Marcos 3
Tjukurpa Palya (PJT) vs NAA
1 Munu kutjupa-aṟa Jesunya waḻi inmatjangka piṟuku tjarpangu Saturday-ngka tjiṉṯu panya pakuwiyaringkupaingka. Ka nyara palula wati maṟa ngaḻṯurpa tjanala tjungu nyinangi aṉangu tjuṯangka.
1 De novo, Jesus entrou na sinagoga. E estava ali um homem que tinha uma das mãos ressequida.
2 Kaya Paṟatji tjuṯangku nyinara Jesunya nyangangi munuya paṯaṟa nyinangi wati panya palunya palyaṟungunnyangka nyakula kuranmankunytjikitjangku, panya nyangatja tjiṟirpi Saturday pakuwiyaringkunytjaku waṟka palyantjaku wiya.
2 E estavam observando Jesus para ver se curaria aquele homem no sábado, a fim de o acusarem.
3 Ka Jesulu wati panya maṟa ngaḻṯurpangka wangkangu aṉangu tjuṯangka nguṟur-nguṟurpa pakaṟa ngaṟanytjaku. Ka wati panya mulapaṯu pakaṟa ngaṟangu. |src="CN01695B.TIF" size="col" loc="p" ref="3:3"
3 Jesus disse ao homem da mão ressequida:
4 Ka Jesulu aṉangu tjuṯangka wangkangu, “Godalu nganaṉala nyaa palyantjaku wangkangu tjiṉṯu panya pakuwiyaringkupaingka? Paluṟu wangkangu palya palyantjaku munta kura? Palu Godanya wanyu mukuringanyi nganaṉa aṉangu kutjupa wankaṟunkunytjaku munta pungkula iluntankunytjaku?”
4 Então lhes perguntou: Mas eles ficaram em silêncio.
5 Ka Jesulu tjananya mirpaṉ-mirpaṉṯu para-nyakula waṉaṟa tjanampa mapalku ngaḻṯuringu panya aṉangu nyanga tjana kurunpa wituwitu puḻka nyinangi. Ka Jesulu wati panya maṟa ngaḻṯurpangka wangkangu, “Maṟa pala waṟariwa.” Ka maṟa panya waṟaringu, ka kuwariṯu palyaringu, wiṟu mulapa.
5 Então Jesus, olhando em volta, indignado e entristecido com a dureza de coração daquelas pessoas, disse ao homem: O homem estendeu a mão, e ela lhe foi restaurada.
6 Kaya Paṟatji tjuṯa nyakula mirpaṉaringu munuya mapalku anu Iṟataku maḻpa tjuṯakutu. Munuya tjanala tjunguringkula wangkara kuliningi Jesunya iluntankunytjikitjangku.
6 Os fariseus saíram dali e, com os herodianos, logo começaram a conspirar contra Jesus, procurando ver como o matariam.
7 — ausente —
7 Jesus se retirou com os seus discípulos para o mar. Uma grande multidão o seguia. Eram pessoas que tinham vindo da Galileia, da Judeia,
8 — ausente —
8 de Jerusalém, da Idumeia, do outro lado do Jordão e dos arredores de Tiro e de Sidom, porque ouviam falar das coisas que Jesus fazia.
9 Ka Jesulu palumpa nintintja tjuṯangka wangkangu, “Pauta palaya ma-uṉṯula munuya uṟungka tjura ngaṉmanypa ngayuku paṯaṟa ngaṟanytjaku aṉangu nyanga winkingku ngayunya utjuntjaku-tawara.”
9 Então recomendou aos seus discípulos que sempre lhe tivessem pronto um barquinho, por causa da multidão, a fim de não o apertarem.
10 Panya nyara palula Jesulu aṉangu pikatjara winki mulapa palyaṟunguningi. Kaya pikatjara kutjupa tjuṯangku kuwaripangkuṯu uṉṯu-uṉṯuṟa ila-ilaringangi Jesunya pampuṟa palyaringkunytjikitja.
10 Pois curava muitas pessoas, de modo que todos os que tinham alguma enfermidade se esforçavam para chegar perto, a fim de poderem tocar nele.
11 Kaya aṉangu mamutjara tjuṯangku palunya nyakula Jesula kuranyu pupakatingi, kaya mamu tjuṯangku mirara wangkangi alatji, “Nyuntun Godaku Katja.”
