Marcos 11

Tjukurpa Palya (PJT) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 — ausente —
1 E, logo que se aproximaram de Jerusalém, de Betfagé e de Betânia, junto do Monte das Oliveiras, enviou dois dos seus discípulos,
2 — ausente —
2 E disse-lhes: Ide à aldeia que está defronte de vós; e, logo que ali entrardes, encontrareis preso um jumentinho, sobre o qual ainda não montou homem algum; soltai-o, e trazei-mo.
3 Ka tjinguṟu aṉangu kutjupangku nyupalinya nyakula tjapilku alatji, ‘Nyaaku nyupali araṉi?’ Ka pula alatji wangka, ‘Wiya, Mayatjanya nyanga palumpa mukuringanyi. Munu paluṟu maḻakungku mapalkungku iyalku rawaringkula kanyintja wiyangku.’ Alatji pula wangka.”
3 E, se alguém vos disser: Por que fazeis isso? dizei-lhe que o Senhor precisa dele, e logo o deixará trazer para aqui.
4 Ka pula ankula nyangu tangkiyi panya palunya waḻi tjaangka uṟilta karpiṟa wantinytja ngaṟanyangka munu pula araningi.
4 E foram, e encontraram o jumentinho preso fora da porta, entre dois caminhos, e o soltaram.
5 Kaya ila ngaṟanytjatjanungku nyakula pulanya wangkangu, “Nyaaku nyupali araltjananyi tangkiyi pala kuḻunypa?”
5 E alguns dos que ali estavam lhes disseram: Que fazeis, soltando o jumentinho?
6 — ausente —
6 Eles, porém, disseram-lhes como Jesus lhes tinha mandado; e deixaram-nos ir.
7 — ausente —
7 E levaram o jumentinho a Jesus, e lançaram sobre ele as suas vestes, e assentou-se sobre ele.
8 Ka paluṟu tatiṟa pitjanyangka aṉangu tjuṯangku palumpa puḻkaṟa pukuḻarira tjanampa upukuta tjuṯa araltjaṟa iwarangka lipiṟa tjunkula waṉaningi palula kuranyu. Kaya tjarangku puṉu parka kaṯantaṟa palu puṟunypaṯu tjunkula waṉaningi. |src="lb00314c.tif" size="col" loc="p" ref="11:8-9"
8 E muitos estendiam as suas vestes pelo caminho, e outros cortavam ramos das árvores, e os espalhavam pelo caminho.
9 Kaya aṉangu winkingku kuranyunguṟu munu maḻanguṟu pukuḻarira mirara wangkangi,
9 E aqueles que iam adiante, e os que seguiam, clamavam, dizendo: Hosana, bendito o que vem em nome do Senhor;
10 Kala pukuḻarima panya nyanga paluṟu nganaṉanya mayatjangku kanyilku tjamu Davidaku aṟangka wiṟu mulatu.
10 Bendito o reino do nosso pai Davi, que vem em nome do Senhor. Hosana nas alturas.
11 Ka Jesunya Jerusalemala wirkaṟa ankula timpulangka tjarpangu munu uwankara para-nyangangi. Palu waṯalpi mungartjirinyangka paluṟu Jerusalemalanguṟu pakaṟa maḻaku anu nintintja tjuṯatjara ngura Piitjanilakutu.
11 E Jesus entrou em Jerusalém, no templo, e, tendo visto tudo em redor, como fosse já tarde, saiu para Betânia com os doze.
12 Munuya ngarira tjiṉṯuringkula maḻaku pitjangi ngura panya Piitjanilanguṟu, ka Jesunya pinpatja wiya paḻtjatjiratja anangi.
12 E, no dia seguinte, quando saíram de Betânia, teve fome.
13 Munu pararinguṟu nyangu puṉu iḻi ngaṟanyangka puḻkuṉpa mulapa. Munu paluṟu anu mai nyakula mantjintjikitja munu ma-ilaringkula nyangu nyaḻpi kutju ngaṟanyangka, palu puṉu paluṟu kuwaripa ngaṟangi mai ngula pakantjikitja.|src="lb00380c.tif" size="col" loc="p" ref="11:12"
13 E, vendo de longe uma figueira que tinha folhas, foi ver se nela acharia alguma coisa; e, chegando a ela, não achou senão folhas, porque não era tempo de figos.
