Marcos 12

Tjukurpa Palya (PJT) vs BKJ

Sair da comparação
1 Munu palulanguṟu Jesulu tjanala tjukurpa aṟa kutjupatjara wangkangi alatji, “Wati kutjupangku puṉu kiṟipitji tjuṯa kaana puḻkangka tjawaṟa ngaṟatjuṟa waṉaṉu, munu apunguṟu yaata para-palyaṟa arintaṟa patinu, munu piṯi tjawaṟa wantingu ngula kiṟipitji kuṟuringkunyangka uraṟa kantuṟa tjulkuṟa waina palyantjaku, munu waḻi waṟa palyaṉu katunguṟu nyakula aṯunymankunytjaku. Munu palulanguṟu wati panya paluṟu kaana panya palunya wati maṉkurpa kutjupa unytjungku ungkukatingu mani palumpa palyantjaku, munu wantikatira anu parari manta kutjupakutu.
1 E ele começou a falar-lhes por parábolas: Um certo homem plantou uma vinha, e colocou uma cerca viva em torno dela, e cavou nela um lagar, e edificou uma torre, e a deixou com uns lavradores, e foi para um país distante.
2 Ka mai panya kuṟuringkunyangka wati panya kaanaku walytjangku wati waṟkaripai kutju iyaṉu tjanalakutu, ankula mai kiṟipitji tjaraṟa mantjiṟa palumpa katinytjaku.
2 E na estação, enviou um servo aos lavradores para que ele pudesse receber do fruto da vinha.
3 Kaya wati panya aṯunymankupai tjuṯangku wati panya iyantjanya nyakula witiṟa pungkula maṟalpa paiṟa iyaṉu mai wiya.
3 E eles pegando-o, espancaram-no e o mandaram embora sem nada.
4 Ka piṟuku wati panya kaanaku walytjangku wati waṟkaripai kutjupa iyaṉu, kaya palunya ngapartji paṯaṟa kata pungkula kuṉṯa wiyangku paiṟa iyaṉu maṟalpaṯu. |src="WA03898b.tif" size="col" loc="p" ref="12:4-5"
4 E mais uma vez, ele enviou outro servo; e eles, apedrejando-o, feriram-no na cabeça, e o mandaram embora, completamente envergonhado.
5 Ka panya piṟukuṯu waṟkaripai kutjupa iyaṉu, kaya wati panya palunya pungkula iluntanu. Ka rawangkuṯu iyaningi waṟkaripai kutjupa tjuṯa, kaya kutjupatjara iluntanangi munuya tjara kutjupa pungkula paiṟa iyaningi.
5 E novamente ele enviou outro; e a este mataram, e a muitos outros, espancando a uns e matando a outros.
6 “Ka kutjulta nyinangi wati panya tjanalakutu iyantjaku, wati panya palumpa katja. Ka katja panya palumpa paluṟu puḻkaṟa mukuringkupai munu paluṟu kulinu, ‘Wanyuṉatju ngayuku katja iyala, kaya palunya wangaṉarangku kulilku.’
6 Tendo, portanto, ainda o seu filho amado, a este lhes enviou por último, dizendo: Eles respeitarão o meu filho.
7 “Palu wati panya palumpa katja wirkankunyangka nyakula tjananku kapuṯurira wangkara kuliningi, ‘Ai, wati panya palumpa katjampal palatja pitjanyi! Warpungkulala iluntara, ka ngula mama palumpa tjiḻpiringkula ilunyangka kaana nyangatja nganampariku.’
7 Mas aqueles lavradores disseram entre si: Este é o herdeiro; vinde, matemo-lo, e a herança será nossa.
8 Munuya wati panya palunya witiṟa iluntaṟa kaananguṟu uṟilkutu iṯarikatira waṉingu.”
8 E eles tomando-o, mataram-no, e lançaram-no fora da vinha.
9 “Ka wati panya kaanaku walytjangku wanyu nyaalku tjananya ngapartji? Wiya, paluṟu pitjala wati panya tjuṯa iluntankuku munu kaana kiṟipitjitjara panya ungkuku aṉangu kutjupa tjuṯa.
