Marcos 11

Tjukurpa Palya (PJT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 — ausente —
1 Quando se aproximavam de Jerusalém, de Betfagé e Betânia, junto ao monte das Oliveiras, enviou Jesus dois dos seus discípulos
2 — ausente —
2 e disse-lhes: Ide à aldeia que aí está diante de vós e, logo ao entrar, achareis preso um jumentinho, o qual ainda ninguém montou; desprendei-o e trazei-o.
3 Ka tjinguṟu aṉangu kutjupangku nyupalinya nyakula tjapilku alatji, ‘Nyaaku nyupali araṉi?’ Ka pula alatji wangka, ‘Wiya, Mayatjanya nyanga palumpa mukuringanyi. Munu paluṟu maḻakungku mapalkungku iyalku rawaringkula kanyintja wiyangku.’ Alatji pula wangka.”
3 Se alguém vos perguntar: Por que fazeis isso? Respondei: O Senhor precisa dele e logo o mandará de volta para aqui.
4 Ka pula ankula nyangu tangkiyi panya palunya waḻi tjaangka uṟilta karpiṟa wantinytja ngaṟanyangka munu pula araningi.
4 Então, foram e acharam o jumentinho preso, junto ao portão, do lado de fora, na rua, e o desprenderam.
5 Kaya ila ngaṟanytjatjanungku nyakula pulanya wangkangu, “Nyaaku nyupali araltjananyi tangkiyi pala kuḻunypa?”
5 Alguns dos que ali estavam reclamaram: Que fazeis, soltando o jumentinho?
6 — ausente —
6 Eles, porém, responderam conforme as instruções de Jesus; então, os deixaram ir.
7 — ausente —
7 Levaram o jumentinho, sobre o qual puseram as suas vestes, e Jesus o montou.
8 Ka paluṟu tatiṟa pitjanyangka aṉangu tjuṯangku palumpa puḻkaṟa pukuḻarira tjanampa upukuta tjuṯa araltjaṟa iwarangka lipiṟa tjunkula waṉaningi palula kuranyu. Kaya tjarangku puṉu parka kaṯantaṟa palu puṟunypaṯu tjunkula waṉaningi. |src="lb00314c.tif" size="col" loc="p" ref="11:8-9"
8 E muitos estendiam as suas vestes no caminho, e outros, ramos que haviam cortado dos campos.
9 Kaya aṉangu winkingku kuranyunguṟu munu maḻanguṟu pukuḻarira mirara wangkangi,
9 Tanto os que iam adiante dele como os que vinham depois clamavam: Hosana! Bendito o que vem em nome do Senhor!
10 Kala pukuḻarima panya nyanga paluṟu nganaṉanya mayatjangku kanyilku tjamu Davidaku aṟangka wiṟu mulatu.
10 Bendito o reino que vem, o reino de Davi, nosso pai! Hosana, nas maiores alturas!
11 Ka Jesunya Jerusalemala wirkaṟa ankula timpulangka tjarpangu munu uwankara para-nyangangi. Palu waṯalpi mungartjirinyangka paluṟu Jerusalemalanguṟu pakaṟa maḻaku anu nintintja tjuṯatjara ngura Piitjanilakutu.
11 E, quando entrou em Jerusalém, no templo, tendo observado tudo, como fosse já tarde, saiu para Betânia com os doze.
12 Munuya ngarira tjiṉṯuringkula maḻaku pitjangi ngura panya Piitjanilanguṟu, ka Jesunya pinpatja wiya paḻtjatjiratja anangi.
12 No dia seguinte, quando saíram de Betânia, teve fome.
13 Munu pararinguṟu nyangu puṉu iḻi ngaṟanyangka puḻkuṉpa mulapa. Munu paluṟu anu mai nyakula mantjintjikitja munu ma-ilaringkula nyangu nyaḻpi kutju ngaṟanyangka, palu puṉu paluṟu kuwaripa ngaṟangi mai ngula pakantjikitja.|src="lb00380c.tif" size="col" loc="p" ref="11:12"
13 E, vendo de longe uma figueira com folhas, foi ver se nela, porventura, acharia alguma coisa. Aproximando-se dela, nada achou, senão folhas; porque não era tempo de figos.
