Marcos 4
Tjukurpa Palya (PJT) vs NVI
1 Munu ngula Jesulu tjanala piṟuku nintiningi uṟu panya Galileela itingka. Ka aṉangu winki mulapa palulakutu pitjangu. Munuya palunya utjuningi, ka paluṟu pautangka tatinu uṟu kantilytja tartjangka nyinanyangka tjukurpa katunguṟu wangkanytjikitja. Kaya aṉangu tjuṯangku uṟu kantilynguṟu ngaṟala kuliningi pautanguṟu wangkanyangka.
1 Novamente Jesus começou a ensinar à beira-mar. Reuniu-se ao seu redor uma multidão tão grande que ele teve que entrar num barco e assentar-se nele. O barco estava no mar, enquanto todo o povo ficava na beira da praia.
2 Ka Jesulu tjukurpa tjuṯa tjanala wangkara nintiningi aṟa kutjupa kutjupa tjuṯatjara. Munu paluṟu tjukurpa nyangatja kuḻu wangkangi alatji,
2 Ele lhes ensinava muitas coisas por parábolas, dizendo em seu ensino:
3 “Kulilaya! Wati kutju ma-pitjangu uṉinypa mantangka waṉira waṉantjikitja palumpa kaanangka.
3 "Ouçam! O semeador saiu a semear.
4 Ka uṉinypa waṉira waṉannyangka tjara iwarangka punkaṉu, kaya tjuḻpu tjuṯangku pitjala uwankara ngalkula wiyaṉu.
4 Enquanto lançava a semente, parte dela caiu à beira do caminho, e as aves vieram e a comeram.
5 Ka uṉinypa tjara kutjupa manta puḻitjarangka punkaṉu munuya mapalku pakaṉu manta tjukutjukungka.
5 Parte dela caiu em terreno pedregoso, onde não havia muita terra; e logo brotou, porque a terra não era profunda.
6 Palu tjiṉṯungku pakaṟa kampangu, ka manta tjukutjukungka ngaṟanytjatjanu mapalku piḻṯiringu iwiṟi kuḻu panya iwiṟi paluṟu aputjarangka puṯu waintaṟa tjarpangi. |src="GT00046.tif" size="col" loc="p" ref="4:3-8"
6 Mas quando saiu o sol, as plantas se queimaram e secaram, porque não tinham raiz.
7 Ka uṉinypa kutjupatjara waṉingi, ka manta tjilkatjarangka punkaṉu munu pakaṉu, ka pakannyangka tjilka tjuṯangku utjuṉu, kaya puṯu puḻkaringkula maitjararingkunytja wiya ngaṟangi.
7 Outra parte caiu entre espinhos, que cresceram e sufocaram as plantas, de forma que ela não deu fruto.
8 Ka uṉinypa kutjupatjara waṉinyangka manta palyangka punkaṉu munu mapalku pakaṟa puḻkaringkula maitjararingu, tjara kutjupa 30-tjararingu, tjara kutjupa 60-tjararingu, ka tjara kutjupa 100-tjararingu.”
8 Outra ainda caiu em boa terra, germinou, cresceu e deu boa colheita, a trinta, sessenta e até cem por um".
9 Munu Jesulu tjukurpa wangkara wiyaringkula piṟuku wangkangu tjanala alatji, “Uwa, nyura pina aḻangku kuliṟampa ngalya-kulinma tjukurpa nyanga ngayulu kuwari nyurala wangkanytja.”
9 A seguir Jesus acrescentou: "Aquele que tem ouvidos para ouvir, ouça! "
10 Ka aṉangu tjuṯa ngurakutu ankunyangka nintintja tjuṯangku munu aṉangu tjara kutjupangku Jesula tjapiningi tjukurpa panya palunya uti mulapa tjakultjunkunytjaku palula tjanala.