9 O que fará, portanto, o senhor da vinha? Ele virá e destruirá os lavradores, e dará a vinha a outros.
10 Nyura ninti tjukurpa panyaku, panya iriti nyiringka walkatjunkunytja alatji ngaṟanyi,
10 Ainda não lestes esta escritura: A pedra que os edificadores rejeitaram se tornou a cabeça da esquina;
11 Panya Mayatja Godalu puḻi pala palunya ngurkantanu puḻi kutjupa tjuṯa wiya,
11 isso é obra do ­Senhor, e é maravilhoso aos nossos olhos?
12 Kaya Jewku mayatja tjuṯangku tjukurpa nyangatja wangkanyangka kuliṟa miiḻaraṟa wangkangu, “Nyangangku waḻi palyalpai tjuṯa nganaṉanya wangkanyi.” Munuya palunya witintjikitjangku kuliningi. Palu nguḻuringangiya aṉangu winki ngaṟanyangka nyakula munuya palunya witilwiyangku wantira anu.
12 E eles buscavam prendê-lo, mas temiam as pessoas; porque sabiam que ele havia falado a parábola contra eles; e deixando-o, foram pelo seu caminho.
13 Kaya Paṟatji tjuṯa Iṟataku tjungutja tjuṯangka tjunguringu munuya wangkara tamalmaṟa wituṟa iyaṉu wati maṉkurpa ankula Jesula ngunti tjapintjaku. Panya tjana mukuringangi Jesulu wangkanyangka kuliṟa kuranmankunytjikitja.
13 E eles enviaram-lhe alguns dos fariseus e dos herodianos, para surpreendê-lo em suas palavras.
14 Kaya wirkaṟa palula wangkangi, “Nintilpai, nganaṉa ninti nyuntumpa, panya nyuntu wati tjukaṟuru palyanyku nyinapai. Munu nyuntu aṉangu uwankara tjunguṟa nyakupai munu tjanala uwankarangka tjukaṟurungku wangkapai tjukurpa panya palunyaṯu aṉangu kutjupa tjuṯaku nguḻuringkula kampa kutjuparinytja wiyangku. Munu nyuntu Godaku iwara tjukaṟurungku wangkara nintilpai kutitjunkunytja wiyangku. Kalanya wanyu tjakultjura, palyala wati panya Tjiitjanya mayatja puḻka Rome-ala nyinapainya mani tjaraṟa ungkuku, munta wiya?”
14 E, chegando eles, disseram-lhe: Mestre, nós sabemos que tu és verdadeiro, e não te preocupas com opinião de nenhum homem, quanto mais com a aparência dos homens, mas ensinas o caminho de Deus em verdade; é lícito dar tributo a César, ou não?
15 Palu Jesulu nintingku kuliningi tjana ngunti arkaṟa tjapinnyangka munu tjanala wangkangu, “Nyaakuṉi nyura ngunti arkaṉi ngayunya kuranmankunytjikitjangku? Mani pala tjiilpaṉiya uwa nyakunytjaku.”|src="GT00059.tif" size="col" loc="p" ref="12:15"
15 Nós daremos, ou não daremos? Mas ele, conhecendo a sua hipocrisia, disse-lhes: Por que me tentais? Trazei-me um denário, para que eu a veja.
16 Kaya mulapaṯu ungu tjiilpa kutju. Ka wangkangu tjanala, “Nyawaya, nganaku yunpa nyangatja ngaṟanyi munu nganaku ini kuḻu ngaṟanyi?”
16 E eles trouxeram-lho. E ele disse-lhes: De quem é esta imagem e inscrição? E eles lhe disseram: De César.
17 Ka Jesulu wangkangu tjanala, “Uwa mulapa mani nyangatja panya mayatja Tjiitjaku, kaya palunya palya ungama paluṟu wangkanyangka, palu Godalu wangkanyangkampaya Godanya alatjiṯu ungama.” Kaya nyangatja kuliṟa nguwankuringu, “Ai, nyangangku muṉkara alatjiṯu wangkapai.”
17 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Dai a César as coisas que são de César, e a Deus as coisas que são de Deus. E maravilharam-se dele.
