Marcos 5

Tjukurpa Palya (PJT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Kaya nyara palula maḻangka mantangka ma-wirkanu kampa kutjupa kakaraṟa ngura puḻkangka ini Kaṟatjala.
1 Assim, chegaram ao outro lado do mar, à região dos gerasenos.
2 Ka Jesunya pautanguṟu ukalingkula ngaṟanyangka wati mamu tjuṯatjara palulakutu ngalya-wirtjapakaṉu kuḻpinguṟu.
2 Quando Jesus desembarcou, imediatamente um homem possuído por um espírito impuro saiu do cemitério e veio ao seu encontro.
3 — ausente —
3 Esse homem morava entre as cavernas usadas como túmulos e ninguém conseguia detê-lo, nem mesmo com correntes.
4 — ausente —
4 Sempre que era acorrentado e algemado, quebrava as algemas dos pulsos e despedaçava as correntes dos pés. Ninguém era forte o suficiente para dominá-lo.
5 Ka paluṟu kaḻaḻa mungangka tiṯutjara kuḻpi tjuṯangka para-ngaṟapai puḻi katu kuḻukuḻu munu paluṟu mirara paluṟunku walytjangku puḻingka atuṟa miṟi wilypanpungkupai.
5 Dia e noite, vagava entre os túmulos e pelos montes, gritando e cortando-se com pedras.
6 Munu wati nyara paluṟu pararinguṟu nyangu Jesunya pautanguṟu waṟarakatira ngaṟanyangka munu palulakutu wirtjapakaṟa tultjungaṟakatingu.
6 Quando o homem viu Jesus, ainda a certa distância, correu ao seu encontro e se curvou diante dele.
7 — ausente —
7 Então soltou um forte grito: “Por que vem me importunar, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Em nome de Deus, suplico que não me torture!”.
8 — ausente —
8 Pois Jesus já havia falado ao espírito: “Saia deste homem, espírito impuro!”.
9 Ka Jesulu palula tjapinu, “Palu nyuntu wanyu ini ngananya?” Ka wangkangu, “Ngayulu ini Tjuṯanya panya nganaṉa mamu tjuṯa mulapa wati nyanga palula nyinanyi.”
9 Jesus lhe perguntou: “Qual é o seu nome?”. Ele respondeu: “Meu nome é Legião, porque há muitos de nós dentro deste homem”.
10 Munu paluṟu tjana tjuṯa-aṟangku Jesula ngatjiningi ngura nyara palulanguṟu paiṟa iyalwiyangku wantinytjaku.
10 E os espíritos impuros suplicaram repetidamente que ele não os enviasse a algum lugar distante.
11 Ka ngura nyara palula itingka pikipiki winki mulatu 2,000-tu ngaṟala ukiṟi para-ngalkuningi puḻi paṉṯangka.
11 Havia uma grande manada de porcos pastando num monte ali perto.
12 Ka mamu tjuṯangku Jesula ngatjinu alatji wangkara, “Wanyulanya witula pikipiki nyara tjuṯakutu, kala nyara palula tjanala tjarpa.”
12 “Mande-nos para aqueles porcos”, imploraram os espíritos. “Deixe que entremos neles.”
13 Ka tjananya palyanmanu. Kaya watinguṟu panya pakaṟa pikipiki tjuṯangka tjarpangu, kaya mamu tjuṯa tjarpanyangka pikipiki panya winki mulapa puḻi waṟarangka tjaṟukutu wirtjapakaṟa uṟungka wala winki tjarpangu munuya kaṟalukatira uwankara wiyaringu. |src="WA03846b.tif" size="col" loc="p" ref="5:13"
13 Jesus lhes deu permissão. Os espíritos impuros saíram do homem e entraram nos porcos, e toda a manada, cerca de dois mil porcos, se atirou pela encosta íngreme do monte para dentro do mar e se afogou.
14 Kaya wati panya pikipiki kanyilpai tjuṯangku nyangatja nyakula wirtjapakaṉu tawunukutu ngura kutjupa tjuṯakutu kuḻu munuya aṉangu tjuṯangka para-wangkangi. Kaya kuliṟa pitjangu nyakunytjikitja.
14 Os que cuidavam dos porcos fugiram para uma cidade próxima e para seus arredores, espalhando a notícia. O povo correu para ver o que havia ocorrido.
15 Munuya pitjala nyangu Jesunya munu wati panya ngaṉmanypa mamutjara nyinanytjanya palula tjungu nyinanyangka mantaratjara, panya wati paluṟu kata palyaringkula nyinangi pilunpa. Kaya nyakula puḻkaṟa nguḻuringu Jesuku.
