Marcos 15
Tjukurpa Palya (PJT) vs NAA
1 Kaya ngalya-katjaṟungkannyangka piṟuku tjunguringu tjukurtjara kuranyitja tjuṯa, Moseku tjukurpa nintilpai tjuṯa munu Jewku mayatja uwankara, tjiḻpi tjuṯa kuḻukuḻu. Munuya wangkara kuliṟa tjukurpa palyaṉu Pilate-anya wangkara wituwituntjikitjangku Jesunya iluntankunytjaku. Munuya palulanguṟu wati timpula anga-kanyilpai tjuṯangka wangkangu Jesunya tjiinangka karpiṟa katinytjaku Pilate-alakutu munuya paluṟu tjana uwankarangku Jesunya Pilate-alakutu katingu munuya palula wirkakatingu.
1 Logo pela manhã, os principais sacerdotes entraram em conselho com os anciãos, os escribas e todo o Sinédrio; e, amarrando Jesus, levaram-no e o entregaram a Pilatos.
2 Ka Pilate-alu palula tjapinu, “Nyuntu wanyu mulapa Jew tjuṯaku mayatja puḻka?”
2 Pilatos perguntou: — Você é o rei dos judeus? Jesus respondeu:
3 Kaya tjukurtjara kuranyitja tjuṯangku Pilate-ala miṟangka Jesunya rawangku aṟa kutjupa kutjupa tjuṯa wangkara palunya kuranmanangi.
3 E os principais sacerdotes o acusavam de muitas coisas.
4 Ka Pilate-alu piṟuku palula wangkangu alatji, “Nyaaku nyuntu wangkanytja wiya ngaṟanyi? Nyanga tjana kutjupa kutjupa tjuṯa wangkara nyuntunya kuranmananyi.”
4 Então Pilatos tornou a perguntar: — Você não vai responder nada? Veja quantas acusações fazem contra você!
5 Palu Jesunya wangkanytja wiya alatjiṯu pilunpa ngaṟangi, ka Pilate-alu puṯu kuliningi, “Ai! Nyaaku nyangatja wangkara aluntja wiya ngaṟanyi?”
5 Jesus, porém, não disse mais nada, a ponto de Pilatos muito se admirar.
6 Ka panya yiya kutjupa yiya kutjupa inma panya Katuwanu Ankunytjanya ngaṟanyangka Pilate-alu tjakangku tjailanguṟu wati kutju walatjunkupai aṉangu tjuṯa mukuringkunyangka.
6 Ora, por ocasião da festa, era costume soltar ao povo um dos presos, aquele que eles pedissem.
7 Ka tjiṉṯu nyara palula wati kamantaku kuraringkupai tjuṯa tjailangka nyinangi. Panya paluṟu tjana mungaṯu kamantaku pikaringangi Rome-aku tjaultji tjuṯaku munuya wati kutju iluntanu, kaya nyara palulanguṟu tjananya witiṟa tjailangka tjarpatjunu tjanampa mayatja wati ini Paṟapatjanya kuḻu.
7 Havia um, chamado Barrabás, preso com rebeldes, os quais em um tumulto haviam cometido homicídio.
8 Kaya aṉangu tjuṯa mulapa tjunguringu Pilate-aku ngurangka uṟilta munuya palula ngatjiningi wati kutju tjanampa walatjunkunytjaku panya tjana nintingku kuliningi tjiṉṯu nyanga palula wati kutju tjailanguṟu walatjunkunytjaku.
8 Vindo a multidão, começou a pedir que Pilatos lhes fizesse como de costume.
9 Ka Pilate-alu tjanala tjapinu, “Nyura wanyu mukuringanyi ngayulu nyurampa nyanga mayatja puḻka walatjunkunytjaku?”
9 E Pilatos lhes respondeu, dizendo: — Vocês querem que eu lhes solte o rei dos judeus?
10 Nyangatja paluṟu nintingku tjapiningi alatji kuliṟa, “Tjukurtjara nyanga kuranyitja tjuṯangkuya Jesunya nyaṟaringkula ngayunya katira ungu.”
10 Pois ele bem percebia que era por inveja que os principais sacerdotes lhe haviam entregado Jesus.
11 Palu tjukurtjara kuranyitja tjuṯangkuya aṉangu tjuṯa puḻkaṟa wituwituningi Paṟapatjaku Pilate-ala ngatjintjaku tjanampa walatjunkunytjaku.
