Marcos 10
Tjukurpa Palya (PJT) vs ARIB
1 Munu Jesulu ngura palunya wantikatira uḻpaṟiralku anu manta Judealakutu munu nyara palulanguṟu kakaraṟa ankula karu uṟutjara ini Jordanta itipiringu. Kaya aṉangu winki mulapa piṟuku palulakutu pitjangi, ka tjanala piṟuku tjukurpa wangkara nintiningi, panya paluṟu tjakangku nintilpai.
1 Levantando-se Jesus, partiu dali para os termos da Judéia, e para além do Jordão; e do novo as multidões se reuniram em torno dele; e tornou a ensiná-las, como tinha por costume.
2 Kaya wati Paṟatji tjuṯa palulakutu pitjangu munuya palunya ngunti arkaṟa tjapiningi alatji wangkara, “Wanyulanya tjakultjura! Palya watingku minyma kuri wantinytjaku aṟa kutjupa kutjupanguṟu? Mulapa wanyu Moselu palu puṟunypa wangkangu?”
2 Então se aproximaram dele alguns fariseus e, para o experimentarem, lhe perguntaram: É lícito ao homem repudiar sua mulher?
3 Ka Jesulu wangkangu, “Palu Moselu nyuranya nyaa wangkangu?”
3 Ele, porém, respondeu-lhes: Que vos ordenou Moisés?
4 Kaya wangkangu, “Wiya, Moselu wangkangu alatji, watingku kuri wantinytjikitja mukuringkula uti nyiringka walkatjuṟa ungama minyma panya paluṟu nyiri mantjiṟa ankunytjaku.”
4 Replicaram eles: Moisés permitiu escrever carta de divórcio, e repudiar a mulher.
5 Ka Jesulu wangkangu, “Wiya kulila! Moselu nyangatja nyurampa walkatjunu panya nyura tungunpungkula wituwitu nyinanyangka.
5 Disse-lhes Jesus: Pela dureza dos vossos corações ele vos deixou escrito esse mandamento.
6 Palu kuwaripatjara mulapa panya Godalu aṉangu paluṉu wati munu minyma.
6 Mas desde o princípio da criação, Deus os fez homem e mulher.
7 — ausente —
7 Por isso deixará o homem a seu pai e a sua mãe, {e unir-se-á à sua mulher,}
8 — ausente —
8 e serão os dois uma só carne; assim já não são mais dois, mas uma só carne.
9 — ausente —
9 Porquanto o que Deus ajuntou, não o separe o homem.
10 Munuya palula maḻangka Jesunya tjana maḻaku anu ngurakutu. Kaya nintintja tjuṯangku Jesula tjapiningi tjukurpa panya palunya tjanala utintjaku.
10 Em casa os discípulos interrogaram-no de novo sobre isso.
11 Ka paluṟu wangkangi, “Watingku kuri wantinytjatjanungku minyma kutjupa aḻṯira palumpa panya kuri ngaṉmanyitja kuraṉi munu Godalu wangkanytjitjangka tungunpunganyi.
11 Ao que lhes respondeu: Qualquer que repudiar sua mulher e casar com outra comete adultério contra ela;
12 Ka minymangku palu puṟunypaṯu wati kuri wantikatinytjatjanungku, wati kutjupa aḻṯira palumpa panya kuri ngaṉmanyitja kuraṉiṯu, munu palu puṟunypaṯu Godalu wangkanytjitjangka tungunpunganyi.”
12 e se ela repudiar seu marido e casar com outro, comete adultério.
13 Kaya aṉangu tjuṯangku tjitji tjuṯa Jesulakutu ngalya-katingi maṟa tjunkula wangkara pukuḻmanytjaku, palu nintintja tjuṯangku tjananya painingi.
13 Então lhe traziam algumas crianças para que as tocasse; mas os discípulos o repreenderam.
14 Ka Jesulu nyangu tjananya painnyangka munu mirpaṉarira wangkangu nintintja panya tjuṯangka, “Tjitji tjukutjuku tjuṯa ngayulakutu pitjanyangka nyakulaya paintja wiyangku wantima! Panya aṉangu tjuṯa tjitji nyanga tjukutjuku tjuṯa puṟunypa nyinanyangkampa, Godalu tjananya mayatja puḻkangku walytjanmaṟa kanyilku. |src="DN00413b.tif" size="col" loc="p" ref="10:14-15"
14 Jesus, porém, vendo isto, indignou-se e disse-lhes: Deixai vir a mim as crianças, e não as impeçais, porque de tais é o reino de Deus.
