Marcos 12
Tjukurpa Palya (PJT) vs VC
1 Munu palulanguṟu Jesulu tjanala tjukurpa aṟa kutjupatjara wangkangi alatji, “Wati kutjupangku puṉu kiṟipitji tjuṯa kaana puḻkangka tjawaṟa ngaṟatjuṟa waṉaṉu, munu apunguṟu yaata para-palyaṟa arintaṟa patinu, munu piṯi tjawaṟa wantingu ngula kiṟipitji kuṟuringkunyangka uraṟa kantuṟa tjulkuṟa waina palyantjaku, munu waḻi waṟa palyaṉu katunguṟu nyakula aṯunymankunytjaku. Munu palulanguṟu wati panya paluṟu kaana panya palunya wati maṉkurpa kutjupa unytjungku ungkukatingu mani palumpa palyantjaku, munu wantikatira anu parari manta kutjupakutu.
1 E começou a falar-lhes em parábolas. Um homem plantou uma vinha, cercou-a com uma sebe, cavou nela um lagar, edificou uma torre, arrendou-a a vinhateiros e ausentou-se daquela terra.
2 Ka mai panya kuṟuringkunyangka wati panya kaanaku walytjangku wati waṟkaripai kutju iyaṉu tjanalakutu, ankula mai kiṟipitji tjaraṟa mantjiṟa palumpa katinytjaku.
2 A seu tempo enviou aos vinhateiros um servo, para receber deles uma parte do produto da vinha.
3 Kaya wati panya aṯunymankupai tjuṯangku wati panya iyantjanya nyakula witiṟa pungkula maṟalpa paiṟa iyaṉu mai wiya.
3 Ora, eles prenderam-no, feriram-no e reenviaram-no de mãos vazias.
4 Ka piṟuku wati panya kaanaku walytjangku wati waṟkaripai kutjupa iyaṉu, kaya palunya ngapartji paṯaṟa kata pungkula kuṉṯa wiyangku paiṟa iyaṉu maṟalpaṯu. |src="WA03898b.tif" size="col" loc="p" ref="12:4-5"
4 Enviou-lhes de novo outro servo; também este feriram na cabeça e o cobriram de afrontas.
5 Ka panya piṟukuṯu waṟkaripai kutjupa iyaṉu, kaya wati panya palunya pungkula iluntanu. Ka rawangkuṯu iyaningi waṟkaripai kutjupa tjuṯa, kaya kutjupatjara iluntanangi munuya tjara kutjupa pungkula paiṟa iyaningi.
5 O senhor enviou-lhes ainda um terceiro, mas o mataram. E enviou outros mais, dos quais feriram uns e mataram outros.
6 “Ka kutjulta nyinangi wati panya tjanalakutu iyantjaku, wati panya palumpa katja. Ka katja panya palumpa paluṟu puḻkaṟa mukuringkupai munu paluṟu kulinu, ‘Wanyuṉatju ngayuku katja iyala, kaya palunya wangaṉarangku kulilku.’
6 Restava-lhe ainda seu filho único, a quem muito amava. Enviou-o também por último a ir ter com eles, dizendo: Terão respeito a meu filho!...
7 “Palu wati panya palumpa katja wirkankunyangka nyakula tjananku kapuṯurira wangkara kuliningi, ‘Ai, wati panya palumpa katjampal palatja pitjanyi! Warpungkulala iluntara, ka ngula mama palumpa tjiḻpiringkula ilunyangka kaana nyangatja nganampariku.’
7 Os vinhateiros, porém, disseram uns aos outros: Este é o herdeiro! Vinde, matemo-lo e será nossa a herança!
8 Munuya wati panya palunya witiṟa iluntaṟa kaananguṟu uṟilkutu iṯarikatira waṉingu.”
8 Agarrando-o, mataram-no e lançaram-no fora da vinha.
9 “Ka wati panya kaanaku walytjangku wanyu nyaalku tjananya ngapartji? Wiya, paluṟu pitjala wati panya tjuṯa iluntankuku munu kaana kiṟipitjitjara panya ungkuku aṉangu kutjupa tjuṯa.
