Marcos 12

Tjukurpa Palya (PJT) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Munu palulanguṟu Jesulu tjanala tjukurpa aṟa kutjupatjara wangkangi alatji, “Wati kutjupangku puṉu kiṟipitji tjuṯa kaana puḻkangka tjawaṟa ngaṟatjuṟa waṉaṉu, munu apunguṟu yaata para-palyaṟa arintaṟa patinu, munu piṯi tjawaṟa wantingu ngula kiṟipitji kuṟuringkunyangka uraṟa kantuṟa tjulkuṟa waina palyantjaku, munu waḻi waṟa palyaṉu katunguṟu nyakula aṯunymankunytjaku. Munu palulanguṟu wati panya paluṟu kaana panya palunya wati maṉkurpa kutjupa unytjungku ungkukatingu mani palumpa palyantjaku, munu wantikatira anu parari manta kutjupakutu.
1 E começou a falar-lhes por parábolas: Um homem plantou uma vinha, e cercou-a de um valado, e fundou nela um lagar, e edificou uma torre, e arrendou-a a uns lavradores, e partiu para fora da terra.
2 Ka mai panya kuṟuringkunyangka wati panya kaanaku walytjangku wati waṟkaripai kutju iyaṉu tjanalakutu, ankula mai kiṟipitji tjaraṟa mantjiṟa palumpa katinytjaku.
2 E, chegado o tempo, mandou um servo aos lavradores para que recebesse, dos lavradores, do fruto da vinha.
3 Kaya wati panya aṯunymankupai tjuṯangku wati panya iyantjanya nyakula witiṟa pungkula maṟalpa paiṟa iyaṉu mai wiya.
3 Mas estes, apoderando-se dele, o feriram e o mandaram embora vazio.
4 Ka piṟuku wati panya kaanaku walytjangku wati waṟkaripai kutjupa iyaṉu, kaya palunya ngapartji paṯaṟa kata pungkula kuṉṯa wiyangku paiṟa iyaṉu maṟalpaṯu. |src="WA03898b.tif" size="col" loc="p" ref="12:4-5"
4 E tornou a enviar-lhes outro servo; e eles, apedrejando-o, o feriram na cabeça, e o mandaram embora, tendo-o afrontado.
5 Ka panya piṟukuṯu waṟkaripai kutjupa iyaṉu, kaya wati panya palunya pungkula iluntanu. Ka rawangkuṯu iyaningi waṟkaripai kutjupa tjuṯa, kaya kutjupatjara iluntanangi munuya tjara kutjupa pungkula paiṟa iyaningi.
5 E tornou a enviar-lhes outro, e a este mataram; e a outros muitos, dos quais a uns feriram e a outros mataram.
6 “Ka kutjulta nyinangi wati panya tjanalakutu iyantjaku, wati panya palumpa katja. Ka katja panya palumpa paluṟu puḻkaṟa mukuringkupai munu paluṟu kulinu, ‘Wanyuṉatju ngayuku katja iyala, kaya palunya wangaṉarangku kulilku.’
6 Tendo ele, pois, ainda um seu filho amado, enviou-o também a estes por derradeiro, dizendo: Ao menos terão respeito ao meu filho.
7 “Palu wati panya palumpa katja wirkankunyangka nyakula tjananku kapuṯurira wangkara kuliningi, ‘Ai, wati panya palumpa katjampal palatja pitjanyi! Warpungkulala iluntara, ka ngula mama palumpa tjiḻpiringkula ilunyangka kaana nyangatja nganampariku.’
7 Mas aqueles lavradores disseram entre si: Este é o herdeiro; vamos, matemo-lo, e a herança será nossa.
8 Munuya wati panya palunya witiṟa iluntaṟa kaananguṟu uṟilkutu iṯarikatira waṉingu.”
8 E, pegando dele, o mataram, e o lançaram fora da vinha.
9 “Ka wati panya kaanaku walytjangku wanyu nyaalku tjananya ngapartji? Wiya, paluṟu pitjala wati panya tjuṯa iluntankuku munu kaana kiṟipitjitjara panya ungkuku aṉangu kutjupa tjuṯa.