10 Quando ele ficou sozinho, os Doze e os outros que estavam ao seu redor lhe fizeram perguntas acerca das parábolas.
11 Ka paluṟu tjanala wangkangi, “Uwa, ngayulu nyurala kutju Godaku tjukurpa kumpilitja utiṟa wangkanyi, tjukurpa panya Godalu aṉangu tjuṯa mayatjangku walytjanmaṟa kanyintjatjara. Palu aṉangu kutjupa tjuṯangkaṉa tjukurpa aṟa kutjupa kutjupa tjuṯatjara wangkapai kitikiti nguwanpa.
11 Ele lhes disse: "A vocês foi dado o mistério do Reino de Deus, mas aos que estão fora tudo é dito por parábolas,
12 Panya paluṟu tjana rawangku nyakula puṯu nyanganyi
12 a fim de que, ‘ainda que vejam, não percebam, ainda que ouçam, não entendam; de outro modo, poderiam converter-se e ser perdoados! ’"
13 Munu Jesulu tjanala wangkangu alatji, “Nyaanguṟu nyura puṯu kulini tjukurpa nyanga uṉinypatjara? Tjinguṟu nyura tjukurpa nyangatja puṯu kuliṟampa tjukurpa kutjupa tjuṯa kuḻu puṯuṯu kulini.” Munu palulanguṟu Jesulu tjukurpa palunya tjanala utiṟa tjakultjunu alatji,
13 Então Jesus lhes perguntou: "Vocês não entendem esta parábola? Como, então, compreenderão todas as outras parábolas?
14 “Wati kaana kanyilpaingku uṉinypa waṉinyi, ka palu puṟunypa wati tjukurtjarangku Godaku tjukurpa tjakultjunkupai aṉangu tjuṯangku kulintjaku.
14 O semeador semeia a palavra.
15 Ka uṉinypa panya iwarangka punkaṟa ngarinytja alatji, panya wati tjukurtjarangku Godaku tjukurpa wangkanyangka aṉangu tjuṯangku kulini, ka mamu Satantu pitjala tjulyaṉi tjanalanguṟu, kaya mapalku watarkurinyi.
15 Algumas pessoas são como a semente à beira do caminho, onde a palavra é semeada. Logo que a ouvem, Satanás vem e retira a palavra nelas semeada.
16 Ka aṉangu tjara kutjupa nyinanyi panya manta puḻitjarangka punkantja puṟunypa panya tjana tjukurpa kuliṟa mulamularingkula pukuḻaripai.
16 Outras, como a semente lançada em terreno pedregoso, ouvem a palavra e logo a recebem com alegria.
17 Palu tjinguṟu kutjupa tjuṯangku tjananya mulamularingkunyangka analku munu pungkuku, kaya paluṟu tjana mapalku Godalanguṟu paṯuringkula watarkuriku.
17 Todavia, visto que não têm raiz em si mesmas, permanecem por pouco tempo. Quando surge alguma tribulação ou perseguição por causa da palavra, logo a abandonam.
18 Ka aṉangu tjara kutjupa panya uṉinypa manta tjilkatjarangka punkantja puṟunypa nyinanyi, panya paluṟu tjana tjukurpa kulilpai.
18 Outras ainda, como a semente lançada entre espinhos, ouvem a palavra;
19 Palu mantatja kutjupa kutjupa tjuṯa puḻkaṟa kuliṟa wiṟu tjuṯa kanyintjikitja mukuringkupai mani puḻka kuḻu munuya nyanga palula tjanalanguṟu Godaku tjukurku watarkurinyi munuya wiṟu tjuṯa Godaku puṯu palyaṉi.
19 mas quando chegam as preocupações desta vida, o engano das riquezas e os anseios por outras coisas, sufocam a palavra, tornando-a infrutífera.
20 Palu aṉangu kutjupa tjuṯa panya uṉinypa manta palyangka punkantja puṟunypa nyinanyi. Nyara paluṟu tjana tjukurpa wangaṉarangku kuliṟa puḻkaṟa mulamularingkupai munuya wiṟu tjuṯa Godaku palyalpai tjarangku Godaku wiṟu maṉkurpa nguwanpa palyalpai, ka tjarangku tjuṯa nguwanpa palyalpai, ka tjarangku wiṟu tjuṯa mulapa palyalpai Godanya pukuḻarinytjaku.” Alatji Jesulu uti mulapa tjanala tjakultjunu.