15 Chegaram até onde Jesus estava e viram o homem que tinha sido possuído pela legião de demônios. Estava sentado ali, vestido e em perfeito juízo, e todos tiveram medo.
16 Kaya pikipiki kanyilpai tjuṯangku wati panya mamutjara palyaringkunytja nyakunytjatjanungku tjanala tjakultjunangi, pikipiki tjuṯa ilura wiyaringkunytja kuḻu.
16 Então os que presenciaram os acontecimentos contaram aos outros o que havia ocorrido com o homem possuído por demônios e com os porcos.
17 Kaya palulanguṟu aṉangu tjuṯangku wangkangi Jesula paluṟu ngura tjanampa wantikatira ankunytjaku.
17 A multidão começou a suplicar que Jesus fosse embora da região.
18 Ka Jesunya pautangka tatinnyangka wati panya paluṟu ngatjiningi palula, “Nyuntulaṉa tjungu ankuku?”
18 Quando Jesus entrava no barco, o homem que tinha sido possuído por demônios implorou para ir com ele.
19 Ka Jesulu palunya markuṉu munu wangkangu, “Ngurakutu maḻaku ara munu nyuntumpa walytja tjuṯangka tjakultjura Mayatjalu nyuntumpa puḻkaṟa ngaḻṯuringkula nyuntunya palyaṟunguntja.”
19 Jesus, porém, não permitiu e disse: “Volte para sua casa e para sua família e conte-lhes tudo que o Senhor fez por você e como ele foi misericordioso”.
20 Ka mulapaṯu paluṟu ankula para-ngaṟangi manta panya ngura tawunu 10-tjarangka munu Jesulu palunya palyantja aṉangu tjuṯangka para-tjakultjunangi, kaya kuliṟa puṯu nguwanpa kuliningi, “Mulapa nyangatja?”
20 Então o homem partiu e começou a anunciar pela região das Dez Cidades quanto Jesus havia feito por ele, e todos se admiravam do que ele dizia.
21 Nyara palulanguṟu Jesunya tjana maḻaku ma-itipiringu pautangka uṟungka kampa wiluṟaralku. Ka uṟu nyara palula tjartjarpa kampa kutjupa aṉangu winki mulapa palula tjunguringu.
21 Jesus entrou novamente no barco e voltou para o outro lado do mar, onde uma grande multidão se juntou ao seu redor na praia.
22 — ausente —
22 Então chegou um dos líderes da sinagoga local, chamado Jairo. Quando viu Jesus, prostrou-se a seus pés e
23 — ausente —
23 suplicou repetidas vezes: “Minha filhinha está morrendo. Por favor, venha e ponha as mãos sobre ela; cure-a para que ela viva!”.
24 Ka Jesulu kuliṟa palula tjunguringkula anu.
24 Jesus foi com ele, e todo o povo o seguiu, apertando-se ao seu redor.
25 Ka nyara palula aṉangu tjuṯangka nguṟur-nguṟurpa minyma kutjupa pika milkaḻitjara ngaṟangi. Minyma nyara paluṟu pika rawa ngaṟangi 12 yiyangka tjiṉṯu winki.
25 No meio da multidão estava uma mulher que havia doze anos sofria de hemorragia.
26 Munu paluṟu ngangkaṟi kutjupa kutjupa arkaṟa mani puḻkangka payamilaningi palunya palyaṟunguntjaku, palu puṯuya palyaningi, ka mani palumpa wiyaringu. Ka pika panya paluṟu tjukutjukuringkunytja wiya puḻkaringu.
26 Tinha passado por muitas dificuldades nas mãos de vários médicos e, ao longo dos anos, gastou tudo que possuía, sem melhorar. Na verdade, havia piorado.
27 — ausente —
27 Tendo ouvido falar de Jesus, aproximou-se por trás dele no meio da multidão e tocou em seu manto,
28 — ausente —
28 pois pensava: “Se eu apenas tocar em seu manto, serei curada”.
29 Ka mantara pampunnyangka pika panya paluṟu kuwariṯu mapalku wiyaringu. Ka paluṟu unngu walytjangku kuliningi, “Ai, pika ngayuku wiyaringu.”
29 No mesmo instante, a hemorragia parou, e ela sentiu em seu corpo que tinha sido curada da enfermidade.
30 Palu Jesulu unngu kulinu palumpa mantara pampunnyangka, panya witulya palumpa palulanguṟu pakaṉu. Ka pinkuraraṟa aṉangu tjuṯangka tjapinu, “Nganalu ngayuku mantara pampuṉu?”
30 Jesus imediatamente percebeu que dele havia saído poder; por isso, virou-se para a multidão e perguntou: “Quem tocou em meu manto?”.