15 Kaṉa tjukaṟurungku nyurala wangkanyi, panya nyura tjitji nyanga puṟunytju Godanya wangaṉarangku kulinnyangka kutju, Godalu nyuranya mayatjangku walytjanmaṟa tiṯutjarangku kanyilku. Palu nyura wantinyangka paluṟu nyuranya wantiku.”
15 Em verdade vos digo que qualquer que não receber o reino de Deus como criança, de maneira nenhuma entrará nele.
16 Munu wangkara wiyaringkula tjitji panya tjuṯa ampuṉu munu tjanala maṟa tjunkula tjananya uwankara wangkara pukuḻmanu kutju kutju.
16 E, tomando-as nos seus braços, as abençoou, pondo as mãos sobre elas.
17 Ka palulanguṟu Jesunya ngura kutjupakutu ma-pakannyangka wati kutjupa palulakutu anga-wirtjapakaṉu, munu palula kuranyu tultjungaṟakatira palula tjapinu, “Nintilpai, nyuntun wiṟu mulapa! Wanyuṉi tjakultjura, nyaalkuṉa Godala tjunguringkula wanka tiṯutjara nyinanytjikitjangku?” |src="GT00057.tif" size="col" loc="p" ref="10:17-21"
17 Ora, ao sair para se pôr a caminho, correu para ele um homem, o qual se ajoelhou diante dele e lhe perguntou: Bom Mestre, que hei de fazer para herdar a vida eterna?
18 Ka Jesulu palula wangkangu, “Nyaakuṉin wiṟunmananyi? Kutjupa wiṟu mulapa nyinanytja wiya, Godanya kutju wiṟu mulapa.
18 Respondeu-lhe Jesus: Por que me chamas bom? ninguém é bom, senão um que é Deus.
19 Palu nyuntu panya ninti Godalu wituntjitja tjuṯaku. Panya paluṟu alatji wangkangu, miri pungkuwiyangku wantima, kuri walytjatjarangka ngarinytja wiyangku wantima, walytjatjara kutitjunkuwiyangku wantima, aṉangu kutjupa ngunti ngukaṟa wangkawiyangku wantima, ngunti kuralwiyangku wantima, munu ngunytjungka mamangka wangaṉarangku kulinma.”
19 Sabes os mandamentos: Não matarás; não adulterarás; não furtarás; não dirás falso testemunho; a ninguém defraudarás; honra a teu pai e a tua mãe.
20 Ka wati panyangku wangkangu, “Nintilpai, ngayulu tjitjingkulpi tjukurpa nyanga palunya tjananya uwankara wangaṉarangku kuliningi.”
20 Ele, porém, lhe replicou: Mestre, tudo isso tenho guardado desde a minha juventude.
21 Ka Jesunya nyakula mukuringu wati panya palumpa munu tjukaṟurungku palunya wangkangu, “Palu nyuntu kutjuku watarkuringu, nyuntu panya kanyintja uwankaraku. Uti nyuntu palunya tjananya manikitjangku tjalamilanma, munu mani mantjiṟa ngaḻṯutjara tjuṯa ma-ungama, munuṉi palulanguṟu pitjala ngayunyalta waṉanma. Munun nyuntu nyara palulanguṟu ngula ilkaṟingka wiṟu mulapalta mantjilku.”
21 E Jesus, olhando para ele, o amou e lhe disse: Uma coisa te falta; vai vende tudo quanto tens e dá-o aos pobres, e terás um tesouro no céu; e vem, segue-me.
22 Ka wati panyangku nyangatja kuliṟa yunpa tjituṟu-tjituṟurira anu, panya paluṟu-maṉṯu mani ulytja kutjupa kutjupa puḻkatjara alatjiṯu nyinangi, munu palunya tjananya walytjangku kanyintjikitja mukuringangi.
22 Mas ele, pesaroso desta palavra, retirou-se triste, porque possuía muitos bens.
23 Ka Jesulu pinkuraraṟa nintintja tjuṯangka wangkangu, “Nyangatja wituwitu mulapa ngaṟanyi aṉangu mani munu ulytja puḻkatjara tjuṯaku, panya tjana mani ulytja kuḻu puḻkaṟa kuliṟa puṯu Godaku walytjaringanyi paluṟu tjananya mayatjangku kanyintjaku.”
23 Então Jesus, olhando em redor, disse aos seus discípulos: Quão dificilmente entrarão no reino de Deus os que têm riquezas!
