somente tocar nas suas vestes, sararei.
29 Ka mantara pampunnyangka pika panya paluṟu kuwariṯu mapalku wiyaringu. Ka paluṟu unngu walytjangku kuliningi, “Ai, pika ngayuku wiyaringu.”
29 E logo se lhe secou a fonte do seu sangue; e sentiu no seu corpo estar já curada daquele mal.
30 Palu Jesulu unngu kulinu palumpa mantara pampunnyangka, panya witulya palumpa palulanguṟu pakaṉu. Ka pinkuraraṟa aṉangu tjuṯangka tjapinu, “Nganalu ngayuku mantara pampuṉu?”
30 E logo Jesus, conhecendo que a virtude de si mesmo saíra, voltou-se para a multidão, e disse: Quem tocou nas minhas vestes?
31 Ka palumpa nintintja tjuṯangku wangkangu, “Palu aṉangu nyanga tjuṯan nyanganyi utjunnyangka? Nyaakun kutju ankula-palku para-tjapini kutjupangku pampuntja?”
31 E disseram-lhe os seus discípulos: Vês que a multidão te aperta, e dizes: Quem me tocou?
32 Palu Jesulu wantinytja wiyangku para-nyangangi alatjiṯu nyakunytjikitjangku, “Nganaluṉi panyatja pampuṉu?”
32 E ele olhava em redor, para ver a que isto fizera.
33 Ka minymangku panya paluṟunku palyaringkunytjatjanungku kuliṟa utiringu Jesula munu puḻkaṟa nguḻuringkula tjititingkula palula tjinangka tultjungaṟakatingu munu uwankara palula utingku tjakultjunu.
33 Então a mulher, que sabia o que lhe tinha acontecido, temendo e tremendo, aproximou-se, e prostrou-se diante dele, e disse-lhe toda a verdade.
34 Ka Jesulu wangkangu palula, “Wiya palya, nyuntu ngayuku mulamularingkula palyaringu. Ara kurunpa pukuḻarira, munu tiṯutjara pika wiya palya nyinama.”
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou; vai em paz, e sê curada deste teu mal.
35 Ka Jesulu tjanala kuwaripangkuṯu ngaṟala wangkanyangka wati maṉkurpa wirkanu Tjaiṟatjaku nguranguṟu munuya wangkangu Tjaiṟatjala, “Alatjiṯu wanti nintilpainya ngunti katinytjaku-tawara. Alatjiṯun purkutjararingu.”
35 Estando ele ainda falando, chegaram alguns do principal da sinagoga, a quem disseram: A tuafilha está morta; para que enfadas mais o Mestre?
36 Ka Jesulu tjana wangkanyangka kuliṟa wantingu munu wati panya Tjaiṟatjala wangkangu, “Puḻkaṟa kulilwiyangku wantima munu mulamulariwa kutju.”
36 E Jesus, tendo ouvido estas palavras, disse ao principal da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Munu paluṟu aṉangu kutjupa tjuṯa markuṉu nyinanytjaku munu Peternya, Jamesanya Johnnga tjananya kutju katingu.
37 E não permitiu que alguém o seguisse, a não ser Pedro, Tiago, e João, irmão de Tiago.
38 Munuya ankula Tjaiṟatjaku waḻingka uṟilta wirkanu munuya nyangu aṉangu tjuṯa puḻkaṟa ulara mirawakaṟa waṉinyangka.
38 E, tendo chegado à casa do principal da sinagoga, viu o alvoroço, e os que choravam muito e pranteavam.
39 — ausente —
39 E, entrando, disse-lhes: Por que vos alvoroçais e chorais? A menina não está morta, mas dorme.
40 — ausente —
40 E riam-se dele; porém ele, tendo-os feito sair, tomou consigo o pai e a mãe da menina, e os que com ele estavam, e entrou onde a menina estava deitada.
41 Munu Jesulu tjitji panya maṟa witiṟa wangkangu, “Tjitji awa, wangkanyiṉanta, pakala.” |src="GT00050.tif" size="col" loc="p" ref="5:42"
41 E, tomando a mão da menina, disse-lhe: Talita cumi; que, traduzido, é: Menina, a ti te digo, levanta-te.
42 Ka mapalku pakaṟa para-ngaṟangi. (Tjitji paluṟu panya kungkawaṟa tjukutjuku 12 yiya kutju.) Kaya panya Jesula tjungu tjarpanytjatjanungku tjitji panya wankaringkula para-ngaṟanyangka nyakula urulyaraningi, “Awari, mulapa nyangatja ilunytjatjanu wankaringu!”
42 E logo a menina se levantou, e andava, pois já tinha doze anos; e assombraram-se com grande espanto.
43 Ka Jesulu tjitjiku panya mamangka ngunytjungka wangkangu, “Kulila pula! Nyupali nyangatja nyakunytjatjanungku aṉangu tjuṯangka tjakultjunkunytja wiyangku wantima. Palya? Palu kuwari pula mai uwa tjitji nyanga palunya.”
43 E mandou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e disse que lhe dessem de comer.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.