Marcos 4
Tjukurpa Palya (PJT) vs ARC
1 Munu ngula Jesulu tjanala piṟuku nintiningi uṟu panya Galileela itingka. Ka aṉangu winki mulapa palulakutu pitjangu. Munuya palunya utjuningi, ka paluṟu pautangka tatinu uṟu kantilytja tartjangka nyinanyangka tjukurpa katunguṟu wangkanytjikitja. Kaya aṉangu tjuṯangku uṟu kantilynguṟu ngaṟala kuliningi pautanguṟu wangkanyangka.
1 E outra vez começou a ensinar junto ao mar, e ajuntou-se a ele grande multidão; de sorte que ele entrou e assentou-se num barco, sobre o mar; e toda a multidão estava em terra junto ao mar.
2 Ka Jesulu tjukurpa tjuṯa tjanala wangkara nintiningi aṟa kutjupa kutjupa tjuṯatjara. Munu paluṟu tjukurpa nyangatja kuḻu wangkangi alatji,
2 E ensinava-lhes muitas coisas por parábolas e lhes dizia na sua doutrina:
3 “Kulilaya! Wati kutju ma-pitjangu uṉinypa mantangka waṉira waṉantjikitja palumpa kaanangka.
3 Ouvi: Eis que saiu o semeador a semear.
4 Ka uṉinypa waṉira waṉannyangka tjara iwarangka punkaṉu, kaya tjuḻpu tjuṯangku pitjala uwankara ngalkula wiyaṉu.
4 E aconteceu que, semeando ele, uma
5 Ka uṉinypa tjara kutjupa manta puḻitjarangka punkaṉu munuya mapalku pakaṉu manta tjukutjukungka.
5 E outra caiu sobre pedregais, onde não havia muita terra, e nasceu logo, porque não tinha terra profunda.
6 Palu tjiṉṯungku pakaṟa kampangu, ka manta tjukutjukungka ngaṟanytjatjanu mapalku piḻṯiringu iwiṟi kuḻu panya iwiṟi paluṟu aputjarangka puṯu waintaṟa tjarpangi. |src="GT00046.tif" size="col" loc="p" ref="4:3-8"
6 Mas, saindo o sol, queimou-se e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 Ka uṉinypa kutjupatjara waṉingi, ka manta tjilkatjarangka punkaṉu munu pakaṉu, ka pakannyangka tjilka tjuṯangku utjuṉu, kaya puṯu puḻkaringkula maitjararingkunytja wiya ngaṟangi.
7 E outra caiu entre espinhos, e, crescendo os espinhos, a sufocaram, e não deu fruto.
8 Ka uṉinypa kutjupatjara waṉinyangka manta palyangka punkaṉu munu mapalku pakaṟa puḻkaringkula maitjararingu, tjara kutjupa 30-tjararingu, tjara kutjupa 60-tjararingu, ka tjara kutjupa 100-tjararingu.”
8 E outra caiu em boa terra e deu fruto, que vingou e cresceu; e um produziu trinta, outro, sessenta, e outro, cem.
9 Munu Jesulu tjukurpa wangkara wiyaringkula piṟuku wangkangu tjanala alatji, “Uwa, nyura pina aḻangku kuliṟampa ngalya-kulinma tjukurpa nyanga ngayulu kuwari nyurala wangkanytja.”
9 E disse-lhes: Quem tem ouvidos para ouvir, que ouça.
10 Ka aṉangu tjuṯa ngurakutu ankunyangka nintintja tjuṯangku munu aṉangu tjara kutjupangku Jesula tjapiningi tjukurpa panya palunya uti mulapa tjakultjunkunytjaku palula tjanala.
10 E, quando se achou só, os que estavam junto dele com os doze interrogaram-no acerca da parábola.
11 Ka paluṟu tjanala wangkangi, “Uwa, ngayulu nyurala kutju Godaku tjukurpa kumpilitja utiṟa wangkanyi, tjukurpa panya Godalu aṉangu tjuṯa mayatjangku walytjanmaṟa kanyintjatjara. Palu aṉangu kutjupa tjuṯangkaṉa tjukurpa aṟa kutjupa kutjupa tjuṯatjara wangkapai kitikiti nguwanpa.