18 — ausente —
18 Então se aproximaram dele os saduceus, que dizem não haver ressurreição, e eles perguntaram-lhe, dizendo:
19 — ausente —
19 Mestre, Moisés nos escreveu que, se morresse o irmão de um homem, e deixasse sua esposa e não deixasse filhos, que seu irmão tomasse a esposa dele, e levantasse descendência a seu irmão.
20 “Palu tjukurpa nyangatja wanyu kulila. Panya wati 7 kuṯaṟara kuṯaṟara nyinangi. Ka kuṯa ngaṉmanyitjangku kungkawaṟa aḻṯingu, munu paluṟu tjitji utilwiyaṯu ilungu.
20 Ora, havia sete irmãos; e o primeiro tomou a esposa, e morreu sem deixar descendência.
21 Ka maḻanytju ngapartji minyma panya palunyaṯu aḻṯingu munu tjitji wiyaṯu ilungu, ka palu puṟunypaṯu wati maḻanypa kutjupangku ngapartji aḻṯira paluṟu kuḻu tjitji wiyaṯu ilungu.
21 E o segundo a tomou e morreu, e nem este deixou descendência; e o terceiro da mesma maneira.
22 Kaya palu puṟunypaṯu maḻanypa panya maḻatja tjuṯangku minyma panya palunyaṯu aḻṯira kanyiṟa tjitji wiyaṯu ilungu uwankaraṯu wanapari wanapari. Ka ngula minyma panya paluṟu tjanampa panya kurilta ilungu.
22 E os sete a possuíram, sem deixar descendência; por fim, depois de todos, morreu também a mulher.
23 “Kalanya wanyu tjakultjura ngula ilunytjatjanu wankaringkula pakantjatjanu minyma panya paluṟu nganaku kuri nyinaku? Panya wati 7-tu palunya aḻṯingu.”
23 Portanto, na ressurreição, quando eles ressuscitarem, de qual deles será a mulher? Porque os sete a tiveram por mulher.
24 Ka Jesulu wangkangu tjanala, “Wiya, nyura ngunti kulilpai tjuṯa. Nyura Godaku tjukurku ngurpa palumpa witulyaku kuḻu ngurpa alatjiṯu.
24 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Porventura vós não errais em razão de não conhecerdes as escrituras, nem o poder de Deus?
25 Panya miri tjuṯa ilunytjatjanu wankaringkula pakaṟa kuri aḻṯinytja wiya nyinaku, panya angelpa tjuṯa kuri wiya nyinanyi, palu puṟunypa.
25 Porque, ao ressuscitarem dentre os mortos, eles nem se casam, nem se dão em casamento; mas são como os anjos que estão no céu.
26 Ka nyura uti mulamularingama ilunytjatjanu pakantjitjaku. Wanyu tjukurpa panyatja kulila panya Moseku tjukurta ngaṟanyi, panya Godalu puṉu kampanytjalanguṟu Mosela wangkangu alatji,
26 E quanto aos mortos, que ressuscitarão; não lestes no livro de Moisés, como Deus lhe falou na sarça, dizendo: Eu sou o Deus de Abraão, e o Deus de Isaque, e o Deus de Jacó?
27 Ala palatja. Aipuṟamanya, Isaacanya, Jacobanya tjana panya ngaṉmanypa ilungu, ka nyangatja nyaaku Godalu ilunyangka maḻangka wangkangi tjana palunya waḻkuntja? Wiya, paluṟu tjana panya ilunytjatjanu wankaringu munuya kuwari nyanga ilkaṟingka wanka nyinara Godanya waḻkuṉi. Ka nyura ilunytjatjanu wankaringkula pakantjitja wiyanmananyi ngurpangku.”
27 Ele não é o Deus dos mortos, mas é o Deus dos vivos; portanto, vós errais grandemente.
28 Ka Jesulu tjananku ngaṟala ngaparku wangkanyangka wati kutju pitjala tjanala tjunguringu, Moseku tjukurpa nintilpai. Munu paluṟu kuliningi Jesulu tjanala wiṟuṟa wangkanyangka munu paluṟu tjapinu palula alatji, “Tjukurpa nyaa wanyu puḻka mulapa ngaṟanyi uwankarangka waintarinytja Godalu panya wangkanytja?”
