Marcos 4
Tjukurpa Palya (PJT) vs NTLH
1 Munu ngula Jesulu tjanala piṟuku nintiningi uṟu panya Galileela itingka. Ka aṉangu winki mulapa palulakutu pitjangu. Munuya palunya utjuningi, ka paluṟu pautangka tatinu uṟu kantilytja tartjangka nyinanyangka tjukurpa katunguṟu wangkanytjikitja. Kaya aṉangu tjuṯangku uṟu kantilynguṟu ngaṟala kuliningi pautanguṟu wangkanyangka.
1 Jesus começou a ensinar outra vez na beira do lago da Galileia. A multidão que se ajuntou em volta dele era tão grande, que ele entrou e sentou-se num barco perto da praia, onde o povo estava.
2 Ka Jesulu tjukurpa tjuṯa tjanala wangkara nintiningi aṟa kutjupa kutjupa tjuṯatjara. Munu paluṟu tjukurpa nyangatja kuḻu wangkangi alatji,
2 Jesus usava parábolas para ensinar muitas coisas. Ele dizia:
3 “Kulilaya! Wati kutju ma-pitjangu uṉinypa mantangka waṉira waṉantjikitja palumpa kaanangka.
3 — Escutem! Certo homem saiu para semear.
4 Ka uṉinypa waṉira waṉannyangka tjara iwarangka punkaṉu, kaya tjuḻpu tjuṯangku pitjala uwankara ngalkula wiyaṉu.
4 E, quando estava espalhando as sementes, algumas caíram na beira do caminho, e os passarinhos comeram tudo.
5 Ka uṉinypa tjara kutjupa manta puḻitjarangka punkaṉu munuya mapalku pakaṉu manta tjukutjukungka.
5 Outra parte das sementes caiu num lugar onde havia muitas pedras e pouca terra. As sementes brotaram logo porque a terra não era funda.
6 Palu tjiṉṯungku pakaṟa kampangu, ka manta tjukutjukungka ngaṟanytjatjanu mapalku piḻṯiringu iwiṟi kuḻu panya iwiṟi paluṟu aputjarangka puṯu waintaṟa tjarpangi. |src="GT00046.tif" size="col" loc="p" ref="4:3-8"
6 Mas, quando o sol apareceu, queimou as plantas, e elas secaram porque não tinham raízes.
7 Ka uṉinypa kutjupatjara waṉingi, ka manta tjilkatjarangka punkaṉu munu pakaṉu, ka pakannyangka tjilka tjuṯangku utjuṉu, kaya puṯu puḻkaringkula maitjararingkunytja wiya ngaṟangi.
7 Outras sementes caíram no meio de espinhos, que cresceram e sufocaram as plantas. Por isso nada produziram.
8 Ka uṉinypa kutjupatjara waṉinyangka manta palyangka punkaṉu munu mapalku pakaṟa puḻkaringkula maitjararingu, tjara kutjupa 30-tjararingu, tjara kutjupa 60-tjararingu, ka tjara kutjupa 100-tjararingu.”
8 Mas as sementes que caíram em terra boa brotaram, cresceram e produziram na base de trinta, sessenta e até cem grãos por um.
9 Munu Jesulu tjukurpa wangkara wiyaringkula piṟuku wangkangu tjanala alatji, “Uwa, nyura pina aḻangku kuliṟampa ngalya-kulinma tjukurpa nyanga ngayulu kuwari nyurala wangkanytja.”
9 E Jesus terminou, dizendo:
10 Ka aṉangu tjuṯa ngurakutu ankunyangka nintintja tjuṯangku munu aṉangu tjara kutjupangku Jesula tjapiningi tjukurpa panya palunya uti mulapa tjakultjunkunytjaku palula tjanala.
10 Quando a multidão foi embora, as pessoas que ficaram ali começaram, junto com os doze discípulos, a fazer perguntas a Jesus sobre parábolas .