9 Que fará, pois, o senhor da vinha? Virá, e destruirá os lavradores, e dará a vinha a outros.
10 Nyura ninti tjukurpa panyaku, panya iriti nyiringka walkatjunkunytja alatji ngaṟanyi,
10 Ainda não lestes esta Escritura:A pedra, que os edificadores rejeitaram,Esta foi posta por cabeça de esquina;
11 Panya Mayatja Godalu puḻi pala palunya ngurkantanu puḻi kutjupa tjuṯa wiya,
11 Isto foi feito pelo Senhor E é coisa maravilhosa aos nossos olhos?
12 Kaya Jewku mayatja tjuṯangku tjukurpa nyangatja wangkanyangka kuliṟa miiḻaraṟa wangkangu, “Nyangangku waḻi palyalpai tjuṯa nganaṉanya wangkanyi.” Munuya palunya witintjikitjangku kuliningi. Palu nguḻuringangiya aṉangu winki ngaṟanyangka nyakula munuya palunya witilwiyangku wantira anu.
12 E buscavam prendê-lo, mas temiam a multidão; porque entendiam que contra eles dizia esta parábola; e, deixando-o, foram-se.
13 Kaya Paṟatji tjuṯa Iṟataku tjungutja tjuṯangka tjunguringu munuya wangkara tamalmaṟa wituṟa iyaṉu wati maṉkurpa ankula Jesula ngunti tjapintjaku. Panya tjana mukuringangi Jesulu wangkanyangka kuliṟa kuranmankunytjikitja.
13 E enviaram-lhe alguns dos fariseus e dos herodianos, para que o apanhassem nalguma palavra.
14 Kaya wirkaṟa palula wangkangi, “Nintilpai, nganaṉa ninti nyuntumpa, panya nyuntu wati tjukaṟuru palyanyku nyinapai. Munu nyuntu aṉangu uwankara tjunguṟa nyakupai munu tjanala uwankarangka tjukaṟurungku wangkapai tjukurpa panya palunyaṯu aṉangu kutjupa tjuṯaku nguḻuringkula kampa kutjuparinytja wiyangku. Munu nyuntu Godaku iwara tjukaṟurungku wangkara nintilpai kutitjunkunytja wiyangku. Kalanya wanyu tjakultjura, palyala wati panya Tjiitjanya mayatja puḻka Rome-ala nyinapainya mani tjaraṟa ungkuku, munta wiya?”
14 E, chegando eles, disseram-lhe: Mestre, sabemos que és homem de verdade, e de ninguém se te dá, porque não olhas à aparência dos homens, antes com verdade ensinas o caminho de Deus; é lícito dar o tributo a César, ou não? Daremos, ou não daremos?
15 Palu Jesulu nintingku kuliningi tjana ngunti arkaṟa tjapinnyangka munu tjanala wangkangu, “Nyaakuṉi nyura ngunti arkaṉi ngayunya kuranmankunytjikitjangku? Mani pala tjiilpaṉiya uwa nyakunytjaku.”|src="GT00059.tif" size="col" loc="p" ref="12:15"
15 Então ele, conhecendo a sua hipocrisia, disse-lhes: Por que me tentais? Trazei-me uma moeda, para que a veja.
16 Kaya mulapaṯu ungu tjiilpa kutju. Ka wangkangu tjanala, “Nyawaya, nganaku yunpa nyangatja ngaṟanyi munu nganaku ini kuḻu ngaṟanyi?”
16 E eles lha trouxeram. E disse-lhes: De quem é esta imagem e inscrição? E eles lhe disseram: De César.
17 Ka Jesulu wangkangu tjanala, “Uwa mulapa mani nyangatja panya mayatja Tjiitjaku, kaya palunya palya ungama paluṟu wangkanyangka, palu Godalu wangkanyangkampaya Godanya alatjiṯu ungama.” Kaya nyangatja kuliṟa nguwankuringu, “Ai, nyangangku muṉkara alatjiṯu wangkapai.”
17 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Dai pois a César o que é de César, e a Deus o que é de Deus. E maravilharam-se dele.