11 Também os espíritos imundos, quando o viam, prostravam-se diante dele e gritavam: — Você é o Filho de Deus!
12 Ka Jesulu mamu palunya tjananya painingi aṉangu tjuṯanguṟu wantikatinytjaku munu mamu tjuṯangka wangkangu, “Ngayunya tjakultjunkuwiyangku wantima.”
12 Mas Jesus lhes advertia severamente que não o expusessem à publicidade.
13 Munu Jesulu puḻi katu tatiṟa aṉangu kutjupatjara tjanampa mukuringkula aḻṯingu palulakutu pitjanytjaku, kaya ma-pitjala palula tjunguringu.
13 Depois, Jesus subiu ao monte e chamou os que ele quis, e vieram para junto dele.
14 — ausente —
14 Então designou doze, aos quais chamou de apóstolos, para estarem com ele e para os enviar a pregar
15 — ausente —
15 e a exercer a autoridade de expulsar demônios.
16 Ka wati paluṟu tjana ini nyanganpa,
16 Eis os doze que designou: Simão, a quem acrescentou o nome de Pedro;
17 Munu Tjipitiku katja kutjara Jamesanya pula Johnnga. Ka Jesulu pulanya ininu Paunatjanya kutjara, panya ini nyanga paluṟu wangkanyi, Tuuntja Kutjara panya paluṟu pula puḻkaṟa wangkapai kutjara. |src="cn01882B.tif" size="col" loc="p" ref="3:14-20"
17 Tiago, filho de Zebedeu, e João, irmão de Tiago, aos quais deu o nome de Boanerges, que quer dizer “filhos do trovão”;
18 Munu Andrew-nya, Philipanya, Patjalamunya, Matthew-nya, Thomasanya, Jamesanya wati panya Alpi-yatjaku katja, munu Tjatiyatjanya, munu Simonnga panya ngura Israelku puḻkaṟa mukuringkupai.
18 André, Filipe, Bartolomeu, Mateus e Tomé; Tiago, filho de Alfeu; Tadeu; Simão, o Zelote;
19 — ausente —
19 e Judas Iscariotes, que foi quem o traiu.
20 — ausente —
20 Então Jesus foi para casa. E outra vez se ajuntou uma multidão, de tal modo que nem podiam comer.
21 Kaya Jesuku ngunytjungku munu maḻanypa tjuṯangku kuḻu kulinu aṉangu tjuṯa palula rawa tjunguringkunyangka, munuya pitjangu palunya mantjintjikitja. Panya aṉangu tjuṯangku wangkangi paluṟu kata kuraringkunytja, kaya palunya mantjiṟa aṯunymankunytjikitja mukuringangi.
21 E, quando os parentes de Jesus ouviram isto, saíram para prendê-lo, porque diziam: — Está fora de si.
22 Ka wati Moseku tjukurpa nintilpai tjuṯa Jerusalemalanguṟu pitjangu munuya wangkangi alatji, “Wati nyanga palula unngu mamu puḻka nyinanyi, ini Piiltjipalnga, mamu uwankaraku mayatja puḻka. Munu nyara paluṟu wati nyanga palunya witulyananyi mamu tjuṯa paintjaku aṉangu tjuṯanguṟu.” Alatjiya ngunti kuliningi paluṟu tjana.
22 Os escribas, que tinham vindo de Jerusalém, diziam: — Ele está possuído de Belzebu. Ele expulsa os demônios pelo poder do maioral dos demônios.
23 Ka Jesulu nyangatja kuliṟa tjananya aḻṯingu munu tjanala tjukurpa aṟa kutjupatjara wangkangi alatji, “Satantu wanyu paluṟunku pailpai aṉangu tjuṯanguṟu? Wiya alatjiṯu.
23 Então, convocando-os, Jesus lhes disse, por meio de parábolas:
24 Kulilaya, panya aṉangu tjuṯa ngura kutjunguṟu walytjaṟara walytjaṟarangku tjananku pikangku pungkula paṯuringkula tjungu uṯuḻu kutju nyinanytja wiyaringkupai.
24 Se um reino estiver dividido contra si mesmo, tal reino não pode subsistir.
25 Ka palu puṟunypa aṉangu walytjaṟara walytjaṟara waḻi kutjunguṟu nyinara rawa pikaringkula tjungu nyinanytja wiyaringkula mauṉṯalparingkupai.