9 Que fará, pois, o senhor da vinha? Virá e exterminará os vinhateiros e dará a vinha a outro.
10 Nyura ninti tjukurpa panyaku, panya iriti nyiringka walkatjunkunytja alatji ngaṟanyi,
10 Nunca lestes estas palavras da Escritura: A pedra que os construtores rejeitaram veio a tornar-se pedra angular.
11 Panya Mayatja Godalu puḻi pala palunya ngurkantanu puḻi kutjupa tjuṯa wiya,
11 Isto é obra do Senhor, e ela é admirável aos nossos olhos {Sal 117,22s}?
12 Kaya Jewku mayatja tjuṯangku tjukurpa nyangatja wangkanyangka kuliṟa miiḻaraṟa wangkangu, “Nyangangku waḻi palyalpai tjuṯa nganaṉanya wangkanyi.” Munuya palunya witintjikitjangku kuliningi. Palu nguḻuringangiya aṉangu winki ngaṟanyangka nyakula munuya palunya witilwiyangku wantira anu.
12 Procuravam prendê-lo, mas temiam o povo; porque tinham entendido que a respeito deles dissera esta parábola. E deixando-o, retiraram-se.
13 Kaya Paṟatji tjuṯa Iṟataku tjungutja tjuṯangka tjunguringu munuya wangkara tamalmaṟa wituṟa iyaṉu wati maṉkurpa ankula Jesula ngunti tjapintjaku. Panya tjana mukuringangi Jesulu wangkanyangka kuliṟa kuranmankunytjikitja.
13 Enviaram-lhe alguns fariseus e herodianos, para que o apanhassem em alguma palavra.
14 Kaya wirkaṟa palula wangkangi, “Nintilpai, nganaṉa ninti nyuntumpa, panya nyuntu wati tjukaṟuru palyanyku nyinapai. Munu nyuntu aṉangu uwankara tjunguṟa nyakupai munu tjanala uwankarangka tjukaṟurungku wangkapai tjukurpa panya palunyaṯu aṉangu kutjupa tjuṯaku nguḻuringkula kampa kutjuparinytja wiyangku. Munu nyuntu Godaku iwara tjukaṟurungku wangkara nintilpai kutitjunkunytja wiyangku. Kalanya wanyu tjakultjura, palyala wati panya Tjiitjanya mayatja puḻka Rome-ala nyinapainya mani tjaraṟa ungkuku, munta wiya?”
14 Aproximaram-se dele e disseram-lhe: Mestre, sabemos que és sincero e que não lisonjeias a ninguém; porque não olhas para as aparências dos homens, mas ensinas o caminho de Deus segundo a verdade. É permitido que se pague o imposto a César ou não? Devemos ou não pagá-lo?
15 Palu Jesulu nintingku kuliningi tjana ngunti arkaṟa tjapinnyangka munu tjanala wangkangu, “Nyaakuṉi nyura ngunti arkaṉi ngayunya kuranmankunytjikitjangku? Mani pala tjiilpaṉiya uwa nyakunytjaku.”|src="GT00059.tif" size="col" loc="p" ref="12:15"
15 Conhecendo-lhes a hipocrisia, respondeu-lhes Jesus: Por que me quereis armar um laço? Mostrai-me um denário.
16 Kaya mulapaṯu ungu tjiilpa kutju. Ka wangkangu tjanala, “Nyawaya, nganaku yunpa nyangatja ngaṟanyi munu nganaku ini kuḻu ngaṟanyi?”
16 Apresentaram-lho. E ele perguntou-lhes: De quem é esta imagem e a inscrição? De César, responderam-lhe.
17 Ka Jesulu wangkangu tjanala, “Uwa mulapa mani nyangatja panya mayatja Tjiitjaku, kaya palunya palya ungama paluṟu wangkanyangka, palu Godalu wangkanyangkampaya Godanya alatjiṯu ungama.” Kaya nyangatja kuliṟa nguwankuringu, “Ai, nyangangku muṉkara alatjiṯu wangkapai.”
