Marcos 15

Tjukurpa Palya (PJT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Kaya ngalya-katjaṟungkannyangka piṟuku tjunguringu tjukurtjara kuranyitja tjuṯa, Moseku tjukurpa nintilpai tjuṯa munu Jewku mayatja uwankara, tjiḻpi tjuṯa kuḻukuḻu. Munuya wangkara kuliṟa tjukurpa palyaṉu Pilate-anya wangkara wituwituntjikitjangku Jesunya iluntankunytjaku. Munuya palulanguṟu wati timpula anga-kanyilpai tjuṯangka wangkangu Jesunya tjiinangka karpiṟa katinytjaku Pilate-alakutu munuya paluṟu tjana uwankarangku Jesunya Pilate-alakutu katingu munuya palula wirkakatingu.
1 Logo pela manhã se reuniram os sumos sacerdotes com os anciãos, os escribas e com todo o conselho. E tendo amarrado Jesus, levaram-no e entregaram-no a Pilatos.
2 Ka Pilate-alu palula tjapinu, “Nyuntu wanyu mulapa Jew tjuṯaku mayatja puḻka?”
2 Este lhe perguntou: És tu o rei dos judeus? Ele lhe respondeu: Sim.
3 Kaya tjukurtjara kuranyitja tjuṯangku Pilate-ala miṟangka Jesunya rawangku aṟa kutjupa kutjupa tjuṯa wangkara palunya kuranmanangi.
3 Os sumos sacerdotes acusavam-no de muitas coisas.
4 Ka Pilate-alu piṟuku palula wangkangu alatji, “Nyaaku nyuntu wangkanytja wiya ngaṟanyi? Nyanga tjana kutjupa kutjupa tjuṯa wangkara nyuntunya kuranmananyi.”
4 Pilatos perguntou-lhe outra vez: Nada respondes? Vê de quantos delitos te acusam!
5 Palu Jesunya wangkanytja wiya alatjiṯu pilunpa ngaṟangi, ka Pilate-alu puṯu kuliningi, “Ai! Nyaaku nyangatja wangkara aluntja wiya ngaṟanyi?”
5 Mas Jesus nada mais respondeu, de modo que Pilatos ficou admirado.
6 Ka panya yiya kutjupa yiya kutjupa inma panya Katuwanu Ankunytjanya ngaṟanyangka Pilate-alu tjakangku tjailanguṟu wati kutju walatjunkupai aṉangu tjuṯa mukuringkunyangka.
6 Ora, costumava ele soltar-lhes em cada festa qualquer dos presos que pedissem.
7 Ka tjiṉṯu nyara palula wati kamantaku kuraringkupai tjuṯa tjailangka nyinangi. Panya paluṟu tjana mungaṯu kamantaku pikaringangi Rome-aku tjaultji tjuṯaku munuya wati kutju iluntanu, kaya nyara palulanguṟu tjananya witiṟa tjailangka tjarpatjunu tjanampa mayatja wati ini Paṟapatjanya kuḻu.
7 Havia na prisão um, chamado Barrabás, que fora preso com seus cúmplices, o qual na sedição perpetrara um homicídio.
8 Kaya aṉangu tjuṯa mulapa tjunguringu Pilate-aku ngurangka uṟilta munuya palula ngatjiningi wati kutju tjanampa walatjunkunytjaku panya tjana nintingku kuliningi tjiṉṯu nyanga palula wati kutju tjailanguṟu walatjunkunytjaku.
8 O povo que tinha subido começou a pedir-lhe aquilo que sempre lhes costumava conceder.
9 Ka Pilate-alu tjanala tjapinu, “Nyura wanyu mukuringanyi ngayulu nyurampa nyanga mayatja puḻka walatjunkunytjaku?”
9 Pilatos respondeu-lhes: Quereis que vos solte o rei dos judeus?
10 Nyangatja paluṟu nintingku tjapiningi alatji kuliṟa, “Tjukurtjara nyanga kuranyitja tjuṯangkuya Jesunya nyaṟaringkula ngayunya katira ungu.”
10 {Porque sabia que os sumos sacerdotes o haviam entregue por inveja.}
11 Palu tjukurtjara kuranyitja tjuṯangkuya aṉangu tjuṯa puḻkaṟa wituwituningi Paṟapatjaku Pilate-ala ngatjintjaku tjanampa walatjunkunytjaku.
