Marcos 10
Tjukurpa Palya (PJT) vs NTLH
1 Munu Jesulu ngura palunya wantikatira uḻpaṟiralku anu manta Judealakutu munu nyara palulanguṟu kakaraṟa ankula karu uṟutjara ini Jordanta itipiringu. Kaya aṉangu winki mulapa piṟuku palulakutu pitjangi, ka tjanala piṟuku tjukurpa wangkara nintiningi, panya paluṟu tjakangku nintilpai.
1 Jesus saiu daquele lugar e foi para a região da Judeia que fica no lado leste do rio Jordão. Uma grande multidão se ajuntou outra vez em volta dele, e ele ensinava todos, como era o seu costume.
2 Kaya wati Paṟatji tjuṯa palulakutu pitjangu munuya palunya ngunti arkaṟa tjapiningi alatji wangkara, “Wanyulanya tjakultjura! Palya watingku minyma kuri wantinytjaku aṟa kutjupa kutjupanguṟu? Mulapa wanyu Moselu palu puṟunypa wangkangu?”
2 Alguns fariseus , querendo conseguir uma prova contra ele, perguntaram: — De acordo com a nossa
3 Ka Jesulu wangkangu, “Palu Moselu nyuranya nyaa wangkangu?”
3 Jesus respondeu com esta pergunta:
4 Kaya wangkangu, “Wiya, Moselu wangkangu alatji, watingku kuri wantinytjikitja mukuringkula uti nyiringka walkatjuṟa ungama minyma panya paluṟu nyiri mantjiṟa ankunytjaku.”
4 Eles responderam: — Moisés permitiu ao homem dar à sua esposa um documento de divórcio e mandá-la embora.
5 Ka Jesulu wangkangu, “Wiya kulila! Moselu nyangatja nyurampa walkatjunu panya nyura tungunpungkula wituwitu nyinanyangka.
5 Então Jesus disse:
6 Palu kuwaripatjara mulapa panya Godalu aṉangu paluṉu wati munu minyma.
6 Mas no começo, quando foram criadas todas as coisas, foi dito: “Deus os fez homem e mulher.
7 — ausente —
7 Por isso o homem deixa o seu pai e a sua mãe para se unir com a sua mulher,
8 — ausente —
8 e os dois se tornam uma só pessoa.” Assim, já não são duas pessoas, mas uma só.
9 — ausente —
9 Portanto, que ninguém separe o que Deus uniu.
10 Munuya palula maḻangka Jesunya tjana maḻaku anu ngurakutu. Kaya nintintja tjuṯangku Jesula tjapiningi tjukurpa panya palunya tjanala utintjaku.
10 Quando já estavam em casa, os discípulos tornaram a fazer perguntas sobre esse assunto.
11 Ka paluṟu wangkangi, “Watingku kuri wantinytjatjanungku minyma kutjupa aḻṯira palumpa panya kuri ngaṉmanyitja kuraṉi munu Godalu wangkanytjitjangka tungunpunganyi.
11 E Jesus respondeu:
12 Ka minymangku palu puṟunypaṯu wati kuri wantikatinytjatjanungku, wati kutjupa aḻṯira palumpa panya kuri ngaṉmanyitja kuraṉiṯu, munu palu puṟunypaṯu Godalu wangkanytjitjangka tungunpunganyi.”
12 E, se a mulher mandar o seu marido embora e casar com outro homem, ela também estará cometendo adultério.
13 Kaya aṉangu tjuṯangku tjitji tjuṯa Jesulakutu ngalya-katingi maṟa tjunkula wangkara pukuḻmanytjaku, palu nintintja tjuṯangku tjananya painingi.
13 Depois disso, algumas pessoas levaram as suas crianças a Jesus para que ele as abençoasse, mas os discípulos repreenderam aquelas pessoas.
