Marcos 12
Tjukurpa Palya (PJT) vs NAA
1 Munu palulanguṟu Jesulu tjanala tjukurpa aṟa kutjupatjara wangkangi alatji, “Wati kutjupangku puṉu kiṟipitji tjuṯa kaana puḻkangka tjawaṟa ngaṟatjuṟa waṉaṉu, munu apunguṟu yaata para-palyaṟa arintaṟa patinu, munu piṯi tjawaṟa wantingu ngula kiṟipitji kuṟuringkunyangka uraṟa kantuṟa tjulkuṟa waina palyantjaku, munu waḻi waṟa palyaṉu katunguṟu nyakula aṯunymankunytjaku. Munu palulanguṟu wati panya paluṟu kaana panya palunya wati maṉkurpa kutjupa unytjungku ungkukatingu mani palumpa palyantjaku, munu wantikatira anu parari manta kutjupakutu.
1 Depois Jesus começou a falar-lhes por parábola:
2 Ka mai panya kuṟuringkunyangka wati panya kaanaku walytjangku wati waṟkaripai kutju iyaṉu tjanalakutu, ankula mai kiṟipitji tjaraṟa mantjiṟa palumpa katinytjaku.
2 No tempo da colheita, mandou um servo para que recebesse dos lavradores a sua parte dos frutos da vinha.
3 Kaya wati panya aṯunymankupai tjuṯangku wati panya iyantjanya nyakula witiṟa pungkula maṟalpa paiṟa iyaṉu mai wiya.
3 Mas os lavradores o agarraram, espancaram e o despacharam de mãos vazias.
4 Ka piṟuku wati panya kaanaku walytjangku wati waṟkaripai kutjupa iyaṉu, kaya palunya ngapartji paṯaṟa kata pungkula kuṉṯa wiyangku paiṟa iyaṉu maṟalpaṯu. |src="WA03898b.tif" size="col" loc="p" ref="12:4-5"
4 De novo, enviou-lhes outro servo, e eles bateram na cabeça dele e o insultaram.
5 Ka panya piṟukuṯu waṟkaripai kutjupa iyaṉu, kaya wati panya palunya pungkula iluntanu. Ka rawangkuṯu iyaningi waṟkaripai kutjupa tjuṯa, kaya kutjupatjara iluntanangi munuya tjara kutjupa pungkula paiṟa iyaningi.
5 Mandou ainda outro servo, e a este mataram. Muitos outros lhes enviou, dos quais espancaram uns e mataram outros.
6 “Ka kutjulta nyinangi wati panya tjanalakutu iyantjaku, wati panya palumpa katja. Ka katja panya palumpa paluṟu puḻkaṟa mukuringkupai munu paluṟu kulinu, ‘Wanyuṉatju ngayuku katja iyala, kaya palunya wangaṉarangku kulilku.’
6 — Restava-lhe ainda um: o seu filho amado. Por fim, mandou o filho, pensando: “O meu filho eles respeitarão.”
7 “Palu wati panya palumpa katja wirkankunyangka nyakula tjananku kapuṯurira wangkara kuliningi, ‘Ai, wati panya palumpa katjampal palatja pitjanyi! Warpungkulala iluntara, ka ngula mama palumpa tjiḻpiringkula ilunyangka kaana nyangatja nganampariku.’
7 Mas os tais lavradores disseram entre si: “Este é o herdeiro; venham, vamos matá-lo, e a herança será nossa.”
8 Munuya wati panya palunya witiṟa iluntaṟa kaananguṟu uṟilkutu iṯarikatira waṉingu.”
8 E, agarrando o filho, mataram-no e o lançaram fora da vinha.
9 “Ka wati panya kaanaku walytjangku wanyu nyaalku tjananya ngapartji? Wiya, paluṟu pitjala wati panya tjuṯa iluntankuku munu kaana kiṟipitjitjara panya ungkuku aṉangu kutjupa tjuṯa.
