Marcos 15

Tjukurpa Palya (PJT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Kaya ngalya-katjaṟungkannyangka piṟuku tjunguringu tjukurtjara kuranyitja tjuṯa, Moseku tjukurpa nintilpai tjuṯa munu Jewku mayatja uwankara, tjiḻpi tjuṯa kuḻukuḻu. Munuya wangkara kuliṟa tjukurpa palyaṉu Pilate-anya wangkara wituwituntjikitjangku Jesunya iluntankunytjaku. Munuya palulanguṟu wati timpula anga-kanyilpai tjuṯangka wangkangu Jesunya tjiinangka karpiṟa katinytjaku Pilate-alakutu munuya paluṟu tjana uwankarangku Jesunya Pilate-alakutu katingu munuya palula wirkakatingu.
1 De manhã bem cedo, os principais sacerdotes, os líderes do povo e os mestres da lei — todo o alto conselho — se reuniram para discutir o que fariam em seguida. Então amarraram Jesus, o levaram e o entregaram a Pilatos.
2 Ka Pilate-alu palula tjapinu, “Nyuntu wanyu mulapa Jew tjuṯaku mayatja puḻka?”
2 Pilatos lhe perguntou: “Você é o rei dos judeus?”. Jesus respondeu: “É como você diz”.
3 Kaya tjukurtjara kuranyitja tjuṯangku Pilate-ala miṟangka Jesunya rawangku aṟa kutjupa kutjupa tjuṯa wangkara palunya kuranmanangi.
3 Os principais sacerdotes o acusaram de vários crimes,
4 Ka Pilate-alu piṟuku palula wangkangu alatji, “Nyaaku nyuntu wangkanytja wiya ngaṟanyi? Nyanga tjana kutjupa kutjupa tjuṯa wangkara nyuntunya kuranmananyi.”
4 e Pilatos perguntou: “Você não vai responder? O que diz de todas essas acusações?”.
5 Palu Jesunya wangkanytja wiya alatjiṯu pilunpa ngaṟangi, ka Pilate-alu puṯu kuliningi, “Ai! Nyaaku nyangatja wangkara aluntja wiya ngaṟanyi?”
5 Mas, para surpresa de Pilatos, Jesus não disse coisa alguma.
6 Ka panya yiya kutjupa yiya kutjupa inma panya Katuwanu Ankunytjanya ngaṟanyangka Pilate-alu tjakangku tjailanguṟu wati kutju walatjunkupai aṉangu tjuṯa mukuringkunyangka.
6 A cada ano, durante a festa da Páscoa, era costume libertar um prisioneiro, qualquer um que a multidão escolhesse.
7 Ka tjiṉṯu nyara palula wati kamantaku kuraringkupai tjuṯa tjailangka nyinangi. Panya paluṟu tjana mungaṯu kamantaku pikaringangi Rome-aku tjaultji tjuṯaku munuya wati kutju iluntanu, kaya nyara palulanguṟu tjananya witiṟa tjailangka tjarpatjunu tjanampa mayatja wati ini Paṟapatjanya kuḻu.
7 Um dos prisioneiros era Barrabás, um revolucionário que havia cometido assassinato durante uma revolta.
8 Kaya aṉangu tjuṯa mulapa tjunguringu Pilate-aku ngurangka uṟilta munuya palula ngatjiningi wati kutju tjanampa walatjunkunytjaku panya tjana nintingku kuliningi tjiṉṯu nyanga palula wati kutju tjailanguṟu walatjunkunytjaku.
8 A multidão foi a Pilatos e pediu que ele libertasse um prisioneiro, como de costume.
9 Ka Pilate-alu tjanala tjapinu, “Nyura wanyu mukuringanyi ngayulu nyurampa nyanga mayatja puḻka walatjunkunytjaku?”
9 Pilatos perguntou: “Querem que eu solte o ‘rei dos judeus’?”.
10 Nyangatja paluṟu nintingku tjapiningi alatji kuliṟa, “Tjukurtjara nyanga kuranyitja tjuṯangkuya Jesunya nyaṟaringkula ngayunya katira ungu.”
10 (Pois havia percebido que os principais sacerdotes tinham prendido Jesus por inveja.)
11 Palu tjukurtjara kuranyitja tjuṯangkuya aṉangu tjuṯa puḻkaṟa wituwituningi Paṟapatjaku Pilate-ala ngatjintjaku tjanampa walatjunkunytjaku.