14 Ka Jesulu nyangu tjananya painnyangka munu mirpaṉarira wangkangu nintintja panya tjuṯangka, “Tjitji tjukutjuku tjuṯa ngayulakutu pitjanyangka nyakulaya paintja wiyangku wantima! Panya aṉangu tjuṯa tjitji nyanga tjukutjuku tjuṯa puṟunypa nyinanyangkampa, Godalu tjananya mayatja puḻkangku walytjanmaṟa kanyilku. |src="DN00413b.tif" size="col" loc="p" ref="10:14-15"
14 Quando viu isso, Jesus não gostou e disse:
15 Kaṉa tjukaṟurungku nyurala wangkanyi, panya nyura tjitji nyanga puṟunytju Godanya wangaṉarangku kulinnyangka kutju, Godalu nyuranya mayatjangku walytjanmaṟa tiṯutjarangku kanyilku. Palu nyura wantinyangka paluṟu nyuranya wantiku.”
15 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: quem não receber o Reino de Deus como uma criança nunca entrará nele.
16 Munu wangkara wiyaringkula tjitji panya tjuṯa ampuṉu munu tjanala maṟa tjunkula tjananya uwankara wangkara pukuḻmanu kutju kutju.
16 Então Jesus abraçou as crianças e as abençoou, pondo as mãos sobre elas.
17 Ka palulanguṟu Jesunya ngura kutjupakutu ma-pakannyangka wati kutjupa palulakutu anga-wirtjapakaṉu, munu palula kuranyu tultjungaṟakatira palula tjapinu, “Nintilpai, nyuntun wiṟu mulapa! Wanyuṉi tjakultjura, nyaalkuṉa Godala tjunguringkula wanka tiṯutjara nyinanytjikitjangku?” |src="GT00057.tif" size="col" loc="p" ref="10:17-21"
17 Quando Jesus estava saindo de viagem, um homem veio correndo, ajoelhou-se na frente dele e perguntou: — Bom Mestre, o que devo fazer para conseguir a vida eterna?
18 Ka Jesulu palula wangkangu, “Nyaakuṉin wiṟunmananyi? Kutjupa wiṟu mulapa nyinanytja wiya, Godanya kutju wiṟu mulapa.
18 Jesus respondeu:
19 Palu nyuntu panya ninti Godalu wituntjitja tjuṯaku. Panya paluṟu alatji wangkangu, miri pungkuwiyangku wantima, kuri walytjatjarangka ngarinytja wiyangku wantima, walytjatjara kutitjunkuwiyangku wantima, aṉangu kutjupa ngunti ngukaṟa wangkawiyangku wantima, ngunti kuralwiyangku wantima, munu ngunytjungka mamangka wangaṉarangku kulinma.”
19 Você conhece os mandamentos: “Não mate, não cometa adultério, não roube, não dê falso testemunho contra ninguém, não tire nada dos outros, respeite o seu pai e a sua mãe.”
20 Ka wati panyangku wangkangu, “Nintilpai, ngayulu tjitjingkulpi tjukurpa nyanga palunya tjananya uwankara wangaṉarangku kuliningi.”
20 — Mestre, desde criança eu tenho obedecido a todos esses mandamentos! — respondeu o homem.
21 Ka Jesunya nyakula mukuringu wati panya palumpa munu tjukaṟurungku palunya wangkangu, “Palu nyuntu kutjuku watarkuringu, nyuntu panya kanyintja uwankaraku. Uti nyuntu palunya tjananya manikitjangku tjalamilanma, munu mani mantjiṟa ngaḻṯutjara tjuṯa ma-ungama, munuṉi palulanguṟu pitjala ngayunyalta waṉanma. Munun nyuntu nyara palulanguṟu ngula ilkaṟingka wiṟu mulapalta mantjilku.”
21 Jesus olhou para ele com amor e disse:
22 Ka wati panyangku nyangatja kuliṟa yunpa tjituṟu-tjituṟurira anu, panya paluṟu-maṉṯu mani ulytja kutjupa kutjupa puḻkatjara alatjiṯu nyinangi, munu palunya tjananya walytjangku kanyintjikitja mukuringangi.
22 Quando o homem ouviu isso, fechou a cara; e, porque era muito rico, foi embora triste.
23 Ka Jesulu pinkuraraṟa nintintja tjuṯangka wangkangu, “Nyangatja wituwitu mulapa ngaṟanyi aṉangu mani munu ulytja puḻkatjara tjuṯaku, panya tjana mani ulytja kuḻu puḻkaṟa kuliṟa puṯu Godaku walytjaringanyi paluṟu tjananya mayatjangku kanyintjaku.”