11 Ka paluṟu tjanala wangkangi, “Uwa, ngayulu nyurala kutju Godaku tjukurpa kumpilitja utiṟa wangkanyi, tjukurpa panya Godalu aṉangu tjuṯa mayatjangku walytjanmaṟa kanyintjatjara. Palu aṉangu kutjupa tjuṯangkaṉa tjukurpa aṟa kutjupa kutjupa tjuṯatjara wangkapai kitikiti nguwanpa.
11 Jesus disse a eles:
12 Panya paluṟu tjana rawangku nyakula puṯu nyanganyi
12 para que olhem e não enxerguem nada e para que escutem e não entendam; se não, eles voltariam para Deus, e ele os perdoaria.
13 Munu Jesulu tjanala wangkangu alatji, “Nyaanguṟu nyura puṯu kulini tjukurpa nyanga uṉinypatjara? Tjinguṟu nyura tjukurpa nyangatja puṯu kuliṟampa tjukurpa kutjupa tjuṯa kuḻu puṯuṯu kulini.” Munu palulanguṟu Jesulu tjukurpa palunya tjanala utiṟa tjakultjunu alatji,
13 Então Jesus perguntou:
14 “Wati kaana kanyilpaingku uṉinypa waṉinyi, ka palu puṟunypa wati tjukurtjarangku Godaku tjukurpa tjakultjunkupai aṉangu tjuṯangku kulintjaku.
14 E continuou:
15 Ka uṉinypa panya iwarangka punkaṟa ngarinytja alatji, panya wati tjukurtjarangku Godaku tjukurpa wangkanyangka aṉangu tjuṯangku kulini, ka mamu Satantu pitjala tjulyaṉi tjanalanguṟu, kaya mapalku watarkurinyi.
15 Algumas pessoas que a ouvem são como as sementes que caíram na beira do caminho. Logo que ouvem, Satanás vem e tira a mensagem que foi semeada no coração delas.
16 Ka aṉangu tjara kutjupa nyinanyi panya manta puḻitjarangka punkantja puṟunypa panya tjana tjukurpa kuliṟa mulamularingkula pukuḻaripai.
16 Outras pessoas são como as sementes que foram semeadas onde havia muitas pedras. Quando ouvem a mensagem, elas a aceitam logo com alegria;
17 Palu tjinguṟu kutjupa tjuṯangku tjananya mulamularingkunyangka analku munu pungkuku, kaya paluṟu tjana mapalku Godalanguṟu paṯuringkula watarkuriku.
17 mas depois de pouco tempo essas pessoas abandonam a mensagem porque ela não criou raízes nelas. E, quando por causa da mensagem chegam os sofrimentos e as perseguições, elas logo abandonam a sua fé.
18 Ka aṉangu tjara kutjupa panya uṉinypa manta tjilkatjarangka punkantja puṟunypa nyinanyi, panya paluṟu tjana tjukurpa kulilpai.
18 Ainda outras são parecidas com as sementes que foram semeadas no meio dos espinhos. Elas ouvem a mensagem,
19 Palu mantatja kutjupa kutjupa tjuṯa puḻkaṟa kuliṟa wiṟu tjuṯa kanyintjikitja mukuringkupai mani puḻka kuḻu munuya nyanga palula tjanalanguṟu Godaku tjukurku watarkurinyi munuya wiṟu tjuṯa Godaku puṯu palyaṉi.
19 mas, quando aparecem as preocupações deste mundo, a ilusão das riquezas e outras ambições, estas coisas sufocam a mensagem, e ela não produz frutos.
20 Palu aṉangu kutjupa tjuṯa panya uṉinypa manta palyangka punkantja puṟunypa nyinanyi. Nyara paluṟu tjana tjukurpa wangaṉarangku kuliṟa puḻkaṟa mulamularingkupai munuya wiṟu tjuṯa Godaku palyalpai tjarangku Godaku wiṟu maṉkurpa nguwanpa palyalpai, ka tjarangku tjuṯa nguwanpa palyalpai, ka tjarangku wiṟu tjuṯa mulapa palyalpai Godanya pukuḻarinytjaku.” Alatji Jesulu uti mulapa tjanala tjakultjunu.