11 Nesse momento, os principais sacerdotes instigaram a multidão a pedir a libertação de Barrabás em vez de Jesus.
12 Ka piṟuku Pilate-alu tjapinu aṉangu tjuṯangka, “Kaṉa wanyu nyaalku wati nyangatja? Panya nyura palunya waḻkuṟa wangkapai nyurampa mayatja puḻka.” |src="cn01828B.tif" size="col" loc="p" ref="15:12-14"
12 Pilatos lhes perguntou: “Então o que farei com este homem que vocês chamam de ‘rei dos judeus’?”.
13 Kaya mirara wangkangu, “Wiya, palunya puṉu kaṯakutjarangka wakaṟa utitjura!”
13 “Crucifique-o!”, gritou a multidão.
14 Ka Pilate-alu wangkangu, “Nyaanguṟu? Kura nyaa nyangangku wanyu palyaṉu?”
14 “Por quê?”, quis saber Pilatos. “Que crime ele cometeu?” Mas a multidão gritou ainda mais alto: “Crucifique-o!”.
15 Ka Pilate-alu aṉangu tjuṯa pukuḻmankunytjikitjangku mukuringkula Paṟapatjanya walatjunu tjanampa, munu tjaultji tjuṯa wangkangu Jesunya wiipangka alkantjaku. Munu palulanguṟu tjana pungkula wiyaringkunyangka tjanala wangkangu katira puṉu kaṯakutjarangka wakaṟa utitjunkunytjaku.
15 Para acalmar a multidão, Pilatos lhes soltou Barrabás. Então, depois de mandar açoitar Jesus, entregou-o aos soldados romanos para que fosse crucificado.
16 Kaya tjaultji tjuṯangku Jesunya katira mayatja puḻkaku waḻi unngu tjarpatjunu munuya tjaultji kutjupa tjuṯa aḻṯingu uwankara tjunguringkunytjaku.
16 Os soldados levaram Jesus para o palácio do governador (lugar conhecido como Pretório) e chamaram todo o regimento.
17 Munuya Jesunya mayatja puḻkaku mantarangka ngunti tjarpatjunu kala panya purple-ta, munuya mayatja puḻkangku katangka kanyilpai puṟunypa palyaṉu tjilka-tjilkanguṟu iṟi puḻkatjara munuya palula katangka tjunu. |src="GT00086.tif" size="col" loc="p" ref="15:17-19"
17 Vestiram Jesus com um manto vermelho, teceram uma coroa de espinhos e a colocaram em sua cabeça.
18 Munuya palunya anaṟa ngalypa-ngalyparingkula ngunti waḻkuṟa wangkangi, “Awari, mulapa nyuntu Jewku mayatja puḻkanya.”
18 Então o saudavam, zombando: “Salve, rei dos judeus!”.
19 Munuya puṉu tjukarangka palunya rawangku kata pungangi, munuya palunya wiṯalytjunangi, munuya palula kuranyu tultjungaṟakatira ikaritjarangku anaṟa ngunti waḻkuningi.
19 Batiam em sua cabeça com uma vara, cuspiam nele e ajoelhavam-se, fingindo adorá-lo.
20 Munuya palunya kuraṟa pungkunytjatjanungku maḻangka mantara panya purple araltjaṟa mantara palumpangka maḻakungku tjarpatjunu, munuya pakaltjingaṟa ma-katingu puṉungka wakaṟa utitjunkunytjikitjangku.
20 Quando se cansaram de zombar dele, tiraram o manto vermelho e o vestiram com suas roupas. Então o levaram para ser crucificado.
21 Munuya Jesunya ngura Jerusalemalanguṟu uṟilkutu ma-pakaltjingaṉu, ka paluṟu panya puṉu tjaḻiṟa anangi. Kaya tjaultji tjuṯangku wati kutjupa ini Simonnga nyakula pauntjingaṟa wangkangu puṉu panya Jesuku tjaḻiṟa katinytjaku. Wati nyara paluṟu panya kuwari kutju ngalya-wirkanu ilytjinguṟu. Palu paluṟu ngura ini Tjaiṟininya nguraṟa munu wati ini Alika-tjantaku pulampa Rupatjaku mama.
21 Um homem chamado Simão, de Cirene, passava ali naquele momento, vindo do campo. Os soldados o obrigaram a carregar a cruz. (Simão era pai de Alexandre e Rufo.)
22 Munuya Jesunya katingu ngura ini Kaulkatjalakutu. (Kaulkatjanya panya wangkanyi Kata Tarkatjaranya.)
22 Levaram Jesus a um lugar chamado Gólgota (que quer dizer “Lugar da Caveira”).
23 Munuya ngura palula wirkaṟa palunya arkaṟa wainangka kutjupa kutjupa tjau puṟunypa tjunguṟa ungangi pika kaarngaṟanyangka manarmankunytjaku, palu Jesulu wantingi tjikintja wiyangku.