17 Jesus então lhes replicou. Dai, pois, a César o que é de César e a Deus o que é de Deus. E admiravam-se dele.
18 — ausente —
18 Ora, vieram ter com ele os saduceus, que afirmam não haver ressurreição, e perguntaram-lhe:
19 — ausente —
19 Mestre, Moisés prescreveu-nos: Se morrer o irmão de alguém, e deixar mulher sem filhos, seu irmão despo-se a viúva e suscite posteridade a seu irmão.
20 “Palu tjukurpa nyangatja wanyu kulila. Panya wati 7 kuṯaṟara kuṯaṟara nyinangi. Ka kuṯa ngaṉmanyitjangku kungkawaṟa aḻṯingu, munu paluṟu tjitji utilwiyaṯu ilungu.
20 Ora, havia sete irmãos; o primeiro casou e morreu sem deixar descendência.
21 Ka maḻanytju ngapartji minyma panya palunyaṯu aḻṯingu munu tjitji wiyaṯu ilungu, ka palu puṟunypaṯu wati maḻanypa kutjupangku ngapartji aḻṯira paluṟu kuḻu tjitji wiyaṯu ilungu.
21 Então o segundo desposou a viúva, e morreu sem deixar posteridade. Do mesmo modo o terceiro.
22 Kaya palu puṟunypaṯu maḻanypa panya maḻatja tjuṯangku minyma panya palunyaṯu aḻṯira kanyiṟa tjitji wiyaṯu ilungu uwankaraṯu wanapari wanapari. Ka ngula minyma panya paluṟu tjanampa panya kurilta ilungu.
22 E assim tomaram-na os sete, e não deixaram filhos. Por último, morreu também a mulher.
23 “Kalanya wanyu tjakultjura ngula ilunytjatjanu wankaringkula pakantjatjanu minyma panya paluṟu nganaku kuri nyinaku? Panya wati 7-tu palunya aḻṯingu.”
23 Na ressurreição, a quem destes pertencerá a mulher? Pois os sete a tiveram por mulher.
24 Ka Jesulu wangkangu tjanala, “Wiya, nyura ngunti kulilpai tjuṯa. Nyura Godaku tjukurku ngurpa palumpa witulyaku kuḻu ngurpa alatjiṯu.
24 Jesus respondeu-lhes: Errais, não compreendendo as Escrituras nem o poder de Deus.
25 Panya miri tjuṯa ilunytjatjanu wankaringkula pakaṟa kuri aḻṯinytja wiya nyinaku, panya angelpa tjuṯa kuri wiya nyinanyi, palu puṟunypa.
25 Na ressurreição dos mortos, os homens não tomarão mulheres, nem as mulheres, maridos, mas serão como os anjos nos céus.
26 Ka nyura uti mulamularingama ilunytjatjanu pakantjitjaku. Wanyu tjukurpa panyatja kulila panya Moseku tjukurta ngaṟanyi, panya Godalu puṉu kampanytjalanguṟu Mosela wangkangu alatji,
26 Mas quanto à ressurreição dos mortos, não lestes no livro de Moisés como Deus lhe falou da sarça, dizendo: Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaac e o Deus de Jacó {Êx 3, 6}?
27 Ala palatja. Aipuṟamanya, Isaacanya, Jacobanya tjana panya ngaṉmanypa ilungu, ka nyangatja nyaaku Godalu ilunyangka maḻangka wangkangi tjana palunya waḻkuntja? Wiya, paluṟu tjana panya ilunytjatjanu wankaringu munuya kuwari nyanga ilkaṟingka wanka nyinara Godanya waḻkuṉi. Ka nyura ilunytjatjanu wankaringkula pakantjitja wiyanmananyi ngurpangku.”
27 Ele não é Deus de mortos, senão de vivos. Portanto, estais muito errados.
28 Ka Jesulu tjananku ngaṟala ngaparku wangkanyangka wati kutju pitjala tjanala tjunguringu, Moseku tjukurpa nintilpai. Munu paluṟu kuliningi Jesulu tjanala wiṟuṟa wangkanyangka munu paluṟu tjapinu palula alatji, “Tjukurpa nyaa wanyu puḻka mulapa ngaṟanyi uwankarangka waintarinytja Godalu panya wangkanytja?”