11 Mas os pontífices instigaram o povo para que pedissem de preferência que lhes soltasse Barrabás.
12 Ka piṟuku Pilate-alu tjapinu aṉangu tjuṯangka, “Kaṉa wanyu nyaalku wati nyangatja? Panya nyura palunya waḻkuṟa wangkapai nyurampa mayatja puḻka.” |src="cn01828B.tif" size="col" loc="p" ref="15:12-14"
12 Pilatos falou-lhes outra vez: E que quereis que eu faça daquele a quem chamais o rei dos judeus?
13 Kaya mirara wangkangu, “Wiya, palunya puṉu kaṯakutjarangka wakaṟa utitjura!”
13 Eles tornaram a gritar: Crucifica-o!
14 Ka Pilate-alu wangkangu, “Nyaanguṟu? Kura nyaa nyangangku wanyu palyaṉu?”
14 Pilatos replicou: Mas que mal fez ele? Eles clamavam mais ainda: Crucifica-o!
15 Ka Pilate-alu aṉangu tjuṯa pukuḻmankunytjikitjangku mukuringkula Paṟapatjanya walatjunu tjanampa, munu tjaultji tjuṯa wangkangu Jesunya wiipangka alkantjaku. Munu palulanguṟu tjana pungkula wiyaringkunyangka tjanala wangkangu katira puṉu kaṯakutjarangka wakaṟa utitjunkunytjaku.
15 Querendo Pilatos satisfazer o povo, soltou-lhes Barrabás e entregou Jesus, depois de açoitado, para que fosse crucificado.
16 Kaya tjaultji tjuṯangku Jesunya katira mayatja puḻkaku waḻi unngu tjarpatjunu munuya tjaultji kutjupa tjuṯa aḻṯingu uwankara tjunguringkunytjaku.
16 Os soldados conduziram-no ao interior do pátio, isto é, ao pretório, onde convocaram toda a coorte.
17 Munuya Jesunya mayatja puḻkaku mantarangka ngunti tjarpatjunu kala panya purple-ta, munuya mayatja puḻkangku katangka kanyilpai puṟunypa palyaṉu tjilka-tjilkanguṟu iṟi puḻkatjara munuya palula katangka tjunu. |src="GT00086.tif" size="col" loc="p" ref="15:17-19"
17 Vestiram Jesus de púrpura, teceram uma coroa de espinhos e a colocaram na sua cabeça.
18 Munuya palunya anaṟa ngalypa-ngalyparingkula ngunti waḻkuṟa wangkangi, “Awari, mulapa nyuntu Jewku mayatja puḻkanya.”
18 E começaram a saudá-lo: Salve, rei dos judeus!
19 Munuya puṉu tjukarangka palunya rawangku kata pungangi, munuya palunya wiṯalytjunangi, munuya palula kuranyu tultjungaṟakatira ikaritjarangku anaṟa ngunti waḻkuningi.
19 Davam-lhe na cabeça com uma vara, cuspiam nele e punham-se de joelhos como para homenageá-lo.
20 Munuya palunya kuraṟa pungkunytjatjanungku maḻangka mantara panya purple araltjaṟa mantara palumpangka maḻakungku tjarpatjunu, munuya pakaltjingaṟa ma-katingu puṉungka wakaṟa utitjunkunytjikitjangku.
20 Depois de terem escarnecido dele, tiraram-lhe a púrpura, deram-lhe de novo as vestes e conduziram-no fora para o crucificar.
21 Munuya Jesunya ngura Jerusalemalanguṟu uṟilkutu ma-pakaltjingaṉu, ka paluṟu panya puṉu tjaḻiṟa anangi. Kaya tjaultji tjuṯangku wati kutjupa ini Simonnga nyakula pauntjingaṟa wangkangu puṉu panya Jesuku tjaḻiṟa katinytjaku. Wati nyara paluṟu panya kuwari kutju ngalya-wirkanu ilytjinguṟu. Palu paluṟu ngura ini Tjaiṟininya nguraṟa munu wati ini Alika-tjantaku pulampa Rupatjaku mama.
21 Passava por ali certo homem de Cirene, chamado Simão, que vinha do campo, pai de Alexandre e de Rufo, e obrigaram-no a que lhe levasse a cruz.
