Marcos 11

Tjukurpa Palya (PJT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 — ausente —
1 Ora, quando se aproximavam de Jerusalém, de Betfagé e de Betânia, junto do Monte das Oliveiras, enviou Jesus dois dos seus discípulos
2 — ausente —
2 e disse-lhes: Ide à aldeia que está defronte de vós; e logo que nela entrardes, encontrareis preso um jumentinho, em que ainda ninguém montou; desprendei-o e trazei-o.
3 Ka tjinguṟu aṉangu kutjupangku nyupalinya nyakula tjapilku alatji, ‘Nyaaku nyupali araṉi?’ Ka pula alatji wangka, ‘Wiya, Mayatjanya nyanga palumpa mukuringanyi. Munu paluṟu maḻakungku mapalkungku iyalku rawaringkula kanyintja wiyangku.’ Alatji pula wangka.”
3 E se alguém vos perguntar: Por que fazeis isso? respondei: O Senhor precisa dele, e logo tornará a enviá-lo para aqui.
4 Ka pula ankula nyangu tangkiyi panya palunya waḻi tjaangka uṟilta karpiṟa wantinytja ngaṟanyangka munu pula araningi.
4 Foram, pois, e acharam o jumentinho preso ao portão do lado de fora na rua, e o desprenderam.
5 Kaya ila ngaṟanytjatjanungku nyakula pulanya wangkangu, “Nyaaku nyupali araltjananyi tangkiyi pala kuḻunypa?”
5 E alguns dos que ali estavam lhes perguntaram: Que fazeis, desprendendo o jumentinho?
6 — ausente —
6 Responderam como Jesus lhes tinha mandado; e lho deixaram levar.
7 — ausente —
7 Então trouxeram a Jesus o jumentinho e lançaram sobre ele os seus mantos; e Jesus montou nele.
8 Ka paluṟu tatiṟa pitjanyangka aṉangu tjuṯangku palumpa puḻkaṟa pukuḻarira tjanampa upukuta tjuṯa araltjaṟa iwarangka lipiṟa tjunkula waṉaningi palula kuranyu. Kaya tjarangku puṉu parka kaṯantaṟa palu puṟunypaṯu tjunkula waṉaningi. |src="lb00314c.tif" size="col" loc="p" ref="11:8-9"
8 Muitos também estenderam pelo caminho os seus mantos, e outros, ramagens que tinham cortado nos campos.
9 Kaya aṉangu winkingku kuranyunguṟu munu maḻanguṟu pukuḻarira mirara wangkangi,
9 E tanto os que o precediam como os que o seguiam, clamavam: Hosana! bendito o que vem em nome do Senhor!
10 Kala pukuḻarima panya nyanga paluṟu nganaṉanya mayatjangku kanyilku tjamu Davidaku aṟangka wiṟu mulatu.
10 Bendito o reino que vem, o reino de nosso pai Davi! Hosana nas alturas!
11 Ka Jesunya Jerusalemala wirkaṟa ankula timpulangka tjarpangu munu uwankara para-nyangangi. Palu waṯalpi mungartjirinyangka paluṟu Jerusalemalanguṟu pakaṟa maḻaku anu nintintja tjuṯatjara ngura Piitjanilakutu.
11 Tendo Jesus entrado em Jerusalém, foi ao templo; e tendo observado tudo em redor, como já fosse tarde, saiu para Betânia com os doze.
12 Munuya ngarira tjiṉṯuringkula maḻaku pitjangi ngura panya Piitjanilanguṟu, ka Jesunya pinpatja wiya paḻtjatjiratja anangi.
12 No dia seguinte, depois de saírem de Betânia teve fome,
13 Munu pararinguṟu nyangu puṉu iḻi ngaṟanyangka puḻkuṉpa mulapa. Munu paluṟu anu mai nyakula mantjintjikitja munu ma-ilaringkula nyangu nyaḻpi kutju ngaṟanyangka, palu puṉu paluṟu kuwaripa ngaṟangi mai ngula pakantjikitja.|src="lb00380c.tif" size="col" loc="p" ref="11:12"
13 e avistando de longe uma figueira que tinha folhas, foi ver se, porventura, acharia nela alguma coisa; e chegando a ela, nada achou senão folhas, porque não era tempo de figos.
