Marcos 4

Tjukurpa Palya (PJT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Munu ngula Jesulu tjanala piṟuku nintiningi uṟu panya Galileela itingka. Ka aṉangu winki mulapa palulakutu pitjangu. Munuya palunya utjuningi, ka paluṟu pautangka tatinu uṟu kantilytja tartjangka nyinanyangka tjukurpa katunguṟu wangkanytjikitja. Kaya aṉangu tjuṯangku uṟu kantilynguṟu ngaṟala kuliningi pautanguṟu wangkanyangka.
1 Outra vez começou a ensinar à beira do mar. E reuniu-se a ele tão grande multidão que ele entrou num barco e sentou-se nele, sobre o mar; e todo o povo estava em terra junto do mar.
2 Ka Jesulu tjukurpa tjuṯa tjanala wangkara nintiningi aṟa kutjupa kutjupa tjuṯatjara. Munu paluṟu tjukurpa nyangatja kuḻu wangkangi alatji,
2 Então lhes ensinava muitas coisas por parábolas, e lhes dizia no seu ensino:
3 “Kulilaya! Wati kutju ma-pitjangu uṉinypa mantangka waṉira waṉantjikitja palumpa kaanangka.
3 Ouvi: Eis que o semeador saiu a semear;
4 Ka uṉinypa waṉira waṉannyangka tjara iwarangka punkaṉu, kaya tjuḻpu tjuṯangku pitjala uwankara ngalkula wiyaṉu.
4 e aconteceu que, quando semeava, uma parte da semente caiu à beira do caminho, e vieram as aves e a comeram.
5 Ka uṉinypa tjara kutjupa manta puḻitjarangka punkaṉu munuya mapalku pakaṉu manta tjukutjukungka.
5 Outra caiu no solo pedregoso, onde não havia muita terra: e logo nasceu, porque não tinha terra profunda;
6 Palu tjiṉṯungku pakaṟa kampangu, ka manta tjukutjukungka ngaṟanytjatjanu mapalku piḻṯiringu iwiṟi kuḻu panya iwiṟi paluṟu aputjarangka puṯu waintaṟa tjarpangi. |src="GT00046.tif" size="col" loc="p" ref="4:3-8"
6 mas, saindo o sol, queimou-se; e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 Ka uṉinypa kutjupatjara waṉingi, ka manta tjilkatjarangka punkaṉu munu pakaṉu, ka pakannyangka tjilka tjuṯangku utjuṉu, kaya puṯu puḻkaringkula maitjararingkunytja wiya ngaṟangi.
7 E outra caiu entre espinhos; e cresceram os espinhos, e a sufocaram; e não deu fruto.
8 Ka uṉinypa kutjupatjara waṉinyangka manta palyangka punkaṉu munu mapalku pakaṟa puḻkaringkula maitjararingu, tjara kutjupa 30-tjararingu, tjara kutjupa 60-tjararingu, ka tjara kutjupa 100-tjararingu.”
8 Mas outras caíram em boa terra e, vingando e crescendo, davam fruto; e um grão produzia trinta, outro sessenta, e outro cem.
9 Munu Jesulu tjukurpa wangkara wiyaringkula piṟuku wangkangu tjanala alatji, “Uwa, nyura pina aḻangku kuliṟampa ngalya-kulinma tjukurpa nyanga ngayulu kuwari nyurala wangkanytja.”
9 E disse-lhes: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
10 Ka aṉangu tjuṯa ngurakutu ankunyangka nintintja tjuṯangku munu aṉangu tjara kutjupangku Jesula tjapiningi tjukurpa panya palunya uti mulapa tjakultjunkunytjaku palula tjanala.
10 Quando se achou só, os que estavam ao redor dele, com os doze, interrogaram-no acerca da parábola.
11 Ka paluṟu tjanala wangkangi, “Uwa, ngayulu nyurala kutju Godaku tjukurpa kumpilitja utiṟa wangkanyi, tjukurpa panya Godalu aṉangu tjuṯa mayatjangku walytjanmaṟa kanyintjatjara. Palu aṉangu kutjupa tjuṯangkaṉa tjukurpa aṟa kutjupa kutjupa tjuṯatjara wangkapai kitikiti nguwanpa.
