Marcos 11
Tjukurpa Palya (PJT) vs VC
1 — ausente —
1 Jesus e seus discípulos aproximavam-se de Jerusalém e chegaram aos arredores de Betfagé e de Betânia, perto do monte das Oliveiras. Desse lugar Jesus enviou dois dos seus discípulos,
2 — ausente —
2 dizendo-lhes: "Ide à aldeia que está defronte de vós e, logo ao entrardes nela, achareis preso um jumentinho, em que não montou ainda homem algum; desprendei-o e trazei-mo.
3 Ka tjinguṟu aṉangu kutjupangku nyupalinya nyakula tjapilku alatji, ‘Nyaaku nyupali araṉi?’ Ka pula alatji wangka, ‘Wiya, Mayatjanya nyanga palumpa mukuringanyi. Munu paluṟu maḻakungku mapalkungku iyalku rawaringkula kanyintja wiyangku.’ Alatji pula wangka.”
3 E se alguém vos perguntar: Que fazeis?, dizei: O Senhor precisa dele, mas daqui a pouco o devolverá."
4 Ka pula ankula nyangu tangkiyi panya palunya waḻi tjaangka uṟilta karpiṟa wantinytja ngaṟanyangka munu pula araningi.
4 Indo eles, acharam o jumentinho atado fora, diante duma porta, na curva do caminho. Iam-no desprendendo,
5 Kaya ila ngaṟanytjatjanungku nyakula pulanya wangkangu, “Nyaaku nyupali araltjananyi tangkiyi pala kuḻunypa?”
5 quando alguns dos que ali estavam perguntaram: "Ei, que estais fazendo? Por que soltais o jumentinho?"
6 — ausente —
6 Responderam como Jesus lhes havia ordenado; e deixaram-no levar.
7 — ausente —
7 Conduziram a Jesus o jumentinho, cobriram-no com seus mantos, e Jesus montou nele.
8 Ka paluṟu tatiṟa pitjanyangka aṉangu tjuṯangku palumpa puḻkaṟa pukuḻarira tjanampa upukuta tjuṯa araltjaṟa iwarangka lipiṟa tjunkula waṉaningi palula kuranyu. Kaya tjarangku puṉu parka kaṯantaṟa palu puṟunypaṯu tjunkula waṉaningi. |src="lb00314c.tif" size="col" loc="p" ref="11:8-9"
8 Muitos estendiam seus mantos no caminho; outros cortavam ramos das árvores e espalhavam-nos, pelo chão.
9 Kaya aṉangu winkingku kuranyunguṟu munu maḻanguṟu pukuḻarira mirara wangkangi,
9 Tanto os que precediam como os que iam atrás clamavam: "Hosana! Bendito o que vem em nome do Senhor!
10 Kala pukuḻarima panya nyanga paluṟu nganaṉanya mayatjangku kanyilku tjamu Davidaku aṟangka wiṟu mulatu.
10 O Bendito o Rei?.que vai começar, o reino de Davi, nosso pai! Hosana no mais alto dos céus!"
11 Ka Jesunya Jerusalemala wirkaṟa ankula timpulangka tjarpangu munu uwankara para-nyangangi. Palu waṯalpi mungartjirinyangka paluṟu Jerusalemalanguṟu pakaṟa maḻaku anu nintintja tjuṯatjara ngura Piitjanilakutu.
11 Jesus entrou em Jerusalém e dirigiu-se ao templo. Aí lançou-os olhos para tudo o que o cercava. Depois, como já fosse tarde, voltou para Betânia com os Doze.
12 Munuya ngarira tjiṉṯuringkula maḻaku pitjangi ngura panya Piitjanilanguṟu, ka Jesunya pinpatja wiya paḻtjatjiratja anangi.
12 No outro dia, ao saírem de Betãnia, Jesus teve fome.
13 Munu pararinguṟu nyangu puṉu iḻi ngaṟanyangka puḻkuṉpa mulapa. Munu paluṟu anu mai nyakula mantjintjikitja munu ma-ilaringkula nyangu nyaḻpi kutju ngaṟanyangka, palu puṉu paluṟu kuwaripa ngaṟangi mai ngula pakantjikitja.|src="lb00380c.tif" size="col" loc="p" ref="11:12"
13 Avistou de longe uma figueira coberta de folhas e foi ver se encontrava nela algum fruto. Aproximou-se da árvore, mas só encontrou folhas pois não era tempo de figos.