28 E vindo um dos escribas, ouvindo-os discutirem, e percebendo que lhes havia respondido bem, perguntou-lhe: Qual é o primeiro de todos os mandamentos?
29 Ka Jesulu wangkangu, “Tjukurpa puḻka mulapa alatji ngaṟanyi,
29 E Jesus respondeu-lhe: O primeiro de todos os mandamentos é: Ouve, ó Israel, o ­Senhor nosso Deus é o único ­Senhor;
30 Ka nyura uti Mayatja Godaku puḻkaṟa mukuringama kurunpa winki, munu palunya kutju pukuḻmankunytjikitjangku kuliṟa tiṯutjarangku wiṟu palyanma.’
30 e tu amarás o ­Senhor teu Deus com todo o teu coração, e com toda tua alma, e com toda a tua mente, e com toda a tua força; este é o primeiro mandamento.
31 Ka palu puṟunypa tjukurpa puḻka kutjupa ngaṟanyi alatji,
31 E o segundo é semelhante, a este: Tu amarás o teu próximo como a ti mesmo. Não há outro mandamento maior do que estes.
32 Ka wati panya Moseku tjukurpa nintilpaingku wangkangu Jesula, “Nintilpai, tjukaṟurungkun wiṟu mulapa wangkanyi, panya mulapa Godanya kutju nganampa mayatja nyinanyi, ka god kutjupa tjuṯa ngaṟanytja wiya alatjiṯu.
32 E o escriba lhe disse: Bem, Mestre, tu disseste a verdade; pois há um único Deus, e não há outro além dele;
33 Kala uti palumpa puḻkaṟa mukuringama kurunpa winki. Munula uti palu puṟunypaṯu aṉangu kutjupa tjuṯaku puḻkaṟa mukuringama panya nganaṉanku mukuringkupai, palu puṟunypa. Panya tjukurpa nyanga pula Godalu wangkanytja kutjara puḻka mulapa ngaṟanyi tjukurpa kutjupa tjuṯangka waintaṟa. Ka panya tjukurpa kutjupa ngaṟanyi nganaṉa kuka katira pungkula tiliwakaṟa Godanya ungkunytjaku paluṟu nyakula nganampa kalyparingkunytjaku. Palu tjukurpa nyara paluṟu tjukutjuku nguwanpa panya tjukurpa Godaku mukuringkunytjitja munu aṉangu tjuṯaku kuḻu mukuringkunytjitja puḻka kutjara tjukurpa panya kuka ungkunytjitjangka muṉkara.”
33 e amá-lo com todo o coração, com toda a compreensão, e com toda a alma, e com toda a força, e de amar ao seu próximo como a si mesmo, é mais do que todas as ofertas queimadas e sacrifícios.
34 Ka alatji wangkanyangka Jesulu kulinu, “Wati nyanga paluṟu nintingku tjukaṟurungku wangkanyi.” Munu wangkangu palula, “Nyuntun nguwanpa Godaku walytjaringanyi paluṟu nyuntunya mayatjangku kanyintjaku.” Kaya palula maḻangka piṟuku Jesunya tjapintja wiyangku wantingi.
34 E Jesus, vendo que havia respondido sabiamente, disse-lhe: Tu não estás longe do reino de Deus. E nenhum homem depois disso ousou fazer-lhe pergunta alguma.
35 Munu kutjupa-aṟa Jesulu timpulaku yaatangka aṉangu tjuṯangka wangkara nintiningi munu tjanala tjapinu alatji, “Wati panya Moseku tjukurpa nintilpai tjuṯangku wangkapai alatji, ‘Christanya Wankaṟunkupainya Godalu panya kalkuntjanya Davidaku walytjapiti maḻatja maḻatjanguṟu utiringkuku.’ Palu nyangatjaya wanyu tjukaṟurungku wangkanyi? Wiya kulila.
35 E Jesus respondeu e disse, enquanto ensinava no templo: Como dizem os escribas que Cristo é o filho de Davi?
36 Panya Kurunpa Miḻmiḻṯu Davidala iriti nintiningi, ka nyiringka walkatjunu alatji,
36 O próprio Davi disse pelo Espírito Santo: O ­SENHOR disse ao meu ­Senhor: Assenta-te à minha direita, até que eu faça os teus inimigos por escabelo.