24 Kaya nintintja tjuṯangku tjukurpa nyanga palunya kuliṟa wangkangu, “Ai! Nyangatja mulapa wituwitu.”
24 E os discípulos se maravilharam destas suas palavras; mas Jesus, tornando a falar, disse-lhes: Filhos, quão difícil é {para os que confiam nas riquezas} entrar no reino de Deus!
25 Kulilaya! Panya nyiilangka aḻa utju mulapa ngaṟanyi. Ka aḻa pala palulawanu wanyu kamula tjarpapai? Wiya alatjiṯu. Ka palu puṟunypaṯu aṉangu mani ulytja puḻkatjara tjuṯa puṯu Godaku walytjaringanyi, paluṟu tjananya mayatjangku kanyintjaku.”
25 É mais fácil um camelo passar pelo fundo de uma agulha, do que entrar um rico no reino de Deus.
26 Kaya nyangatja kuliṟa nintintja tjuṯangku piṟuku puḻkaṟa mulapa kuliningi munuyanku ngaparku tjapiningi, “Palu Godalu aṉangu mani puḻkatjara tjuṯa wantirampa tjinguṟu aṉangu kutjupa uwankara kuḻu ngura kurakutu iyalku wankaṟunkunytja wiyangku.”
26 Com isso eles ficaram sobremaneira maravilhados, dizendo entre si: Quem pode, então, ser salvo?
27 Ka Jesulu tjananya tjukaṟurungku nyakula wangkangu, “Panya aṉangu puṯu walytja wankaringanyi, palu Godalu kutjungku wankalpai.”
27 Jesus, fixando os olhos neles, respondeu: Para os homens é impossível, mas não para Deus; porque para Deus tudo é possível.
28 Ka Peterlu wangkangu, “Kulila, panya nganaṉa kutjupa kutjupa uwankara wantikatingu nyuntunya waṉantjikitjangku.”
28 Pedro começou a dizer-lhe: Eis que nós deixamos tudo e te seguimos.
29 Ka Jesulu wangkangu tjanala, “Uwa, kaṉa nyurala tjukaṟurungku wangkanyi, panya ngayunya waṉantjikitjangku nyura tjinguṟu nyurampa ngura, munu kuṯa, kangkuṟu tjuṯa, ngunytju, mama, tjitji tjuṯa, kaana kutjupa kutjupa tjuṯa kuḻu wantikatingu Tjukurpa Palya ngayunyatjara aṉangu tjuṯangka tjakultjunkunytjikitjangku.
29 Respondeu Jesus: Em verdade vos digo que ninguém há, que tenha deixado casa, ou irmãos, ou irmãs, ou mãe, ou pai, ou filhos, ou campos, por amor de mim e do evangelho,
30 Nyara palulanguṟu Godalu watarkuriwiyangku nyuranya puḻka mulapalta ungkuku, panya waḻi tjuṯa mulapa munu mama tjuṯa, ngunytju tjuṯa, tjitji winki munu kaana tjuṯa kuḻu, palu ngaṉmanyitja puṟunypa wiya, waintaṟa mulapa. Ka nyura ngayunya waṉannyangka nyakula aṉangu tjuṯangku nyuranya analku munu pungkuku. Palu ngula nyura ilunytjatjanu wankaringkula pakaṟa wanka tiṯutjara nyinaku Godala tjungu pukuḻpa mulapa.
30 que não receba cem vezes tanto, já neste tempo, em casas, e irmãos, e irmãs, e mães, e filhos, e campos, com perseguições; e no mundo vindouro a vida eterna.
31 Ka panya kuwari aṉangu kutjupa tjuṯa puḻka nyinanyi, palu ngula paluṟu tjana ngaḻṯutjararingkuku, ka panya kutjupa tjuṯa kuwari ngaḻṯutjara nyinanyi, palu ngula paluṟu tjana puḻkaringkuku.” Alatji Jesulu wangkangi palumpa nintintja tjuṯangka.
31 Mas muitos que são primeiros serão últimos; e muitos que são últimos serão primeiros.
32 Munuya Jesunya tjana nintintja tjuṯa kuḻukuḻu iwarangka anangi Jerusalemalakutu. Ka Jesunya tjanala kuranyu anangi, kaya aṉangu panya kutjupa tjuṯangku maḻawanungku palunya waṉaningi munuya puḻkaṟa nguḻuringangi palula tjungu ankula. Ka nintintja panya 12-ngku puṯu kuliningi, “Nyaakitjala nyangatja ananyi Jerusalemalakutu?”