20 E existem aquelas pessoas que são como as sementes que foram semeadas em terra boa. Elas ouvem, e aceitam a mensagem, e produzem uma grande colheita: umas, trinta; outras, sessenta; e ainda outras, cem vezes mais do que foi semeado.
21 Munu piṟuku tjukurpa kutjupa tjanala wangkangi alatji, “Aṉangungku wanyu lampa tili winki katira piti unngu tjunkupai munta pangkangka unngu? Wiya, aṉangungku lampa tili winki uti tjunkupai aṉangu tjuṯangku irnyannyangka nyakunytjaku.
21 Jesus continuou:
22 Palu kulilaya, panya kumpilpa kanyintja tjuṯa Godalu wangkara utilku munu kutitjuṟa kanyintja tjuṯa Godalu utilkuṯu uwankarangku nyakunytjaku.
22 Pois tudo o que está escondido será descoberto, e tudo o que está em segredo será conhecido.
23 Uwa, nyura pina aḻangku kuliṟampa ngalya-kulinma tjukurpa nyanga ngayulu nyurala wangkanytja.”
23 Se vocês têm ouvidos para ouvir, então ouçam.
24 Munu piṟuku Jesulu wangkangu, “Nyura Godala tjukutjuku kutju wangaṉarangku kulinnyangkampa, paluṟu palu puṟunypaṯu nyuranya tjukutjuku kuliṟa tjukutjuku kutju pukuḻmankuku. Palu nyura Godala puḻkaṟa mulapa wangaṉarangku kulinnyangkampa, paluṟu nyuranya puḻkaṟa mulapa pukuḻmankuku.
24 Disse também:
25 Tjinguṟu nyura wangaṉarangku palula kulinnyangkampa, nyuranya Godalu puḻka mulapalta nintilku nyura kuliṟa ninti mulararinytjaku. Palu tjinguṟu nyura kuliṟa wantinyangkampa, Godalu nyuranya kulintja kampa kutjupankuku palumpa watarkurinytjaku.”
25 Quem tem receberá mais; mas quem não tem, até o pouco que tem será tirado dele.
26 Munu Jesulu piṟuku aṉangu tjuṯangka wangkangi tjukurpa kutjupa nyanga alatji, “Panya Godalu aṉangu tjuṯa walytjanmaṟa mayatjangku kanyintja aṟa nyanga palu puṟunypa ngaṟanyi, panya watingku manta runyuṟa waṉantjatjanungku uṉinypa para-waṉira waṉalpai.
26 Jesus disse:
27 Ka uṉinypa panya paluṟu tjunkunytja uwankara tuulpakaṟa ukiṟi puḻkaringkupai mungangka kaḻaḻa kuḻu. Munu wati paluṟu mungangka kunkunarinyangka munu kaḻaḻa pakaṟa para-ngaṟanyangka ukiṟi paluṟu rawa pakaṟa puḻkaringkupai. Ka wati paluṟu pakannyangka nyakula puṯu kulilpai, ‘Yaaltji-yaaltji nyanganpa walytja pakalaraṉi?’
27 Quer ele esteja acordado, quer esteja dormindo, ela brota e cresce, sem ele saber como isso acontece.
28 Palu uṉinypa paluṟu tjana walytja alatjiṯu pakalaraṉi manta wiṟunguṟu, munu kutju puṉu puḻkaringkula maitjararinganyi, watingku palyantjitjanguṟu wiya. Ngaṉmanypa panya tuulpakaṉi-waraṟa munu palulanguṟu pakaṟa puṉu nyaḻpitjararinganyi munu maitjararinganyilta, munu mai kuṟuringanyi.
28 É a própria terra que dá o seu fruto: primeiro aparece a planta, depois a espiga, e, mais tarde, os grãos que enchem a espiga.