23 Jesus então olhou para os seus discípulos, que estavam em volta dele, e disse:
24 Kaya nintintja tjuṯangku tjukurpa nyanga palunya kuliṟa wangkangu, “Ai! Nyangatja mulapa wituwitu.”
24 Quando ouviram isso, os discípulos ficaram espantados, mas Jesus continuou:
25 Kulilaya! Panya nyiilangka aḻa utju mulapa ngaṟanyi. Ka aḻa pala palulawanu wanyu kamula tjarpapai? Wiya alatjiṯu. Ka palu puṟunypaṯu aṉangu mani ulytja puḻkatjara tjuṯa puṯu Godaku walytjaringanyi, paluṟu tjananya mayatjangku kanyintjaku.”
25 É mais difícil um rico entrar no Reino de Deus do que um camelo passar pelo fundo de uma agulha.
26 Kaya nyangatja kuliṟa nintintja tjuṯangku piṟuku puḻkaṟa mulapa kuliningi munuyanku ngaparku tjapiningi, “Palu Godalu aṉangu mani puḻkatjara tjuṯa wantirampa tjinguṟu aṉangu kutjupa uwankara kuḻu ngura kurakutu iyalku wankaṟunkunytja wiyangku.”
26 Quando ouviram isso, os discípulos ficaram espantadíssimos e perguntavam uns aos outros: — Então, quem é que pode se salvar?
27 Ka Jesulu tjananya tjukaṟurungku nyakula wangkangu, “Panya aṉangu puṯu walytja wankaringanyi, palu Godalu kutjungku wankalpai.”
27 Jesus olhou para eles e disse:
28 Ka Peterlu wangkangu, “Kulila, panya nganaṉa kutjupa kutjupa uwankara wantikatingu nyuntunya waṉantjikitjangku.”
28 Aí Pedro disse: — Veja! Nós deixamos tudo e seguimos o senhor.
29 Ka Jesulu wangkangu tjanala, “Uwa, kaṉa nyurala tjukaṟurungku wangkanyi, panya ngayunya waṉantjikitjangku nyura tjinguṟu nyurampa ngura, munu kuṯa, kangkuṟu tjuṯa, ngunytju, mama, tjitji tjuṯa, kaana kutjupa kutjupa tjuṯa kuḻu wantikatingu Tjukurpa Palya ngayunyatjara aṉangu tjuṯangka tjakultjunkunytjikitjangku.
29 Jesus respondeu:
30 Nyara palulanguṟu Godalu watarkuriwiyangku nyuranya puḻka mulapalta ungkuku, panya waḻi tjuṯa mulapa munu mama tjuṯa, ngunytju tjuṯa, tjitji winki munu kaana tjuṯa kuḻu, palu ngaṉmanyitja puṟunypa wiya, waintaṟa mulapa. Ka nyura ngayunya waṉannyangka nyakula aṉangu tjuṯangku nyuranya analku munu pungkuku. Palu ngula nyura ilunytjatjanu wankaringkula pakaṟa wanka tiṯutjara nyinaku Godala tjungu pukuḻpa mulapa.
30 receberá muito mais, ainda nesta vida. Receberá cem vezes mais casas, irmãos, irmãs, mães, filhos, terras e também perseguições. E no futuro receberá a vida eterna.
31 Ka panya kuwari aṉangu kutjupa tjuṯa puḻka nyinanyi, palu ngula paluṟu tjana ngaḻṯutjararingkuku, ka panya kutjupa tjuṯa kuwari ngaḻṯutjara nyinanyi, palu ngula paluṟu tjana puḻkaringkuku.” Alatji Jesulu wangkangi palumpa nintintja tjuṯangka.
31 Muitos que agora são os primeiros serão os últimos, e muitos que agora são os últimos serão os primeiros.
32 Munuya Jesunya tjana nintintja tjuṯa kuḻukuḻu iwarangka anangi Jerusalemalakutu. Ka Jesunya tjanala kuranyu anangi, kaya aṉangu panya kutjupa tjuṯangku maḻawanungku palunya waṉaningi munuya puḻkaṟa nguḻuringangi palula tjungu ankula. Ka nintintja panya 12-ngku puṯu kuliningi, “Nyaakitjala nyangatja ananyi Jerusalemalakutu?”