32 Ora, estavam a caminho, subindo para Jerusalém; e Jesus ia adiante deles, e eles se maravilhavam e o seguiam atemorizados. De novo tomou consigo os doze e começou a contar-lhes as coisas que lhe haviam de sobrevir,
33 Munu tjanala wangkangu alatji, “Kulilaya, nganaṉa nyanga kuwari ananyi Jerusalemalakutu, ka nyara palula wati kutjungku maḻpangku Watiku Katjanya nintilku tjukurtjara kuranyitja tjuṯangka munu Moseku tjukurpa nintilpai tjuṯangka kuḻu, kaṉiya witiṟa katira kuutpangka ngaṟatjunkuku, munuṉiya kuranmaṟa kukanymankuku. Palulanguṟuṉiya ngayunya wati Jew wiya tjuṯa ma-ungkuku tjana ngayunya iluntankunytjaku.
33 dizendo: Eis que subimos a Jerusalém, e o Filho do homem será entregue aos principais sacerdotes e aos escribas; e eles o condenarão à morte, e o entregarão aos gentios;
34 Kaya wati nyara paluṟu tjana ngayunya anaṟa wangkaku, munuṉiya anaṟa kuraṟa pungkula wiṯalytjunkuku munuṉiya wiipangka puḻkaṟa alkalku, munuya palulanguṟu ngayunya katiralta iluntankuku. Palu tjiṉṯu kutjara wiyaringkula ngayulu ilunytjatjanu wankaringkula pakalku.” Alatji Jesulu tjanala tjakultjunangi paluṟu tjana ngaṉmanytju kulintjaku.
34 e hão de escarnecê-lo e cuspir nele, e açoitá-lo, e matá-lo; e depois de três dias ressurgirá.
35 Ka Jamesanya pula Johnnga wati panya Tjipitiku katja kutjara Jesulakutu pitjangu munu wangkangu, “Nintilpai, ngali nyuntula ngatjintjikitja mukuringanyi nyuntu kutjupa kutjupa ngalimpa palyantjaku. Palya?”
35 Nisso aproximaram-se dele Tiago e João, filhos de Zebedeu, dizendo-lhe: Mestre, queremos que nos faças o que te pedirmos.
36 Ka Jesulu wangkangu, “Uwa, nyaaṉa palyalku nyupalimpa?”
36 Ele, pois, lhes perguntou: Que quereis que eu vos faça?
37 Ka pula wangkangu, “Ngula nyuntu mayatja puḻkaringkula tjiya wiṟungka nyinarampa ngalinya kuḻu nyuntula itingka nyinatjunama, kutju wakungka kutju tjampungka mayatjarira nyinanytjaku.”
37 Responderam-lhe: Concede-nos que na tua glória nos sentemos, um à tua direita, e outro à tua esquerda.
38 Ka Jesulu wangkangu, “Wiya nyupali ngurpangku tjapini nintingku-palku. Kuwari ngayulu pika puḻka mantjini. Ka nyupali wanyu ngayula tjunguringkula pika puḻkaṯu mantjilku?”
38 Mas Jesus lhes disse: Não sabeis o que pedis; podeis beber o cálice que eu bebo, e ser batizados no batismo em que eu sou batizado?
39 Ka pula wangkangu, “Uwa, ngali nyuntu puṟunypa pika puḻka mantjilku.”
39 E lhe responderam: Podemos. Mas Jesus lhes disse: O cálice que eu bebo, haveis de bebê-lo, e no batismo em que eu sou batizado, haveis de ser batizados;
40 Palu panya ngayula wakungka munu tjampungka mayatjarira nyinanytjaku ngayulu puṯu ngurkantananyi, panya Godalu kutjungku ngaṉmanytju ngurkantanu ngayula itingka nyinanytjaku.”
40 mas o sentar-se à minha direita, ou à minha esquerda, não me pertence concedê-lo; mas isso é para aqueles a quem está reservado.
41 Kaya nintintja panya kutjupa tjuṯangku paluṟu pula Jesula ngatjinnyangka kuliṟa palumpa pulampa mirpaṉaringu.
41 E ouvindo isso os dez, começaram a indignar-se contra Tiago e João.
42 Ka Jesulu tjananya uwankaraṯu aḻṯira wangkangu, “Nyura ninti panya mayatja mantatja tjuṯaya aṉangu alatjiṯu mayatjarira nyinanyi, munuya aṉangu tjuṯa wituwituṟa waṟkamilaṟa pakulpai kutjupa kutjupa tjuṯa tjanampa palyantjaku.