11 E ele lhes disse: A vós é confiado o mistério do reino de Deus, mas aos de fora tudo se lhes diz por parábolas;
12 Panya paluṟu tjana rawangku nyakula puṯu nyanganyi
12 para que vendo, vejam, e não percebam; e ouvindo, ouçam, e não entendam; para que não se convertam e sejam perdoados.
13 Munu Jesulu tjanala wangkangu alatji, “Nyaanguṟu nyura puṯu kulini tjukurpa nyanga uṉinypatjara? Tjinguṟu nyura tjukurpa nyangatja puṯu kuliṟampa tjukurpa kutjupa tjuṯa kuḻu puṯuṯu kulini.” Munu palulanguṟu Jesulu tjukurpa palunya tjanala utiṟa tjakultjunu alatji,
13 Disse-lhes ainda: Não percebeis esta parábola? como pois entendereis todas as parábolas?
14 “Wati kaana kanyilpaingku uṉinypa waṉinyi, ka palu puṟunypa wati tjukurtjarangku Godaku tjukurpa tjakultjunkupai aṉangu tjuṯangku kulintjaku.
14 O semeador semeia a palavra.
15 Ka uṉinypa panya iwarangka punkaṟa ngarinytja alatji, panya wati tjukurtjarangku Godaku tjukurpa wangkanyangka aṉangu tjuṯangku kulini, ka mamu Satantu pitjala tjulyaṉi tjanalanguṟu, kaya mapalku watarkurinyi.
15 E os que estão junto do caminho são aqueles em quem a palavra é semeada; mas, tendo-a eles ouvido, vem logo Satanás e tira a palavra que neles foi semeada.
16 Ka aṉangu tjara kutjupa nyinanyi panya manta puḻitjarangka punkantja puṟunypa panya tjana tjukurpa kuliṟa mulamularingkula pukuḻaripai.
16 Do mesmo modo, aqueles que foram semeados nos lugares pedregosos são os que, ouvindo a palavra, imediatamente com alegria a recebem;
17 Palu tjinguṟu kutjupa tjuṯangku tjananya mulamularingkunyangka analku munu pungkuku, kaya paluṟu tjana mapalku Godalanguṟu paṯuringkula watarkuriku.
17 mas não têm raiz em si mesmos, antes são de pouca duração; depois, sobrevindo tribulação ou perseguição por causa da palavra, logo se escandalizam.
18 Ka aṉangu tjara kutjupa panya uṉinypa manta tjilkatjarangka punkantja puṟunypa nyinanyi, panya paluṟu tjana tjukurpa kulilpai.
18 Outros ainda são aqueles que foram semeados entre os espinhos; estes são os que ouvem a palavra;
19 Palu mantatja kutjupa kutjupa tjuṯa puḻkaṟa kuliṟa wiṟu tjuṯa kanyintjikitja mukuringkupai mani puḻka kuḻu munuya nyanga palula tjanalanguṟu Godaku tjukurku watarkurinyi munuya wiṟu tjuṯa Godaku puṯu palyaṉi.
19 mas os cuidados do mundo, a sedução das riquezas e a cobiça doutras coisas, entrando, sufocam a palavra, e ela fica infrutífera.
20 Palu aṉangu kutjupa tjuṯa panya uṉinypa manta palyangka punkantja puṟunypa nyinanyi. Nyara paluṟu tjana tjukurpa wangaṉarangku kuliṟa puḻkaṟa mulamularingkupai munuya wiṟu tjuṯa Godaku palyalpai tjarangku Godaku wiṟu maṉkurpa nguwanpa palyalpai, ka tjarangku tjuṯa nguwanpa palyalpai, ka tjarangku wiṟu tjuṯa mulapa palyalpai Godanya pukuḻarinytjaku.” Alatji Jesulu uti mulapa tjanala tjakultjunu.