28 Achegou-se dele um dos escribas que os ouvira discutir e, vendo que lhes respondera bem, indagou dele: Qual é o primeiro de todos os mandamentos?
29 Ka Jesulu wangkangu, “Tjukurpa puḻka mulapa alatji ngaṟanyi,
29 Jesus respondeu-lhe: O primeiro de todos os mandamentos é este: Ouve, Israel, o Senhor nosso Deus é o único Senhor;
30 Ka nyura uti Mayatja Godaku puḻkaṟa mukuringama kurunpa winki, munu palunya kutju pukuḻmankunytjikitjangku kuliṟa tiṯutjarangku wiṟu palyanma.’
30 amarás ao Senhor teu Deus de todo o teu coração, de toda a tua alma, de todo o teu espírito e de todas as tuas forças.
31 Ka palu puṟunypa tjukurpa puḻka kutjupa ngaṟanyi alatji,
31 Eis aqui o segundo: Amarás o teu próximo como a ti mesmo. Outro mandamento maior do que estes não existe.
32 Ka wati panya Moseku tjukurpa nintilpaingku wangkangu Jesula, “Nintilpai, tjukaṟurungkun wiṟu mulapa wangkanyi, panya mulapa Godanya kutju nganampa mayatja nyinanyi, ka god kutjupa tjuṯa ngaṟanytja wiya alatjiṯu.
32 Disse-lhe o escriba: Perfeitamente, Mestre, disseste bem que Deus é um só e que não há outro além dele.
33 Kala uti palumpa puḻkaṟa mukuringama kurunpa winki. Munula uti palu puṟunypaṯu aṉangu kutjupa tjuṯaku puḻkaṟa mukuringama panya nganaṉanku mukuringkupai, palu puṟunypa. Panya tjukurpa nyanga pula Godalu wangkanytja kutjara puḻka mulapa ngaṟanyi tjukurpa kutjupa tjuṯangka waintaṟa. Ka panya tjukurpa kutjupa ngaṟanyi nganaṉa kuka katira pungkula tiliwakaṟa Godanya ungkunytjaku paluṟu nyakula nganampa kalyparingkunytjaku. Palu tjukurpa nyara paluṟu tjukutjuku nguwanpa panya tjukurpa Godaku mukuringkunytjitja munu aṉangu tjuṯaku kuḻu mukuringkunytjitja puḻka kutjara tjukurpa panya kuka ungkunytjitjangka muṉkara.”
33 E amá-lo de todo o coração, de todo o pensamento, de toda a alma e de todas as forças, e amar o próximo como a si mesmo, excede a todos os holocaustos e sacrifícios.
34 Ka alatji wangkanyangka Jesulu kulinu, “Wati nyanga paluṟu nintingku tjukaṟurungku wangkanyi.” Munu wangkangu palula, “Nyuntun nguwanpa Godaku walytjaringanyi paluṟu nyuntunya mayatjangku kanyintjaku.” Kaya palula maḻangka piṟuku Jesunya tjapintja wiyangku wantingi.
34 Vendo Jesus que ele falara sabiamente, disse-lhe: Não estás longe do Reino de Deus. E já ninguém ousava fazer-lhe perguntas.
35 Munu kutjupa-aṟa Jesulu timpulaku yaatangka aṉangu tjuṯangka wangkara nintiningi munu tjanala tjapinu alatji, “Wati panya Moseku tjukurpa nintilpai tjuṯangku wangkapai alatji, ‘Christanya Wankaṟunkupainya Godalu panya kalkuntjanya Davidaku walytjapiti maḻatja maḻatjanguṟu utiringkuku.’ Palu nyangatjaya wanyu tjukaṟurungku wangkanyi? Wiya kulila.
35 Continuava Jesus a ensinar no templo e propôs esta questão: Como dizem os escribas que Cristo é o filho de Davi?
36 Panya Kurunpa Miḻmiḻṯu Davidala iriti nintiningi, ka nyiringka walkatjunu alatji,
36 Pois o mesmo Davi diz, inspirado pelo Espírito Santo: Disse o Senhor a meu Senhor: senta-te à minha direita, até que eu ponha os teus inimigos sob os teus pés {Sal 109,1}.