42 Então Jesus chamou-os para junto de si e lhes disse: Sabeis que os que são reconhecidos como governadores dos gentios, deles se assenhoreiam, e que sobre eles os seus grandes exercem autoridade.
43 Ka nyura tjananya arkalwiyangku wantima. Munu nyura tjinguṟu mayatja puḻka nyinanytjikitja mukuringkulampa, uti aṉangu waṟkaripai puṟunypa nyinama, munu aṉangu kutjupa tjuṯa alpamilaṟa palumpa tjanampa palyanma.
43 Mas entre vós não será assim; antes, qualquer que entre vós quiser tornar-se grande, será esse o que vos sirva;
44 Uwa, nyura kuranyitja nyinanytjikitja mukuringkulampa uti aṉangu kutjupa tjuṯaku waṟkarima paluṟu tjana pukuḻarinytjaku.
44 e qualquer que entre vós quiser ser o primeiro, será servo de todos.
45 Tjinguṟu nyura kulini ngayunya Watiku Katjanya-manti pitjangu mayatjarira aṉangu tjuṯa waṟkaku wituwituntjikitja. Palu wiya, ngayulu pitjangu aṉangu tjuṯaku waṟka puḻka palyaṟa tjanampa ngalkilpa ilunytjikitja, tjana wankaringkunytjaku.” Alatji paluṟu wangkangi palumpa nintintja tjuṯangka.
45 Pois também o Filho do homem não veio para ser servido, mas para servir, e para dar a sua vida em resgate de muitos.
46 Munuya palulanguṟu paluṟu tjana ankula wirkanu ngura ini Jerichola munuya waaraṯu anangi. Kaya ngura nyara palula nyinapai tjuṯa kuḻu tjanala tjunguringu munuya waṉaningi winki mulatu. Ka iwara nyara palula itingka wati kuṟu patingku nyinara aṉangu tjuṯangka maniku ngatjiningi. Wati nyara paluṟu ini Patimayatjanya wati ini Timayatjaku katja.
46 Depois chegaram a Jericó. E, ao sair ele de Jericó com seus discípulos e uma grande multidão, estava sentado junto do caminho um mendigo cego, Bartimeu filho de Timeu.
47 Ka kutjupangku palula tjakultjunu panya Jesunya Nazarethanya nguraṟa wati-pitjanyangka, ka paluṟu kuliṟa mirara wangkangu, “Jesu, Davidakun tjamu, ngaḻṯuriwatju.” |src="GT00058.tif" size="col" loc="p" ref="10:47-49"
47 Este, quando ouviu que era Jesus, o nazareno, começou a clamar, dizendo: Jesus, Filho de Davi, tem compaixão de mim!
48 Kaya aṉangu tjuṯangku wati palunya painu pilunarinytjaku. Palu wati paluṟunku puḻkaṟa mulapalta mirangu, “Davidakun tjamu, ngaḻṯuriwatju.”
48 E muitos o repreendiam, para que se calasse; mas ele clamava ainda mais: Filho de Davi, tem compaixão de mim.
49 Ka Jesulu miranyangka kuliṟa ngaṟakatingu munu wangkangu, “Ma-aḻṯiya!” Kaya aṉangu tjuṯangku palunya aḻṯira wangkangu, “Ala, pukuḻarira pakala. Aḻṯinyinta.”
49 Parou, pois, Jesus e disse: Chamai-o. E chamaram o cego, dizendo-lhe: Tem bom ânimo; levanta-te, ele te chama.
50 Ka upukuta panya araltjaṟa waṉira mapalku pakaṟa Jesulakutu pitjangu.
50 Nisto, lançando de si a sua capa, de um salto se levantou e foi ter com Jesus.
51 Ka Jesulu tjapinu palula, “Nyuntun ngayulu nyaantjaku mukuringanyi?”
51 Perguntou-lhe o cego: Que queres que te faça? Respondeu-lhe o cego: Mestre, que eu veja.
52 Ka Jesulu wangkangu, “Palya ara. Panya nyuntu ngayuku mulamularingkunytjatjanu kuṟu palyaringu.” Ka wati panya paluṟu mapalku kuṟu aḻaringkula nyangangi munu palulanguṟulta Jesunya waṉaningi iwarangka ankunyangka.
52 Disse-lhe Jesus: Vai, a tua fé te salvou. E imediatamente recuperou a vista, e foi seguindo pelo caminho.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.