11 Mas os principais sacerdotes incitaram a multidão no sentido de que lhes soltasse, de preferência, Barrabás.
12 Ka piṟuku Pilate-alu tjapinu aṉangu tjuṯangka, “Kaṉa wanyu nyaalku wati nyangatja? Panya nyura palunya waḻkuṟa wangkapai nyurampa mayatja puḻka.” |src="cn01828B.tif" size="col" loc="p" ref="15:12-14"
12 E Pilatos lhes perguntou: — O que, então, vocês querem que eu faça com este a quem vocês chamam de rei dos judeus?
13 Kaya mirara wangkangu, “Wiya, palunya puṉu kaṯakutjarangka wakaṟa utitjura!”
13 Eles gritaram: — Crucifique-o!
14 Ka Pilate-alu wangkangu, “Nyaanguṟu? Kura nyaa nyangangku wanyu palyaṉu?”
14 Mas Pilatos lhes disse: — Que mal fez ele? Porém eles gritavam cada vez mais: — Crucifique-o!
15 Ka Pilate-alu aṉangu tjuṯa pukuḻmankunytjikitjangku mukuringkula Paṟapatjanya walatjunu tjanampa, munu tjaultji tjuṯa wangkangu Jesunya wiipangka alkantjaku. Munu palulanguṟu tjana pungkula wiyaringkunyangka tjanala wangkangu katira puṉu kaṯakutjarangka wakaṟa utitjunkunytjaku.
15 Então Pilatos, querendo contentar a multidão, lhes soltou Barrabás. E, depois de mandar açoitar Jesus, entregou-o para ser crucificado.
16 Kaya tjaultji tjuṯangku Jesunya katira mayatja puḻkaku waḻi unngu tjarpatjunu munuya tjaultji kutjupa tjuṯa aḻṯingu uwankara tjunguringkunytjaku.
16 Então os soldados levaram Jesus para dentro do palácio, que é o Pretório, e reuniram toda a tropa.
17 Munuya Jesunya mayatja puḻkaku mantarangka ngunti tjarpatjunu kala panya purple-ta, munuya mayatja puḻkangku katangka kanyilpai puṟunypa palyaṉu tjilka-tjilkanguṟu iṟi puḻkatjara munuya palula katangka tjunu. |src="GT00086.tif" size="col" loc="p" ref="15:17-19"
17 Vestiram Jesus com um manto púrpura e, tecendo uma coroa de espinhos, a puseram na cabeça dele.
18 Munuya palunya anaṟa ngalypa-ngalyparingkula ngunti waḻkuṟa wangkangi, “Awari, mulapa nyuntu Jewku mayatja puḻkanya.”
18 E o saudavam, dizendo: — Salve, rei dos judeus!
19 Munuya puṉu tjukarangka palunya rawangku kata pungangi, munuya palunya wiṯalytjunangi, munuya palula kuranyu tultjungaṟakatira ikaritjarangku anaṟa ngunti waḻkuningi.
19 Batiam na cabeça dele com um caniço, cuspiam nele e, pondo-se de joelhos, o adoravam.
20 Munuya palunya kuraṟa pungkunytjatjanungku maḻangka mantara panya purple araltjaṟa mantara palumpangka maḻakungku tjarpatjunu, munuya pakaltjingaṟa ma-katingu puṉungka wakaṟa utitjunkunytjikitjangku.
20 Depois de terem zombado dele, tiraram-lhe o manto púrpura e o vestiram com as suas próprias roupas. Então conduziram Jesus para fora a fim de o crucificarem.
21 Munuya Jesunya ngura Jerusalemalanguṟu uṟilkutu ma-pakaltjingaṉu, ka paluṟu panya puṉu tjaḻiṟa anangi. Kaya tjaultji tjuṯangku wati kutjupa ini Simonnga nyakula pauntjingaṟa wangkangu puṉu panya Jesuku tjaḻiṟa katinytjaku. Wati nyara paluṟu panya kuwari kutju ngalya-wirkanu ilytjinguṟu. Palu paluṟu ngura ini Tjaiṟininya nguraṟa munu wati ini Alika-tjantaku pulampa Rupatjaku mama.