11 E ele disse-lhes: A vós vos é dado saber os mistérios do Reino de Deus, mas aos que estão de fora todas
12 Panya paluṟu tjana rawangku nyakula puṯu nyanganyi
12 para que, vendo, vejam e não percebam; e, ouvindo, ouçam e não entendam, para que se não convertam, e lhes sejam perdoados os pecados.
13 Munu Jesulu tjanala wangkangu alatji, “Nyaanguṟu nyura puṯu kulini tjukurpa nyanga uṉinypatjara? Tjinguṟu nyura tjukurpa nyangatja puṯu kuliṟampa tjukurpa kutjupa tjuṯa kuḻu puṯuṯu kulini.” Munu palulanguṟu Jesulu tjukurpa palunya tjanala utiṟa tjakultjunu alatji,
13 E disse-lhes: Não percebeis esta parábola? Como, pois, entendereis todas as parábolas?
14 “Wati kaana kanyilpaingku uṉinypa waṉinyi, ka palu puṟunypa wati tjukurtjarangku Godaku tjukurpa tjakultjunkupai aṉangu tjuṯangku kulintjaku.
14 O que semeia semeia a palavra;
15 Ka uṉinypa panya iwarangka punkaṟa ngarinytja alatji, panya wati tjukurtjarangku Godaku tjukurpa wangkanyangka aṉangu tjuṯangku kulini, ka mamu Satantu pitjala tjulyaṉi tjanalanguṟu, kaya mapalku watarkurinyi.
15 e os que estão junto ao caminho são aqueles em quem a palavra é semeada; mas, tendo eles a ouvido, vem logo Satanás e tira a palavra que foi semeada no coração deles.
16 Ka aṉangu tjara kutjupa nyinanyi panya manta puḻitjarangka punkantja puṟunypa panya tjana tjukurpa kuliṟa mulamularingkula pukuḻaripai.
16 E da mesma sorte os que recebem a semente sobre pedregais, que, ouvindo a palavra, logo com prazer a recebem;
17 Palu tjinguṟu kutjupa tjuṯangku tjananya mulamularingkunyangka analku munu pungkuku, kaya paluṟu tjana mapalku Godalanguṟu paṯuringkula watarkuriku.
17 mas não têm raiz em si mesmos; antes, são temporãos; depois, sobrevindo tribulação ou perseguição por causa da palavra, logo se escandalizam.
18 Ka aṉangu tjara kutjupa panya uṉinypa manta tjilkatjarangka punkantja puṟunypa nyinanyi, panya paluṟu tjana tjukurpa kulilpai.
18 E os outros são os que recebem a semente entre espinhos, os quais ouvem a palavra;
19 Palu mantatja kutjupa kutjupa tjuṯa puḻkaṟa kuliṟa wiṟu tjuṯa kanyintjikitja mukuringkupai mani puḻka kuḻu munuya nyanga palula tjanalanguṟu Godaku tjukurku watarkurinyi munuya wiṟu tjuṯa Godaku puṯu palyaṉi.
19 mas os cuidados deste mundo, e os enganos das riquezas, e as ambições de outras coisas, entrando, sufocam a palavra, e fica infrutífera.
20 Palu aṉangu kutjupa tjuṯa panya uṉinypa manta palyangka punkantja puṟunypa nyinanyi. Nyara paluṟu tjana tjukurpa wangaṉarangku kuliṟa puḻkaṟa mulamularingkupai munuya wiṟu tjuṯa Godaku palyalpai tjarangku Godaku wiṟu maṉkurpa nguwanpa palyalpai, ka tjarangku tjuṯa nguwanpa palyalpai, ka tjarangku wiṟu tjuṯa mulapa palyalpai Godanya pukuḻarinytjaku.” Alatji Jesulu uti mulapa tjanala tjakultjunu.