18 — ausente —
18 Então os saduceus, que dizem que não há ressurreição, aproximaram-se dele, e perguntaram-lhe, dizendo:
19 — ausente —
19 Mestre, Moisés nos escreveu que, se morresse o irmão de alguém, e deixasse a mulher e não deixasse filhos, seu irmão tomasse a mulher dele, e suscitasse descendência a seu irmão.
20 “Palu tjukurpa nyangatja wanyu kulila. Panya wati 7 kuṯaṟara kuṯaṟara nyinangi. Ka kuṯa ngaṉmanyitjangku kungkawaṟa aḻṯingu, munu paluṟu tjitji utilwiyaṯu ilungu.
20 Ora, havia sete irmãos, e o primeiro tomou a mulher, e morreu sem deixar descendência;
21 Ka maḻanytju ngapartji minyma panya palunyaṯu aḻṯingu munu tjitji wiyaṯu ilungu, ka palu puṟunypaṯu wati maḻanypa kutjupangku ngapartji aḻṯira paluṟu kuḻu tjitji wiyaṯu ilungu.
21 E o segundo também a tomou e morreu, e nem este deixou descendência; e o terceiro da mesma maneira.
22 Kaya palu puṟunypaṯu maḻanypa panya maḻatja tjuṯangku minyma panya palunyaṯu aḻṯira kanyiṟa tjitji wiyaṯu ilungu uwankaraṯu wanapari wanapari. Ka ngula minyma panya paluṟu tjanampa panya kurilta ilungu.
22 E tomaram-na os sete, sem, contudo, terem deixado descendência. Finalmente, depois de todos, morreu também a mulher.
23 “Kalanya wanyu tjakultjura ngula ilunytjatjanu wankaringkula pakantjatjanu minyma panya paluṟu nganaku kuri nyinaku? Panya wati 7-tu palunya aḻṯingu.”
23 Na ressurreição, pois, quando ressuscitarem, de qual destes será a mulher? porque os sete a tiveram por mulher.
24 Ka Jesulu wangkangu tjanala, “Wiya, nyura ngunti kulilpai tjuṯa. Nyura Godaku tjukurku ngurpa palumpa witulyaku kuḻu ngurpa alatjiṯu.
24 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Porventura não errais vós em razão de não saberdes as Escrituras nem o poder de Deus?
25 Panya miri tjuṯa ilunytjatjanu wankaringkula pakaṟa kuri aḻṯinytja wiya nyinaku, panya angelpa tjuṯa kuri wiya nyinanyi, palu puṟunypa.
25 Porquanto, quando ressuscitarem dentre os mortos, nem casarão, nem se darão em casamento, mas serão como os anjos que estão nos céus.
26 Ka nyura uti mulamularingama ilunytjatjanu pakantjitjaku. Wanyu tjukurpa panyatja kulila panya Moseku tjukurta ngaṟanyi, panya Godalu puṉu kampanytjalanguṟu Mosela wangkangu alatji,
26 E, acerca dos mortos que houverem de ressuscitar, não tendes lido no livro de Moisés como Deus lhe falou na sarça, dizendo: Eu sou o Deus de Abraão, e o Deus de Isaque, e o Deus de Jacó?
27 Ala palatja. Aipuṟamanya, Isaacanya, Jacobanya tjana panya ngaṉmanypa ilungu, ka nyangatja nyaaku Godalu ilunyangka maḻangka wangkangi tjana palunya waḻkuntja? Wiya, paluṟu tjana panya ilunytjatjanu wankaringu munuya kuwari nyanga ilkaṟingka wanka nyinara Godanya waḻkuṉi. Ka nyura ilunytjatjanu wankaringkula pakantjitja wiyanmananyi ngurpangku.”
27 Ora, Deus não é de mortos, mas sim, é Deus de vivos. Por isso vós errais muito.
28 Ka Jesulu tjananku ngaṟala ngaparku wangkanyangka wati kutju pitjala tjanala tjunguringu, Moseku tjukurpa nintilpai. Munu paluṟu kuliningi Jesulu tjanala wiṟuṟa wangkanyangka munu paluṟu tjapinu palula alatji, “Tjukurpa nyaa wanyu puḻka mulapa ngaṟanyi uwankarangka waintarinytja Godalu panya wangkanytja?”