21 E obrigaram Simão Cireneu, que passava, vindo do campo, pai de Alexandre e de Rufo, a carregar a cruz de Jesus.
22 Munuya Jesunya katingu ngura ini Kaulkatjalakutu. (Kaulkatjanya panya wangkanyi Kata Tarkatjaranya.)
22 E levaram Jesus para o Gólgota, que quer dizer “Lugar da Caveira”.
23 Munuya ngura palula wirkaṟa palunya arkaṟa wainangka kutjupa kutjupa tjau puṟunypa tjunguṟa ungangi pika kaarngaṟanyangka manarmankunytjaku, palu Jesulu wantingi tjikintja wiyangku.
23 Quiseram dar-lhe para beber vinho misturado com mirra, mas Jesus não aceitou.
24 Kaya tjaultji tjuṯangku palunya puṉu kaṯakutjarangka wakaṟa utitjunu, munuya palulanguṟu palumpa mantaraku puṉu panya nampatjarangka katu waṉira inkangi kutjungku kutjungku winamilaṟa mantjintjikitjangku.
24 Então o crucificaram e repartiram entre si as roupas dele, tirando a sorte, para ver o que cada um levaria.
25 Nyangatjaya panya mungawinki palunya utitjunu panya tjiṉṯu pakaṟa tjukutjuku katuringkunyangka, 9 o'clock.
25 Eram nove horas da manhã quando o crucificaram.
26 Ka puṉungka panya walka ngaṟangi Jesula katu alatji,
26 E a inscrição com a acusação contra ele dizia: “ O Rei dos Judeus ”.
27 — ausente —
27 Com ele crucificaram dois ladrões, um à sua direita e outro à sua esquerda.
28 — ausente —
28 [E cumpriu-se a Escritura que diz: “Com malfeitores foi contado.” ]
29 Kaya aṉangu tjuṯangku Jesula itiwanu iwarangka ankula ira-nyakula kata uri-urira palunya anaṟa wangkangi, “Ala, walangkunku palyala, panya nyuntu wangkangi timpula piḻuntara tjiṉṯu maṉkurarira piṟuku palyaṟa wiyantjikitjangku.
29 Os que iam passando blasfemavam contra ele, balançando a cabeça e dizendo: — Ah! Você que destrói o santuário e em três dias o reedifica!
30 Wala wanyu ngalya-waṟarakati puṉunguṟu pala, mununku walytjangku wankala.”
30 Salve a si mesmo, descendo da cruz!
31 Kaya tjukurtjara kuranyitja tjuṯangku munu Moseku tjukurpa nintilpai tjuṯangku tjukurpa palu puṟunypaṯu Jesula wangkangi munuya palunya anaṟa ikaringangi alatji wangkara, “Kutjupa tjuṯa palangku wankaningi, palu walytjangku palanku puṯu wankaṉi.
31 De igual modo, os principais sacerdotes com os escribas, zombando, diziam entre si: — Salvou os outros, a si mesmo não pode salvar.
32 Wanyula arkaṟa nyangama Christanya wankaṟunkupai Godalu kalkuntjitja Israelku mayatja puḻkanya, pala puṉunguṟuwi ngalya-ukaliwa. Kala nyakulampa mulamulariwalta.”
32 Que o Cristo, o rei de Israel, desça agora da cruz para que vejamos e creiamos. Também os que com ele foram crucificados o insultavam.
33 Ka palulanguṟu tjiṉṯu panya katuringkula katu ngaṟanyangka ngura uwankarangka maṟuringu munu munga puṟunypa ngaṟala mungartji-mungartji kutju tjiṉṯungku piṟuku irnyaningi.
33 Chegado o meio-dia, houve trevas sobre toda a terra até as três horas da tarde.
34 Ka nyara palula aṟa tjiṉṯungku piṟuku irnyannyangka Jesulu puḻkaṟa mirara wangkangu, “Ilayi, Ilayi, lama tjapatjani.” Alatji paluṟu wangkangi, “Mama God, Mama God! Nyaakuṉin wantikatingu?”
34 E às três horas, Jesus clamou em alta voz:
35 Kaya aṉangu kutjupa tjuṯangku ilangku ngaṟanytjatjanungku paluṟu wangkanyangka kulinu munuya wangkangu, “Kulila, paluṟu Ilaitjanya aḻṯinyi pitjala alpamilantjaku.”
35 E alguns dos que estavam ali, ouvindo isto, diziam: — Vejam! Ele chama por Elias!
36 Ka wati kutjungku ngalya-wirtjapakaṟa pantja puṉu waṟangka karpi-karpiṟa waina kurakurangka tjaḻatjuṟa katuṟa Jesunya tjikintjaku ungangi munu anaṟa wangkangu, “Wanyula nyangama, ka Ilaitjalu pitjala palunya walatjura nyanga puṉunguṟu.”