31 Ka palumpa nintintja tjuṯangku wangkangu, “Palu aṉangu nyanga tjuṯan nyanganyi utjunnyangka? Nyaakun kutju ankula-palku para-tjapini kutjupangku pampuntja?”
31 Seus discípulos disseram: “Veja a multidão que o aperta de todos os lados. Como o senhor ainda pergunta: ‘Quem tocou em mim?’”.
32 Palu Jesulu wantinytja wiyangku para-nyangangi alatjiṯu nyakunytjikitjangku, “Nganaluṉi panyatja pampuṉu?”
32 Jesus, porém, continuou a olhar ao redor para ver quem havia feito aquilo.
33 Ka minymangku panya paluṟunku palyaringkunytjatjanungku kuliṟa utiringu Jesula munu puḻkaṟa nguḻuringkula tjititingkula palula tjinangka tultjungaṟakatingu munu uwankara palula utingku tjakultjunu.
33 Então a mulher, assustada e tremendo pelo que lhe tinha acontecido, veio e, ajoelhando-se diante dele, contou o que havia feito.
34 Ka Jesulu wangkangu palula, “Wiya palya, nyuntu ngayuku mulamularingkula palyaringu. Ara kurunpa pukuḻarira, munu tiṯutjara pika wiya palya nyinama.”
34 Jesus lhe disse: “Filha, sua fé a curou. Vá em paz. Seu sofrimento acabou”.
35 Ka Jesulu tjanala kuwaripangkuṯu ngaṟala wangkanyangka wati maṉkurpa wirkanu Tjaiṟatjaku nguranguṟu munuya wangkangu Tjaiṟatjala, “Alatjiṯu wanti nintilpainya ngunti katinytjaku-tawara. Alatjiṯun purkutjararingu.”
35 Enquanto Jesus ainda falava com a mulher, chegaram mensageiros da casa de Jairo, o líder da sinagoga, e lhe disseram: “Sua filha morreu. Para que continuar incomodando o mestre?”.
36 Ka Jesulu tjana wangkanyangka kuliṟa wantingu munu wati panya Tjaiṟatjala wangkangu, “Puḻkaṟa kulilwiyangku wantima munu mulamulariwa kutju.”
36 Jesus, porém, ouviu essas palavras e disse a Jairo: “Não tenha medo. Apenas creia”.
37 Munu paluṟu aṉangu kutjupa tjuṯa markuṉu nyinanytjaku munu Peternya, Jamesanya Johnnga tjananya kutju katingu.
37 Então Jesus deteve a multidão e não deixou que ninguém o acompanhasse, exceto Pedro, Tiago e João, irmão de Tiago.
38 Munuya ankula Tjaiṟatjaku waḻingka uṟilta wirkanu munuya nyangu aṉangu tjuṯa puḻkaṟa ulara mirawakaṟa waṉinyangka.
38 Quando chegaram à casa do líder da sinagoga, Jesus viu um grande tumulto, com muito choro e lamentação.
39 — ausente —
39 Então entrou e perguntou: “Por que todo esse tumulto e choro? A criança não morreu; está apenas dormindo”.
40 — ausente —
40 A multidão riu de Jesus. Ele, porém, fez todos saírem e levou o pai e a mãe da menina e os três discípulos para o quarto onde ela estava deitada.
41 Munu Jesulu tjitji panya maṟa witiṟa wangkangu, “Tjitji awa, wangkanyiṉanta, pakala.” |src="GT00050.tif" size="col" loc="p" ref="5:42"
41 Segurando-a pela mão, disse-lhe: “ Talita cumi! ”, que quer dizer “Menina, levante-se!”.
42 Ka mapalku pakaṟa para-ngaṟangi. (Tjitji paluṟu panya kungkawaṟa tjukutjuku 12 yiya kutju.) Kaya panya Jesula tjungu tjarpanytjatjanungku tjitji panya wankaringkula para-ngaṟanyangka nyakula urulyaraningi, “Awari, mulapa nyangatja ilunytjatjanu wankaringu!”
42 A menina, que tinha doze anos, levantou-se de imediato e começou a andar. Todos ficaram muito admirados.
43 Ka Jesulu tjitjiku panya mamangka ngunytjungka wangkangu, “Kulila pula! Nyupali nyangatja nyakunytjatjanungku aṉangu tjuṯangka tjakultjunkunytja wiyangku wantima. Palya? Palu kuwari pula mai uwa tjitji nyanga palunya.”
43 Jesus deu ordens claras para que não contassem a ninguém o que havia acontecido e depois mandou que dessem alguma coisa para a menina comer.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.