28 Aproximou-se dele um dos escribas que os tinha ouvido disputar, e sabendo que lhes tinha respondido bem, perguntou-lhe: Qual é o primeiro de todos os mandamentos?
29 Ka Jesulu wangkangu, “Tjukurpa puḻka mulapa alatji ngaṟanyi,
29 E Jesus respondeu-lhe: O primeiro de todos os mandamentos é: Ouve, Israel, o Senhor nosso Deus é o único Senhor.
30 Ka nyura uti Mayatja Godaku puḻkaṟa mukuringama kurunpa winki, munu palunya kutju pukuḻmankunytjikitjangku kuliṟa tiṯutjarangku wiṟu palyanma.’
30 Amarás, pois, ao Senhor teu Deus de todo o teu coração, e de toda a tua alma, e de todo o teu entendimento, e de todas as tuas forças; este é o primeiro mandamento.
31 Ka palu puṟunypa tjukurpa puḻka kutjupa ngaṟanyi alatji,
31 E o segundo, semelhante a este, é: Amarás o teu próximo como a ti mesmo. Não há outro mandamento maior do que estes.
32 Ka wati panya Moseku tjukurpa nintilpaingku wangkangu Jesula, “Nintilpai, tjukaṟurungkun wiṟu mulapa wangkanyi, panya mulapa Godanya kutju nganampa mayatja nyinanyi, ka god kutjupa tjuṯa ngaṟanytja wiya alatjiṯu.
32 E o escriba lhe disse: Muito bem, Mestre, e com verdade disseste que há um só Deus, e que não há outro além dele;
33 Kala uti palumpa puḻkaṟa mukuringama kurunpa winki. Munula uti palu puṟunypaṯu aṉangu kutjupa tjuṯaku puḻkaṟa mukuringama panya nganaṉanku mukuringkupai, palu puṟunypa. Panya tjukurpa nyanga pula Godalu wangkanytja kutjara puḻka mulapa ngaṟanyi tjukurpa kutjupa tjuṯangka waintaṟa. Ka panya tjukurpa kutjupa ngaṟanyi nganaṉa kuka katira pungkula tiliwakaṟa Godanya ungkunytjaku paluṟu nyakula nganampa kalyparingkunytjaku. Palu tjukurpa nyara paluṟu tjukutjuku nguwanpa panya tjukurpa Godaku mukuringkunytjitja munu aṉangu tjuṯaku kuḻu mukuringkunytjitja puḻka kutjara tjukurpa panya kuka ungkunytjitjangka muṉkara.”
33 E que amá-lo de todo o coração, e de todo o entendimento, e de toda a alma, e de todas as forças, e amar o próximo como a si mesmo, é mais do que todos os holocaustos e sacrifícios.
34 Ka alatji wangkanyangka Jesulu kulinu, “Wati nyanga paluṟu nintingku tjukaṟurungku wangkanyi.” Munu wangkangu palula, “Nyuntun nguwanpa Godaku walytjaringanyi paluṟu nyuntunya mayatjangku kanyintjaku.” Kaya palula maḻangka piṟuku Jesunya tjapintja wiyangku wantingi.
34 E Jesus, vendo que havia respondido sabiamente, disse-lhe: Não estás longe do reino de Deus. E já ninguém ousava perguntar-lhe mais nada.
35 Munu kutjupa-aṟa Jesulu timpulaku yaatangka aṉangu tjuṯangka wangkara nintiningi munu tjanala tjapinu alatji, “Wati panya Moseku tjukurpa nintilpai tjuṯangku wangkapai alatji, ‘Christanya Wankaṟunkupainya Godalu panya kalkuntjanya Davidaku walytjapiti maḻatja maḻatjanguṟu utiringkuku.’ Palu nyangatjaya wanyu tjukaṟurungku wangkanyi? Wiya kulila.
35 E, falando Jesus, dizia, ensinando no templo: Como dizem os escribas que o Cristo é filho de Davi?
36 Panya Kurunpa Miḻmiḻṯu Davidala iriti nintiningi, ka nyiringka walkatjunu alatji,
36 O próprio Davi disse pelo Espírito Santo:O Senhor disse ao meu Senhor:Assenta-te à minha direita Até que eu ponha os teus inimigos por escabelo dos teus pés.