37 Nyangatja Davidalu Christanya mayatjanmanangi, ka Christanya yaaltji-yaaltji piṟuku palumpa pakaḻi maḻatja nyinama? Wiya, paluṟu pakaḻi kutju wiya palumpa mayatja kuḻu nyinanyi.”
37 Porque, se Davi mesmo lhe chama Senhor, como é ele então seu filho? E pessoas comuns o ouviam de boa vontade.
38 Ka paluṟu tjanala nintiṟa alatji wangkangu, “Nguḻu nyangamaya Moseku tjukurpa nintilpai tjuṯa. Nyara tjana panya mantara waṟatjara kaṉany-kaṉanypa para-ngaṟapai aṉangu tjuṯangku nyakula tjananya mirawaṉinytjaku mukuringkula.
38 E ele dizia-lhes na sua doutrina: Guardai-vos dos escribas, que adoram andar com vestes compridas, e amam saudações nos mercados,
39 Munuya waḻi inmatjangka tjunguringkula tjiya wiṟu tjuṯa ngurkantankupai, aṉangu tjuṯangka kuranyu uti nyinakatinytjikitja mukuringkula. Munuya kutjupa-aṟa mai puḻka ngalkuntjikitja tjunguringkula, palu puṟunypaṯu kuranyu nyinanytjikitja mukuringkupai, aṉangu tjuṯangku tjananya nyakula mirawaṉinytjaku.
39 e os principais assentos nas sinagogas, e os lugares mais altos nos banquetes;
40 Munuya minyma wanakaḻa tjuṯa wituwitulpai tjananya ngunti kalkuntjaku alatji wangkara, ‘Nyuntu nganaṉanya kalkunma ngula nyuntu ilunyangka nyuntumpa waḻi nganamparinytjaku.’ Munuya paluṟu tjana Godala tjapiṟa tjukurpa waṟa mulapa wangkapai aṉangu tjuṯangku kuliṟa tjananya mirawaṉinytjaku mukuringkula. Ka nyanga palula tjanalanguṟu Godalu tjananya puḻkaṟa pungkuku.”
40 que devoram as casas das viúvas, e sob pretexto fazem longas orações; estes receberão maior condenação.
41 Ka palulanguṟu Jesunya nyinakatingu munu nyangangi aṉangu tjuṯangku mani pitingka Godaku waṉinyangka. Kaya wati mani puḻkatjara tjuṯangkuya puḻka mulapa waṉingi. |src="cn01793b.tif" size="col" loc="p" ref="12:42"
41 E sentou-se Jesus defronte do tesouro, e observava como a multidão lançava dinheiro no tesouro; e muitos ricos depositavam muito.
42 Ka minyma wanakaḻa ngaḻṯutjara pitjangu, munu tjiilpa kuḻunypa kutjara waṉingu mani tjukutjuku mulapa. |src="cn01794B.tif" size="col" loc="p" ref="12:42"
42 E vindo ali uma viúva pobre, depositou dois leptos, que valem um quadrante.
43 Ka Jesulu aḻṯingu palumpa nintintja tjuṯa munu wangkangu, “Kulilaya, ngayulu nyangangi kuwari tjuṯangku puḻka waṉinyangka, palu wanakaḻa nyanga ngaḻṯutjarangku tjanala muṉkara nguwanpa waṉingu.
43 E ele chamando a si os seus discípulos, disse-lhes: Na verdade eu vos digo que esta pobre viúva deu mais do que todos os que depositaram no tesouro;
44 Panya kutjupa tjuṯangkuya puḻka kanyintjatjanungku tjaraṟa tjara kutju waṉingi, ka paluṟu uwankara alatjiṯu waṉingu paluṟu kanyintjatjanungku, munu nyanga wiyalta nyinanyi. Tjukaṟurungkuṉa nyurala wangkanyi, minyma nyanga wanakaḻangku puḻka mulapa Godanya ungu mani puḻkatjara tjuṯangka muṉkara.”
44 porque todos eles depositaram da sua abundância; mas ela depositou tudo o que tinha, todo o seu meio de vida.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.