14 Ka Jesulu wangkangu puṉu panya iḻingka, “Aṉangu kutjupangku nyuntulanguṟu piṟuku mai mantjiṟa ngalkuntja wiya alatjiṯu ngaṟaku.” Kaya nintintja tjuṯangku kulinu paluṟu wangkanyangka.
14 E disse à figueira: "Jamais alguém coma fruto de ti!" E os discípulos ouviram esta maldição.
15 Munuya palulanguṟu Jerusalemala wirkanu, ka Jesunya timpulaku yaatangka tjarpangu munu nyangu aṉangu tjuṯangku kutjupa kutjupa tjuṯa tjalamilannyangka. Munu paluṟu mirpaṉarira tjananya uwankara painu, munu taipula manitjara tjuṯa uṉṯuṟa waṉira kampa kutjupanu munu taipula tjuḻpu kuukuuku tjuṯatjara kuḻu uṉṯuṟa waṉingu. |src="CN01787B.TIF" size="col" loc="p" ref="11:15"
15 Chegaram a Jerusalém e Jesus entrou no templo. E começou a expulsar os que no templo vendiam e compravam; derrubou as mesas dos trocadores de moedas e as cadeiras dos que vendiam pombas.
16 Munu aṉangu uwankara painu timpulaku yaatanguṟu kutjupa kutjupa tjuṯa tjalamilantjikitjangku piṟuku katiwiyangku wantinytjaku.
16 Não consentia que ninguém transportasse algum objeto pelo templo.
17 Munu palulanguṟu aṉangu tjuṯangka nintiningi alatji wangkara, “Panya nyiringka iriti walkatjunu Godalu wangkanytjitja nyanga alatji,
17 E ensinava-lhes nestes termos: "`Não está porventura escrito: A minha casa chamar-se-á casa de oração para todas as nações {Is 56,7}? Mas vós fizestes dela um covil de ladrões {Jr 7,11}.
18 Kaya tjukurtjara kuranyitja tjuṯangku Moseku tjukurpa nintilpai tjuṯangku kuḻu ilangku kuliningi paluṟu alatji wangkanyangka, munuya tjaalymaṟa wangkara kuliningi, “Yaaltji-yaaltjingkula palunya iluntankuku?” Palu puṯuya kuliningi aṉangu tjuṯaku nguḻuringkula, panya Jesulu tjukurpa wangkanyangkaya paluṟu tjana kuliṟa nguwankurira wangkapai, “Awari, tjukurpa wiṟunya alatjiṯu nyangangku wangkapai.” Kaya kuliningi, “Tjinguṟula palunya witinnyangkaya aṉangu tjuṯa nganampa kuraringkuku.”
18 Os príncipes dos sacerdotes e os escribas ouviram-no e procuravam um modo de o matar. Temiam-no, porque todo o povo se admirava da sua doutrina.
19 Ka mungartjirinyangka Jesulu tjana ngura Jerusalemanya wantikatira maḻaku anu Piitjanilakutu ngurakutu.
19 Quando já era tarde, saíram da cidade.
20 Munuya mungawinki pakaṟa maḻaku anu Jerusalemalakutu munuya iwarangka ankula nyangu puṉu panya iḻi palunya piḻṯi ngaṟanyangka, waṯa munu iwiṟi kuḻu.
20 No dia seguinte pela manhã, ao passarem junto da figueira, viram que ela secara até a raiz.
21 Ka Peterlu mungartjitja panya kulinu munu Jesula wangkangu, “Nintilpai, nyawa puṉu panya nyuntu wangkanytjanya piḻṯiringu.”
21 Pedro lembrou-se do que se tinha passado na véspera e disse a Jesus: "`Olha, Mestre, como secou a figueira que amaldiçoaste!"