37 Nyangatja Davidalu Christanya mayatjanmanangi, ka Christanya yaaltji-yaaltji piṟuku palumpa pakaḻi maḻatja nyinama? Wiya, paluṟu pakaḻi kutju wiya palumpa mayatja kuḻu nyinanyi.”
37 Pois, se Davi mesmo lhe chama Senhor, como é logo seu filho? E a grande multidão o ouvia de boa vontade.
38 Ka paluṟu tjanala nintiṟa alatji wangkangu, “Nguḻu nyangamaya Moseku tjukurpa nintilpai tjuṯa. Nyara tjana panya mantara waṟatjara kaṉany-kaṉanypa para-ngaṟapai aṉangu tjuṯangku nyakula tjananya mirawaṉinytjaku mukuringkula.
38 E, ensinando-os, dizia-lhes: Guardai-vos dos escribas, que gostam de andar com vestes compridas, e das saudações nas praças,
39 Munuya waḻi inmatjangka tjunguringkula tjiya wiṟu tjuṯa ngurkantankupai, aṉangu tjuṯangka kuranyu uti nyinakatinytjikitja mukuringkula. Munuya kutjupa-aṟa mai puḻka ngalkuntjikitja tjunguringkula, palu puṟunypaṯu kuranyu nyinanytjikitja mukuringkupai, aṉangu tjuṯangku tjananya nyakula mirawaṉinytjaku.
39 E das primeiras cadeiras nas sinagogas, e dos primeiros assentos nas ceias;
40 Munuya minyma wanakaḻa tjuṯa wituwitulpai tjananya ngunti kalkuntjaku alatji wangkara, ‘Nyuntu nganaṉanya kalkunma ngula nyuntu ilunyangka nyuntumpa waḻi nganamparinytjaku.’ Munuya paluṟu tjana Godala tjapiṟa tjukurpa waṟa mulapa wangkapai aṉangu tjuṯangku kuliṟa tjananya mirawaṉinytjaku mukuringkula. Ka nyanga palula tjanalanguṟu Godalu tjananya puḻkaṟa pungkuku.”
40 Que devoram as casas das viúvas, e isso com pretexto de largas orações. Estes receberão mais grave condenação.
41 Ka palulanguṟu Jesunya nyinakatingu munu nyangangi aṉangu tjuṯangku mani pitingka Godaku waṉinyangka. Kaya wati mani puḻkatjara tjuṯangkuya puḻka mulapa waṉingi. |src="cn01793b.tif" size="col" loc="p" ref="12:42"
41 E, estando Jesus assentado defronte da arca do tesouro, observava a maneira como a multidão lançava o dinheiro na arca do tesouro; e muitos ricos deitavam muito.
42 Ka minyma wanakaḻa ngaḻṯutjara pitjangu, munu tjiilpa kuḻunypa kutjara waṉingu mani tjukutjuku mulapa. |src="cn01794B.tif" size="col" loc="p" ref="12:42"
42 Vindo, porém, uma pobre viúva, deitou duas pequenas moedas, que valiam meio centavo.
43 Ka Jesulu aḻṯingu palumpa nintintja tjuṯa munu wangkangu, “Kulilaya, ngayulu nyangangi kuwari tjuṯangku puḻka waṉinyangka, palu wanakaḻa nyanga ngaḻṯutjarangku tjanala muṉkara nguwanpa waṉingu.
43 E, chamando os seus discípulos, disse-lhes: Em verdade vos digo que esta pobre viúva deitou mais do que todos os que deitaram na arca do tesouro;
44 Panya kutjupa tjuṯangkuya puḻka kanyintjatjanungku tjaraṟa tjara kutju waṉingi, ka paluṟu uwankara alatjiṯu waṉingu paluṟu kanyintjatjanungku, munu nyanga wiyalta nyinanyi. Tjukaṟurungkuṉa nyurala wangkanyi, minyma nyanga wanakaḻangku puḻka mulapa Godanya ungu mani puḻkatjara tjuṯangka muṉkara.”
44 Porque todos ali deitaram do que lhes sobejava, mas esta, da sua pobreza, deitou tudo o que tinha, todo o seu sustento.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.