14 Ka Jesulu wangkangu puṉu panya iḻingka, “Aṉangu kutjupangku nyuntulanguṟu piṟuku mai mantjiṟa ngalkuntja wiya alatjiṯu ngaṟaku.” Kaya nintintja tjuṯangku kulinu paluṟu wangkanyangka.
14 E Jesus, falando, disse à figueira: Nunca mais coma alguém fruto de ti. E seus discípulos ouviram isso.
15 Munuya palulanguṟu Jerusalemala wirkanu, ka Jesunya timpulaku yaatangka tjarpangu munu nyangu aṉangu tjuṯangku kutjupa kutjupa tjuṯa tjalamilannyangka. Munu paluṟu mirpaṉarira tjananya uwankara painu, munu taipula manitjara tjuṯa uṉṯuṟa waṉira kampa kutjupanu munu taipula tjuḻpu kuukuuku tjuṯatjara kuḻu uṉṯuṟa waṉingu. |src="CN01787B.TIF" size="col" loc="p" ref="11:15"
15 Chegaram, pois, a Jerusalém. E entrando ele no templo, começou a expulsar os que ali vendiam e compravam; e derribou as mesas dos cambistas, e as cadeiras dos que vendiam pombas;
16 Munu aṉangu uwankara painu timpulaku yaatanguṟu kutjupa kutjupa tjuṯa tjalamilantjikitjangku piṟuku katiwiyangku wantinytjaku.
16 e não consentia que ninguém atravessasse o templo levando qualquer utensílio;
17 Munu palulanguṟu aṉangu tjuṯangka nintiningi alatji wangkara, “Panya nyiringka iriti walkatjunu Godalu wangkanytjitja nyanga alatji,
17 e ensinava, dizendo-lhes: Não está escrito: A minha casa será chamada casa de oração para todas as nações? Vós, porém, a tendes feito covil de salteadores.
18 Kaya tjukurtjara kuranyitja tjuṯangku Moseku tjukurpa nintilpai tjuṯangku kuḻu ilangku kuliningi paluṟu alatji wangkanyangka, munuya tjaalymaṟa wangkara kuliningi, “Yaaltji-yaaltjingkula palunya iluntankuku?” Palu puṯuya kuliningi aṉangu tjuṯaku nguḻuringkula, panya Jesulu tjukurpa wangkanyangkaya paluṟu tjana kuliṟa nguwankurira wangkapai, “Awari, tjukurpa wiṟunya alatjiṯu nyangangku wangkapai.” Kaya kuliningi, “Tjinguṟula palunya witinnyangkaya aṉangu tjuṯa nganampa kuraringkuku.”
18 Ora, os principais sacerdotes e os escribas ouviram isto, e procuravam um modo de o matar; pois o temiam, porque toda a multidão se maravilhava da sua doutrina.
19 Ka mungartjirinyangka Jesulu tjana ngura Jerusalemanya wantikatira maḻaku anu Piitjanilakutu ngurakutu.
19 Ao cair da tarde, saíam da cidade.
20 Munuya mungawinki pakaṟa maḻaku anu Jerusalemalakutu munuya iwarangka ankula nyangu puṉu panya iḻi palunya piḻṯi ngaṟanyangka, waṯa munu iwiṟi kuḻu.
20 Quando passavam na manhã seguinte, viram que a figueira tinha secado desde as raízes.
21 Ka Peterlu mungartjitja panya kulinu munu Jesula wangkangu, “Nintilpai, nyawa puṉu panya nyuntu wangkanytjanya piḻṯiringu.”