29 Ka kuṟuringkunyangka wati paluṟu uraṟa waṉaṉilta. Uwa, nyanga palu puṟunypa aṉangu tjuṯa Godaku walytjaringkula wiṟuṟingkupai Godalu palyannyangka, watingku palyantjitjanguṟu wiya.”
29 Quando as espigas ficam maduras, o homem começa a cortá-las com a foice, pois chegou o tempo da colheita.
30 Palulanguṟu piṟuku Jesulu wangkangu, “Uwa, Godalu aṉangu tjuṯa mayatjangku walytjanmaṟa kanyintja aṟa nyaa puṟunypa ngaṟanyi? Tjukurpa aṟa nyaatjaraṉa nyurala wangkaku uti kulintjaku?
30 Jesus continuou:
31 — ausente —
31 Ele é como uma semente de mostarda, que é a menor de todas as sementes.
32 — ausente —
32 Mas, depois de semeada, cresce muito até ficar a maior de todas as plantas. E os seus ramos são tão grandes, que os passarinhos fazem ninhos entre as suas folhas.
33 — ausente —
33 Assim, usando muitas parábolas como estas, Jesus falava ao povo de um modo que eles podiam entender.
34 — ausente —
34 E só falava com eles usando parábolas, mas explicava tudo em particular aos discípulos.
35 Ka nyara palula maḻangka tjiṉṯu tjaṟuringkunyangka mungartjikutu Jesulu wangkangu palumpa nintintja tjuṯangka, “Wanyula ma-itipiri nyara uṟungka muṉkara.”
35 Naquele dia, de tardinha, Jesus disse aos discípulos:
36 Munuya aṉangu tjuṯa wantikatira Jesunya pauta panya palulaṯu katingu nintintja panya tjuṯangku, kaya pauta kutjupa tjuṯa kuḻu tjanala tjungu anangi uṟu nyara palula.
36 Então eles deixaram o povo ali, subiram no barco em que Jesus estava e foram com ele; e outros barcos o acompanharam.
37 Ka tjana uṟungka nguṟurpa ankunyangka waḻpa puḻka mulapa wangkangu, ka uṟu puḻka pauta unngu tjarpangu munu pauta nguwanpa tjaṟuṟa uṟungka tjarpatjunu.
37 De repente, começou a soprar um vento muito forte, e as ondas arrebentavam com tanta força em cima do barco, que ele já estava ficando cheio de água.
38 Palu Jesunya pautangka maḻarku kunkunpa puḻka ngaringi katapi tjunkula. Ka nintintja tjuṯangku palunya mirara wankaningi wangkara, “Nintilpai! Ilunytjakulanyan wantinyi? Kuwarila uwankara ilunyi nyangangka.”
38 Jesus estava dormindo na parte detrás do barco, com a cabeça numa almofada. Então os discípulos o acordaram e disseram: — Mestre! Nós vamos morrer! O senhor não se importa com isso?
39 Ka Jesunya pakaṉu munu waḻpangka wangkangu alatji, “Atanari!” Munu uṟungka wangkangu, “Uriwiya ngarima!” Ka waḻpa panya atanaringu munu uṟu kuḻu uriwiyaringkula tiwilaringu. |src="GT00049.tif" size="col" loc="p" ref="4:39"
39 Então ele se levantou, falou duro com o vento e disse ao lago: O vento parou, e tudo ficou calmo.
40 Munu Jesulu nintintja tjuṯangka wangkangu, “Nyaanguṟu nyura nguḻuringu? Nyura wanyu ngayuku kuwaripaṯu puṯu mulamularinganyi?”
40 Aí ele perguntou:
41 Panya tjana nyakula puḻkaṟa nguḻuringangi munuyanku wangkara kuliningi, “Wati nyaa nyangatja? Panya waḻpangku uṟungku kuḻu palula wangaṉarangku kulilpai.”
41 E os discípulos, cheios de medo, diziam uns aos outros: — Que homem é este que manda até no vento e nas ondas?!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.