9 — Que fará, pois, o dono da vinha? Virá, exterminará aqueles lavradores e entregará a vinha a outros.
10 Nyura ninti tjukurpa panyaku, panya iriti nyiringka walkatjunkunytja alatji ngaṟanyi,
10 Vocês ainda não leram este trecho da Escritura:
11 Panya Mayatja Godalu puḻi pala palunya ngurkantanu puḻi kutjupa tjuṯa wiya,
11 Isto procede do Senhor
12 Kaya Jewku mayatja tjuṯangku tjukurpa nyangatja wangkanyangka kuliṟa miiḻaraṟa wangkangu, “Nyangangku waḻi palyalpai tjuṯa nganaṉanya wangkanyi.” Munuya palunya witintjikitjangku kuliningi. Palu nguḻuringangiya aṉangu winki ngaṟanyangka nyakula munuya palunya witilwiyangku wantira anu.
12 E procuravam prender Jesus, porque entenderam que ele havia contado essa parábola contra eles; mas temiam o povo. Então eles o deixaram e foram embora.
13 Kaya Paṟatji tjuṯa Iṟataku tjungutja tjuṯangka tjunguringu munuya wangkara tamalmaṟa wituṟa iyaṉu wati maṉkurpa ankula Jesula ngunti tjapintjaku. Panya tjana mukuringangi Jesulu wangkanyangka kuliṟa kuranmankunytjikitja.
13 E enviaram a Jesus alguns dos fariseus e dos herodianos, para que o apanhassem em alguma palavra.
14 Kaya wirkaṟa palula wangkangi, “Nintilpai, nganaṉa ninti nyuntumpa, panya nyuntu wati tjukaṟuru palyanyku nyinapai. Munu nyuntu aṉangu uwankara tjunguṟa nyakupai munu tjanala uwankarangka tjukaṟurungku wangkapai tjukurpa panya palunyaṯu aṉangu kutjupa tjuṯaku nguḻuringkula kampa kutjuparinytja wiyangku. Munu nyuntu Godaku iwara tjukaṟurungku wangkara nintilpai kutitjunkunytja wiyangku. Kalanya wanyu tjakultjura, palyala wati panya Tjiitjanya mayatja puḻka Rome-ala nyinapainya mani tjaraṟa ungkuku, munta wiya?”
14 Chegando, disseram-lhe: — Mestre, sabemos que o senhor é verdadeiro e não se importa com a opinião dos outros, porque não olha a aparência das pessoas, mas, segundo a verdade, ensina o caminho de Deus; é lícito pagar imposto a César ou não? Devemos ou não devemos pagar?
15 Palu Jesulu nintingku kuliningi tjana ngunti arkaṟa tjapinnyangka munu tjanala wangkangu, “Nyaakuṉi nyura ngunti arkaṉi ngayunya kuranmankunytjikitjangku? Mani pala tjiilpaṉiya uwa nyakunytjaku.”|src="GT00059.tif" size="col" loc="p" ref="12:15"
15 Mas Jesus, percebendo a hipocrisia deles, respondeu:
16 Kaya mulapaṯu ungu tjiilpa kutju. Ka wangkangu tjanala, “Nyawaya, nganaku yunpa nyangatja ngaṟanyi munu nganaku ini kuḻu ngaṟanyi?”
16 Eles trouxeram. E Jesus lhes perguntou: Eles responderam: — De César.
17 Ka Jesulu wangkangu tjanala, “Uwa mulapa mani nyangatja panya mayatja Tjiitjaku, kaya palunya palya ungama paluṟu wangkanyangka, palu Godalu wangkanyangkampaya Godanya alatjiṯu ungama.” Kaya nyangatja kuliṟa nguwankuringu, “Ai, nyangangku muṉkara alatjiṯu wangkapai.”