23 Ofereceram-lhe vinho misturado com mirra, mas ele recusou.
24 Kaya tjaultji tjuṯangku palunya puṉu kaṯakutjarangka wakaṟa utitjunu, munuya palulanguṟu palumpa mantaraku puṉu panya nampatjarangka katu waṉira inkangi kutjungku kutjungku winamilaṟa mantjintjikitjangku.
24 Então os soldados o pregaram na cruz. Depois, dividiram as roupas dele e tiraram sortes para decidir quem ficava com cada peça.
25 Nyangatjaya panya mungawinki palunya utitjunu panya tjiṉṯu pakaṟa tjukutjuku katuringkunyangka, 9 o'clock.
25 Eram nove horas da manhã quando o crucificaram.
26 Ka puṉungka panya walka ngaṟangi Jesula katu alatji,
26 Uma tabuleta anunciava a acusação feita contra ele: “O Rei dos Judeus”.
27 — ausente —
27 Dois criminosos foram crucificados com ele, um à sua direita e outro à sua esquerda.
28 — ausente —
28 Assim, cumpriram-se as Escrituras que diziam: “Ele foi contado entre os rebeldes”.
29 Kaya aṉangu tjuṯangku Jesula itiwanu iwarangka ankula ira-nyakula kata uri-urira palunya anaṟa wangkangi, “Ala, walangkunku palyala, panya nyuntu wangkangi timpula piḻuntara tjiṉṯu maṉkurarira piṟuku palyaṟa wiyantjikitjangku.
29 O povo que passava por ali gritava insultos e sacudia a cabeça em zombaria. “Olhe só!”, gritavam. “Você disse que destruiria o templo e o reconstruiria em três dias.
30 Wala wanyu ngalya-waṟarakati puṉunguṟu pala, mununku walytjangku wankala.”
30 Pois bem, salve a si mesmo e desça da cruz!”
31 Kaya tjukurtjara kuranyitja tjuṯangku munu Moseku tjukurpa nintilpai tjuṯangku tjukurpa palu puṟunypaṯu Jesula wangkangi munuya palunya anaṟa ikaringangi alatji wangkara, “Kutjupa tjuṯa palangku wankaningi, palu walytjangku palanku puṯu wankaṉi.
31 Os principais sacerdotes e os mestres da lei também zombavam de Jesus. “Salvou os outros, mas não pode salvar a si mesmo!”, diziam.
32 Wanyula arkaṟa nyangama Christanya wankaṟunkupai Godalu kalkuntjitja Israelku mayatja puḻkanya, pala puṉunguṟuwi ngalya-ukaliwa. Kala nyakulampa mulamulariwalta.”
32 “Que esse Cristo, o rei de Israel, desça da cruz agora mesmo para que vejamos e creiamos nele!” Até os homens crucificados com Jesus o insultavam.
33 Ka palulanguṟu tjiṉṯu panya katuringkula katu ngaṟanyangka ngura uwankarangka maṟuringu munu munga puṟunypa ngaṟala mungartji-mungartji kutju tjiṉṯungku piṟuku irnyaningi.
33 Ao meio-dia, desceu sobre toda a terra uma escuridão que durou três horas.
34 Ka nyara palula aṟa tjiṉṯungku piṟuku irnyannyangka Jesulu puḻkaṟa mirara wangkangu, “Ilayi, Ilayi, lama tjapatjani.” Alatji paluṟu wangkangi, “Mama God, Mama God! Nyaakuṉin wantikatingu?”
34 Por volta das três da tarde, Jesus clamou em alta voz: “ Eloí, Eloí, lamá sabactâni? ”, que quer dizer: “Meu Deus, meu Deus, por que me abandonaste?”.
35 Kaya aṉangu kutjupa tjuṯangku ilangku ngaṟanytjatjanungku paluṟu wangkanyangka kulinu munuya wangkangu, “Kulila, paluṟu Ilaitjanya aḻṯinyi pitjala alpamilantjaku.”
35 Alguns dos que estavam ali, ouvindo isso, disseram: “Ele está chamando Elias”.
36 Ka wati kutjungku ngalya-wirtjapakaṟa pantja puṉu waṟangka karpi-karpiṟa waina kurakurangka tjaḻatjuṟa katuṟa Jesunya tjikintjaku ungangi munu anaṟa wangkangu, “Wanyula nyangama, ka Ilaitjalu pitjala palunya walatjura nyanga puṉunguṟu.”