20 Aqueles outros que foram semeados em boa terra são os que ouvem a palavra e a recebem, e dão fruto, a trinta, a sessenta, e a cem, por um.
21 Munu piṟuku tjukurpa kutjupa tjanala wangkangi alatji, “Aṉangungku wanyu lampa tili winki katira piti unngu tjunkupai munta pangkangka unngu? Wiya, aṉangungku lampa tili winki uti tjunkupai aṉangu tjuṯangku irnyannyangka nyakunytjaku.
21 Disse-lhes mais: Vem porventura a candeia para se meter debaixo do alqueire, ou debaixo da cama? não é antes para se colocar no velador?
22 Palu kulilaya, panya kumpilpa kanyintja tjuṯa Godalu wangkara utilku munu kutitjuṟa kanyintja tjuṯa Godalu utilkuṯu uwankarangku nyakunytjaku.
22 Porque nada está encoberto senão para ser manifesto; e nada foi escondido senão para vir à luz.
23 Uwa, nyura pina aḻangku kuliṟampa ngalya-kulinma tjukurpa nyanga ngayulu nyurala wangkanytja.”
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça.
24 Munu piṟuku Jesulu wangkangu, “Nyura Godala tjukutjuku kutju wangaṉarangku kulinnyangkampa, paluṟu palu puṟunypaṯu nyuranya tjukutjuku kuliṟa tjukutjuku kutju pukuḻmankuku. Palu nyura Godala puḻkaṟa mulapa wangaṉarangku kulinnyangkampa, paluṟu nyuranya puḻkaṟa mulapa pukuḻmankuku.
24 Também lhes disse: Atendei ao que ouvis. Com a medida com que medis vos medirão a vós, e ainda se vos acrescentará.
25 Tjinguṟu nyura wangaṉarangku palula kulinnyangkampa, nyuranya Godalu puḻka mulapalta nintilku nyura kuliṟa ninti mulararinytjaku. Palu tjinguṟu nyura kuliṟa wantinyangkampa, Godalu nyuranya kulintja kampa kutjupankuku palumpa watarkurinytjaku.”
25 Pois ao que tem, ser-lhe-á dado; e ao que não tem, até aquilo que tem ser-lhe-á tirado.
26 Munu Jesulu piṟuku aṉangu tjuṯangka wangkangi tjukurpa kutjupa nyanga alatji, “Panya Godalu aṉangu tjuṯa walytjanmaṟa mayatjangku kanyintja aṟa nyanga palu puṟunypa ngaṟanyi, panya watingku manta runyuṟa waṉantjatjanungku uṉinypa para-waṉira waṉalpai.
26 Disse também: O reino de Deus é assim como se um homem lançasse semente à terra,
27 Ka uṉinypa panya paluṟu tjunkunytja uwankara tuulpakaṟa ukiṟi puḻkaringkupai mungangka kaḻaḻa kuḻu. Munu wati paluṟu mungangka kunkunarinyangka munu kaḻaḻa pakaṟa para-ngaṟanyangka ukiṟi paluṟu rawa pakaṟa puḻkaringkupai. Ka wati paluṟu pakannyangka nyakula puṯu kulilpai, ‘Yaaltji-yaaltji nyanganpa walytja pakalaraṉi?’
27 e dormisse e se levantasse de noite e de dia, e a semente brotasse e crescesse, sem ele saber como.
28 Palu uṉinypa paluṟu tjana walytja alatjiṯu pakalaraṉi manta wiṟunguṟu, munu kutju puṉu puḻkaringkula maitjararinganyi, watingku palyantjitjanguṟu wiya. Ngaṉmanypa panya tuulpakaṉi-waraṟa munu palulanguṟu pakaṟa puṉu nyaḻpitjararinganyi munu maitjararinganyilta, munu mai kuṟuringanyi.