32 Jesus e os discípulos iam pela estrada, subindo para Jerusalém. Ele caminhava na frente, e os discípulos, espantados, iam atrás dele; as outras pessoas que iam com eles estavam com medo. Então Jesus chamou outra vez os discípulos para um lado e começou a falar sobre o que ia acontecer com ele. Jesus disse:
33 Munu tjanala wangkangu alatji, “Kulilaya, nganaṉa nyanga kuwari ananyi Jerusalemalakutu, ka nyara palula wati kutjungku maḻpangku Watiku Katjanya nintilku tjukurtjara kuranyitja tjuṯangka munu Moseku tjukurpa nintilpai tjuṯangka kuḻu, kaṉiya witiṟa katira kuutpangka ngaṟatjunkuku, munuṉiya kuranmaṟa kukanymankuku. Palulanguṟuṉiya ngayunya wati Jew wiya tjuṯa ma-ungkuku tjana ngayunya iluntankunytjaku.
33 — Escutem! Nós estamos indo para Jerusalém, onde o
34 Kaya wati nyara paluṟu tjana ngayunya anaṟa wangkaku, munuṉiya anaṟa kuraṟa pungkula wiṯalytjunkuku munuṉiya wiipangka puḻkaṟa alkalku, munuya palulanguṟu ngayunya katiralta iluntankuku. Palu tjiṉṯu kutjara wiyaringkula ngayulu ilunytjatjanu wankaringkula pakalku.” Alatji Jesulu tjanala tjakultjunangi paluṟu tjana ngaṉmanytju kulintjaku.
34 Estes vão zombar dele, cuspir nele, bater nele e matá-lo; mas três dias depois ele ressuscitará.
35 Ka Jamesanya pula Johnnga wati panya Tjipitiku katja kutjara Jesulakutu pitjangu munu wangkangu, “Nintilpai, ngali nyuntula ngatjintjikitja mukuringanyi nyuntu kutjupa kutjupa ngalimpa palyantjaku. Palya?”
35 Depois Tiago e João, filhos de Zebedeu, chegaram perto de Jesus e disseram: — Mestre, queremos lhe pedir um favor.
36 Ka Jesulu wangkangu, “Uwa, nyaaṉa palyalku nyupalimpa?”
36 — O que vocês querem que eu faça para vocês? — perguntou Jesus.
37 Ka pula wangkangu, “Ngula nyuntu mayatja puḻkaringkula tjiya wiṟungka nyinarampa ngalinya kuḻu nyuntula itingka nyinatjunama, kutju wakungka kutju tjampungka mayatjarira nyinanytjaku.”
37 Eles responderam: — Quando o senhor sentar-se no trono do seu
38 Ka Jesulu wangkangu, “Wiya nyupali ngurpangku tjapini nintingku-palku. Kuwari ngayulu pika puḻka mantjini. Ka nyupali wanyu ngayula tjunguringkula pika puḻkaṯu mantjilku?”
38 Jesus respondeu:
39 Ka pula wangkangu, “Uwa, ngali nyuntu puṟunypa pika puḻka mantjilku.”
39 Eles disseram: — Podemos. Então Jesus disse:
40 Palu panya ngayula wakungka munu tjampungka mayatjarira nyinanytjaku ngayulu puṯu ngurkantananyi, panya Godalu kutjungku ngaṉmanytju ngurkantanu ngayula itingka nyinanytjaku.”
40 Mas eu não tenho o direito de escolher quem vai sentar à minha direita e à minha esquerda. Pois foi Deus quem preparou esses lugares e ele os dará a quem quiser.
41 Kaya nintintja panya kutjupa tjuṯangku paluṟu pula Jesula ngatjinnyangka kuliṟa palumpa pulampa mirpaṉaringu.
41 Quando os outros dez discípulos ouviram isso, começaram a ficar zangados com Tiago e João.
42 Ka Jesulu tjananya uwankaraṯu aḻṯira wangkangu, “Nyura ninti panya mayatja mantatja tjuṯaya aṉangu alatjiṯu mayatjarira nyinanyi, munuya aṉangu tjuṯa wituwituṟa waṟkamilaṟa pakulpai kutjupa kutjupa tjuṯa tjanampa palyantjaku.