36 Um deles correu, ensopou uma esponja com vinagre e a ergueu num caniço para que ele bebesse. “Esperem!”, disse ele. “Vamos ver se Elias vem tirá-lo daí.”
37 Ka Jesunya puḻkaṟa mirara ngaalypa wiyaringkula ilungu.
37 Então Jesus clamou em alta voz e deu o último suspiro.
38 Ka paluṟu ilunyangka mantara panya timpulangka waṟaly-waṟalyngaṟanytja katunguṟu tjaṟukutu tjilpiraraṟa kutjararingu ngura panya miḻmiḻpa mulapa utiringkunytjaku. |src="tnLUK23V47.tif" size="col" loc="p" ref="15:38-39"
38 A cortina do santuário do templo se rasgou em duas partes, de cima até embaixo.
39 Ka tjaultji tjuṯaku mayatjangku ngaṟala nyangangi Jesunya mirara ilunyangka munu wangkangu, “Ai, wati nyangatja mulapa Godaku katja.”
39 Quando o oficial romano que estava diante dele viu como ele havia morrido, exclamou: “Este homem era verdadeiramente o Filho de Deus!”.
40 Kaya minyma tjuṯa nyara palula ngaṟangiṯu munuya paṯunguṟu nyangangi, panya Mary Magdalene-alu munu Mary-lu panya Jamesaku Josephaku pulampa ngunytjungku, munu Tjalumilu, munu minyma kutjupa tjuṯangku kuḻu.
40 Algumas mulheres observavam de longe. Entre elas estavam Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago, o mais jovem, e de José, e Salomé.
41 Nyanga paluṟu tjana panya Jesula tjungu para-pitjalinkupai uṟu Galileela itingka para-ngaṟanyangka munuya palunya aṯunymaṟa kanyiṟa mai mantara kuḻu ungkupai. Kaya minyma kutjupa tjuṯa kuḻu palula tjungu Jerusalemaku pitjanytjatjanu palula tjanala tjunguṯu ngaṟala nyangangi.
41 Eram seguidoras de Jesus e o haviam servido na Galileia. Também estavam ali muitas mulheres que foram com ele a Jerusalém.
42 — ausente —
42 Tudo isso aconteceu na sexta-feira, o dia da preparação, antes do sábado. Ao entardecer,
43 — ausente —
43 José de Arimateia foi corajosamente a Pilatos e pediu o corpo de Jesus. (José era um membro respeitado do conselho dos líderes do povo e esperava a chegada do reino de Deus.)
44 Ka Pilate-alu Jesunya ilunytja kuliṟa wangkangu, “Ai, mapalku alatjiṯu ilungu?” Munu paluṟu tjaultji tjuṯaku mayatja aḻṯira tjapinu, “Mulapa Jesunya ilungu?” Ka wangkangu, “Uwa, ngaṉmanypa ilungu.”
44 Surpreso com o fato de Jesus já estar morto, Pilatos chamou o oficial romano e perguntou se fazia muito tempo que ele havia morrido.
45 Ka nyangatja kuliṟa paluṟu Josephanya palyanmanu Jesunya puntu puṉunguṟu mantjiṟa katinytjaku.
45 O oficial confirmou que Jesus estava morto, e Pilatos disse a José que podia levar o corpo.
46 Ka Josephalu ankula mantara piṟanpa wiṟu mulapa payamilaṟa anu Jesulakutu munu palunya puṉunguṟu ukalilyiṟa mantara panya piṟanta karpinu munu katira kuḻpi unngu ngaritjunu. Munu ngaritjunkula puḻi puḻkanya tjaangka uṉṯuṟa waṉaṟa angatjunu. Kuḻpi nyara paluṟu panya ngaṉmanytju puḻingka nyarkaṟa wantinytja ngaṟangi. |src="tnLUK23V55.tif" size="col" loc="p" ref="15:46-47"
46 José comprou um lençol de linho, desceu o corpo de Jesus da cruz, envolveu-o no lençol e colocou-o num túmulo escavado na rocha. Então rolou uma grande pedra na entrada do túmulo.
47 Ka Mary Magdalene-alu pula Mary-lu, Josephaku panya ngunytjungku, ngaṟala nyangangi Jesunya puntu kuḻpi unngu ngaritjunkunyangka pulala miṟangka.
47 Maria Madalena e Maria, mãe de José, viram onde o corpo de Jesus tinha sido sepultado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.