25 Se uma casa estiver dividida contra si mesma, tal casa não poderá subsistir.
26 Ka nyara palu puṟunypaṯu tjinguṟu Satannga mamu palumpa walytja tjuṯaku pikaringkunyangkampa paluṟu tjana palumpa kuraringkula palula tjungu nyinanytja wiyaringkuku, ka paluṟu tjananya puṯu wituwituṟa uparingkuku munu tjanampa mayatja wiyaringkuku.”
26 Se Satanás se levantou contra si mesmo e está dividido, não pode subsistir; é o seu fim.
27 Munu piṟuku Jesulu tjukurpa kutjupa wangkangu alatji, “Watingku wanyu wati kuṉpu puḻkaku ngurangka tjarpara kutjupa kutjupa tjuṯa kutitjunkupai? Wiya alatjiṯu. Paluṟu wati nyara kuṉpu karpintjaku-waraṟa ngaṟanyi palumpa kutjupa kutjupa tjuṯa mantjintjikitja mukuringkula.” (Nyanga alatji Jesulu wangkangi paluṟunku mamu tjuṯa aṉangu tjuṯanguṟu paiṟa iyantja.)
27 Ninguém pode entrar na casa do valente para roubar-lhe os bens, sem primeiro amarrá-lo; e só então saqueará a casa dele.
28 Munu paluṟu piṟuku wangkangu alatji, “Palu kulinmaya nyangatja, panya nyura kura kutjupa kutjupa tjuṯanguṟu piiwiyaringkunyangka Godalu nyuranya kalypangku pungkuwiyangku wantiku. Munu nyura palunya anantjatjanu piiwiyaringkunyangka palu puṟunypaṯu nyurampa kalyparingkuku.
28 Em verdade lhes digo que tudo será perdoado aos filhos dos homens: os pecados e as blasfêmias que proferirem.
29 Palu nyura tjinguṟu Kurunpa Miḻmiḻnga anaṟa wangkanyangkampa Godalu nyurampa kalyparingkunytja wiyangku nyuranya kukanymankuku, kukanypa tiṯutjara nyinanytjaku.”
29 Mas aquele que blasfemar contra o Espírito Santo nunca terá perdão, visto que é réu de pecado eterno.
30 Jesulu nyanga palunya wangkangi aṉangu tjuṯangku palunya mamutjaranmankunyangka.
30 Jesus disse isto porque diziam: “Está possuído de um espírito imundo.”
31 Kaya wirkanu palumpa ngunytju, maḻanypa tjuṯa munuya waḻingka uṟilta palumpa paṯaṟa ngaṟangi munuya aṉangu kutjupa wituṉu palunya aḻṯinytjaku.
31 Nisto, chegaram a mãe e os irmãos de Jesus e, tendo ficado do lado de fora, mandaram chamá-lo.
32 Panya aṉangu winki mulatuya angaṟa para-nyinara arintanangi, ka paluṟu nguṟurpa nyinangi. Kaya kutjupa tjuṯangku kulintjatjanungku wangkangu Jesula, “Nyuntumpa ngunytju maḻanypa tjuṯaya paṯaṟa ngaṟanyi uṟilta nyuntunya nyakunytjikitja.”
32 Muita gente estava sentada ao redor de Jesus, e alguns lhe disseram: — Olhe, a sua mãe, os seus irmãos e as suas irmãs estão lá fora, procurando o senhor.
33 Ka Jesulu kuliṟa wangkangu, “Ngananya ngayuku ngunytju munu maḻanypa tjuṯa?”
33 Então Jesus perguntou:
34 Munu paluṟu para-nyakula waṉaṉu aṉangu winki nyinanyangka munu wangkangu, “Nyanga tjana ngayuku walytja ngunytju maḻanypa tjuṯa kuḻu.
34 E, olhando em volta para os que estavam sentados ao seu redor, disse:
35 Kulila, aṉangu panya Godanya mukuringkunytjitja kuliṟa palyalpai tjuṯa, nyara paluṟu tjana ngayuku ngunytju maḻanypa kuḻu nyinanyi walytja mulapa.”
35 Portanto, aquele que fizer a vontade de Deus, esse é meu irmão, minha irmã e minha mãe.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.