17 Então Jesus disse: E muito se admiraram dele.
18 — ausente —
18 Então alguns saduceus, que dizem não haver ressurreição, aproximaram-se de Jesus e lhe perguntaram:
19 — ausente —
19 — Mestre, Moisés nos deixou escrito que, se um homem morrer e deixar mulher sem filhos, o irmão desse homem deve casar com a viúva e gerar descendentes para o falecido.
20 “Palu tjukurpa nyangatja wanyu kulila. Panya wati 7 kuṯaṟara kuṯaṟara nyinangi. Ka kuṯa ngaṉmanyitjangku kungkawaṟa aḻṯingu, munu paluṟu tjitji utilwiyaṯu ilungu.
20 Havia sete irmãos. O primeiro casou e morreu sem deixar filhos;
21 Ka maḻanytju ngapartji minyma panya palunyaṯu aḻṯingu munu tjitji wiyaṯu ilungu, ka palu puṟunypaṯu wati maḻanypa kutjupangku ngapartji aḻṯira paluṟu kuḻu tjitji wiyaṯu ilungu.
21 o segundo casou com a viúva e morreu, também sem deixar descendência; e o terceiro, da mesma forma.
22 Kaya palu puṟunypaṯu maḻanypa panya maḻatja tjuṯangku minyma panya palunyaṯu aḻṯira kanyiṟa tjitji wiyaṯu ilungu uwankaraṯu wanapari wanapari. Ka ngula minyma panya paluṟu tjanampa panya kurilta ilungu.
22 E, assim, os sete não deixaram descendência. Por fim, depois de todos, morreu também a mulher.
23 “Kalanya wanyu tjakultjura ngula ilunytjatjanu wankaringkula pakantjatjanu minyma panya paluṟu nganaku kuri nyinaku? Panya wati 7-tu palunya aḻṯingu.”
23 Na ressurreição, quando eles ressuscitarem, de qual deles ela será a esposa? Porque os sete casaram com ela.
24 Ka Jesulu wangkangu tjanala, “Wiya, nyura ngunti kulilpai tjuṯa. Nyura Godaku tjukurku ngurpa palumpa witulyaku kuḻu ngurpa alatjiṯu.
24 Jesus respondeu:
25 Panya miri tjuṯa ilunytjatjanu wankaringkula pakaṟa kuri aḻṯinytja wiya nyinaku, panya angelpa tjuṯa kuri wiya nyinanyi, palu puṟunypa.
25 Pois, quando ressuscitarem dentre os mortos, nem casarão, nem se darão em casamento, mas serão como os anjos nos céus.
26 Ka nyura uti mulamularingama ilunytjatjanu pakantjitjaku. Wanyu tjukurpa panyatja kulila panya Moseku tjukurta ngaṟanyi, panya Godalu puṉu kampanytjalanguṟu Mosela wangkangu alatji,
26 Quanto aos mortos, que eles de fato ressuscitam, vocês nunca leram no Livro de Moisés, no trecho referente à sarça, como Deus lhe falou: “Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó”?
27 Ala palatja. Aipuṟamanya, Isaacanya, Jacobanya tjana panya ngaṉmanypa ilungu, ka nyangatja nyaaku Godalu ilunyangka maḻangka wangkangi tjana palunya waḻkuntja? Wiya, paluṟu tjana panya ilunytjatjanu wankaringu munuya kuwari nyanga ilkaṟingka wanka nyinara Godanya waḻkuṉi. Ka nyura ilunytjatjanu wankaringkula pakantjitja wiyanmananyi ngurpangku.”
27 Ele não é Deus de mortos, e sim de vivos. Vocês estão completamente enganados.
28 Ka Jesulu tjananku ngaṟala ngaparku wangkanyangka wati kutju pitjala tjanala tjunguringu, Moseku tjukurpa nintilpai. Munu paluṟu kuliningi Jesulu tjanala wiṟuṟa wangkanyangka munu paluṟu tjapinu palula alatji, “Tjukurpa nyaa wanyu puḻka mulapa ngaṟanyi uwankarangka waintarinytja Godalu panya wangkanytja?”