22 Munuya Jesunya katingu ngura ini Kaulkatjalakutu. (Kaulkatjanya panya wangkanyi Kata Tarkatjaranya.)
22 Conduziram Jesus ao lugar chamado Gólgota, que quer dizer lugar do crânio.
23 Munuya ngura palula wirkaṟa palunya arkaṟa wainangka kutjupa kutjupa tjau puṟunypa tjunguṟa ungangi pika kaarngaṟanyangka manarmankunytjaku, palu Jesulu wantingi tjikintja wiyangku.
23 Deram-lhe de beber vinho misturado com mirra, mas ele não o aceitou.
24 Kaya tjaultji tjuṯangku palunya puṉu kaṯakutjarangka wakaṟa utitjunu, munuya palulanguṟu palumpa mantaraku puṉu panya nampatjarangka katu waṉira inkangi kutjungku kutjungku winamilaṟa mantjintjikitjangku.
24 Depois de o terem crucificado, repartiram as suas vestes, tirando a sorte sobre elas, para ver o que tocaria a cada um.
25 Nyangatjaya panya mungawinki palunya utitjunu panya tjiṉṯu pakaṟa tjukutjuku katuringkunyangka, 9 o'clock.
25 Era a hora terceira quando o crucificaram.
26 Ka puṉungka panya walka ngaṟangi Jesula katu alatji,
26 A inscrição que motivava a sua condenação dizia: O rei dos judeus.
27 — ausente —
27 Crucificaram com ele dois bandidos: um à sua direita e outro à esquerda.
28 — ausente —
28 {Cumpriu-se assim a passagem da Escritura que diz: Ele foi contado entre os malfeitores {Is 53,12}.}
29 Kaya aṉangu tjuṯangku Jesula itiwanu iwarangka ankula ira-nyakula kata uri-urira palunya anaṟa wangkangi, “Ala, walangkunku palyala, panya nyuntu wangkangi timpula piḻuntara tjiṉṯu maṉkurarira piṟuku palyaṟa wiyantjikitjangku.
29 Os que iam passando injuriavam-no e abanavam a cabeça, dizendo: Olá! Tu que destróis o templo e o reedificas em três dias,
30 Wala wanyu ngalya-waṟarakati puṉunguṟu pala, mununku walytjangku wankala.”
30 salva-te a ti mesmo! Desce da cruz!
31 Kaya tjukurtjara kuranyitja tjuṯangku munu Moseku tjukurpa nintilpai tjuṯangku tjukurpa palu puṟunypaṯu Jesula wangkangi munuya palunya anaṟa ikaringangi alatji wangkara, “Kutjupa tjuṯa palangku wankaningi, palu walytjangku palanku puṯu wankaṉi.
31 Desta maneira, escarneciam dele também os sumos sacerdotes e os escribas, dizendo uns para os outros: Salvou a outros e a si mesmo não pode salvar!
32 Wanyula arkaṟa nyangama Christanya wankaṟunkupai Godalu kalkuntjitja Israelku mayatja puḻkanya, pala puṉunguṟuwi ngalya-ukaliwa. Kala nyakulampa mulamulariwalta.”
32 Que o Cristo, rei de Israel, desça agora da cruz, para que vejamos e creiamos! Também os que haviam sido crucificados com ele o insultavam.
33 Ka palulanguṟu tjiṉṯu panya katuringkula katu ngaṟanyangka ngura uwankarangka maṟuringu munu munga puṟunypa ngaṟala mungartji-mungartji kutju tjiṉṯungku piṟuku irnyaningi.
33 Desde a hora sexta até a hora nona, houve trevas por toda a terra.
34 Ka nyara palula aṟa tjiṉṯungku piṟuku irnyannyangka Jesulu puḻkaṟa mirara wangkangu, “Ilayi, Ilayi, lama tjapatjani.” Alatji paluṟu wangkangi, “Mama God, Mama God! Nyaakuṉin wantikatingu?”
34 E à hora nona Jesus bradou em alta voz: Elói, Elói, lammá sabactáni?, que quer dizer: Meu Deus, meu Deus, por que me abandonaste?
35 Kaya aṉangu kutjupa tjuṯangku ilangku ngaṟanytjatjanungku paluṟu wangkanyangka kulinu munuya wangkangu, “Kulila, paluṟu Ilaitjanya aḻṯinyi pitjala alpamilantjaku.”
35 Ouvindo isto, alguns dos circunstantes diziam: Ele chama por Elias!
36 Ka wati kutjungku ngalya-wirtjapakaṟa pantja puṉu waṟangka karpi-karpiṟa waina kurakurangka tjaḻatjuṟa katuṟa Jesunya tjikintjaku ungangi munu anaṟa wangkangu, “Wanyula nyangama, ka Ilaitjalu pitjala palunya walatjura nyanga puṉunguṟu.”