28 A terra por si mesma produz fruto, primeiro a erva, depois a espiga, e por último o grão cheio na espiga.
29 Ka kuṟuringkunyangka wati paluṟu uraṟa waṉaṉilta. Uwa, nyanga palu puṟunypa aṉangu tjuṯa Godaku walytjaringkula wiṟuṟingkupai Godalu palyannyangka, watingku palyantjitjanguṟu wiya.”
29 Mas assim que o fruto amadurecer, logo lhe mete a foice, porque é chegada a ceifa.
30 Palulanguṟu piṟuku Jesulu wangkangu, “Uwa, Godalu aṉangu tjuṯa mayatjangku walytjanmaṟa kanyintja aṟa nyaa puṟunypa ngaṟanyi? Tjukurpa aṟa nyaatjaraṉa nyurala wangkaku uti kulintjaku?
30 Disse ainda: A que assemelharemos o reino de Deus? ou com que parábola o representaremos?
31 — ausente —
31 É como um grão de mostarda que, quando se semeia, é a menor de todas as sementes que há na terra;
32 — ausente —
32 mas, tendo sido semeado, cresce e faz-se a maior de todas as hortaliças e cria grandes ramos, de tal modo que as aves do céu podem aninhar-se à sua sombra.
33 — ausente —
33 E com muitas parábolas tais lhes dirigia a palavra, conforme podiam compreender.
34 — ausente —
34 E sem parábola não lhes falava; mas em particular explicava tudo a seus discípulos.
35 Ka nyara palula maḻangka tjiṉṯu tjaṟuringkunyangka mungartjikutu Jesulu wangkangu palumpa nintintja tjuṯangka, “Wanyula ma-itipiri nyara uṟungka muṉkara.”
35 Naquele dia, quando já era tarde, disse-lhes: Passemos para o outro lado.
36 Munuya aṉangu tjuṯa wantikatira Jesunya pauta panya palulaṯu katingu nintintja panya tjuṯangku, kaya pauta kutjupa tjuṯa kuḻu tjanala tjungu anangi uṟu nyara palula.
36 E eles, deixando a multidão, o levaram consigo, assim como estava, no barco; e havia com ele também outros barcos.
37 Ka tjana uṟungka nguṟurpa ankunyangka waḻpa puḻka mulapa wangkangu, ka uṟu puḻka pauta unngu tjarpangu munu pauta nguwanpa tjaṟuṟa uṟungka tjarpatjunu.
37 E se levantou grande tempestade de vento, e as ondas batiam dentro do barco, de modo que já se enchia.
38 Palu Jesunya pautangka maḻarku kunkunpa puḻka ngaringi katapi tjunkula. Ka nintintja tjuṯangku palunya mirara wankaningi wangkara, “Nintilpai! Ilunytjakulanyan wantinyi? Kuwarila uwankara ilunyi nyangangka.”
38 Ele, porém, estava na popa dormindo sobre a almofada; e despertaram-no, e lhe perguntaram: Mestre, não se te dá que pereçamos?
39 Ka Jesunya pakaṉu munu waḻpangka wangkangu alatji, “Atanari!” Munu uṟungka wangkangu, “Uriwiya ngarima!” Ka waḻpa panya atanaringu munu uṟu kuḻu uriwiyaringkula tiwilaringu. |src="GT00049.tif" size="col" loc="p" ref="4:39"
39 E ele, levantando-se, repreendeu o vento, e disse ao mar: Cala-te, aquieta-te. E cessou o vento, e fez-se grande bonança.
40 Munu Jesulu nintintja tjuṯangka wangkangu, “Nyaanguṟu nyura nguḻuringu? Nyura wanyu ngayuku kuwaripaṯu puṯu mulamularinganyi?”
40 Então lhes perguntou: Por que sois assim tímidos? Ainda não tendes fé?
41 Panya tjana nyakula puḻkaṟa nguḻuringangi munuyanku wangkara kuliningi, “Wati nyaa nyangatja? Panya waḻpangku uṟungku kuḻu palula wangaṉarangku kulilpai.”
41 Encheram-se de grande temor, e diziam uns aos outros: Quem, porventura, é este, que até o vento e o mar lhe obedecem?

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.