20 Outras pessoas são como a semente lançada em boa terra: ouvem a palavra, aceitam-na e dão uma colheita de trinta, sessenta e até cem por um".
21 Munu piṟuku tjukurpa kutjupa tjanala wangkangi alatji, “Aṉangungku wanyu lampa tili winki katira piti unngu tjunkupai munta pangkangka unngu? Wiya, aṉangungku lampa tili winki uti tjunkupai aṉangu tjuṯangku irnyannyangka nyakunytjaku.
21 Ele lhes disse: "Quem traz uma candeia para ser colocada debaixo de uma vasilha ou de uma cama? Acaso não a coloca num lugar apropriado?
22 Palu kulilaya, panya kumpilpa kanyintja tjuṯa Godalu wangkara utilku munu kutitjuṟa kanyintja tjuṯa Godalu utilkuṯu uwankarangku nyakunytjaku.
22 Porque não há nada oculto, senão para ser revelado, e nada escondido senão para ser trazido à luz.
23 Uwa, nyura pina aḻangku kuliṟampa ngalya-kulinma tjukurpa nyanga ngayulu nyurala wangkanytja.”
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça!
24 Munu piṟuku Jesulu wangkangu, “Nyura Godala tjukutjuku kutju wangaṉarangku kulinnyangkampa, paluṟu palu puṟunypaṯu nyuranya tjukutjuku kuliṟa tjukutjuku kutju pukuḻmankuku. Palu nyura Godala puḻkaṟa mulapa wangaṉarangku kulinnyangkampa, paluṟu nyuranya puḻkaṟa mulapa pukuḻmankuku.
24 "Considerem atentamente o que vocês estão ouvindo", continuou ele. "Com a medida com que medirem, vocês serão medidos; e ainda mais lhes acrescentarão.
25 Tjinguṟu nyura wangaṉarangku palula kulinnyangkampa, nyuranya Godalu puḻka mulapalta nintilku nyura kuliṟa ninti mulararinytjaku. Palu tjinguṟu nyura kuliṟa wantinyangkampa, Godalu nyuranya kulintja kampa kutjupankuku palumpa watarkurinytjaku.”
25 A quem tiver, mais lhe será dado; de quem não tiver, até o que tem lhe será tirado".
26 Munu Jesulu piṟuku aṉangu tjuṯangka wangkangi tjukurpa kutjupa nyanga alatji, “Panya Godalu aṉangu tjuṯa walytjanmaṟa mayatjangku kanyintja aṟa nyanga palu puṟunypa ngaṟanyi, panya watingku manta runyuṟa waṉantjatjanungku uṉinypa para-waṉira waṉalpai.
26 Ele prosseguiu dizendo: "O Reino de Deus é semelhante a um homem que lança a semente sobre a terra.
27 Ka uṉinypa panya paluṟu tjunkunytja uwankara tuulpakaṟa ukiṟi puḻkaringkupai mungangka kaḻaḻa kuḻu. Munu wati paluṟu mungangka kunkunarinyangka munu kaḻaḻa pakaṟa para-ngaṟanyangka ukiṟi paluṟu rawa pakaṟa puḻkaringkupai. Ka wati paluṟu pakannyangka nyakula puṯu kulilpai, ‘Yaaltji-yaaltji nyanganpa walytja pakalaraṉi?’
27 Noite e dia, quer ele durma quer se levante, a semente germina e cresce, embora ele não saiba como.
28 Palu uṉinypa paluṟu tjana walytja alatjiṯu pakalaraṉi manta wiṟunguṟu, munu kutju puṉu puḻkaringkula maitjararinganyi, watingku palyantjitjanguṟu wiya. Ngaṉmanypa panya tuulpakaṉi-waraṟa munu palulanguṟu pakaṟa puṉu nyaḻpitjararinganyi munu maitjararinganyilta, munu mai kuṟuringanyi.
28 A terra por si própria produz o grão: primeiro o talo, depois a espiga e, então, o grão cheio na espiga.
29 Ka kuṟuringkunyangka wati paluṟu uraṟa waṉaṉilta. Uwa, nyanga palu puṟunypa aṉangu tjuṯa Godaku walytjaringkula wiṟuṟingkupai Godalu palyannyangka, watingku palyantjitjanguṟu wiya.”