37 Nyangatja Davidalu Christanya mayatjanmanangi, ka Christanya yaaltji-yaaltji piṟuku palumpa pakaḻi maḻatja nyinama? Wiya, paluṟu pakaḻi kutju wiya palumpa mayatja kuḻu nyinanyi.”
37 Ora, se o próprio Davi o chama Senhor, como então é ele seu filho? E a grande multidão ouvia-o com satisfação.
38 Ka paluṟu tjanala nintiṟa alatji wangkangu, “Nguḻu nyangamaya Moseku tjukurpa nintilpai tjuṯa. Nyara tjana panya mantara waṟatjara kaṉany-kaṉanypa para-ngaṟapai aṉangu tjuṯangku nyakula tjananya mirawaṉinytjaku mukuringkula.
38 Ele lhes dizia em sua doutrina: Guardai-vos dos escribas que gostam de andar com roupas compridas, de ser cumprimentados nas praças públicas
39 Munuya waḻi inmatjangka tjunguringkula tjiya wiṟu tjuṯa ngurkantankupai, aṉangu tjuṯangka kuranyu uti nyinakatinytjikitja mukuringkula. Munuya kutjupa-aṟa mai puḻka ngalkuntjikitja tjunguringkula, palu puṟunypaṯu kuranyu nyinanytjikitja mukuringkupai, aṉangu tjuṯangku tjananya nyakula mirawaṉinytjaku.
39 e de sentar-se nas primeiras cadeiras nas sinagogas e nos primeiros lugares nos banquetes.
40 Munuya minyma wanakaḻa tjuṯa wituwitulpai tjananya ngunti kalkuntjaku alatji wangkara, ‘Nyuntu nganaṉanya kalkunma ngula nyuntu ilunyangka nyuntumpa waḻi nganamparinytjaku.’ Munuya paluṟu tjana Godala tjapiṟa tjukurpa waṟa mulapa wangkapai aṉangu tjuṯangku kuliṟa tjananya mirawaṉinytjaku mukuringkula. Ka nyanga palula tjanalanguṟu Godalu tjananya puḻkaṟa pungkuku.”
40 Eles devoram os bens das viúvas e dão aparência de longas orações. Estes terão um juízo mais rigoroso.
41 Ka palulanguṟu Jesunya nyinakatingu munu nyangangi aṉangu tjuṯangku mani pitingka Godaku waṉinyangka. Kaya wati mani puḻkatjara tjuṯangkuya puḻka mulapa waṉingi. |src="cn01793b.tif" size="col" loc="p" ref="12:42"
41 Jesus sentou-se defronte do cofre de esmola e observava como o povo deitava dinheiro nele; muitos ricos depositavam grandes quantias.
42 Ka minyma wanakaḻa ngaḻṯutjara pitjangu, munu tjiilpa kuḻunypa kutjara waṉingu mani tjukutjuku mulapa. |src="cn01794B.tif" size="col" loc="p" ref="12:42"
42 Chegando uma pobre viúva, lançou duas pequenas moedas, no valor de apenas um quadrante.
43 Ka Jesulu aḻṯingu palumpa nintintja tjuṯa munu wangkangu, “Kulilaya, ngayulu nyangangi kuwari tjuṯangku puḻka waṉinyangka, palu wanakaḻa nyanga ngaḻṯutjarangku tjanala muṉkara nguwanpa waṉingu.
43 E ele chamou os seus discípulos e disse-lhes: Em verdade vos digo: esta pobre viúva deitou mais do que todos os que lançaram no cofre,
44 Panya kutjupa tjuṯangkuya puḻka kanyintjatjanungku tjaraṟa tjara kutju waṉingi, ka paluṟu uwankara alatjiṯu waṉingu paluṟu kanyintjatjanungku, munu nyanga wiyalta nyinanyi. Tjukaṟurungkuṉa nyurala wangkanyi, minyma nyanga wanakaḻangku puḻka mulapa Godanya ungu mani puḻkatjara tjuṯangka muṉkara.”
44 porque todos deitaram do que tinham em abundância; esta, porém, pôs, da sua indigência, tudo o que tinha para o seu sustento.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.