20 E os que recebem a semente em boa terra são os que ouvem a palavra, e
21 Munu piṟuku tjukurpa kutjupa tjanala wangkangi alatji, “Aṉangungku wanyu lampa tili winki katira piti unngu tjunkupai munta pangkangka unngu? Wiya, aṉangungku lampa tili winki uti tjunkupai aṉangu tjuṯangku irnyannyangka nyakunytjaku.
21 E disse-lhes: Vem,
22 Palu kulilaya, panya kumpilpa kanyintja tjuṯa Godalu wangkara utilku munu kutitjuṟa kanyintja tjuṯa Godalu utilkuṯu uwankarangku nyakunytjaku.
22 Porque nada há encoberto que não haja de ser manifesto; e nada se faz
23 Uwa, nyura pina aḻangku kuliṟampa ngalya-kulinma tjukurpa nyanga ngayulu nyurala wangkanytja.”
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, que ouça.
24 Munu piṟuku Jesulu wangkangu, “Nyura Godala tjukutjuku kutju wangaṉarangku kulinnyangkampa, paluṟu palu puṟunypaṯu nyuranya tjukutjuku kuliṟa tjukutjuku kutju pukuḻmankuku. Palu nyura Godala puḻkaṟa mulapa wangaṉarangku kulinnyangkampa, paluṟu nyuranya puḻkaṟa mulapa pukuḻmankuku.
24 E disse-lhes: Atendei ao que ides ouvir. Com a medida com que medirdes vos medirão a vós, e ser-vos-á ainda acrescentada.
25 Tjinguṟu nyura wangaṉarangku palula kulinnyangkampa, nyuranya Godalu puḻka mulapalta nintilku nyura kuliṟa ninti mulararinytjaku. Palu tjinguṟu nyura kuliṟa wantinyangkampa, Godalu nyuranya kulintja kampa kutjupankuku palumpa watarkurinytjaku.”
25 Porque ao que tem, ser-lhe-á dado; e, ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
26 Munu Jesulu piṟuku aṉangu tjuṯangka wangkangi tjukurpa kutjupa nyanga alatji, “Panya Godalu aṉangu tjuṯa walytjanmaṟa mayatjangku kanyintja aṟa nyanga palu puṟunypa ngaṟanyi, panya watingku manta runyuṟa waṉantjatjanungku uṉinypa para-waṉira waṉalpai.
26 E dizia: O Reino de Deus é assim como se um homem lançasse semente à terra,
27 Ka uṉinypa panya paluṟu tjunkunytja uwankara tuulpakaṟa ukiṟi puḻkaringkupai mungangka kaḻaḻa kuḻu. Munu wati paluṟu mungangka kunkunarinyangka munu kaḻaḻa pakaṟa para-ngaṟanyangka ukiṟi paluṟu rawa pakaṟa puḻkaringkupai. Ka wati paluṟu pakannyangka nyakula puṯu kulilpai, ‘Yaaltji-yaaltji nyanganpa walytja pakalaraṉi?’
27 e dormisse, e se levantasse de noite ou de dia, e a semente brotasse e crescesse, não sabendo ele como.
28 Palu uṉinypa paluṟu tjana walytja alatjiṯu pakalaraṉi manta wiṟunguṟu, munu kutju puṉu puḻkaringkula maitjararinganyi, watingku palyantjitjanguṟu wiya. Ngaṉmanypa panya tuulpakaṉi-waraṟa munu palulanguṟu pakaṟa puṉu nyaḻpitjararinganyi munu maitjararinganyilta, munu mai kuṟuringanyi.
28 Porque a terra por si mesma frutifica; primeiro, a erva, depois, a espiga, e, por último, o grão cheio na espiga.
29 Ka kuṟuringkunyangka wati paluṟu uraṟa waṉaṉilta. Uwa, nyanga palu puṟunypa aṉangu tjuṯa Godaku walytjaringkula wiṟuṟingkupai Godalu palyannyangka, watingku palyantjitjanguṟu wiya.”