29 Logo que o grão fica maduro, o homem lhe passa a foice, porque chegou a colheita".
30 Palulanguṟu piṟuku Jesulu wangkangu, “Uwa, Godalu aṉangu tjuṯa mayatjangku walytjanmaṟa kanyintja aṟa nyaa puṟunypa ngaṟanyi? Tjukurpa aṟa nyaatjaraṉa nyurala wangkaku uti kulintjaku?
30 Novamente ele disse: "Com que compararemos o Reino de Deus? Que parábola usaremos para descrevê-lo?
31 — ausente —
31 É como um grão de mostarda, que, quando plantada, é a menor semente de todas.
32 — ausente —
32 No entanto, plantada, ela cresce e se torna a maior de todas as hortaliças, com ramos tão grandes que as aves do céu podem abrigar-se à sua sombra".
33 — ausente —
33 Com muitas parábolas semelhantes Jesus lhes anunciava a palavra, tanto quanto podiam receber.
34 — ausente —
34 Não lhes dizia nada sem usar alguma parábola. Quando, porém, estava a sós com os seus discípulos, explicava-lhes tudo.
35 Ka nyara palula maḻangka tjiṉṯu tjaṟuringkunyangka mungartjikutu Jesulu wangkangu palumpa nintintja tjuṯangka, “Wanyula ma-itipiri nyara uṟungka muṉkara.”
35 Naquele dia, ao anoitecer, disse ele aos seus discípulos: "Vamos atravessar para o outro lado".
36 Munuya aṉangu tjuṯa wantikatira Jesunya pauta panya palulaṯu katingu nintintja panya tjuṯangku, kaya pauta kutjupa tjuṯa kuḻu tjanala tjungu anangi uṟu nyara palula.
36 Deixando a multidão, eles o levaram no barco, assim como estava. Outros barcos também o acompanhavam.
37 Ka tjana uṟungka nguṟurpa ankunyangka waḻpa puḻka mulapa wangkangu, ka uṟu puḻka pauta unngu tjarpangu munu pauta nguwanpa tjaṟuṟa uṟungka tjarpatjunu.
37 Levantou-se um forte vendaval, e as ondas se lançavam sobre o barco, de forma que este foi se enchendo de água.
38 Palu Jesunya pautangka maḻarku kunkunpa puḻka ngaringi katapi tjunkula. Ka nintintja tjuṯangku palunya mirara wankaningi wangkara, “Nintilpai! Ilunytjakulanyan wantinyi? Kuwarila uwankara ilunyi nyangangka.”
38 Jesus estava na popa, dormindo com a cabeça sobre um travesseiro. Os discípulos o acordaram e clamaram: "Mestre, não te importas que morramos? "
39 Ka Jesunya pakaṉu munu waḻpangka wangkangu alatji, “Atanari!” Munu uṟungka wangkangu, “Uriwiya ngarima!” Ka waḻpa panya atanaringu munu uṟu kuḻu uriwiyaringkula tiwilaringu. |src="GT00049.tif" size="col" loc="p" ref="4:39"
39 Ele se levantou, repreendeu o vento e disse ao mar: "Aquiete-se! Acalme-se! " O vento se aquietou, e fez-se completa bonança.
40 Munu Jesulu nintintja tjuṯangka wangkangu, “Nyaanguṟu nyura nguḻuringu? Nyura wanyu ngayuku kuwaripaṯu puṯu mulamularinganyi?”
40 Então perguntou aos seus discípulos: "Por que vocês estão com tanto medo? Ainda não têm fé? "
41 Panya tjana nyakula puḻkaṟa nguḻuringangi munuyanku wangkara kuliningi, “Wati nyaa nyangatja? Panya waḻpangku uṟungku kuḻu palula wangaṉarangku kulilpai.”
41 Eles estavam apavorados e perguntavam uns aos outros: "Quem é este que até o vento e o mar lhe obedecem? "
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.