14 Ka Jesulu wangkangu puṉu panya iḻingka, “Aṉangu kutjupangku nyuntulanguṟu piṟuku mai mantjiṟa ngalkuntja wiya alatjiṯu ngaṟaku.” Kaya nintintja tjuṯangku kulinu paluṟu wangkanyangka.
14 E Jesus, falando, disse à figueira: Nunca mais coma alguém fruto de ti. E os seus discípulos ouviram isto.
15 Munuya palulanguṟu Jerusalemala wirkanu, ka Jesunya timpulaku yaatangka tjarpangu munu nyangu aṉangu tjuṯangku kutjupa kutjupa tjuṯa tjalamilannyangka. Munu paluṟu mirpaṉarira tjananya uwankara painu, munu taipula manitjara tjuṯa uṉṯuṟa waṉira kampa kutjupanu munu taipula tjuḻpu kuukuuku tjuṯatjara kuḻu uṉṯuṟa waṉingu. |src="CN01787B.TIF" size="col" loc="p" ref="11:15"
15 E vieram a Jerusalém; e Jesus, entrando no templo, começou a expulsar os que vendiam e compravam no templo; e derrubou as mesas dos cambiadores e as cadeiras dos que vendiam pombas.
16 Munu aṉangu uwankara painu timpulaku yaatanguṟu kutjupa kutjupa tjuṯa tjalamilantjikitjangku piṟuku katiwiyangku wantinytjaku.
16 E não consentia que alguém levasse algum vaso pelo templo.
17 Munu palulanguṟu aṉangu tjuṯangka nintiningi alatji wangkara, “Panya nyiringka iriti walkatjunu Godalu wangkanytjitja nyanga alatji,
17 E os ensinava, dizendo: Não está escrito: A minha casa será chamada, por todas as nações, casa de oração? Mas vós a tendes feito covil de ladrões.
18 Kaya tjukurtjara kuranyitja tjuṯangku Moseku tjukurpa nintilpai tjuṯangku kuḻu ilangku kuliningi paluṟu alatji wangkanyangka, munuya tjaalymaṟa wangkara kuliningi, “Yaaltji-yaaltjingkula palunya iluntankuku?” Palu puṯuya kuliningi aṉangu tjuṯaku nguḻuringkula, panya Jesulu tjukurpa wangkanyangkaya paluṟu tjana kuliṟa nguwankurira wangkapai, “Awari, tjukurpa wiṟunya alatjiṯu nyangangku wangkapai.” Kaya kuliningi, “Tjinguṟula palunya witinnyangkaya aṉangu tjuṯa nganampa kuraringkuku.”
18 E os escribas e príncipes dos sacerdotes, tendo ouvido isto, buscavam ocasião para o matar; pois eles o temiam, porque toda a multidão estava admirada acerca da sua doutrina.
19 Ka mungartjirinyangka Jesulu tjana ngura Jerusalemanya wantikatira maḻaku anu Piitjanilakutu ngurakutu.
19 E, sendo já tarde, saiu para fora da cidade.
20 Munuya mungawinki pakaṟa maḻaku anu Jerusalemalakutu munuya iwarangka ankula nyangu puṉu panya iḻi palunya piḻṯi ngaṟanyangka, waṯa munu iwiṟi kuḻu.
20 E eles, passando pela manhã, viram que a figueira se tinha secado desde as raízes.
21 Ka Peterlu mungartjitja panya kulinu munu Jesula wangkangu, “Nintilpai, nyawa puṉu panya nyuntu wangkanytjanya piḻṯiringu.”
21 E Pedro, lembrando-se, disse-lhe: Mestre, eis que a figueira, que tu amaldiçoaste, se secou.
22 Ka Jesulu wangkangu, “Godakuya mulamulariwa.
22 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Tende fé em Deus;
23 Tjinguṟu kutjupangku palumpa puḻkaṟa mulamularingkulampa puḻi murpu nyangatja wangkara witulku pakaṟa ankula uṟu nyara puḻkangka tjarpanytjaku, ka mulapaṯu Godalu alatjirinytjaku palyalku aṉangu nyara paluṟu kurunpa winkingku mulamularingkula wangkanyangka.