29 E, quando foice, porque está chegada a ceifa.
30 Palulanguṟu piṟuku Jesulu wangkangu, “Uwa, Godalu aṉangu tjuṯa mayatjangku walytjanmaṟa kanyintja aṟa nyaa puṟunypa ngaṟanyi? Tjukurpa aṟa nyaatjaraṉa nyurala wangkaku uti kulintjaku?
30 E dizia: A que assemelharemos o Reino de Deus? Ou com que parábola o representaremos?
31 — ausente —
31 É como um grão de mostarda, que, quando se semeia na terra, é a menor de todas as sementes que há na terra;
32 — ausente —
32 mas, tendo sido semeado, cresce, e faz-se a maior de todas as hortaliças, e cria grandes ramos, de tal maneira que as aves do céu podem aninhar-se debaixo da sua sombra.
33 — ausente —
33 E com muitas parábolas tais lhes dirigia a palavra, segundo o que podiam compreender.
34 — ausente —
34 E sem parábolas nunca lhes falava, porém tudo declarava em particular aos seus discípulos.
35 Ka nyara palula maḻangka tjiṉṯu tjaṟuringkunyangka mungartjikutu Jesulu wangkangu palumpa nintintja tjuṯangka, “Wanyula ma-itipiri nyara uṟungka muṉkara.”
35 E, naquele dia, sendo já tarde, disse-lhes: Passemos para a outra margem.
36 Munuya aṉangu tjuṯa wantikatira Jesunya pauta panya palulaṯu katingu nintintja panya tjuṯangku, kaya pauta kutjupa tjuṯa kuḻu tjanala tjungu anangi uṟu nyara palula.
36 E eles, deixando a multidão, o levaram consigo, assim como estava, no barco; e havia também com ele outros barquinhos.
37 Ka tjana uṟungka nguṟurpa ankunyangka waḻpa puḻka mulapa wangkangu, ka uṟu puḻka pauta unngu tjarpangu munu pauta nguwanpa tjaṟuṟa uṟungka tjarpatjunu.
37 E levantou-se grande temporal de vento, e subiam as ondas por cima do barco, de maneira que já se enchia de água.
38 Palu Jesunya pautangka maḻarku kunkunpa puḻka ngaringi katapi tjunkula. Ka nintintja tjuṯangku palunya mirara wankaningi wangkara, “Nintilpai! Ilunytjakulanyan wantinyi? Kuwarila uwankara ilunyi nyangangka.”
38 E ele estava na popa dormindo sobre uma almofada; e despertaram-no, dizendo-lhe: Mestre, não te importa que pereçamos?
39 Ka Jesunya pakaṉu munu waḻpangka wangkangu alatji, “Atanari!” Munu uṟungka wangkangu, “Uriwiya ngarima!” Ka waḻpa panya atanaringu munu uṟu kuḻu uriwiyaringkula tiwilaringu. |src="GT00049.tif" size="col" loc="p" ref="4:39"
39 E ele, despertando, repreendeu o vento e disse ao mar: Cala-te, aquieta-te. E o vento se aquietou, e houve grande bonança.
40 Munu Jesulu nintintja tjuṯangka wangkangu, “Nyaanguṟu nyura nguḻuringu? Nyura wanyu ngayuku kuwaripaṯu puṯu mulamularinganyi?”
40 E disse-lhes: Por que sois tão tímidos? Ainda não tendes fé?
41 Panya tjana nyakula puḻkaṟa nguḻuringangi munuyanku wangkara kuliningi, “Wati nyaa nyangatja? Panya waḻpangku uṟungku kuḻu palula wangaṉarangku kulilpai.”
41 E sentiram um grande temor e diziam uns aos outros: Mas quem é este que até o vento e o mar lhe obedecem?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.