22 Ka Jesulu wangkangu, “Godakuya mulamulariwa.
22 Respondeu-lhes Jesus: "Tende fé em Deus.
23 Tjinguṟu kutjupangku palumpa puḻkaṟa mulamularingkulampa puḻi murpu nyangatja wangkara witulku pakaṟa ankula uṟu nyara puḻkangka tjarpanytjaku, ka mulapaṯu Godalu alatjirinytjaku palyalku aṉangu nyara paluṟu kurunpa winkingku mulamularingkula wangkanyangka.
23 Em verdade vos declaro: todo o que disser a este monte: Levanta-te e lança-te ao mar, se não duvidar no seu coração, mas acreditar que sucederá tudo o que disser, obterá esse milagre.
24 Kaṉa nyanga palulanguṟu nyurala wangkanyi nyura Godala kutjupa kutjupaku tjapiṟampa puḻkaṟa mulamularingama, ka paluṟu nyurampa palyalku alatjiṯu.
24 Por isso vos digo: tudo o que pedirdes na oração, crede que o tendes recebido, e ser-vos-á dado.
25 — ausente —
25 E quando vos puserdes de pé para orar, perdoai, se tiverdes algum ressentimento contra alguém, para que também vosso Pai, que está nos céus, vos perdoe os vossos pecados. {
26 — ausente —
26 Mas se não perdoardes, tampouco vosso Pai que está nos céus vos perdoará os vossos pecados.}"
27 Munuya ankula ma-wirkanu Jerusalemala munuya timpulaku yaatangka tjarpangu. Ka Jesunya timpula unngu para-ngaṟanyangka tjukurtjara kuranyitja tjuṯa, Moseku tjukurpa nintilpai tjuṯa munu wati tjiḻpi tjuṯa kuḻukuḻu palulakutu pitjangu.
27 Jesus e seus discípulos voltaram outra vez a Jerusalém. E andando Jesus pelo templo, acercaram-se dele os príncipes dos sacerdotes, os escribas e os anciãos,
28 Munuya wangkangu palula, “Nganalunta nyuntunya wangkangu aṉangu tjuṯa timpula nyanganguṟu paintjaku? Mununta nganalu iyaṉu tjukurpa nyangangka wangkara nintintjaku?” |src="DN00428b.tif" size="col" loc="p" ref="11:28"
28 e perguntaram-lhe: "Com que direito fazes isto? Quem te deu autoridade para fazer essas coisas?"
29 Ka Jesulu ngapartji tjanala wangkangu, “Wanyu kaṉa nyurala-waraṟa tjapila, munuṉa nyura wangkanyangka kutju ngayulu ngapartji nyurala wangkaku nganaluṉi iyaṉu nyanganpa palyantjaku.
29 Jesus respondeu-lhes: "Também eu vos farei uma pergunta; respondei-ma, e dir-vos-ei com que direito faço essas coisas.
30 Kaya kuwari ngayula utingku wangka, nganalu wanyu Johnnga iyaṉu aṉangu tjuṯa baptise-katinytjaku Godalu munta watingku?”
30 O batismo de João vinha do céu ou dos homens? Respondei-me."
31 Kayanku kapuṯurira wangkangi, “Nyaala wangkaku? Tjinguṟula wangkaku, ‘Godalu palunya iyaṉu.’ Ka alatji wangkanyangka tjinguṟu paluṟu wangkaku alatji, ‘Ka nyura nyaaku wanyu Johnku mulamularingkuwiyangku wantingi?’
31 E discorriam lá consigo: "Se dissermos: Do céu, ele dirá: Por que razão, pois, não crestes nele?
32 Palu tjinguṟu nganaṉa wangkaku, ‘Watingku palunya iyaṉu.’ Ka alatji wangkanyangkampa aṉangu nyanga tjuṯangku kuliṟa nganampa mirpaṉariku panya paluṟu tjana Johnnga Godaku wangkatjaranmankupai. Kala wanti munula ngurpariwa.”
32 Se, ao contrário, dissermos: Dos homens, tememos o povo." Com efeito, tinham medo do povo, porque todos julgavam ser João deveras um profeta.
33 Munuya palulanguṟu Jesula wangkangu, “Wiya, ngurpala.”
33 Responderam a Jesus: "Não o sabemos." "E eu tampouco vos direi, disse Jesus, com que direito faço estas coisas."
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.