36 Um deles correu e ensopou uma esponja em vinagre e, pondo-a na ponta de uma vara, deu-lho para beber, dizendo: Deixai, vejamos se Elias vem tirá-lo.
37 Ka Jesunya puḻkaṟa mirara ngaalypa wiyaringkula ilungu.
37 Jesus deu um grande brado e expirou.
38 Ka paluṟu ilunyangka mantara panya timpulangka waṟaly-waṟalyngaṟanytja katunguṟu tjaṟukutu tjilpiraraṟa kutjararingu ngura panya miḻmiḻpa mulapa utiringkunytjaku. |src="tnLUK23V47.tif" size="col" loc="p" ref="15:38-39"
38 O véu do templo rasgou-se então de alto a baixo em duas partes.
39 Ka tjaultji tjuṯaku mayatjangku ngaṟala nyangangi Jesunya mirara ilunyangka munu wangkangu, “Ai, wati nyangatja mulapa Godaku katja.”
39 O centurião que estava diante de Jesus, ao ver que ele tinha expirado assim, disse: Este homem era realmente o Filho de Deus.
40 Kaya minyma tjuṯa nyara palula ngaṟangiṯu munuya paṯunguṟu nyangangi, panya Mary Magdalene-alu munu Mary-lu panya Jamesaku Josephaku pulampa ngunytjungku, munu Tjalumilu, munu minyma kutjupa tjuṯangku kuḻu.
40 Achavam-se ali também umas mulheres, observando de longe, entre as quais Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago, o Menor, e de José, e Salomé,
41 Nyanga paluṟu tjana panya Jesula tjungu para-pitjalinkupai uṟu Galileela itingka para-ngaṟanyangka munuya palunya aṯunymaṟa kanyiṟa mai mantara kuḻu ungkupai. Kaya minyma kutjupa tjuṯa kuḻu palula tjungu Jerusalemaku pitjanytjatjanu palula tjanala tjunguṯu ngaṟala nyangangi.
41 que o tinham seguido e o haviam assistido, quando ele estava na Galiléia; e muitas outras que haviam subido juntamente com ele a Jerusalém.
42 — ausente —
42 Quando já era tarde - era a Preparação, isto é‚ é a véspera do sábado -,
43 — ausente —
43 veio José de Arimatéia, ilustre membro do conselho, que também esperava o Reino de Deus; ele foi resoluto à presença de Pilatos e pediu o corpo de Jesus.
44 Ka Pilate-alu Jesunya ilunytja kuliṟa wangkangu, “Ai, mapalku alatjiṯu ilungu?” Munu paluṟu tjaultji tjuṯaku mayatja aḻṯira tjapinu, “Mulapa Jesunya ilungu?” Ka wangkangu, “Uwa, ngaṉmanypa ilungu.”
44 Pilatos admirou-se de que ele tivesse morrido tão depressa. E, chamando o centurião, perguntou se já havia muito tempo que Jesus tinha morrido.
45 Ka nyangatja kuliṟa paluṟu Josephanya palyanmanu Jesunya puntu puṉunguṟu mantjiṟa katinytjaku.
45 Obtida a resposta afirmativa do centurião, mandou dar-lhe o corpo.
46 Ka Josephalu ankula mantara piṟanpa wiṟu mulapa payamilaṟa anu Jesulakutu munu palunya puṉunguṟu ukalilyiṟa mantara panya piṟanta karpinu munu katira kuḻpi unngu ngaritjunu. Munu ngaritjunkula puḻi puḻkanya tjaangka uṉṯuṟa waṉaṟa angatjunu. Kuḻpi nyara paluṟu panya ngaṉmanytju puḻingka nyarkaṟa wantinytja ngaṟangi. |src="tnLUK23V55.tif" size="col" loc="p" ref="15:46-47"
46 Depois de ter comprado um pano de linho, José tirou-o da cruz, envolveu-o no pano e depositou-o num sepulcro escavado na rocha, rolando uma pedra para fechar a entrada.
47 Ka Mary Magdalene-alu pula Mary-lu, Josephaku panya ngunytjungku, ngaṟala nyangangi Jesunya puntu kuḻpi unngu ngaritjunkunyangka pulala miṟangka.
47 Maria Madalena e Maria, mãe de José, observavam onde o depositavam.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.