23 Porque em verdade vos digo que qualquer que disser a este monte: Ergue-te e lança-te no mar, e não duvidar em seu coração, mas crer que se fará aquilo que diz, tudo o que disser lhe será feito.
24 Kaṉa nyanga palulanguṟu nyurala wangkanyi nyura Godala kutjupa kutjupaku tjapiṟampa puḻkaṟa mulamularingama, ka paluṟu nyurampa palyalku alatjiṯu.
24 Por isso vos digo que todas as coisas que pedirdes, orando, crede receber, e tê-las-eis.
25 — ausente —
25 E, quando estiverdes orando, perdoai, se tendes alguma coisa contra alguém, para que vosso Pai, que está nos céus, vos perdoe as vossas ofensas.
26 — ausente —
26 Mas, se vós não perdoardes, também vosso Pai, que está nos céus, vos não perdoará as vossas ofensas.
27 Munuya ankula ma-wirkanu Jerusalemala munuya timpulaku yaatangka tjarpangu. Ka Jesunya timpula unngu para-ngaṟanyangka tjukurtjara kuranyitja tjuṯa, Moseku tjukurpa nintilpai tjuṯa munu wati tjiḻpi tjuṯa kuḻukuḻu palulakutu pitjangu.
27 E tornaram a Jerusalém, e, andando ele pelo templo, os principais dos sacerdotes, e os escribas, e os anciãos, se aproximaram dele.
28 Munuya wangkangu palula, “Nganalunta nyuntunya wangkangu aṉangu tjuṯa timpula nyanganguṟu paintjaku? Mununta nganalu iyaṉu tjukurpa nyangangka wangkara nintintjaku?” |src="DN00428b.tif" size="col" loc="p" ref="11:28"
28 E lhe disseram: Com que autoridade fazes tu estas coisas? ou quem te deu tal autoridade para fazer estas coisas?
29 Ka Jesulu ngapartji tjanala wangkangu, “Wanyu kaṉa nyurala-waraṟa tjapila, munuṉa nyura wangkanyangka kutju ngayulu ngapartji nyurala wangkaku nganaluṉi iyaṉu nyanganpa palyantjaku.
29 Mas Jesus, respondendo, disse-lhes: Também eu vos perguntarei uma coisa, e respondei-me; e então vos direi com que autoridade faço estas coisas:
30 Kaya kuwari ngayula utingku wangka, nganalu wanyu Johnnga iyaṉu aṉangu tjuṯa baptise-katinytjaku Godalu munta watingku?”
30 O batismo de João era do céu ou dos homens? respondei-me.
31 Kayanku kapuṯurira wangkangi, “Nyaala wangkaku? Tjinguṟula wangkaku, ‘Godalu palunya iyaṉu.’ Ka alatji wangkanyangka tjinguṟu paluṟu wangkaku alatji, ‘Ka nyura nyaaku wanyu Johnku mulamularingkuwiyangku wantingi?’
31 E eles arrazoavam entre si, dizendo: Se dissermos: Do céu, ele nos dirá: Então por que o não crestes?
32 Palu tjinguṟu nganaṉa wangkaku, ‘Watingku palunya iyaṉu.’ Ka alatji wangkanyangkampa aṉangu nyanga tjuṯangku kuliṟa nganampa mirpaṉariku panya paluṟu tjana Johnnga Godaku wangkatjaranmankupai. Kala wanti munula ngurpariwa.”
32 Se, porém, dissermos: Dos homens, tememos o povo. Porque todos sustentavam que João verdadeiramente era profeta.
33 Munuya palulanguṟu Jesula wangkangu, “Wiya, ngurpala.”
33 E, respondendo, disseram a Jesus: Não sabemos. E Jesus lhes replicou: Também eu vos não direi com que autoridade faço estas coisas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.