14 Ka Jesulu wangkangu puṉu panya iḻingka, “Aṉangu kutjupangku nyuntulanguṟu piṟuku mai mantjiṟa ngalkuntja wiya alatjiṯu ngaṟaku.” Kaya nintintja tjuṯangku kulinu paluṟu wangkanyangka.
14 Então, lhe disse Jesus: Nunca jamais coma alguém fruto de ti! E seus discípulos ouviram isto.
15 Munuya palulanguṟu Jerusalemala wirkanu, ka Jesunya timpulaku yaatangka tjarpangu munu nyangu aṉangu tjuṯangku kutjupa kutjupa tjuṯa tjalamilannyangka. Munu paluṟu mirpaṉarira tjananya uwankara painu, munu taipula manitjara tjuṯa uṉṯuṟa waṉira kampa kutjupanu munu taipula tjuḻpu kuukuuku tjuṯatjara kuḻu uṉṯuṟa waṉingu. |src="CN01787B.TIF" size="col" loc="p" ref="11:15"
15 E foram para Jerusalém. Entrando ele no templo, passou a expulsar os que ali vendiam e compravam; derribou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas.
16 Munu aṉangu uwankara painu timpulaku yaatanguṟu kutjupa kutjupa tjuṯa tjalamilantjikitjangku piṟuku katiwiyangku wantinytjaku.
16 Não permitia que alguém conduzisse qualquer utensílio pelo templo;
17 Munu palulanguṟu aṉangu tjuṯangka nintiningi alatji wangkara, “Panya nyiringka iriti walkatjunu Godalu wangkanytjitja nyanga alatji,
17 também os ensinava e dizia: Não está escrito:
18 Kaya tjukurtjara kuranyitja tjuṯangku Moseku tjukurpa nintilpai tjuṯangku kuḻu ilangku kuliningi paluṟu alatji wangkanyangka, munuya tjaalymaṟa wangkara kuliningi, “Yaaltji-yaaltjingkula palunya iluntankuku?” Palu puṯuya kuliningi aṉangu tjuṯaku nguḻuringkula, panya Jesulu tjukurpa wangkanyangkaya paluṟu tjana kuliṟa nguwankurira wangkapai, “Awari, tjukurpa wiṟunya alatjiṯu nyangangku wangkapai.” Kaya kuliningi, “Tjinguṟula palunya witinnyangkaya aṉangu tjuṯa nganampa kuraringkuku.”
18 E os principais sacerdotes e escribas ouviam estas coisas e procuravam um modo de lhe tirar a vida; pois o temiam, porque toda a multidão se maravilhava de sua doutrina.
19 Ka mungartjirinyangka Jesulu tjana ngura Jerusalemanya wantikatira maḻaku anu Piitjanilakutu ngurakutu.
19 Em vindo a tarde, saíram da cidade.
20 Munuya mungawinki pakaṟa maḻaku anu Jerusalemalakutu munuya iwarangka ankula nyangu puṉu panya iḻi palunya piḻṯi ngaṟanyangka, waṯa munu iwiṟi kuḻu.
20 E, passando eles pela manhã, viram que a figueira secara desde a raiz.
21 Ka Peterlu mungartjitja panya kulinu munu Jesula wangkangu, “Nintilpai, nyawa puṉu panya nyuntu wangkanytjanya piḻṯiringu.”
21 Então, Pedro, lembrando-se, falou: Mestre, eis que a figueira que amaldiçoaste secou.
22 Ka Jesulu wangkangu, “Godakuya mulamulariwa.
22 Ao que Jesus lhes disse: Tende fé em Deus;
23 Tjinguṟu kutjupangku palumpa puḻkaṟa mulamularingkulampa puḻi murpu nyangatja wangkara witulku pakaṟa ankula uṟu nyara puḻkangka tjarpanytjaku, ka mulapaṯu Godalu alatjirinytjaku palyalku aṉangu nyara paluṟu kurunpa winkingku mulamularingkula wangkanyangka.