36 E um deles correu para embeber uma esponja em vinagre e, colocando-a na ponta de um caniço, deu-lhe de beber, dizendo: — Esperem! Vejamos se Elias vem tirá-lo!
37 Ka Jesunya puḻkaṟa mirara ngaalypa wiyaringkula ilungu.
37 Mas Jesus, dando um forte grito, expirou.
38 Ka paluṟu ilunyangka mantara panya timpulangka waṟaly-waṟalyngaṟanytja katunguṟu tjaṟukutu tjilpiraraṟa kutjararingu ngura panya miḻmiḻpa mulapa utiringkunytjaku. |src="tnLUK23V47.tif" size="col" loc="p" ref="15:38-39"
38 E o véu do santuário se rasgou em duas partes, de alto a baixo.
39 Ka tjaultji tjuṯaku mayatjangku ngaṟala nyangangi Jesunya mirara ilunyangka munu wangkangu, “Ai, wati nyangatja mulapa Godaku katja.”
39 O centurião que estava em frente de Jesus, vendo que assim havia expirado, disse: — Verdadeiramente este homem era o Filho de Deus.
40 Kaya minyma tjuṯa nyara palula ngaṟangiṯu munuya paṯunguṟu nyangangi, panya Mary Magdalene-alu munu Mary-lu panya Jamesaku Josephaku pulampa ngunytjungku, munu Tjalumilu, munu minyma kutjupa tjuṯangku kuḻu.
40 Estavam também ali algumas mulheres, observando de longe. Entre elas estavam Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago, o Menor, e de José, e ainda Salomé.
41 Nyanga paluṟu tjana panya Jesula tjungu para-pitjalinkupai uṟu Galileela itingka para-ngaṟanyangka munuya palunya aṯunymaṟa kanyiṟa mai mantara kuḻu ungkupai. Kaya minyma kutjupa tjuṯa kuḻu palula tjungu Jerusalemaku pitjanytjatjanu palula tjanala tjunguṯu ngaṟala nyangangi.
41 Quando Jesus estava na Galileia, essas mulheres o acompanhavam e serviam. E, além destas, havia muitas outras que tinham ido com ele para Jerusalém.
42 — ausente —
42 Ao cair da tarde, por ser o dia da preparação, isto é, a véspera do sábado,
43 — ausente —
43 José de Arimateia, ilustre membro do Sinédrio, que também esperava o Reino de Deus, dirigiu-se ousadamente a Pilatos e pediu o corpo de Jesus.
44 Ka Pilate-alu Jesunya ilunytja kuliṟa wangkangu, “Ai, mapalku alatjiṯu ilungu?” Munu paluṟu tjaultji tjuṯaku mayatja aḻṯira tjapinu, “Mulapa Jesunya ilungu?” Ka wangkangu, “Uwa, ngaṉmanypa ilungu.”
44 Mas Pilatos admirou-se de que ele já tivesse morrido. E, tendo chamado o centurião, perguntou-lhe se havia muito que Jesus tinha morrido.
45 Ka nyangatja kuliṟa paluṟu Josephanya palyanmanu Jesunya puntu puṉunguṟu mantjiṟa katinytjaku.
45 Após certificar-se, pela informação do comandante, cedeu o corpo a José.
46 Ka Josephalu ankula mantara piṟanpa wiṟu mulapa payamilaṟa anu Jesulakutu munu palunya puṉunguṟu ukalilyiṟa mantara panya piṟanta karpinu munu katira kuḻpi unngu ngaritjunu. Munu ngaritjunkula puḻi puḻkanya tjaangka uṉṯuṟa waṉaṟa angatjunu. Kuḻpi nyara paluṟu panya ngaṉmanytju puḻingka nyarkaṟa wantinytja ngaṟangi. |src="tnLUK23V55.tif" size="col" loc="p" ref="15:46-47"
46 Este, baixando o corpo da cruz, envolveu-o num lençol que tinha comprado e o depositou num túmulo que tinha sido aberto numa rocha; e rolou uma pedra para a entrada do túmulo.
47 Ka Mary Magdalene-alu pula Mary-lu, Josephaku panya ngunytjungku, ngaṟala nyangangi Jesunya puntu kuḻpi unngu ngaritjunkunyangka pulala miṟangka.
47 Maria Madalena e Maria, mãe de José, observaram onde ele foi posto.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.