28 Chegando um dos escribas, que ouviu a discussão entre eles e viu que Jesus tinha dado uma boa resposta, perguntou-lhe: — Qual é o principal de todos os mandamentos?
29 Ka Jesulu wangkangu, “Tjukurpa puḻka mulapa alatji ngaṟanyi,
29 Jesus respondeu:
30 Ka nyura uti Mayatja Godaku puḻkaṟa mukuringama kurunpa winki, munu palunya kutju pukuḻmankunytjikitjangku kuliṟa tiṯutjarangku wiṟu palyanma.’
30 Ame o Senhor, seu Deus, de todo o seu coração, de toda a sua alma, de todo o seu entendimento e com toda a sua força.”
31 Ka palu puṟunypa tjukurpa puḻka kutjupa ngaṟanyi alatji,
31 O segundo é: “Ame o seu próximo como você ama a si mesmo.” Não há outro mandamento maior do que estes.
32 Ka wati panya Moseku tjukurpa nintilpaingku wangkangu Jesula, “Nintilpai, tjukaṟurungkun wiṟu mulapa wangkanyi, panya mulapa Godanya kutju nganampa mayatja nyinanyi, ka god kutjupa tjuṯa ngaṟanytja wiya alatjiṯu.
32 Então o escriba disse: — Muito bem, Mestre! E com verdade o senhor disse que ele é o único, e não há outro além dele,
33 Kala uti palumpa puḻkaṟa mukuringama kurunpa winki. Munula uti palu puṟunypaṯu aṉangu kutjupa tjuṯaku puḻkaṟa mukuringama panya nganaṉanku mukuringkupai, palu puṟunypa. Panya tjukurpa nyanga pula Godalu wangkanytja kutjara puḻka mulapa ngaṟanyi tjukurpa kutjupa tjuṯangka waintaṟa. Ka panya tjukurpa kutjupa ngaṟanyi nganaṉa kuka katira pungkula tiliwakaṟa Godanya ungkunytjaku paluṟu nyakula nganampa kalyparingkunytjaku. Palu tjukurpa nyara paluṟu tjukutjuku nguwanpa panya tjukurpa Godaku mukuringkunytjitja munu aṉangu tjuṯaku kuḻu mukuringkunytjitja puḻka kutjara tjukurpa panya kuka ungkunytjitjangka muṉkara.”
33 e que amar a Deus de todo o coração e de todo o entendimento e com todas as forças e amar o próximo como a si mesmo é mais do que todos os holocaustos e sacrifícios.
34 Ka alatji wangkanyangka Jesulu kulinu, “Wati nyanga paluṟu nintingku tjukaṟurungku wangkanyi.” Munu wangkangu palula, “Nyuntun nguwanpa Godaku walytjaringanyi paluṟu nyuntunya mayatjangku kanyintjaku.” Kaya palula maḻangka piṟuku Jesunya tjapintja wiyangku wantingi.
34 Vendo Jesus que o escriba havia respondido sabiamente, declarou-lhe: E ninguém mais ousava fazer perguntas a Jesus.
35 Munu kutjupa-aṟa Jesulu timpulaku yaatangka aṉangu tjuṯangka wangkara nintiningi munu tjanala tjapinu alatji, “Wati panya Moseku tjukurpa nintilpai tjuṯangku wangkapai alatji, ‘Christanya Wankaṟunkupainya Godalu panya kalkuntjanya Davidaku walytjapiti maḻatja maḻatjanguṟu utiringkuku.’ Palu nyangatjaya wanyu tjukaṟurungku wangkanyi? Wiya kulila.
35 Jesus, ensinando no templo, perguntou:
36 Panya Kurunpa Miḻmiḻṯu Davidala iriti nintiningi, ka nyiringka walkatjunu alatji,
36 O próprio Davi falou, pelo Espírito Santo:
37 Nyangatja Davidalu Christanya mayatjanmanangi, ka Christanya yaaltji-yaaltji piṟuku palumpa pakaḻi maḻatja nyinama? Wiya, paluṟu pakaḻi kutju wiya palumpa mayatja kuḻu nyinanyi.”