23 porque em verdade vos afirmo que, se alguém disser a este monte: Ergue-te e lança-te no mar, e não duvidar no seu coração, mas crer que se fará o que diz, assim será com ele.
24 Kaṉa nyanga palulanguṟu nyurala wangkanyi nyura Godala kutjupa kutjupaku tjapiṟampa puḻkaṟa mulamularingama, ka paluṟu nyurampa palyalku alatjiṯu.
24 Por isso, vos digo que tudo quanto em oração pedirdes, crede que recebestes, e será assim convosco.
25 — ausente —
25 E, quando estiverdes orando, se tendes alguma coisa contra alguém, perdoai, para que vosso Pai celestial vos perdoe as vossas ofensas.
26 — ausente —
26 [Mas, se não perdoardes, também vosso Pai celestial não vos perdoará as vossas ofensas.]
27 Munuya ankula ma-wirkanu Jerusalemala munuya timpulaku yaatangka tjarpangu. Ka Jesunya timpula unngu para-ngaṟanyangka tjukurtjara kuranyitja tjuṯa, Moseku tjukurpa nintilpai tjuṯa munu wati tjiḻpi tjuṯa kuḻukuḻu palulakutu pitjangu.
27 Então, regressaram para Jerusalém. E, andando ele pelo templo, vieram ao seu encontro os principais sacerdotes, os escribas e os anciãos
28 Munuya wangkangu palula, “Nganalunta nyuntunya wangkangu aṉangu tjuṯa timpula nyanganguṟu paintjaku? Mununta nganalu iyaṉu tjukurpa nyangangka wangkara nintintjaku?” |src="DN00428b.tif" size="col" loc="p" ref="11:28"
28 e lhe perguntaram: Com que autoridade fazes estas coisas? Ou quem te deu tal autoridade para as fazeres?
29 Ka Jesulu ngapartji tjanala wangkangu, “Wanyu kaṉa nyurala-waraṟa tjapila, munuṉa nyura wangkanyangka kutju ngayulu ngapartji nyurala wangkaku nganaluṉi iyaṉu nyanganpa palyantjaku.
29 Jesus lhes respondeu: Eu vos farei uma pergunta; respondei-me, e eu vos direi com que autoridade faço estas coisas.
30 Kaya kuwari ngayula utingku wangka, nganalu wanyu Johnnga iyaṉu aṉangu tjuṯa baptise-katinytjaku Godalu munta watingku?”
30 O batismo de João era do céu ou dos homens? Respondei!
31 Kayanku kapuṯurira wangkangi, “Nyaala wangkaku? Tjinguṟula wangkaku, ‘Godalu palunya iyaṉu.’ Ka alatji wangkanyangka tjinguṟu paluṟu wangkaku alatji, ‘Ka nyura nyaaku wanyu Johnku mulamularingkuwiyangku wantingi?’
31 E eles discorriam entre si: Se dissermos: Do céu, dirá: Então, por que não acreditastes nele?
32 Palu tjinguṟu nganaṉa wangkaku, ‘Watingku palunya iyaṉu.’ Ka alatji wangkanyangkampa aṉangu nyanga tjuṯangku kuliṟa nganampa mirpaṉariku panya paluṟu tjana Johnnga Godaku wangkatjaranmankupai. Kala wanti munula ngurpariwa.”
32 Se, porém, dissermos: dos homens, é de temer o povo. Porque todos consideravam a João como profeta.
33 Munuya palulanguṟu Jesula wangkangu, “Wiya, ngurpala.”
33 Então, responderam a Jesus: Não sabemos. E Jesus, por sua vez, lhes disse: Nem eu tampouco vos digo com que autoridade faço estas coisas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.