42 Então Jesus chamou todos para perto de si e disse:
43 Ka nyura tjananya arkalwiyangku wantima. Munu nyura tjinguṟu mayatja puḻka nyinanytjikitja mukuringkulampa, uti aṉangu waṟkaripai puṟunypa nyinama, munu aṉangu kutjupa tjuṯa alpamilaṟa palumpa tjanampa palyanma.
43 Mas entre vocês não pode ser assim. Pelo contrário, quem quiser ser importante, que sirva os outros,
44 Uwa, nyura kuranyitja nyinanytjikitja mukuringkulampa uti aṉangu kutjupa tjuṯaku waṟkarima paluṟu tjana pukuḻarinytjaku.
44 e quem quiser ser o primeiro, que seja o escravo de todos.
45 Tjinguṟu nyura kulini ngayunya Watiku Katjanya-manti pitjangu mayatjarira aṉangu tjuṯa waṟkaku wituwituntjikitja. Palu wiya, ngayulu pitjangu aṉangu tjuṯaku waṟka puḻka palyaṟa tjanampa ngalkilpa ilunytjikitja, tjana wankaringkunytjaku.” Alatji paluṟu wangkangi palumpa nintintja tjuṯangka.
45 Porque até o
46 Munuya palulanguṟu paluṟu tjana ankula wirkanu ngura ini Jerichola munuya waaraṯu anangi. Kaya ngura nyara palula nyinapai tjuṯa kuḻu tjanala tjunguringu munuya waṉaningi winki mulatu. Ka iwara nyara palula itingka wati kuṟu patingku nyinara aṉangu tjuṯangka maniku ngatjiningi. Wati nyara paluṟu ini Patimayatjanya wati ini Timayatjaku katja.
46 Jesus e os discípulos chegaram à cidade de Jericó. Quando ele estava saindo da cidade, com os discípulos e uma grande multidão, encontrou um cego chamado Bartimeu, filho de Timeu. O cego estava sentado na beira do caminho, pedindo esmola.
47 Ka kutjupangku palula tjakultjunu panya Jesunya Nazarethanya nguraṟa wati-pitjanyangka, ka paluṟu kuliṟa mirara wangkangu, “Jesu, Davidakun tjamu, ngaḻṯuriwatju.” |src="GT00058.tif" size="col" loc="p" ref="10:47-49"
47 Quando ouviu alguém dizer que era Jesus de Nazaré que estava passando, o cego começou a gritar: — Jesus,
48 Kaya aṉangu tjuṯangku wati palunya painu pilunarinytjaku. Palu wati paluṟunku puḻkaṟa mulapalta mirangu, “Davidakun tjamu, ngaḻṯuriwatju.”
48 Muitas pessoas o repreenderam e mandaram que ele calasse a boca, mas ele gritava ainda mais: — Filho de Davi, tenha pena de mim!
49 Ka Jesulu miranyangka kuliṟa ngaṟakatingu munu wangkangu, “Ma-aḻṯiya!” Kaya aṉangu tjuṯangku palunya aḻṯira wangkangu, “Ala, pukuḻarira pakala. Aḻṯinyinta.”
49 Então Jesus parou e disse: Eles chamaram e lhe disseram: — Coragem! Levante-se porque ele está chamando você!
50 Ka upukuta panya araltjaṟa waṉira mapalku pakaṟa Jesulakutu pitjangu.
50 Então Bartimeu jogou a sua capa para um lado, levantou-se depressa e foi até o lugar onde Jesus estava.
51 Ka Jesulu tjapinu palula, “Nyuntun ngayulu nyaantjaku mukuringanyi?”
51 — O que é que você quer que eu faça? — perguntou Jesus. — Mestre, eu quero ver de novo! — respondeu ele.
52 Ka Jesulu wangkangu, “Palya ara. Panya nyuntu ngayuku mulamularingkunytjatjanu kuṟu palyaringu.” Ka wati panya paluṟu mapalku kuṟu aḻaringkula nyangangi munu palulanguṟulta Jesunya waṉaningi iwarangka ankunyangka.
52 — Vá; você está curado porque teve fé! — afirmou Jesus. No mesmo instante, Bartimeu começou a ver de novo e foi seguindo Jesus pelo caminho.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.