37 — O próprio Davi chama o Cristo de Senhor; então como ele pode ser filho de Davi? E a grande multidão o ouvia com prazer.
38 Ka paluṟu tjanala nintiṟa alatji wangkangu, “Nguḻu nyangamaya Moseku tjukurpa nintilpai tjuṯa. Nyara tjana panya mantara waṟatjara kaṉany-kaṉanypa para-ngaṟapai aṉangu tjuṯangku nyakula tjananya mirawaṉinytjaku mukuringkula.
38 E, ao ensinar, Jesus dizia:
39 Munuya waḻi inmatjangka tjunguringkula tjiya wiṟu tjuṯa ngurkantankupai, aṉangu tjuṯangka kuranyu uti nyinakatinytjikitja mukuringkula. Munuya kutjupa-aṟa mai puḻka ngalkuntjikitja tjunguringkula, palu puṟunypaṯu kuranyu nyinanytjikitja mukuringkupai, aṉangu tjuṯangku tjananya nyakula mirawaṉinytjaku.
39 buscam as primeiras cadeiras nas sinagogas e os primeiros lugares nos banquetes;
40 Munuya minyma wanakaḻa tjuṯa wituwitulpai tjananya ngunti kalkuntjaku alatji wangkara, ‘Nyuntu nganaṉanya kalkunma ngula nyuntu ilunyangka nyuntumpa waḻi nganamparinytjaku.’ Munuya paluṟu tjana Godala tjapiṟa tjukurpa waṟa mulapa wangkapai aṉangu tjuṯangku kuliṟa tjananya mirawaṉinytjaku mukuringkula. Ka nyanga palula tjanalanguṟu Godalu tjananya puḻkaṟa pungkuku.”
40 devoram as casas das viúvas e, para o justificar, fazem longas orações. Estes sofrerão juízo muito mais severo.
41 Ka palulanguṟu Jesunya nyinakatingu munu nyangangi aṉangu tjuṯangku mani pitingka Godaku waṉinyangka. Kaya wati mani puḻkatjara tjuṯangkuya puḻka mulapa waṉingi. |src="cn01793b.tif" size="col" loc="p" ref="12:42"
41 Sentado diante da caixa de ofertas, Jesus observava como o povo lançava ali o dinheiro. Ora, muitos ricos depositavam grandes quantias.
42 Ka minyma wanakaḻa ngaḻṯutjara pitjangu, munu tjiilpa kuḻunypa kutjara waṉingu mani tjukutjuku mulapa. |src="cn01794B.tif" size="col" loc="p" ref="12:42"
42 Vindo, porém, uma viúva pobre, lançou duas pequenas moedas correspondentes a um quadrante.
43 Ka Jesulu aḻṯingu palumpa nintintja tjuṯa munu wangkangu, “Kulilaya, ngayulu nyangangi kuwari tjuṯangku puḻka waṉinyangka, palu wanakaḻa nyanga ngaḻṯutjarangku tjanala muṉkara nguwanpa waṉingu.
43 E, chamando os seus discípulos, Jesus disse:
44 Panya kutjupa tjuṯangkuya puḻka kanyintjatjanungku tjaraṟa tjara kutju waṉingi, ka paluṟu uwankara alatjiṯu waṉingu paluṟu kanyintjatjanungku, munu nyanga wiyalta nyinanyi. Tjukaṟurungkuṉa nyurala wangkanyi, minyma nyanga wanakaḻangku puḻka mulapa Godanya ungu mani puḻkatjara tjuṯangka muṉkara.”
44 Porque todos eles deram daquilo que lhes sobrava; ela, porém, da sua pobreza deu tudo o que possuía, todo o seu sustento.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.