21 Então Pedro, lembrando-se, disse-lhe: Olha, Mestre, secou-se a figueira que amaldiçoaste.
22 Ka Jesulu wangkangu, “Godakuya mulamulariwa.
22 Respondeu-lhes Jesus: Tende fé em Deus.
23 Tjinguṟu kutjupangku palumpa puḻkaṟa mulamularingkulampa puḻi murpu nyangatja wangkara witulku pakaṟa ankula uṟu nyara puḻkangka tjarpanytjaku, ka mulapaṯu Godalu alatjirinytjaku palyalku aṉangu nyara paluṟu kurunpa winkingku mulamularingkula wangkanyangka.
23 Em verdade vos digo que qualquer que disser a este monte: Ergue-te e lança-te no mar; e não duvidar em seu coração, mas crer que se fará aquilo que diz, assim lhe será feito.
24 Kaṉa nyanga palulanguṟu nyurala wangkanyi nyura Godala kutjupa kutjupaku tjapiṟampa puḻkaṟa mulamularingama, ka paluṟu nyurampa palyalku alatjiṯu.
24 Por isso vos digo que tudo o que pedirdes em oração, crede que o recebereis, e tê-lo-eis.
25 — ausente —
25 Quando estiverdes orando, perdoai, se tendes alguma coisa contra alguém, para que também vosso Pai que está no céu, vos perdoe as vossas ofensas.
26 — ausente —
26 {Mas, se vós não perdoardes, também vosso Pai, que está no céu, não vos perdoará as vossas ofensas.}
27 Munuya ankula ma-wirkanu Jerusalemala munuya timpulaku yaatangka tjarpangu. Ka Jesunya timpula unngu para-ngaṟanyangka tjukurtjara kuranyitja tjuṯa, Moseku tjukurpa nintilpai tjuṯa munu wati tjiḻpi tjuṯa kuḻukuḻu palulakutu pitjangu.
27 Vieram de novo a Jerusalém. E andando Jesus pelo templo, aproximaram-se dele os principais sacerdotes, os escribas e os anciãos,
28 Munuya wangkangu palula, “Nganalunta nyuntunya wangkangu aṉangu tjuṯa timpula nyanganguṟu paintjaku? Mununta nganalu iyaṉu tjukurpa nyangangka wangkara nintintjaku?” |src="DN00428b.tif" size="col" loc="p" ref="11:28"
28 que lhe perguntaram: Com que autoridade fazes tu estas coisas? ou quem te deu autoridade para fazê-las?
29 Ka Jesulu ngapartji tjanala wangkangu, “Wanyu kaṉa nyurala-waraṟa tjapila, munuṉa nyura wangkanyangka kutju ngayulu ngapartji nyurala wangkaku nganaluṉi iyaṉu nyanganpa palyantjaku.
29 Respondeu-lhes Jesus: Eu vos perguntarei uma coisa; respondei-me, pois, e eu vos direi com que autoridade faço estas coisas.
30 Kaya kuwari ngayula utingku wangka, nganalu wanyu Johnnga iyaṉu aṉangu tjuṯa baptise-katinytjaku Godalu munta watingku?”
30 O batismo de João era do céu, ou dos homens? respondei-me.
31 Kayanku kapuṯurira wangkangi, “Nyaala wangkaku? Tjinguṟula wangkaku, ‘Godalu palunya iyaṉu.’ Ka alatji wangkanyangka tjinguṟu paluṟu wangkaku alatji, ‘Ka nyura nyaaku wanyu Johnku mulamularingkuwiyangku wantingi?’
31 Ao que eles arrazoavam entre si: Se dissermos: Do céu, ele dirá: Então por que não o crestes?
32 Palu tjinguṟu nganaṉa wangkaku, ‘Watingku palunya iyaṉu.’ Ka alatji wangkanyangkampa aṉangu nyanga tjuṯangku kuliṟa nganampa mirpaṉariku panya paluṟu tjana Johnnga Godaku wangkatjaranmankupai. Kala wanti munula ngurpariwa.”
32 Mas diremos, porventura: Dos homens?-É que temiam o povo; porque todos verdadeiramente tinham a João como profeta.
33 Munuya palulanguṟu Jesula wangkangu, “Wiya, ngurpala.”
33 Responderam, pois, a Jesus: Não sabemos. Replicou-lhes ele: Nem eu vos digo com que autoridade faço estas coisas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.